뚱뚱(ตุงตุง)

ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกแรงกำลังใจนะคะ ฝากนิยายเรื่องนี้ในอ้อมอกของทุกคนด้วยนะคะ

ตอนที่ 3 เอส&ลิลลี่ 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 เอส&ลิลลี่ 100%

คำค้น : มาเฟีย อ้วน ไอ้อ้วน เชอ วิน ลิลลี่ เอส

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.3k

ความคิดเห็น : 129

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2561 01:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 เอส&ลิลลี่ 100%
แบบอักษร

6 เดือนผ่านไป

​ตอนนี้ฉันตั้งครรภ์ได้8เดือนกว่าแล้ว กำหนดคลอดสัปดาห์หน้า เรื่องที่ฉันท้องเพื่อนของฉันพวกมันยังไม่รู้เรื่องนี้ และฉันก็ไม่คิดจะบอกพวกมันด้วย เชื่อเถอะว่าถ้าเกิดฉันบอกพวกมันไป พวกมันต้องเอาเงินมาให้ฉันแน่นอน ฉันไม่อยากรบกวนพวกมัน ตอนนี้ที่ฉันได้ข่าวเพื่อนๆของฉันเริ่มตั้งครรภ์กันแล้ว ป่านนี้พวกมันคงโกรธฉันตายแล้วมั้ง งานแต่งของพวกมันฉันก็ไม่ได้ไป ฉันอยากจะไปน่ะแต่ดูที่ๆพวกนางอยู่แต่ละคนสิ คนนึงอยู่เชียงใหม่ คนนึงอยู่เกาหลี อีกคนนึงอยู่สงขลา ที่ไกลๆทั้งนั้น

"ลูกจ๋าเราจะได้เจอกันแล้วน่ะ"

ระยะเวลาที่ผ่านมาฉันรับงานมาทำที่ห้องตลอดทั้งพับถุง เย็บผ้า ฉันคิดว่าฉันจะหางาทำอีกทีตอนที่ลูกของฉันเริ่มโต เพราะไม่มีคนดูแลลูก ฉันก็เลยไปทำงานไม่ได้ โชคดีหน่อยที่ว่างๆฉันนั่งแต่งนิยายแล้วส่งสำนักพิมพ์ ไม่คิดว่าจะได้ตีพิมพ์

ตอนนี้งานหลักของฉันคือแต่งนิยายส่งสำนักพิมพ์ รายได้ถือว่าค่อนข้างดีเลยทีเดียว ฉันแต่งส่งไปตีพิมพ์หลายเรื่องแล้วตอนนี้ ฉันพยายามเก็บเงินไว้ให้เจ้าแฝดทั้งสองให้มากที่สุด อะไรประหยัดได้ก็ประหยัดเอา

ส่วนพ่อของเจ้าแฝดนะหรอ เมื่อหลายเดือนก่อนฉันตัดสินใจสืบว่าเค้าคนนั้นเป็นใคร

เค้ามีชื่อว่า'ศิวกร บดินทร์เดชาโชติ'ชื่อเล่นของเค้าคือ'มาวิน'

​ประวัติเค้าไม่ธรรมดาเลยจริงๆเป็นถึงมาเฟียใหญ่มีธุรกิจมากกว่า50กิจการ เป็นมาเฟียที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหด

ก็คงจริงอย่างที่เค้าล่ำลือ

ตอนนี้เค้าก็ยังเป็นมาเฟียอยู่เพิ่มเติมคือแผ่อำนาจมากขึ้น 

ฉันนับถือเค้าจริงๆคนอะไรหล่อไม่มีที่ติ แถมยังคุมคนเป็นพันได้อีก เท่ห์ชะมัด

"เอ๊ะ!แล้วฉันจะไปชมเค้าทำไม"

เฮ้อ~~~

เรื่องคืนนั้นฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรแล้วหล่ะ เพราะคืนนั้นฉันก็มีส่วนผิด ผิดที่ไปชนเค้าไง ผิดที่ไปดื่มไอ้ไวน์บ้าๆนั่น

แต่ก็ช่างเถอะ ต้องขอบคุณเค้าน่ะที่มอบเจ้าแฝดให้ฉัน

ฉันรักเจ้าแฝดมาก ฉันหวังว่าลูกฉันจะได้ความหล่อมาจากเค้าบ้างน่ะ

อ่อ!ลืมบอกไปฉันไปซาวด์มาแล้วลูกฉันเป็นแฝดชายหญิง คงต้องมาลุ้นกันแล้วหล่ะว่าใครจะเกิดก่อนชายหรือว่าหญิง

