Hunny Exo

มาเป็นแรงเชียร์แรงใจให้ไรท์ Hunny Exo กันนะ^^ ขอบคุณทุกคอมเม้นและการติดตามจร้า~

ไอแว่น ครั้งที่38 : แสดงความเป็นเจ้าของ Pat1.

ชื่อตอน : ไอแว่น ครั้งที่38 : แสดงความเป็นเจ้าของ Pat1.

คำค้น : ไอแว่นเนี่ยเมียกู เสือใหญ่,เดียร์,ไอ้แว่น,ไอ้เถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.2k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2561 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไอแว่น ครั้งที่38 : แสดงความเป็นเจ้าของ Pat1.
แบบอักษร

​"ขอบคุณนะ..ที่ช่วยอ่ะ"

​"ไม่เห็นต้องขอ​บคุณเลย..เดียร์เป็นแฟนเสือนะ..เสือก็ปกป้องดิ"



จะรู้บ้างมั้ยว่าหัวใจผมตอนนี้มันพองโตมากขนาดไหน ใครจะรู้ว่าไอ้แว่นที่แอบร่านอย่างผมจะมีผัวเป็นตัวเป็นตนกันเค้าสักที

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปที่นั่งเรียนข้างๆผมจะไม่มีไอ้วาหรือไอ้โยอีกแล้วเพราะผมย้ายที่มาด้านหลังเพื่อมานั่งคู่กับไอ้เถื่อนแทนที่ของไอ้ว่านมัน

"อิจฉาคนมีเมียว่ะไอ้บูม..ฮ่าๆๆๆ"

"เออดิ...สงสัยต้องหาเมียมานั่งเฝ้าซะหน่อยแล้วว่ะ"

"หุบปากไปซะพวกมึงสองตัวน่ะ..รำคาญ"

"โธ่ๆ..นี่ไอ้เสือเดี๋ยวนี้กล้าบอกว่ารำคาญพวกกูแล้วหรอ..มีเมียแล้วลืมเพื่อนเลยนะ"

"ก็แน่ละ..เมียมานั่งเฝ้าซะด้วย..ไม่ติดเมียก็ให้มันรู้ปายยย..ฮ่าๆๆ"

แต่อย่างน้อยที่ผมมานั่งข้างๆไอ้เถื่อนก็ต้องรับปัญหาเต็มๆกับไอ้สองตัวหน้าที่ชอบหันมาแซวบ่อยๆ

ว่าแล้วไอ้เถื่อนก็โบกหัวไปคนละทีจนหน้าเกือบทิ่มกับโต๊ะ

"แล้วพวกมึงสองตัวไม่มีเมียหรอห๊ะ..มาวุ่นวายกับกูอยู่ได้"

"มี/มี"

พวกมันพร้อมใจตอบพร้อมกับและส่งสายตาหากัน หือ! พวกมึงกินกันเองหรอวะเนี้ย!?

"มองหน้ากันแบบนี้...พวกมึงแดกกันเองหรอ?"

"ห๊ะ...เดียร์รู้ได้ไงอ่ะ..ไอ้สองตัวนี้มันไปฟันกันบ่อยมากอ่ะ..ฮะๆๆๆ"

ผมเองพร้อมกับไอ้เถื่อนก็พร้อมใจกันที่จะแซวพวกมันสองตัวเหมือนกัน พวกมันมองหน้ากันก่อนจะเบะปากแล้วร้องหยี๋ทันที

"มึงจะบ้าหรอห๊ะ!..พวกกูรุกเว้ย...รุกไม่แดกรุก"

"เออ...อีกอย่างนะ..พงกกูก็มีเมียแล้วด้วย"

"ใคร?"

ในขณะที่ตั้งหน้าตั้งตารอฟังดูซิว่าเมียพวกมันทั้งสองตัวจะเป็นใคร แต่ทว่าไอ้โยกลับเดินเข้ามาและถามผมแทรกขึ้นมาซะก่อน

"ไอ้เดียร์!..ขอยืมสมุดลอกคำนวนหน่อย..กูลืมจด"

"เอ้า!..มึงนิมาขัดจังหวะกูอีกละ..เอาไปเลยไป"

"พวกมึงสองตัวจะบอกกูได้ยัง..คนไหนเมียมึง"

ผมยื่นสมุดให้ไอ้โยและหันมาฟังคำตอบจากปากไอ้สองตัวนี่ที่นั่งยิ้มแป้นเมื่อไอ้เถื่อนถามยํ้าอีกครั้ง

"พวกมึงคุยไรกันวะ"

"นี่ไง..เมียกู"

คนแรกที่พูดคือไอ้บูมที่ชี้ไปหาไอ้โยที่หน้าเหว๋อและสงสัยทันที คนต่อไปผมก็หันไปจ้องไอ้ภาคที่ยิ้มและก็ชี้ไปที่ไอ้โยเหมือนกัน

"อะ...อะไรของพวกมึงสองตัววะ..มาชี้กูทำห่าไร?"

