chanlee

เราย้ายไปลงนิยายที่ readawrite แล้วนะคะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2561 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

​ตอนที่ 21

“รับ...รับ ๆ รับสิวะ!!” แทนโทรกลับไปหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผล อีกฝ่ายไม่ยอมรับสายซ้ำยังปิดเครื่องหนีอีก

“อ๊ากกกกก” เสียงกรีดร้องบ้าคลั่งดังก้องไปทั่วห้อง ดวงตาสีนิลแดงก่ำราวกับเปลวไฟที่พร้อมแผดเผาทุกสิ่ง นิ้วมือจิกเกร็งไปหมดอย่างควบคุมไม่ได้ ภายในหัวแทนมีแต่ภาพโชกเลือดของครูซเต็มไปหมด สิ่งที่ชายหนุ่มกลัวกำลังจะเกิดขึ้นจริงด้วยน้ำมือของคนชั่วช้าที่พรากทุกสิ่งในชีวิตเขาไปอย่างเลือดเย็น

ไม่มีวัน...

จะไม่มีใครมาพรากครูซไปจากชีวิตเขาได้อีก

แทนกัดฟันแน่นเดินไปกดรหัสปลดล็อกตู้เซฟแล้วหยิบปืนสีดำขวับขนาดเหมาะมือขึ้นมาถือไว้ ภายในใจมีแต่ความมืดมนครอบงำ วินาทีนี้หากมีใครเข้ามาขวางทาง ชายหนุ่มก็ไม่ลังเลสักนิดที่จะเหนี่ยวไกปืนปลิดชีวิตมันให้สิ้นซาก เขาอุตส่าห์ใช้วิธีประนีประนอมจัดการอีกฝ่ายด้วยหลักฐานยื่นให้ตำรวจเพื่อไปต่อสู้ในศาลต่อ ไม่เคยคิดใช้กำลังหรือใช้วิธีสกปรกทำร้ายลับหลังเลยสักครั้ง แต่อีแก่นั้นกลับขโมยสิ่งสำคัญสิ่งเดียวของเขาไปหน้าตาเฉยแบบนี้ ต่อให้ฆ่าให้ตายคามือก็ยังไม่สาสมกับความโกรธแค้นในใจเลยสักนิด

Rrrr Rrrr

เสียงโทรศัพท์มือถือดังแทรกขึ้นมาก่อนที่ร่างสูงจะเปิดประตูห้องออกไปข้างนอก มือขาวล้วงเข้าไปในกางเกงหวังให้เป็นเบอร์ครูซโทรเข้ามา เพราะอย่างน้อยจะได้รู้ว่าครูซยังปลอดภัย แต่ความหวังอันน้อยนิดก็ดับวูบลงไปเมื่อชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอคือ

พัชชา

แทนรับสายพลางกดลิฟต์ด้วยสีหน้าถมึงทึง ใจจดจ่ออยู่กับสถานที่ที่คุณหญิงรัศมีจะเอาตัวครูซไปซ่อนไว้

“คุณแทนอยู่ไหน!! อย่าออกจากห้องเด็ดขาดนะคะ!!”

"ทำไม” เสียงร้อนรนเหมือนรู้อะไรบางอย่างของพัชชาทำให้แทนนึกสงสัยขึ้นมาทันที

มันอันตรายค่ะ คุณแทนรอฟังข่าวอยู่ที่ห้องเถอะ อย่าเพิ่งออกมาเลยเดี๋ยวเรื่องครูซฉันกับตำรวจจะบุกเข้าไปช่วยเอง

“หมายความว่าไง” แทนชะงักเท้าที่กำลังวิ่งไปที่ลาดจอดรถลง ในใจภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่เขาคิดเลยเพราะไม่อย่างนั้นไม่ใช่แค่ครูซที่จะตกอยู่ในอันตรายคนเดียว มันอาจรวมถึงครอบครัวอีกฝ่ายด้วย คนอย่างคุณหญิงรัศมีไม่มีทางปล่อยให้ใครที่เกี่ยวข้องกับคดีด้านมืดของเธอหลุดรอดปลอดภัยไปแน่

