chanlee

เราย้ายไปลงนิยายที่ readawrite แล้วนะคะ

​ตอนพิเศษ ขอเพียงชั่วนิรันดร์​

ชื่อตอน : ​ตอนพิเศษ ขอเพียงชั่วนิรันดร์​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2561 00:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนพิเศษ ขอเพียงชั่วนิรันดร์​
แบบอักษร

ตอนพิเศษ….ขอเพียงชั่วนิรันดร์​

หลายครั้งที่แทนตั้งคำถามว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ จากคนที่ไม่เคยนึกถึงคนอื่นนอกจากตัวเอง จากคนที่รังเกียจทุกสิ่งไม่เคยต้องการใคร คำตอบของคำถามสำหรับเขามีเพียงหนึ่งเดียวในทุกเหตุผลก็คือ ชายหนุ่มลูกครึ่ง

หากวันนั้นหนุ่มลูกครึ่งไม่ก้าวเข้ามาในชีวิต เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตนจะเดินอยู่ตรงจุดไหนยังคงวิ่งหาทางหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานตามลำพัง หรือเกลียดทั้งตัวเองและคนอื่นอยู่ไหม

นี่เป็นครั้งแรกที่แทนมาเยี่ยมหลุมศพของ น้าเบล เพราะหลังจากการตายในครั้งนั้นเขาไม่เคยคิดที่จะมาเหยียบที่นี่อีกเลย ทว่าตอนนี้เขาอยากปลดปล่อยตัวเองจากอดีตที่ตามหลอกหลอนสักที อยากมีชีวิตที่ไม่ต้องหวนเจ็บปวดกับวันวาน การเผชิญหน้ากับความจริงคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

กลัว...นี่เป็นสิ่งที่ทำให้แทนไม่กล้ามา เขากลัวว่าน้าเบลจะยังคงตามหาเขาอยู่ แม้จะเห็นสภาพการตายที่สยดสยอง ร่างเละเศษชิ้นส่วนอวัยวะกระจัดกระจายตามพื้นถนน แต่แทนก็ยังกลัวเพราะในความรู้สึก เธอไม่เคยจากไป เธอยังคงทิ้งสัมผัสไว้บนร่างกายเขา ทิ้งคำพูดแสนโหดร้ายการกระทำป่าเถื่อนไว้มากมาย ทุกส่วนบนร่างกายหรือแม้กระทั่งความคิด เธอมีส่วนหล่อหลอมให้เขาเป็นตัวเขาเช่นทุกวันนี้ อยากปฏิเสธแต่ว่าความจริงนั้นโหดร้าย เขาเกลียดสิ่งที่เธอทำแต่ก็ไม่อาจพูดได้ว่าตัวเองไม่ต้องการ การร่วมรักที่ใช้กำลังบีบบังคับ การทำร้ายร่างกายให้เจ็บปวดก่อนสุขสม น้ำตาและเสียงร้องที่น่าหลงใหล ความวิปริตพวกนี้เขาได้รับมาจากเธอทั้งสิ้น

เขาเกลียดสัมผัส ไม่ใช่แค่เพราะมันสกปรกแต่เพราะเขาอ่อนไหวง่ายกับการสัมผัสด้วยต่างหาก มีความคิดอยู่ลึกๆ ภายในจิตใจ...อยากแปดเปื้อน อยากให้ใครสักคนทำให้เขาสกปรกจนอยากทำลายตัวเองให้ย่อยยับ อยากตกลงไปในโคลนตมที่โสมม อยากกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งทำลายทุกสิ่งที่เข้ามาใกล้เพราะมีความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมาบ่อยเข้า เขาจึงไม่กล้าโดนตัวใคร กลัวตัวเองสกปรก กลัว...กลัวว่าจะเป็นในสิ่งที่น้าเบลเป็น แต่ตอนนี้ต่างออกไป เขาไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว เขาไม่ต้องวิ่งหาจุดหมายปลายทางที่ไม่มีวันสิ้นสุด ไม่ต้องวิ่งอย่างเดียวดาย