"ห๊ะ!..มึงสองตัวอย่าบอกนะว่า..."

"เมียกู/เมียกู!"

"ห๊ะ!!!"

ตายแล้วววววว ไอ้เดียร์คนนี้จะเป็นลมเพื่อนที่แสนจะน่ารักของผมอย่างไอ้โยมีผัวถึงสองคน พวกมันต่างยกยิ้มที่มุมปากเหมือนจะดีใจที่ได้ประกาศออกมาว่าเมียมันทั้งสองตัวคือคนเดียวกัน

"ไอ้โย...มึงอธิบายมาเลยนะ..มึงคบหากับพวกมันตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"ห๊ะ!..มึงถามกูด้วยว่ากูอยากคบมั้ย..โอ๊ะ!..กูละอยากตาย"

"อ่าว..มึงจะไปไหนอ่ะ"

"เรื่องของกูเถอะ!!!"

ไอ้โยเหมือนจะแก้เขินหรืออายมากๆเลยละโดยการเดินออกจากห้องไปไอ้สองตัวที่ประกาศว่าไอ้โยคือเมียพวกมันก็ไม่รีรอรีบลุกตามไปทั้งสองคน

"มีตั้งสองคน..เตียงไม่หักเลยหรอ"

"เอิ่ม...ถ้ามันโดนกระแทกแรงก็อาจจะหักแหละ"

"นี่..เสือใหญ่รู้มากไปแล้วนะ"

"ไม่ได้รู้มากซะหน่อย..แค่คิดเฉยๆเอง..ฮะๆๆ"

"โอ๊ยยยย!..เลิกหยิกแก้มสักทีเถอะ..เจ็บนะ!"

แก้มผมนี่ทำอย่างกับเป็นสกุชชี่เลยอ่ะมันทั้งบีบและดึงเป็นว่าเล่นเอาง่ายๆนะมันดึงจนแก้มผมแดงและเจ็บไปหมด

มันก็ได้มีความสุขแปลกๆอ่ะเนอะมีคนมาคอยแทคแคร์และมาหยอกและเล่นด้วยทุกวัน ได้หัวเราะและทำอะไรด้วยกันแบบนี้โรแมนติกจะตาย...

"ตอนเย็นหลังจากเสือเล่นบาสเสร็จ..ไปกินข้าวกันมั้ย?"

"ก็ปกติก็กินอยู่แล้วนิ..ก็กลับไปกินที่คอนโดไง"

"เดียร์แกล้งไม่รู้เรื่องหรือว่าเดียร์โง่อ่ะ..หมายถึงไปกินที่ร้านหรืออะไรประมาณนี้"

"เอ่อ...ก็อยากไปกินที่..เดี๋ยวนะ..เมื่อกี้หลอกด่าหรอห๊ะ!"

"เห้ย..เปล่าๆใจเย็นๆนะที่รัก..เสือแค่เปรียบเทียบเฉยๆ..แหะๆ..อย่าพึ่งปรี๊ดนะ"

"อื้ม!..ไม่อยากไปกินร้านอาหารอ่ะ..อยากทำกินเองมากกว่า"

ผมพูดติดงอนนิดๆก่อนจะเบะปาก ไม่เห็นจะต้องไปนั่งกินที่ร้านแพงๆเลยด้วยซํ้าไปแพงก็แพง สู้ซื้อวัตถุดิบมาแล้วทำกินเองไม่ดีกว่าหรือไง

ไอ้เถื่อนอมยิ้มและเอื้อมมือมาหยิกแก้มผมจนเจ็บไปหมดก่อนจะหัวเราะเบาๆ

"ฮะๆๆ...งั้นวันนี้เราไปหาซื้อของมาทำกินกัน..เดี๋ยววันนี้เสือจะเป็นลูกมือให้นะ"

"รู้แล้วน่าปกติก็มาช่วยตลอดไม่ใช่รึไง..เออ..แล้วก็อย่ายิ้มเยอะด้วย..เห็นแล้วมันก็..."