“....ครูซเขาเสนอตัวมาล่อให้คุณหญิงเปิดเผยแหล่งค้ายาเสพติดค่ะ” พัชชาเงียบไปช่วงอึดใจก่อนค่อย ๆ บอกความจริงออกมา

“คุณเอาครูซมายุ่งกับเรื่องนี้ทำไม!!!” เมื่อได้ฟังคำบอกเล่า ใจแทนก็ลุกโชนราวกับมีน้ำมันราดลงไปบนกองไฟที่กำลังคุกรุ่น เขาไว้ใจพัชชาให้จัดการทุกอย่าง เขายอมอยู่นิ่ง ๆ เป็นเป้าจนถูกทำร้ายก็เพื่อกันไม่ให้ครูซ​เข้ามายุ่งกับเรื่องอันตราย แต่ทุกอย่างกลับผิดไปจากที่คิดไว้ทั้งหมดคนที่เขาอยากผลักออกให้ไกลจากเรื่องนี้มากที่สุดกลับตกไปอยู่ในมือของอีแก่ปีศาจนั่น

ใจเย็น ๆ นะคะเดี๋ยวฉันไปรับที่คอนโด // ส่งมา!! ส่งที่อยู่นั้นมาให้ผมเดี๋ยวนี้!!!” แทนตะคอกเสียงดังลั่น เท้าก็เตะทำลายข้าวของใกล้ตัวระบายอารมณ์ที่ปะทุอยู่ภายในอก ชายหนุ่มดูบ้าคลั่งจนยามที่รักษาความปลอดภัยอยู่ใกล้ ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเดินเข้าไปห้ามหรือตักเตือนอย่างที่สมควรทำ

ครูซยอมทำแบบนี้ก็เพื่อคุณนะคะ คุณแทนไม่ควร... // กูบอกให้ส่งมา!!” คำหยาบที่หลุดออกมาจากปากแทนทำให้พัชชาตกใจอยู่ไม่น้อย อารมณ์ของเจ้านายเธอรุนแรงเกินกว่าที่พูดคุยด้วยเหตุผลเหมือนทุกที ครั้งนี้ต่อให้ใครมาห้ามคุณแทนก็คงคลั่งจนฉุดไม่อยู่แล้ว คนที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กอย่างเธอรู้ดีว่าคงมีแต่วิธียอมโอนอ่อนให้เท่านั้น ไม่อย่างนั้นคุณแทนต้องคิดทำอะไรที่น่ากลัวจนเธอเองก็ไม่อาจคาดเดาได้แน่ ๆ สถานการณ์ตอนนี้ก็แย่พออยู่แล้วถ้าต้องมาจัดการทั้งสองเรื่องพร้อมกันคงพังไม่เป็นท่า

ก็ได้ค่ะ...แต่คุณแทนห้ามเข้าไปคนเดียวก่อนเด็ดขาด” พัชชาตัดสินใจส่งข้อมูลไปให้อย่างจำใจ เธอเป็นห่วงแต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งของคนเป็นนายได้ เมื่อได้สถานที่ที่แน่นอน แทนก็รีบขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเหยียบคันเร่งแทบมิด บีบแตรใส่รถทุกคันที่วิ่งขวางทาง ขับผ่าไฟแดงโดยไม่สนสักนิดว่าจะเกิดอุบัติเหตุ เวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีช่างเนิ่นนานเหลือเกิน มือขาวกำจิกพวงมาลัยรถไว้แน่น พยายามประคองสติตัวเองไม่คลุ้มคลั่งจนประสาทหลอนเหมือนทุกทีเพราะหากพลาดไปแม้แต่นาทีเดียวแล้วครูซเป็นอะไรไป เขาคงไม่มีแรงที่จะหายใจต่อไปบนโลกแสนโสมมใบนี้อีก

.

.

.

.

