ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทางเลือกที่ :: 31

ชื่อตอน : ทางเลือกที่ :: 31

คำค้น : หลุยส์ นนท์ ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.9k

ความคิดเห็น : 52

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2561 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทางเลือกที่ :: 31
แบบอักษร

ทางเลือกที่ :: 31

ผมเริ่มอาบน้ำให้พี่หลุยส์ เขานอนเหมือนตาแก่เลยอ่ะครับ ไม่หือไม่อือ บอกให้ทำอะไรก็ทำ นี่เมาเป็นครั้งแรกหรือไง?

“นั่งดีๆสิ เดี๋ยวก็ล่วง”

“เออ...”

เสียงจะตอบยังไม่มีแต่ตานี่มองผมอย่างกับจะกินหัว ขนาดเมายังเก่งเลยนะครับ ยอมใจจริงๆ ผมบีบสบู่เหลวลงบนฝ่ามือ ถูเบาๆก่อนค่อยๆลูบตามลาดไหล่แกร่งและหน้าอก หน้าท้อง แขน พอได้สัมผัสเนื้อหนังเต็มๆแบบนี้..เขาแน่นดีอ่ะ อยากได้บ้าง

“เร็วๆ”

ผมมองหน้าเขาทันที

“ทำไม?”

ทำไมต้องบอกให้เร็วๆ? ผมพึ่งจะถูสบู่ให้เอง

“เดี๋ยวอยากทำ...”

พูดแล้วยิ้มมุมปาก ผมเลยตบแก้มเขาเบาๆด้วยความหมั่นไส้

“เมาแล้วก็นั่งเงียบๆเถอะครับ”

“หึ กูแค่แฮงค์”

“ครับๆ พ่อคนเก่ง”

ผมเปิดฝักบัวแล้วล้างสบู่ออก จากนั้นก็ล้างหน้า แปรงฟัง สระผมให้ เสร็จเรียบร้อยทุกส่วน..เหลือแต่ช่วงล่าง

“เอ่อ พี่ยืนถอดกางเกงไหวมั้ย?”

เขาไม่ตอบแต่พยักหน้า ผมเลยช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้นยืน พี่หลุยส์พยายามถอดกางเกงเองจนผมอดไม่ได้ต้องช่วยปลดซิปปลดกระดุมออกแล้วดึงกางเกงลงมาจนถึงข้อเท้า เขาก็ยกเท้าออกแล้วยืนเงยหน้าหอบหายใจ

“ถอดอีกตัวสิ”

“ถอดสิ..”

“พี่ถอดเอง”

“มึงถอด”

“ไม่”

“นะ..”

พอเขาพูด นะ ด้วยน้ำเสียงอ่อนๆพร้อมกับสีหน้าอ้อนๆ ผมก็แพ้เขาทันที ผมถอนหายใจแล้วหลับตาดึงชั้นในสีขาวลงจนถึงข้อเท้า พี่หลุยส์ก็ยกเท้าออกเหมือนเดิม พอหลุดหมดผมก็ เอ่อ อาบส่วนล่างให้เขา แม้จะไม่อยากมองอยากโดนแต่มันก็ต้องทำอ่ะ!

“นนท์...”

หมับ...

ไม่เรียกเปล่า มือหนาจับเข้าที่ข้อมือผม ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วรับปากเขา

“ค ครับ..”

“กูอยาก..”

สิ้นคำพี่หลุยส์ก็ดึงผมเข้าไปแนบกาย แขนแกร่งโอบรัดรอบเอวผมแน่น หน้าหล่อๆของเขาก้มลงมาจนแทบจะสิงหน้าผม ผมค่อยๆเบือนหน้าหนีเลยทำให้ริมฝีปากของเขากดลงที่แก้ม

“พ พี่หลุยส์ ด เดี๋ยวก่อน...”

ผมสะดุ้งนิดๆตอนที่มือของเขาล้วงเข้ามาบีบก้นผม สองมือหนาบีบขยำแก้มก้นอย่างสนุกมือสลับกับกรีดปลายนิ้วขึ้นลงตามร่องก้น ขาผมแทบหมดแรงพอเจอแบบนี้ ร่างกายเหมือนถูกเปิดสวิตซ์ที่ปิดไว้นาน ลมหายใจอุ่นๆของเขารดอยู่ต้นคอ ผมหายใจสะดุดก่อนเม้มปากแน่น ไม่ไหว..ถ้ายังอยู่ในท่านี้อีก ผมตายแต่ๆ

“อื้ออ..”