ผมเว้นท้ายทิ้งช่วงไว้ก่อนจะเบือนหน้าหนีและมองไปทางอื่นถ้าบอกมันว่าเห็นมันยิ้มแล้วผม'อยากขึ้นมา'ละ จะทำไงอ่ะยิ่งช่วงนี้ผมก็ชอบแปรปรวนอยู่เรื่อย เอ๊ะ! หรือว่ากูจะเป็นเมนส์ว่ะ? 

'บ้าหรอ!!! กูเป็นผู้ชายนะเว้ย!!'

"ทำไมอ่ะ..แต่เสือก็ยิ้มแบบนี้เฉพาะอยู่กับเดียร์นะ..นี่ไง..ยิ้มๆ"

"ฮึ่ม!..อยู่เฉยๆไปเลยนะ"

"เดียร์น่ากลัวอ่ะ..ทำไมต้องดุด้วยละเนี่ย..เมนส์ไม่มาหรอที่รัก..หืม!?"

"มาจนหายละ..ถุ้ย!..จะบ้าหรอ..มีมดลูกซะที่ไหนกัน!"

ผมนี่ก็เผลอดันไปรับมุกซะได้ เห้อ! ยิ่งอยู่กับมันแล้วสมองยิ่มเลอะเลือนเข้าไปใหญ่ แต่มันก็ไม่ได้จะมานั่งปวดประสาทขนาดนี้หรอกนะ

มันก็แบบรวมความสนุกและเสียงหัวเราะไว้ด้วยกันได้ ถ้าเป็นแบบนี้ตลอดไปเรื่อยๆมีหวังมดได้แห่ขบวนมาขนไปแน่ๆ

.

.

.

.

.

​18:15 น.

"เสือหยิบมาครบแล้วใช่มั้ยอ่ะ..มีเหลือในรถอีกมั้ย"

"ไม่แล้วละ..เสือหยิบออกมาครบแล้ว"

"อื้ม"

หลังจากเลิกเรียนผมก็ใช้เวลาส่วนหนึ่งไปนั่งเฝ้าไอ้เถื่อนเล่นบาส ต่อจากนั้นก็มาที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อมาเลือกซื้อวัตถุดิบไปทำมื้อเย็นกัน

ตอนนี้ก็กลับมาจากห้างและได้วัตถุดิบมาเพียบแต่ไม่เฉพาะพวกอาหารสดหรอกนะ ไอ้พวกขนมคบเคี้ยวก็เต็มเหมือนกันแล้วยังไม่รวมพวกเบียร์อีกสองแพ็คใหญ่ สรุปมื้อนี้หมดไปเป็นพันขอรับ...

"แป๊ปนึงนะ..เดี๋ยวหากุญแจกันคีย์การ์ดก่อน"

ผมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะหยิบกุญแจพร้อมกับคีย์การ์ดเพื่อเอามาสแกนระบบของประตูที่เป็นออโต้ที่ต้องใช้คีย์การ์ดสแกนและใช้กุญแจไขอีกทีนึง

แกร๊ก!

"เอาไปไว้ในครัวก่อนเลยดีกว่า..เดี๋ยวเดียร์จะถือตามไป"

"อืม..ได้ๆ"

ไอ้เถื่อนยกแพ็คเบียร์ของมันและอาหารสดต่างๆเดินเข้าครัวไป ส่วนผมก็หันหลังก้มลงหยิบของและปิดประตูก่อนจะเดินตามไอ้เถื่อเพื่อเอาของไปเก็บ

ผมเดินเข้าไปภายในครัวไอ้เถื่อนก็ค่อยๆถยอยแบ่งเอาอะไรต่อมิอะไรที่ซื้อมาไปเก็บเข้าที่และรวมถึงผมด้วยที่เก็บอาหารพวกนี้แล้วจึงค่อยเริ่มทำมื้อเย็น

"เสือใหญ่อยากกินอะไรหรอ?"