“!!!” ร่างโปร่งที่นอนขดตัวกอดตัวเองไว้แน่นค่อย ๆ คลายออกเมื่อคุณหญิงรัศมีสั่งให้ลูกน้องหยุดทำร้ายร่างกาย

“ยิ่งแกทำแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันเกลียด...รู้ไหมว่าทำไม” หญิงสูงวัยเดินเข้าไปใกล้ร่างโปร่งที่นอนสะบักสะบอมแล้วใช้ส้นสูงเขี่ยใบหน้าที่บวมช้ำด้วยความสะใจ

“แกมันเหมือนกับอีนังนรกที่ชื่อเบลไม่มีผิด ฉันสั่งให้คนซ้อมมันแทบตายแต่ดันไม่ร้องออกมาสักแอะ มีแต่สายตาจ้องมองอย่างอาฆาตแค้น คงเพราะแบบนี้หรือเปล่า...แทนฟ้าถึงหลงแกนักหนา”

“เป็นตัวแทนของน้าสาวอันเป็นที่รักไง หึ ๆ” ครูซฟังสิ่งที่คุณหญิงรัศมีพูดจบก็รู้สึกชาวาบไปทั่วทั้งตัว ลืมความเจ็บปวดตามร่างกาย ลืมแม้กระทั่งจะหายใจเมื่อสิ่งที่ได้ยินไปกระทบเข้ากับความคิดลึกๆ ที่อยู่ภายในใจของครูซมาโดยตลอด

เขาเคยคิดหาเหตุผลมากมายว่าทำไมคุณแทนถึงยอมรับเขาเข้ามาในชีวิตง่ายดายกว่าคนอื่น

ทำไมคุณแทนถึงแสดงท่าทีทั้งรังเกียจและต้องการออกมาพร้อมๆ กัน

เพราะเขาเหมือนใครคนนั้นเหรอ

เขาเป็นแค่ภาพทับซ้อนของใครในความทรงจำของคุณแทน

แค่ตัวแทนจริง ๆ หรือเปล่า

​เป็นแค่นั้น

 “เงียบทำไมล่ะ ยอมรับความจริงไม่ได้เหรอ” คุณหญิงรัศมีหัวเราะสะใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของครูซ จุดอ่อนของคนที่อยู่รอบตัวแทนฟ้าก็คือ การที่เจ้าตัวไม่รู้ว่าตัวเองมีความสำคัญต่ออีกฝ่ายแค่ไหน แทนฟ้าไม่ใช่คนช่างพูด การแสดงออกก็แย่แบบนี้มาตั้งแต่เด็ก คนอย่างหลานชายเธอไม่ใช่ประเภทจะไปเปิดปากบอกรักใครแน่นอน เพราะอย่างนั้นความสัมพันธ์ของทั้งคู่ย่อมมีช่องโหว่มากมายให้เธอหยิบขึ้นมาปั่นประสาทอีกฝ่ายเล่น

“ฉันพูดจี้ใจดำแกไปใช่ไหม” ครูซไม่ตอบ ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกแล้วพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง มือซ้ายประคองไหล่ขวาไว้ตลอดเวลา เนื่องจากถูกลูกน้องของคุณหญิงคนหนึ่งกระทืบจนไหล่หลุด ความเจ็บปวดรุนแรงมากขึ้นจนใบหน้าเนียนซีดเซียวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ครูซสะบัดหัวสองสามทีเมื่อรู้สึกมึนหัว ภาพข้างหน้าเริ่มเลือนราง

“เอามันไปขัง” คุณหญิงหันไปสั่งลูกน้องหลังเห็นสภาพของครูซดูไม่สู้ดีนัก ที่ให้มันพักไม่ใช่เพราะเห็นใจ แต่เพื่อความสะใจต่างหาก ภาพความเจ็บปวดทุกข์ทรมานของมันหลานชายเธอสมควรได้เห็นกับตาตัวเอง บทลงโทษสำหรับคนที่คิดทรยศหักหลังเธอ บทลงโทษที่จะทำให้แทนฟ้าจดจำไปจนวันตาย