แต่แล้วผมก็แทบละลายกองบนพื้นเมื่อนิ้วเรียวยาวกดสอดเข้ามาข้างในตัว ผมจิกเล็บลงบนต้นแขนแกร่งทั้งสองข้าง พี่หลุยส์เริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆเนิบๆ ไม่วายมีหมุนเบาๆ

“พ พี่หลุยส์ ไม่ทำ..”

“กูมาขนาดนี้แล้ว คิดว่ากูจะหยุดหรือไง?”

ผมรู้ว่าพี่ไม่หยุด แต่ก็ช่วยหยุดหน่อยไม่ได้หรอล่ะ! อยากจะตะคอกใส่แต่ทำไม่ได้เพราะจังหวะนิ้วเริ่มเร็วขึ้น หนักขึ้น แค่อ้าปากก็ส่งเสียงครางแทนที่จะพูดแล้ว

“อ่าา อ่ะ อื้ออ อึก”

นิ้วที่สองกับสามถูกสอดเข้ามาเพิ่ม ผมรู้สึกแน่นที่ก้นเล็กน้อย

“ยอมกูดีๆแล้วกูจะทำมึงด้วยความรักของกู”

พูดแค่นั้นก็เร่งนิ้วถี่ขึ้น ผมครางลั่นห้องน้ำอย่างอดไม่ได้ ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าร่างกายผมคิดถึงสัมผัสของเขา

“ไม่ๆ อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ ม มัน อ๊ะ อื้อออ”

ผมเสร็จจนได้โดยที่เขาไม่ต้องแตะมัน น่าอายเป็นบ้าเลย พี่หลุยส์ดึงนิ้วออกแล้วจับผมถอดเสื้อถอดกางเกง ผมตอนนี้อ่อนแรงมากอ่ะ เหมือนตุ๊กตาให้เขาจับถอดจับใส่ได้ตามใจ

“จูบหน่อยสิ”

เขาเชยคางผมขึ้นโดยที่ผมไม่ต้องตอบหรืออนุญาต ริมฝีปากกดทับลงอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากหนานิ่มของเขาค่อยๆบดเบียดริมฝีปากผมช้าๆ ปลายลิ้นเลียตามรูปปากก่อนสอดเข้ามาข้างใน ผมต้องทำใจยอมรับพร้อมกับหลับตาลงแล้วตอบรับสัมผัสเขาอย่างเต็มใจ ในเมื่อมันมาขนาดนี้แล้วและร่างกายผมเองก็คิดถึงสัมผัสเขา มีทางเดียวเท่านั้นคือยอม..และปล่อยให้มันเป็นไป

“อึก อื้ออ”

พี่หลุยส์จูบหนักขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นของเขากวาดทั่วโพรงปากพร้อมเกี่ยวกระหวัดลิ้นผมเล่นไปมาสลับกับดูดเม้มหนักๆ ผมพยายามจะตอบเขาแต่ผมสู้ไม่ได้เลย

เสียงจูบเริ่มดังขึ้นทีละนิด ผมเริ่มเบียดกายเข้าหาเขา ยิ่งเขาอ่อนโยนมากเท่าไหร่ ผมยิ่งเข้าหาเขามากเท่านั้น ผมแพ้พี่หลุยส์ในมุมนี้จริงๆ

“อื้ออ ข เข้ามาได้แล้ว..”

ผมเป็นฝ่านถอนจูบออกพร้อมพูดบอกด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า ครั้งแรกเลยมั้งที่ผมเป็นขนาดนี้ พี่หลุยส์ไม่ได้ตอบอะไร เขาให้ผมพิงกำแพงแทนพร้อมกับแขนแกร่งสอดยกขาผมข้างนึง ผมโอบแขนรอบคอหนาพร้อมกับกัดปากนิดๆ ผมตื่นเต้น...ก็เราไม่ได้ทำกันมาสักพัก จากปัญหาที่เกิดขึ้น พอได้ทำมันเหมือนกับอะไรใหม่ๆกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

ผมมองแกนกายที่แข็งใหญ่พร้อมใช้งาน มันค่อยๆกดดันเข้ามาในตัวผมช้าๆ พี่หลุยส์ก็ช่วยประคองผมพร้อมกับดันแกนกายเข้ามา เสียงทุ้มต่ำของเขาที่ดังเล็ดลอดออกมาจากต้นคอ มันเซ็กซี่มากๆเลย..

“ฮื่มม...”

“ด ดันมาเลย อึก นนท์ไหว”

ผมไม่ไหวแล้ว ความต้องการมันมากกว่ากลัวเจ็บ พี่หลุยส์ก็เข้าใจง่าย เขากระแทกดันมันเข้ามาจนสุด

“อ๊าาา!”

