คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 1 ตัวแทน..25%

ชื่อตอน : บทที่ 1 ตัวแทน..25%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2562 07:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ตัวแทน..25%
แบบอักษร

“อะไรนะ!!!.. ว่าที่เจ้าสาวฉันหายไปอย่างนั้นเหรอ!”  

พ่อเลี้ยงกัณตภณ ตวาด จันทรา ลูกหนี้ของตนออกมาอย่างโมโหและหงุดหงิดใจเป็นที่สุด ไม่คิดว่าจะมีใครกล้าที่จะมาหยามตนได้ถึงเพียงนี้ เป็นเพียงแค่ลูกหนี้ ดีเท่าไรแล้วที่จะให้มาแต่งงานด้วย ซึ่งแค่เอามาอยู่ด้วยเฉยไม่ต้องแต่งงานก็ยังได้เลย ที่ทำนี้ถือเป็นการให้เกียรติสุดๆ แล้ว 

แต่ที่อยากจะแต่งงานก็เพราะจริงๆ แล้ว พ่อเลี้ยงกัณตภณ ไม่เคยเชื่อในเรื่องความรัก เพราะเขาเคยอกหักและฝังใจกับเรื่องนี้มาก่อน และตอนนี้อายุอานามเขาก็จะย่างเข้าเลขสี่แล้วด้วย พ่อเลี้ยงกัณตภณ เองก็อยากจะมีลูกไว้ค่อยสืบสกุลต่อไป เพราะเขาไม่มีญาติหลงเหลืออยู่แล้ว จึงคิดจะแต่งงานกับผู้หญิงสักคน ที่ดูดีโอเคหน่อยก็เท่านั้นเอง  

และอีกอย่างทุกคนต่างร่ำลือกันนักร่ำลือกันหนา ว่าบ้านของลูกหนี้เขานี้มีลูกสาวสวย และแถมยังอยู่ในกรอบจารีตประเพณี ไม่นอกลู่นอกทาง พ่อเลี้ยงกัณตภณ จึงได้คิดและตัดสินใจในทันที ที่จะแต่งงานในครั้งนี้ 

“ป้าต้องขอโทษแทนนังนงค์ ลูกของป้าจริงๆ ป้าก็ไม่คิดว่านังนงค์มันจะทำอย่างนี้เหมือนกัน” จันทรา กล่าวอย่างสำนักผิดและก็ไม่รู้ว่าจะไถ่โทษเรื่องนี้ให้กับพ่อเลี้ยงยังไงดีเหมือนกัน และหากพ่อเลี้ยงจะเพิ่มหนี้สินขึ้นมากกว่าที่เป็นอยู่อีก เพราะเรื่องนี้ก็คงจะต้องยอมตามนั้น โดยไม่อาจจะต่อรองใดๆ ได้อีกแล้ว 

“ป้ามีลูกสาวอีกคนไม่ใช่หรือ ถ้าอย่างงั้นก็ให้แต่งแทนก็แล้วกัน” พ่อเลี้ยงกัณตภณ ครุ่นคิดพร้อมกับหรี่ตามองมายังลูกหนี้ของตน ก่อนจะกล่าวสั่งออกไปอย่างไม่คิดจะไว้หน้าและปราณีใดๆ ทั้งสิ้น  

“แต่คนนี้ฉันเตือนไว้ก่อนเลยว่า อย่าได้ทำอย่างนี้กับฉันอีกอย่างเด็ดขาด เพราะถ้าทำอีกจะถือเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามกันเอามากๆ และถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันจะไม่ปล่อยให้ครอบครัวป้าได้อยู่อย่างสงบสุขอย่างแน่นอน” พ่อเลี้ยงกัณตภณ เอ่ยขู่ออกไปด้วยน้ำเสียงเข้มดุ และเฉียบขาด และไม่คิดจะให้ จันทรา ได้เอ่ยคัดค้านหรือออกความคิดเห็นใดๆ ทั้งสิ้น นอกจากฟังและทำตามที่สั่งอย่างเดียวเท่านั้น 

“จ้ะ! ได้จ้ะ ป้าจะให้นังนุช ลูกคนเล็กของป้ามาแต่งงานกับพ่อเลี้ยงแทนนังนงค์ และจะไม่ให้เป็นอย่างนี้อีกอย่างแน่นอน ป้ารับรอง ถ้ายังไงป้าขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะจ้ะ จะได้ไปบอกให้นังนุชมันเตรียมตัวไว้” จันทรา เอ่ยรับปากอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่ในใจก็ยังรู้สึกกังวล เพราะไม่รู้ว่าลูกสาวคนเล็กของตนจะยินยอมตกลงปลงใจแต่งงานในครั้งนี้ด้วยหรือเปล่า  