ผลัก

ร่างโปร่งถูกจับโยนลงบนพื้นก่อนที่ประตูเหล็กบานหนาจะถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว บรรยากาศในห้องทั้งอับชื้นและเต็มไปด้วยฝุ่น ลังไม้เก่ากับเศษเหล็กสนิมเขรอะวางระเกะระกะซ้อนกันจนแทบไม่มีที่ว่าง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนพยายามสอดส่องมองช่องทางหลบหนี แต่น่าเสียดายที่นี่เป็นห้องปิดตาย ทางออกมีอยู่ทางเดียวคือประตูเหล็กซึ่งลงกลอนล็อกจากด้านนอก

ครูซนอนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนตัวเพราะไม่อยากให้บาดแผลได้รับการกระทบกระเทือนมากยิ่งขึ้น เลือดสีแดงสดไหลซึมตามมุมปากและหางคิ้ว มันอักเสบจนทำให้รู้สึกปวดตุบ ๆ ไม่ยอมหยุด พื้นปูนก็เย็นเฉียบจนร่างกายเริ่มด้านชา

สภาพเขาตอนนี้คงเละไม่มีชิ้นดี คุณหญิงดูจะแค้นมากกับเรื่องที่เขาทำ แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องที่เธอรับรู้ก็ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะยังมีเรื่องการโอนย้ายเปลี่ยนกรรมสิทธิ์การถือครองหุ้นของบริษัทอยู่อีก เขากับพัชชาช่วยกันเปลี่ยนชื่อเจ้าของเป็นแทนหมดทุกอย่าง ถึงจะได้มาอย่างผิดกฎหมายแต่เชื่อเถอะว่าไม่มีใครเอาผิดได้ ในเมื่อตำรวจและทนายทั้งหมดเป็นคนของฝั่งเขา ตามจริงแทนกับพัชชาไม่ได้ต้องการจะฉวยโอกาสเอาสมบัติพวกนี้มาเป็นของตน แต่เป็นครูซเองที่เสนอให้พัชชาฟังเพราะชายหนุ่มเชื่อว่าการที่เรื่องวุ่นวายจะจบลงจริง ๆ โดยไม่มีการล้างแค้นเกิดขึ้นอีกคือการทำให้คุณหญิงรัศมีหมดอำนาจและเงินทอง หมดหนทางที่จะปีนขึ้นมาอยู่ในจุดเดิม ครูซรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันเสี่ยงอันตรายแต่มันก็คุ้มที่จะลองเพราะเขาคงทนมองแทนถูกทำร้ายซ้ำๆ ต่อไปไม่ไหวแล้ว ถึงเขาจะหวั่นไหวหรือลังเลกับการกระทำบางอย่างของแทน แต่เขาก็รักและเป็นห่วงเกินกว่าจะมานั่งใส่ใจในเรื่องพวกนี้ รอให้ทุกอย่างจบลง เขาจะไปถามทุกเรื่องที่อยากรู้จากปากของคนหน้านิ่งเอง

ปัง!!!!!

เสียงปืนดังสนั่นกับเสียงคนตะโกนโวยวายไม่ได้ศัพท์ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนครูซตั้งตัวไม่ทัน เงยหน้าขึ้นไปมองอีกทีประตูเหล็กก็ถูกเปิดออกแล้ว

“ลากมันออกมาเร็ว” ลูกน้องตัวใหญ่สามคนเดินไปจิกหัวแล้วกระชากลากถูให้ครูซลุกเดินออกมาข้างนอก เสียงปืนกระหน่ำยิงดังมาไม่ขาดสาย ทำให้ครูซใจเต้นไม่เป็นส่ำ เพราะไม่ใช่แค่เสียงปืนที่ดังไปทั่วแต่เสียงก่นด่าของคนหน้านิ่งก็ดังแทรกเข้ามาด้วย

“ครูซอยู่ไหน!!”