ผมร้องลั่นแล้วกระชับกอดคอหนา ข้างในตัวผมมีพี่หลุยส์อยู่ มันรู้สึกดีมากๆ

เขาเริ่มสอบสะโพกช้าๆ มืออีกข้างคอยโอบประคองเอวผมไว้อย่างเบามือ ผมอยากรู้จังว่าถ้าเขาหายเมา หายแฮงค์ เขาจะยังเหมือนเดิมมั้ย?

ผมมองหน้าพี่หลุยส์แล้วลูบแก้มสากเบาๆ ถ้าพี่หายแฮงค์..นนท์ขอให้พี่ยังเหมือนเดิมนะ แค่วันเดียวก็ยังดี...

“อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ อ๊าา ช้าๆสิพี่หลุยส์! อึก อื้ออ”

แต่อยู่ๆพี่เขาก็เร่งจังหวะเร็วขึ้นจนผมแทบยืนไม่อยู่ เสียงเนื้อกระทบกันดังจนผมอาย มัน..น่าอายจริงๆนะ พี่หลุยส์เริ่มทำเร็วขึ้น ดูกระหายมากขึ้น

“อื้ออ”

แล้วเขาก็จูบผมแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัว พี่หลุยส์กระชับแขนแน่นขึ้น สะโพกสอบหยัดถี่เร็วแล้วก็ไม่รู้ทำไม...น้ำตาผมมันถึงไหล

“ร้องทำไม?”

พี่หลุยส์ถอนจูบแล้วถามผมด้วยความสงสัย เขาหยุดทำทุกอย่าง ผมส่ายหัวแล้วกระชับกอดร่างแกร่งแน่น

“นนท์แค่..มีความสุขล่ะมั้ง”

“...อืม”

เขาตอบมาแค่นั้นก็อุ้มผมออกมาที่เตียง ทันทีที่หลังผมแตะลงบนเตียง พี่หลุยส์ก็เริ่มขยับสะโพกต่อทันที ผมไม่อายอีกต่อไปที่จะเรียกชื่อพี่หลุยส์

ตับๆๆ!

“อ๊ะ อ๊ะ อื้อออ อ๊าาา พี่หลุยส์ อึก นนท์รักพี่นะ อืออ”

และผมก็กล้าที่จะบอกรัก ไม่รู้สิ อยู่ๆมันก็กล้าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“นนท์...อืมม..กู...”

“ไม่ต้องพูดหรอกครับ ไว้พี่พร้อมพี่ค่อยพูดก็ได้”

แม้จะเจ็บนิดๆที่เขามีความลังเลในการพูดแต่มันก็ดีกว่าพูดออกมาอย่างมั่นใจแต่จริงๆไม่ได้รัก ผมไม่รู้ว่าต่อไปเราสองคนจะเป็นยังไง ผมรู้แค่ว่าวันนี้ผมมีความสุข..เท่านั้นพอ

::

::

หลังจากทำเสร็จรอบแรกพี่หลุยส์เหมือนจะหลับแต่ไม่หลับ เขาทำต่อรอบสองรอบสาม จนผมระบมก้น ขาหมดแรง ไม่รู้ว่าอดอยากมาจากไหน..ทั้งๆที่เขาก็นอนกับผู้หญิง

“พอแล้ว นนท์ไม่ไหวแล้ว”

ผมรีบดันหน้าเขาออกแล้วดันอกกว้างไว้ พี่หลุยส์เหมือนจะหายแฮงค์ไปได้บ้าง เขาบ่นแต่ก็ยอมหยุดแล้วลุกเข้าห้องน้ำไป ผมถอนหายใจก่อนลุกขึ้นแล้วลงจากเตียง

“เยอะไปมั้ย...”

แตะตรงต้นขาด้านในแล้วต้องถอนหายใจอีกรอบ น้ำสีขุ่นส่วนนึงกำลังไหลลงมาตามเรียวขา มันเยอะอ่ะ แล้วผมต้องทำความสะอาดเองนะ ให้ตายสิ...ลำบากอีกแล้ว ผมส่ายหัวเอือมๆก่อนเดินมากยิบผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวแลเวมาที่โต๊ะกระจก

ตามตัวผมมีแต่รอยแดงจากนิ้วมือ รอยดูด รอยฟันยังมีเลย พอยืนนานขาก็สั่น ดีจริงๆเลย

“นนท์ เข้ามาอาบน้ำ”

พี่หลุยส์ตะโกนเรียกจากข้างในห้องน้ำ ผมไม่เข้าไปหรอกนะ ผมไม่เชื่อใจเขาอ่ะ

“พี่อาบก่อนเลย นนท์ขออาบทีหลัง”

“พร้อมกัน เร็วๆหรือต้องให้กูออกไปลาก”

“นนท์ไม่ไว้ใจพี่! ถ้าพี่ทำอีกล่ะ!”