เขาพบแล้วคนที่เติมเต็มทุกสิ่งให้แก่เขา คนที่ทำให้เขารู้สึกต้องการใครเป็นครั้งแรก อยากสัมผัสอยากแปดเปื้อนไปด้วยกัน รักมากเสียจนแค่เศษเสี้ยววิญญาณก็อยากยึดครองเอาไว้ หากตายดินกลบหน้าก็อยากนอนเคียงข้างกันในพื้นดินอันอับชื้นหนาวเหน็บ ต่อให้เหลือเพียงเศษผงธุลีไร้ความน่าภิรมย์เขาก็หวังได้เคียงคู่กัน

ถ้าเขาตายก่อน อย่างน้อยเขาก็ไม่ทุกข์ทรมาน แต่ถ้าอีกฝ่ายตายก่อน เขาไม่อาจทนมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หากเป็นเช่นนั้นเขาพร้อมยอมตายตามไปทันทีอย่างไม่มีข้อแม้

เพราะรัก เพราะมีใครคนนั้นเขาถึงอยากมีชีวิตอยู่ ความหมายของการมีชีวิตอยู่ของเขามีเพียงหนึ่งเดียว ที่ๆ เขาจะอยู่ก็คือข้างกายอีกฝ่าย

“น้าเบล” แทนพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เสียงเย็นชา สายตาจับจ้องรูปเล็กที่ติดอยู่บนป้ายหลุมศพ ใบหน้าหวานนัยน์ตาโศก มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ ประทับอยู่ ใบหน้าที่เขาไม่มีวันลืม คนที่มอบทั้งความสุขและความทุกข์ทรมานให้แก่เขา เขาเคยรักเธอสุดหัวใจและเขาก็เกลียดเธอสุดหัวใจด้วยเช่นกัน

ร่างสูงยืนนิ่งอยู่สักพัก หลับตารับลมที่พัดโบกมาไม่ขาดสายจนเส้นผมปลิวไปตามทิศทางของแรงลม ความเย็นสบายโอบล้อมตัวราวกับจะช่วยชะล้างเรื่องราวในวันวานให้จางหายไป

“น้าเบล...เราอย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย” แทนก้มมอบดอกลิลลี่สีขาวให้ก่อนหันหลังเดินกลับสู่ต้นทางที่มีใครบางคนยืนรออยู่เงียบๆ

ชายหนุ่มคนนั้นยืนยิ้มให้เขา

รอยยิ้มแสนอบอุ่น

ชายหนุ่มคนนั้นมองตรงมาที่เขาเพียงคนเดียว

สายตาที่เต็มไปด้วยความรัก

ชายหนุ่มคนนั้นเดินเข้ามาหาเขา

เดินตรงมาโดยไม่มีความลังเล

ชายหนุ่มคนนั้นโอบกอดเขาไว้แน่น

อ้อมกอดที่แสนอ่อนโยน

ชายหนุ่มคนนั้นปลอบโยนเขา

ด้วยคำพูดว่า ไม่เป็นไร

ชายหนุ่มคนนั้นเช็ดน้ำตาให้เขา

บรรจงเช็ดให้อย่างแผ่วเบา

ชายหนุ่มคนนั้นชื่อว่า ครูซ

ในที่สุด เขาก็เจอ

ครูซ เจนซัน

คนที่เขาตามหามาทั้งชีวิต

เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวที่ทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป

เสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานของเขาที่ไม่เคยมีใครได้ยิน

ครูซได้ยิน

น้ำตาที่หลั่งไหลออกมาไม่เคยมีใครเหลียวแล

ครูซสนใจ

ความรักที่เขาไม่เคยได้รับ

ครูซมอบให้

เขาไม่เคยเชื่อในศาสนาเลิกศรัทธาไปนานเมื่อเฝ้าภาวนาแล้วไม่เคยได้รับความเมตตา แต่ตอนนี้เขาอยากอ้อนวอนอีกสักครั้ง

ถ้าชาติหน้ามีจริง

ขอครูซให้แก่เขา

ขอเพียงคนๆ นี้เพียงคนเดียวให้อยู่เคียงข้างกัน

นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะขออ้อนวอน

โปรดมอบชายคนนี้ให้เขาชั่วนิรันดร์

...Forever...

ความคิดเห็น