“ไม่ต้องใจร้อนหรอก เดี๋ยวแกก็จะได้เห็นมันตายต่อหน้าชัด ๆ ”

“มึงเดินให้มันเร็ว ๆ หน่อยสิวะ!” แรงกระชากทำให้ครูซที่ร่างกายบาดเจ็บอยู่ล้มลงอย่างแรงจนเข่าแตก เลือดไหลออกมามากจนเปื้อนพื้นเป็นรอยยาวตามทิศทางที่ถูกลากไป ทันทีที่ร่างโปร่งพ้นขอบกำแพงที่กั้นไว้ ดวงตาสีนิลก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ แทนโกรธจนหน้าดำหน้าแดง มือที่จับปืนสั่นไปหมดเมื่อเห็นภาพตรงหน้า สภาพหนุ่มลูกครึ่งเละไม่มีชิ้นดี เลือดที่ไหลออกมาจากหัวคิ้วและมุมปากทำให้แทนคลั่งแทบบ้า ร่างกายของครูซมีแค่เขาคนเดียวที่มีสิทธิ์ทำให้บาดเจ็บ เขาคนเดียวที่มีสิทธิ์ทำให้อีกฝ่ายเลือดออก พวกมันกล้าดีอย่างไงมาทำคนของเขาขนาดนี้

“กูจะฆ่ามึง!!!” เสียงคำรามเกรี้ยวกราดราวกับสัตว์ร้ายกระหายเลือด ฟันกรามบดกัดกันอย่างเคียดแค้น แววตาดุดัน แทนอยากฉีกร่างพวกสารเลวเป็นชิ้น ๆ

ร่างโปร่งซึ่งถูกซ้อมจนร่างกายสะบักสะบอมถูกลากออกมากองไว้ที่พื้นโดยมีปืนจ่อไว้ที่ขมับ ไม่ให้ขัดขืน

“คุณแทน” ครูซเรียกอีกฝ่ายด้วยเสียงแผ่วเบา คนหน้านิ่งยืนประจันหน้ากับคนเป็นสิบด้วยสีหน้าดุดันบ้าบิ่นไม่มีความกลัวหรือความลังเลที่จะเดินเข้ามาหาครูซเลยแม้แต่น้อย

“เข้ามาอีกก้าวเดียวฉันให้ลูกน้องยิงกระบาลมันแน่” คุณหญิงกอดอกยืนจ้องตาหลานชายตนที่โกรธตัวสั่นจนแทบลุกเป็นไฟ ภาพตรงหน้าสร้างความสะใจให้กับเธอเป็นอย่างมาก มีไม่กี่เรื่องที่ทำให้แทนฟ้าไร้สติจนพาตัวเองมาอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบคู่แข่งทุกด้านแบบนี้

“อย่าทำเขา!!” แทนร้องห้ามเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของหนุ่มลูกครึ่งที่ถูกลูกน้องจิกผมให้เงยหน้าขึ้นมาหลังใกล้หมดสติ ครูซน้ำตาคลอตามกลไกความเจ็บปวดของร่างกายแต่มันกลับสร้างความเดือดดาลใจให้คนหน้านิ่งจนแทบบ้า น้ำตาของครูซไม่ควรมีใครสมควรได้เห็น!

“วางปืนลง” คุณหญิงยิ้มมุมปากบอกเงื่อนไขกับแทนที่ชักสีหน้าใส่ ชายหนุ่มไม่มีทางเลือกจึงจำยอมส่งปืนในมือให้ลูกน้องที่เดินเข้ามาประกบตนสองคน เมื่อปืนถูกยึด แขนทั้งสองข้างของแทนก็ถูกพวกมันจับตรึงไว้ไม่ให้ขยับ

“ฮึ่ม!!” แทนร้องออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อทำอะไรไม่ได้สักอย่าง สัมผัสน่ารังเกียจที่โดนตัวก็ทำให้พะอืดพะอมจนแทบอ้วก ตัวแทนสั่นไปหมดอย่างนึกขยะแขยงแต่ดวงตาสีนิลก็ยังคงจับจ้องใบหน้าครูซอยู่ตลอดเวลา

“เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นก็เพราะตัวแกเองนะ จำไม่ได้เหรอ...แกเองที่บีบบังคับให้ฉันต้องเล่นบทโหด ชอบต่อต้านดีนัก เป็นไงล่ะ!!”

“ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!!!”

“ทำไม? รักมันมากนักเหรอ มันเหมือนนังเบลของแกมากสินะ หึ...เหมือนทั้งแววตาและนิสัยจองหอง เห็นแล้วฉันอยากบดขยี้ให้ตายกับมือ”

“หุบปาก!” แทนตะคอกเสียงดังลั่นเมื่อเห็นคนเป็นย่าพูดถึงชื่อคนที่เขาไม่อยากให้ครูซรับรู้ขึ้นมา

“แกต่างหากที่ต้องหุบปาก!! ตอนนี้แกมีสิทธิ์มาสั่งฉันด้วยเหรอแทนฟ้า...แกมันไม่รักดี ฉันอุตส่าห์วางแผนชีวิตดี ๆ ไว้ให้ กลับไม่เอา ไปคว้าผู้ชายด้วยกันมาทำเมีย โง่เหมือนแม่แกไม่มีผิด หึ เชื้อมันคงไม่ทิ้งแถว! ไหนๆ เลขาแกก็จะตายอยู่แล้ว งั้นฉันเล่าความลับของแกให้มันฟังก่อนตายดีกว่า”

“อย่า!! อย่าพูด!!” แทนสะบัดตัวให้หลุดจากการจับกุมเพื่อจะวิ่งเข้าไปหาแต่ก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อกระบอกปืนสีดำมืดจ่อแนบไปกับขมับครูซมากขึ้น ร่างโปร่งเองก็พยายามประคองสติไว้ไม่ให้สลบลงไปเสียก่อนแต่ช่างยากเต็มทนเมื่อร่างกายอ่อนล้าเหลือเกิน

“ฮ่าๆ ไม่อยากให้มันรู้ขนาดนั้นเลยเหรอ ดี..เพราะยิ่งแกอยากปิดฉันยิ่งอยากเล่า” คุณหญิงฉีกยิ้มหัวเราะอย่างสะใจกับท่าทางของหลานชาย

“เอาตั้งแต่ตอนไหนดีน้า..ตอนที่แม่แกมันโง่พาน้องสาวเข้าบ้านมาจับผัวตัวเองทำชู้ หรือตอนที่น้องสาวมันเอาลูกชายของพี่มาทำผัวดีล่ะ”

“หยุด!! กูบอกให้หยุด!!” แทนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง จ้องมองใบหน้าของครูซไม่ละสายตา เรื่องพวกนี้ครูซไม่สมควรรับรู้ อดีตสกปรกของเขาที่ผ่านมันน่าขยะแขยงเกินไป เขาไม่อยากให้ครูซรังเกียจ ไม่อยากให้ครูซเกลียดเขา

“รู้ไหมยิ่งมองมันฉันยิ่งเกลียด ซ้อมเกือบตายแต่ไม่ร้องสักแอะ สงสัยต้องใช้วิธีเดียวกับน้าสาวสุดที่รักของแกแล้วมั้งแทนฟ้า” คุณหญิงหันไปแสยะยิ้มให้ลูกน้องคนสนิทที่อยู่ข้างกัน มันทำงานกับเธอมานาน รู้ดีว่าสิ่งที่เจ้านายตนต้องการคืออะไร เพราะวิธีนี้มันทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