จันทรา ลุกเดินออกจากบ้าน พ่อเลี้ยงกัณตภณ ตรงกลับบ้านของตนทันที และในระหว่างที่เดินทางกลับก็คิดหาวิธีพูดเกลี่ยกล่อมให้ลูกสาวคนเล็ก ยอมตกลงปลงใจแต่งงานกับพ่อเลี้ยงกัณตภณ แต่โดยดี ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะหาวิธีไหนดี นอกจากบอกความจริงออกไปให้ลูกสาวคนเล็กได้รับทราบ และหากยอมแต่งงานก็ถือว่าเป็นโชคดีของตนไป แต่หากลูกไม่ยอมตามนั้น ก็ถือซะว่าเป็นเคราะห์กรรมของตนเองอีกนั้นแหละ 

เมื่อกลับถึงบ้าน จันทรา ก็เห็น จิตรานุช ยืนรออยู่หน้าบ้านอยู่ก่อนแล้ว “แม่.. พ่อเลี้ยงเขาว่ายังไงบ้างล่ะจ้ะ?” จิตรานุช เอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงผู้เป็นมารดา เพราะไม่รู้ว่าทางโน้นเขาจะยอมยกเลิกงานแต่งงานโดยดี หรือจะต้องการอะไรอย่างอื่นหรือเปล่า 

จิตรานุช อายุอานาม 25 ปี เป็นสาวสวยไม่แพ้ผู้เป็นพี่สาว เผลอๆ จะสวยกว่าเสียด้วยซ้ำไป รูปร่างบอบบางสะโอดสะองน่าทะนุถนอม ใบหน้ารูปไข่ สวยหวานซึ้ง ดวงตากลมโต ปากนิด จมูกหน่อย ผิวขาวเนียนละเอียดละออ ผมดำสนิทยาวสยายไปถึงกลางหลัง 

หญิงสาวได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบปริญญาตรีที่กรุงเทพ แล้วกลับมาหางานทำอยู่ที่บ้านเกิดเมืองนอน ด้วยจิตใจที่สำนึกรักบ้านเกิด ซึ่งก็ได้ทำงานอย่างที่ตั้งใจเอาไว้จริงๆ โดยทำงานเป็นครูอัตราจ้าง สอนเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาอยู่ที่ตัวเมือง 

“เฮ่อ!.. พ่อเลี้ยงว่าที่นังนงค์มันหนีไปอย่างนี้ ถือเป็นการหยามเกียรติชัดๆ พ่อเลี้ยงจึงจะให้แกแต่งงานแทนนังนงค์มัน แล้วแกจะว่ายังไงล่ะ?” จันทรา กล่าวจบก็มองดูปฏิกิริยาลูกสาวคนเล็ก ด้วยความสงสารจับใจ  

จิตรานุช เมื่อได้ยินอย่างนั้นแทบพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเอาเลยทีเดียว “แล้วถ้านุชไม่แต่งล่ะแม่ เขาจะทำยังไง?” จิตรานุช มองหน้าผู้เป็นมารดา ก่อนจะเอ่ยถามออกไป “ถ้าไม่แต่ง พ่อเลี้ยงจะไม่ให้เราอยู่กันอย่างสงบน่ะสิวะ” จันทรา กล่าวบอกพร้อมกับถอนหายใจออกมาแรงๆ 

“แล้วถ้าเราหาเงินมาจ่ายใช้หนี้เขาให้ครบ พ่อเลี้ยงก็จะไม่ทำอะไร เลิกแล้วต่อกันไปใช่ไหม?” จิตรานุช เอ่ยถามผู้เป็นมารดาขึ้น “แล้วจะไปหาเงินที่ไหนมาจ่ายล่ะวะ เงินเป็นแสนๆ ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ” จันทรา เอ่ยบอกลูกสาวคนเล็กอย่างจนใจ “ห๊า!.. อะไรนะ เป็นแสนเลยหรือแม่?” จิตรานุช กล่าวด้วยความตกใจ “ก็ใช่น่ะสิวะ” จันทรา กล่าวยืนยันให้ลูกคนเล็กได้รับรู้  

“เป็นแสนนี่มันเท่าไรกันล่ะแม่?” จิตรานุช เอ่ยถามขึ้นอีกครั้งอย่างอยากรู้ “แปดแสนบาท” จันทรา มองหน้าลูกสาว ก่อนจะเอ่ยบอกจำนวนหนี้สินที่คงค้างอยู่กับ พ่อเลี้ยงกัณตภณ ให้ได้รับรู้ “แปดแสนบาท!!!!” จิตรานุช อ้าปากค้างกับจำนวนหนี้สินที่มารดาบังเกิดเกล้าบอกกล่าวมานั้น 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น