แต่สิ่งที่ฉันกังวลหลังคลอดนั่นก็คือ เจ้าแฝดจะซนมั๊ยเพราะฉันเลี้ยงคนเดียว กว่าร่างกายฉันจะฟื้นตัวอีก

แต่ยังไงฉันก็ต้องสู้

1 สััปดาห์ผ่านไป

โรงพยาบาล

​วันนี้ฉันมาตามนัดของคุณหมอ ฉันเริ่มจะอึดอัดทนไม่ไหวแล้ว ท้องของฉันใหญ่มาก จากที่ฉันเป็นคนตัวอ้วนอยู่แล้วพอมีลูกแฝดยิ่งอ้วนเข้าไปใหญ่ จากก่อนท้องหนัก70ตอนนี้น้ำหนักขึ้นมาปาเข้าไปเกือบจะ90แล้ว ไปให้สุดแล้วหยุดที่100เลยลูก

"สวัสดีครับ"

"สวัสดีค่ะคุณหมอ"

"เป็นไงบ้างครับ"หมอเริ่มซักถามอาการต่างๆ

ฉันก็บอกอาการต่างๆให้หมอฟัง

"โอ๊ย!หมอ"

อยู่ก็รู้สึกเหมือนอะไรแตก

"ตัวน้อยอยากออกมาแล้วสิน่ะ เชิญครับ"บุรุษพยาบาลมาช่วยพาฉันไปที่เตียงคลอด

ฉันเลือกคลอดแบบธรรมชาติ ตอนแรกคุณหมอไม่แนะนำเพราะมีความเสี่ยงแต่เนื่องด้วยลูกของฉันอยู่ในท่าที่สมบูรณ์ก็เลยคลอดแบบธรรมชาติได้

ในตอนนี้ฉันรู้สึกใจหวิวๆอยากให้มีคนรออยู่ด้านนอกห้องจัง แล้วใครหล่ะ ฉันหวังอะไรอยู่

"คุณแม่พร้อมนะครับ"

"ค่ะ"

เริ่มเข้าสู่กระบวนการทำคลอด ฉันอธิบายความรู้สึกไม่ถูกเลยจริงๆมันเจ็บไปหมด เจ็บจนทนไม่ไหว

แต่เป็นเจ็บที่แลกมากับความสุข

"อุแว้ อุแว้"

เสียงร้องช่างไพเราะเหลือเกินลูกแม่

"คนแรกเป็นผู้ชายนะครับ"

หึ ดูแลน้องสาวด้วยนะพี่ชาย

"อุแว้ อุแว้"

เสียงเจ้าตัวน้อยร้องขึ้นมาอีกคน

"คนน้องผู้หญิง"

"ยินดีด้วยนะครับคุณแม่"คุณหมอเดินเข้ามาหาฉัน นางพยาบาลก็พาเจ้าแฝดมาให้ฉัน

ผิวขาวอมชมพูเขียวลูกแม่

"เด็กผู้ชายชื่ออะไรคะ"นางพยาบาลถาม

"ศิวกันต์ ภักดีวิริยสกุลค่ะ"

"น้องผู้หญิงล่ะคะ"

"ศิวกานต์ ภักดีวิริยสกุลค่ะ"

"คุณแม่พักผ่อนก่อนนะครับ เดี๋ยวบุรุษพยาบาลจะพาคุณแม่ไปพัก รอสักพักเดี๋ยวจะเอาน้องตามไปให้นะครับ"

"ขอบคุณมากนะคะหมอ"

"ครับผม"

สงสัยกันมั๊ยว่าที่มาของลูกฉันมาจากไหน 

พ่อเค้าชื่อศิวกร อย่างน้อยๆก็มีแค่ชื่อนี่แหละที่พอจะให้ได้ ฉันตั้งชื่อลูกให้คล้ายกับชื่อจริงของเค้า

ส่วนชื่อเล่น คนพี่ชื่อเอสแปลว่าที่หนึ่ง

ส่วนคนน้องชื่อลิลลี่เพราะฉันชอบดอกลิลลี่

วันเวลาผ่านไป

​สี่ ห้าเดือนแรกฉันเลี้ยงเจ้าแฝดด้วยความยากลำบาก

เพราะฉันเลี้ยงคนเดียว เวลาให้นมต้องให้พร้อมๆกันอุ้มให้ดูดนมแต่ละทีฉันก็กลัวจะทำลูกตกตลอด