"อยากกินเดียร์..อยากกินเดียร์จังเลย"

"อย่ามากวนนะ..อยากกินอะไรก็บอกมามื้อเย็นอ่ะ"

ถึงผมจะตีหน้านิ่งแก้เขินก็เถอะพอหันหลังทำเป็นเก็บนู่นนี่ก็เผลอแอบยิ้มออกมา อะไรมันจะหวานชื่นได้ขนาดนี้

ส่วนไอ้คนที่ยืนเอามือเท้าเคาน์เตอร์ด้านหลังผมก็เงียบไปก่อนจะบอกสิ่งที่ตัวเองอยากกินขึ้นมา

"เสือเห็นเดียร์ซื้อเนื้อมาเยอะอ่ะ..อยากกินสเต็กอ่ะครับ"

"อ่าห๊ะ..ได้สิ..ว่าง่ายดีจังนะเรา"

"คร๊าบบ"

พอรู้ว่าสามีตัวดีมันอยากจะกินสเต็กผมก็จัดการเอาวัตถุดิบออกมาเตรียม ยังดีที่มีเครื่องปรุงที่ใช้สำหรับทำสเต็กเนื้อได้ผักต่างๆที่ใช้กินคู่ก็มี เหลือแค่ฝีมือที่จะต้องทำแหละมั้ง

.

.

.

​15 นาทีผ่านไป

​"หืมมมม...หอมจังเลยอ่ะที่รัก..นี่ใกล้เสร็จแล้วใช้มั้ยอ่ะ..ห๊อมมมมหอม"

ฟอดดด!

"อื้ออ!..มาหอมอะไรตอนนี้..ไม่เห็นหรอย่างเนื้ออยู่เนื้ย..อ๊ะ!"

ริมฝีปากหนากดซับลงมาบนแก้มผมอย่างแรงและเลือนลงไปใช้ปลายจมูกถูไถไปมากับซอกคอของผม และพอผมเผลอก็ใช้จีงหวะนี้กอดเอวผมจากด้านหลัง

เสียงลมหายใจที่รินรดอยู่ตรงต้นคอเล่นทำเอาผมเกือบทำเนื้อไหม้ไปเลยเพราะสติหลุดแท้ๆ

"โอ๊ยยย!..ดีนะไม่ไหม้..กวนจนได้เรื่องอีกแล้วนะเสือใหญ่!"

"เปล่านะ..เสือยังไม่ได้ทำอะไรเลย..เดียร์อะเคลิ้มไปเอง..ดูซิเนี้ยเกือบอดกินซะและ"

"หยุดพูดและถอยไปไกลๆมาต้องมากอดเลยนะ..ไปนั่งรอไป๊!"

"อ่า..ครับๆ..ที่รักดุจัง"

มันค่อยๆคลายวงแขนกว้างออกจากเอวผมและเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารอย่างกับเด็กน้อยว่าง่าย

ผมสะบัดหัวเพื่อไล่ตัณหาความต้องการนี้ให้พ้นจากสมองก่อนจะค่อยๆเอาเนื้อที่ทำมาจัดจานให้ดูดีและเพอร์เฟคพร้อมที่จะกิน

"อ่ะ...อันนี้ของเสือใหญ่นะ"

"ขอบคุณคร๊าบบบ..น่ากินจัง"

ว่าแล้วมันก็หยิบส้อมและมีดขึ้นมาพร้อมกับหั่นเป็นชิ้นพอดีคำและงับเข้าปากทันทีก่อนจะเคี้ยวๆและทำตาโต

"หือออ!..เดียร์ทำอร่อยอ่ะ..เสือใหญ่ชอบจัง"

"อร่อยก็กินเข้าไป..พูดอยู่นั่นแหละ"

ผมว่าแล้วก็พลางกินของตัวเอง เหอะ! ระดับนี้ใครๆก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ ฝีมือผมแล้วก็เป็นการแสวงหาและหัดทำเองทั้งนั้น

ผมใช่เวลานั่งกินสเต็กเนื้อที่ทำเองกินเองและพลางคุยไปถึงเรื่องต่างๆนาๆกับไอ้เถื่อน พอกินเสร็จก็พากันเดินเอาจานมาเก็บโดยที่ผมให้ไอ้เถื่อนไปอาบนํ้าก่อนเลยแล้วเดี๋ยวผมจะล้างจานก่อน

"หมดไปเป็นพัน..ที่ไหนได้มันหมดไปเพราะไอ้เบียร์สองแพ็คนี่เอง..จะซื้อมาเบียดขนมกูรึไง"

ในขณะที่ผมยืนเช็ดจานอยู่นั้นก็เหลือบไปเห็นไอ้เบียร์สองแพ็คให้ที่วางไว้ตรงข้างๆตู้เย็นและค่อยๆคำนวนราคา 

ผมบ่นออกมาทันทีเพราะเป็นเรื่องปกติที่พวกเบียร์และเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอร์จะมีราคาสูงเพราะภาษีอากรที่นำเข้าแพง

"อะไรกัน..บ่นอะไรอยู่นี่บ่นถึงเสืออยู่หรอ"

ผมสดุ้งโหยงและหันไปมองไอ้คนที่เดินออกมาด้วยการเปลือยท่อนบนที่แสนจะล่อตาล่อใจ ส่วนท่อนร่างก็ใส่กางเกงนอนขายาวอย่างเดียว

'มาชุดแบบนี้ จะล่อให้กูออนท้อปอีกรึไง!