“ไม่!!!” แทนกรีดร้องแทบสิ้นสติเมื่อเห็นครูซถูกจับกดลงกับพื้นแล้วมีลูกน้องผู้ชายคร่อมทับลงไป ร่างโปร่งที่ถูกซ้อมอย่างหนักไม่มีแรงพอจะปกป้องตัวเอง แขนขาถูกจับตรึงไว้ไม่ให้ขัดขืน ใจแทนเต้นแรงด้วยความกลัวจนเจ็บไปหมด มันเหมือนจะระเบิดออกมาจากในอกเมื่อนึกถึงสิ่งที่ครูซกำลังจะถูกกระทำ

“กูจะฆ่ามึง! กูจะฆ่ามึง!!” แทนออกแรงสุดตัวทั้งถีบทั้งต่อยจนหลุดจากการจับกุม ชายหนุ่มคว้าปืนที่เหน็บอยู่ตรงเอวของลูกน้องมาได้ กดปลดล็อกปืนอย่างชำนาญมือก่อนเล็งไปที่หัวคนที่กำลังคร่อมตัวครูซอยู่อย่างรวดเร็ว

ปังๆ ๆ

เลือดและมันสมองไหลกระจายเต็มพื้น ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนไม่มีใครตั้งตัวทัน แทนยิงกราดทุกคนที่เข้ามาขวางทาง ร่างพวกมันร่วงลงราวกับใบไม้ เขาไม่สนใจที่จะมองด้วยซ้ำว่าพวกมันเป็นใครหน้าตาอย่างไร ภายในหัวแทนคิดอยู่อย่างเดียวคือ ต้องฆ่าพวกมันให้หมดก่อนที่มันจะพรากครูซไป

“จับมันไว้สิ!!!” คุณหญิงตกตะลึงกับภาพตรงหน้ารีบวิ่งไปอยู่ด้านหลังของลูกน้องที่แตกตื่นถอยไปรวมตัวกันอยู่เป็นกระจุก

เธอไม่คิดว่าแทนฟ้าคนเดียวจะสามารถฆ่าคนภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีได้ถึง 5 ชีวิต กระสุนทุกนัดไม่มีพลาดแม้แต่ลูกเดียว หนำซ้ำแทนฟ้ายังเล็งจุดตายได้อย่างแม่นยำ แม้จะรู้ว่าหลานชายเป็นพวกอัจฉริยะมีความสามารถรอบด้านมากกว่าคนปกติแต่ไม่คิดว่าจะรวมถึงเรื่องนี้อยู่ด้วย

แทนพุ่งเข้าหาครูซที่นอนขดตัวอยู่บนพื้นอย่างรวดเร็ว เนื้อตัวของหนุ่มลูกครึ่งเต็มไปด้วยเลือดที่สาดกระเซ็นจากศพซึ่งนอนเกลื่อนอยู่ล้อมตัว

“ครูซ” สัมผัสคุ้นเคยที่โอบรอบตัวทำให้ร่างโปร่งลืมตาขึ้น ครูซไม่มีแรงแม้แต่จะพูดจึงทำได้เพียงยิ้มตอบกลับไปเท่านั้น ตัวแทนสั่นไปหมด หัวใจเหมือนถูกบีบด้วยคีมเหล็ก เจ็บปวดใจจนน้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสาย เขากลัว กลัวเหลือเกินที่จะสูญเสียคนตรงหน้าไป

“ฮึก ครูซ” แววตาที่ดุดันแปรเปลี่ยนเป็นหมองเศร้าครู่หนึ่ง มือขาวประคองครูซมาพิงอกไว้อีกมือจับปืนเตรียมเล็งไว้ที่อีกฝ่ายตลอดเวลา แม้อยากจะพาหนุ่มลูกครึ่งหนีใจแทบขาดแต่แทนทำไม่ได้ด้วยตัวคนเดียว เขาไม่สามารถฆ่าพวกมันไปพร้อมกับอุ้มครูซได้ ในเวลานี้คงต้องรอกำลังเสริมเท่านั้น