สภาพฉันตอนนี้เหมือนยัยป้ามาก หลังจากคลอดฉันก็ปล่อยตัวเองมากไหนจะน้ำหนักที่ค้างจากหลังคลอดอีก

เห้อ~~~

ขนาดฉันไม่มีอะไรจะกินอยู่แล้วน่ะยังอ้วนอีก ชาตินี้ฉันจะผอมเหมือนคนอื่นมั๊ยเนี่ย น้ำหนักฉันตอนนี้คือ80กิโล

หลังจากคลอดเจ้าแฝดน้ำหนักหายไปแค่10กิโลเอง

"แอ้ๆ"ร้องอีกแล้วค่ะ

พอคนพี่หยุด คนน้องต่อทันที ให้มันได้อย่างนี้สิลูก

"ลิลลี่~~~ร้องทำไมคะ หิวหรอหือ?"

"แอ้"หึ ยิ้มได้เลยน่ะ

ที่จริงลิลลี่ไม่ได้หิวหรอก แค่อยากเล่นเฉยๆ

ฉันมีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกทุกคน ลิลลี่ตอนเกิดน้ำหนักน้อยต้องเข้าตู้อบ เธอตัวเล็กสุขภาพเลยไม่ค่อยดี ป่วยง่ายต่างจากคนพี่ที่แข็งแรงสมบูรณ์

"นอนนะคะคนเก่งของแม่ แม่ง่วงแล้ว"

"แอ้ๆ"

ฉันล้มตัวนอนลงบนฟูกแข็งๆแล้วใช้พัดพัดให้ลูกน้อยทั้งสอง พัดลมเพิ่งจะเสียไปเมื่อวันก่อนฉันยังไม่ได้เอาไปซ้อม ก็ต้องทนร้อนกันต่อไป

"แม่รักหนูทั้งสองมากนะ"

"แอ้ๆ"

"แอ้ๆ"

"ยังไม่นอนอีก เดี๋ยวแม่งอลแล้วน่ะ"ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กทั้งสองจะฟังฉันรู้เรื่อง ฮ่าๆ เป็นแบบนี้ทุกวันคงจะดีสิน่ะ

ว่านอนสอนง่าย

4 ปีผ่านไป

​1/xx/2561

"แม่จ๋า หนูอยากกินไอติม"ลิลลี่ลูกน้อยของฉันสะกิดเรียกทันทีที่เดินผ่านร้านไอติม

"หนูไม่สบายอยู่ไว้กินวันหลังนะคะ"

"ค่ะ"

"ดีมากค่ะคนเก่งของแม่"ลูกๆของฉันทั้งแม้ตอนเล็กๆจะซนไม่ฟังที่ฉันพูด แต่พอโตขึ้นมากับกลับกัน เด็กๆว่านอนสอนง่ายมาก ทั้งเอสและลิลลี่

"แม่ครับผมอยากไปโรงเรียนครับ"

พอเข้ามาในห้องพัก เอสก็พูดขึ้นมา

ห้องพักที่ฉันอยู่คือห้องเดียวกับที่ฉันอยู่เหมือน4ปีที่แล้ว ฉันไม่เคยไปไหนฉันอยู่ที่นี่มาตลอด ที่นี่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง นอกซะจากมีของเล่นกับพวกเสื้อผ้าของลูกๆที่เพิ่มเข้ามา

"อยากไปโรงเรียนหรอคะ แล้วลิลลี่หล่ะอยากไปโรงเรียนมั๊ย"

"อยากค่ะหนูอยากมีเพื่อน"คำพูดของลิลลี่ทำฉันจุก

ตลอดเวลาที่ลูกๆเติบโตขึ้นมา นานทีจะได้ออกจากห้องสี่เหลี่ยมนี้

พวกเค้าจึงไม่มีเพื่อน โชคดีหน่อยที่มีกันสองคน

"งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้แม่พาไปสมัครเรียนดีมั๊ยคะ"

"ดีค่ะ รักแม่ที่สุดเลย"

ลิลลี่กับเอสวิ่งเข้ามากอดฉัน

"แม่ก็รักหนูทั้งสองที่สุดเลย"

มาแล้วจร้า วันนี้มากันสองตอนรวดเลย หวังว่าจะชอบกันนะคะ

​ตอนหน้าพระเอกของเราจะโผล่มาแล้วนะคะ 

ถ้าชอบก็ฝากกดไลค์ให้ดาวกดคอมเม้นกันด้วยะคะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น