ผมเลิ่กลั่กทันทีทั้งตกใจทั้งตื่นเต้น ก่อนจะเชิ่ดใส่มันและหันหน้าหนี

"เปล๊า!..ไม่ได้บ่นซะหน่อย..แค่คิดว่าจะซื้อมากินให้ตายเลยรึไง"

"หึ...ปากร้ายจัง"

"อ๊ะ!..ไม่ต้องมากอดและมาอ้อนด้วยนะ..ยังไม่ได้อาบนํ้าเลย..ปล่อย"

ผมหมุนตัวและเผชิญหน้ากับไอ้เถื่อนที่ใช้แขนแกร่งกอดเอวผมเอาไว้ก่อนจะกระตุกยิ้ม ถ้าจะบอกว่าดูหน้ามันแล้วก็โครตจะหล่อลาก

ผมกลืนนํ้าลายลงคอทันทีเมือฝ่ามือผมกำลังแนบประชิดแน่นกับอกแกร่งอย่างเนื้อแนบฝ่ามือบอกได้คำเดียวว่า 'เต็มไม้เต็มมือทีเดียว' ผมแอบชำเลืองมองที่ต้นคอก็อยากจะกัดซํ้ารอยเดิมให้จมเขี้ยว เพราะรอยเดิมที่ทำไว้ก็เริ่มจาง

"ไม่ไหวแล้วก็บอกสิ..รู้นะ..ว่าอยากได้ตั้งแต่ตอนบ่ายน่ะ"

"อึก..ก็เพราะใครกันละ..ชิ!"

"เป็นคนที่หื่นจังเลยนะ..ฮะๆๆ...ทำไมเมียเราหื่นกามอย่างนี้เนี้ย"

"จะ..จะไปรู้หรอ..อื้ออออ..กอดแน่นไปแล้ว..อึดอัด"

ผมยิ่งพูดมันก็ยิ่งกอดผมแน่นขึ้นจนไอ้ช่วงล่างที่อยู่ระหว่างขาของผมกับไอ้เถื่อนเริ่มเสียดสีกันไปมาจนเสียววาบ และแล้วเดียร์น้อยของผมก็ตื่นตัว

'เอ้า! ชิบ***แล้วมันแข็งอ่ะ!!"

ไอ้เสือใหญ่กระตุกยิ้มทันทีเมื่อของผมแข็งตัวและนูนดันกางเกงออกมา มันดันผมให้ชิดกับเคาน์เตอร์ในห้องครัวทันทีก่อนจะบดเบือดริมฝีปากลงมา

ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาทันทีเมื่อผมเปิดปากรับ ผมก็ใช่ว่าจะยอมก็ตวัดลิ้นหยอกเย้ากันลิ้นหนาอยู่พักใหญ่ก่อนจะถอนปากออกมา

"อึก..อืมมมม..เสือใหญ่...อ่าาาห์!..อยาก..อึ๊ก..อยากทำรอยอีก"

"หึ...อยากกัดให้เป็นรอยไม่ใช่หรอ..ก็กัดเลยสิ..เสือชอบให้แสดงความเป็นเจ้าของนะ"

ผมใช้แขนคล้องคอและดึงมันเข้ามาหาก่อนจะฝังเขี้ยวคมๆลงบนคอของไอ้เถื่อนจนร้องซี๊ด ผมทั้งกัดและดูดเม้นรอยนั้นซํ้าไปซํ้ามาอย่างกระหาย

ต่อจากนี้บนรักเร่าร้อนที่พร้อมจะแผดเผาก็จะเริ่มขึ้นแล้ว...












​ติดตามตอนต่อไป

​ขอตัดหน่อยน้าาาาา มาต่อให้แล้วฉากต่อไม่จะไม่พูดเยอะเนอะว่าทุกคนหวังอะไรกันอยู่5555 รับรองว่ามีแน่นอนแล้วจะอัพต่อตอนเย็นเน้อออออ 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น