“ไปเอาตัวมันมา” คุณหญิงออกเสียงสั่ง แต่ลูกน้องต่างพากันลังเลที่จะเข้าไป ถึงในมือจะมีอาวุธพร้อมและคนมากกว่า แต่สัญชาตญาณนักล่าที่แผ่ออกมาจากตัวแทนทำให้พวกมันกลัว ใบหน้านิ่งเยือกเย็นราวกับคนไร้วิญญาณ ดวงตาที่ไม่มีความเกรงกลัวอยู่แม้แต่น้อย

“เร็วสิ!” คุณหญิงตวาดออกไปเมื่อไม่เห็นมีใครขยับตัวเข้าไปตามที่สั่ง ลูกน้องสะดุ้งตกใจ คนที่อยู่ใกล้กว่าวิ่งเข้าไปหมายจะจับตัวแต่มือแทนก็รัวกระสุนกลับมารวดเร็ว

ปัง! ปัง!

ร่างลูกน้องสองคนที่เป็นหน่วยกล้าตายวิ่งเข้ามาหาแทน ถูกยิงร่วงนอนจมกองเลือดไม่ไหวติง บรรยากาศรอบข้างยิ่งทวีความตึงเครียดและกดดันจนลูกน้องคนหนึ่งทนไม่ไหว

“ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูจะไม่ทนแล้วโว้ย!!” มันแหกปากดังลั่น แววตาหลุกหลิกไปมาเหมือนหมาจนตรอกที่กลัวสุดขีด แทนประคองครูซหลบหลังตัวเองแล้วเอื้อมไปคว้าปืนอีกกระบอกที่อยู่ในมือศพมาถือไว้

“หยุดนะ!!! แกจะทำอะไร!!” คุณหญิงร้องตกใจเมื่อเห็นลูกน้องสติแตกกำลังจะเหนี่ยวไกปืนใส่หลานชายตน ถึงเธอจะทำร้ายและข่มขู่แทนฟ้ามาสารพัดแต่ไม่เคยมีสักครั้งที่คิดจะฆ่าหลานชายตัวเอง

“กูไม่โง่ให้มันมาฆ่ากูหรอกอีแก่!” ความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากตัวแทนทำให้ลูกน้องไม่ฟังคำสั่งรีบยิงปืนใส่ทันที แต่ด้วยมือสั่นเทาของมันทำให้วิถีกระสุนเบี้ยวพลาดเป้าไปมาก แทนจึงเอี้ยวตัวพาครูซหมอบหลบทันก่อนรัวกระสุนปืนเจาะกะโหลกมันจนล้มไปนอนกองที่พื้น

“กูไม่เอาด้วยแล้ว! ฆ่ามัน!!” ลูกน้องที่เหลือส่งเสียงโวยวายขึ้นทันทีเมื่อมองภาพสยดสยองตรงหน้า พวกมันชินกับคนตาย ชินกับเลือดและปืน แต่คนที่เก่งขนาดฆ่าคนอื่นได้ราวกับเรื่องง่ายดายแบบนี้เพิ่งเคยเจอ ลูกกระสุนไม่มีพลาดแม้แต่ลูกเดียว สายตาเหี้ยมโหดไม่มีความกลัวและความลังเล คำสั่งที่ว่าจับเป็นห้ามฆ่าสำหรับพวกมันในตอนนี้ไม่มีคนไหนสนใจสักนิด เงินที่ได้จากคุณหญิงแม้จะเยอะแต่พวกมันไม่อยากเสี่ยงชีวิตมาตายอย่างน่าอายเป็นฝูงด้วยน้ำมือของผู้ชายคนเดียวเด็ดขาด

“หยุด!! ฉันบอกให้หยุดไง!!! ฉันจ่ายเงินพวกแกไปแล้วนะ!!!” คุณหญิงรัศมีร้องห้ามสุดเสียงเมื่อเห็นปืนนับสิบกระบอกเล็งไปที่หลานชายเธอ ถึงแทนฟ้าจะเก่งขนาดไหนแต่ถูกรุมขนาดนี้ไม่มีทางรอดแน่

“อย่าอยู่เลยมึง!”

TBC.

ความคิดเห็น