“เลิกฉลาดก่อนจะตายหรือไง”

แล้วเขาก็บ่นปนด่า ผมอยากขำนะแต่กลัวจะโดนด่าเพิ่มน่ะสิ พอพี่หลุยส์ออกมาผมก็เข้าไปอาบบ้าง ผมเกลียดเวลาที่ต้องมาทำความสะอาดก้นที่สุด...ก็เพราะผมต้องสอดนิ้วเข้าไปน่ะสิ มันก็ เอ่อ มีเสียวๆบ้างไรบ้าง ผมเลยไม่ชอบอ่ะ ผมอาบน้ำเกือบชั่วโมงเพราะต้องทำจนแน่ใจว่าสะอาดแล้วถึงออกมาแต่งตัวแต่พอออกมาก็ไม่เจอพี่หลุยส์ เขาไปไหน?

ผมเลิกสนใจเขาแล้วรีบแต่งตัวให้เสร็จ จากนั้นก็...คงนอนเล่น อ่อ จริงสิ ต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนก่อน มันเลอะ...คงไม่ต้องบอกนะครับว่าเลอะอะไร

::

::

หลุยส์แต่งตัวเสร็จก็ลงมาข้างล่างแล้วสั่งให้คนของเขาออกไปซื้อข้าวมาให้ หลังจากใช้แรงไปเยอะก็ต้องมีหิวบ้าง จะออกไปข้างนอก นนท์คงไม่ยอมไปง่ายๆเพราะงั้นเลยต้องซื้อเข้ามา หลุยส์แอบดีใจนิดๆที่นนท์ยอมมีอะไรกับเขาแล้วและเขาก็หวัง...ว่าลูกที่แสนน่ารักจะมาหาพวกเขาอีกครั้ง

หลุยส์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นนนท์กำลังเปลี่ยนผ้าปูที่นอน เขาเลยเดินเข้าไปแล้วกอดเข้าให้

หมับ..

“ห้ามกินยาคุมนะมึง”

“อะไรของพี่เนี่ย?”

ผมงงเลยว่าอยู่ๆเข้ามาพูดอะไรของเขาแล้วผมก็ไม่ได้นึกถึงยาคุมเลยนะ เขาอ่ะพาผมนึกถึงเอง

“กูอยากมีลูก มึงห้ามกินยาคุมเด็ดขาด”

“นนท์ไม่ได้นึกถึงยาคุมเลย พี่อ่ะพานนท์นึกถึง”

เขาดูเหวอไปแต่ก็นะ คนอย่างพี่หลุยส์ไม่มาหลุดหรอกครับ เดี๋ยวเสียฟอร์มแย่

“ไม่รูัล่ะ ห้ามกินแล้วตรงนี้ก็ไม่ต้องทำ”

ว่าแล้วก็ลากผมออกจากห้องมา

“ถ้าไม่ปูแล้วคืนนี้จะนอนไหนล่ะ”

“ห้องมีเยอะแยะ มึงก็เลือกเอาสิวะ”

ผมมองเขางงๆ นี่เขาเป็นอะไรเนี่ย!?

“พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย นนท์ตามไม่ทันนะ”

“เป็นผัวมึง จบนะ?”

ตอบมาแบบนี้แล้วผมจะถามอะไรได้อีกล่ะ พี่หลุยส์ให้ผมเตรียมจานเตรียมถ้วยสำหรับกินข้าว เขาบอกเขาสั่งให้คนไปซื้อข้าวเข้ามา ไม่นานคนของพี่หลุยส์ก็มาพร้อมกับถุงในมือมากมาย ผมรับมาก่อนจัดใส่จาน

“มันไม่เยอะไปหรอพี่หลุยส์?”

“ไม่นีี กินๆไปเถอะ เอาเบียร์ให้กูด้วย”

“กินอะไรนักหนาครับ ถ้าพี่กินเบียร์ นนท์กินยาคุม”

พี่หลุยส์มองหน้าผมเขม็งเลย เขาดูไม่พอใจแต่ก็ไม่พูดอะไร

เราสองคนลงมือทานมื้อเย็นด้วยกัน พี่หลุยส์เขาดูเอาใจผมมากๆอ่ะ จนผมกลัว...กลัวว่าไม่นานมันจะกลับไปเหมือนเดิม

“กินเข้าไปเยอะๆ ผอมจนจะแห้งอยู่แล้ว”

พี่หลุยส์ตักแต่เนื้อให้ผม ส่วนเขากินแต่ผัก พอผมจะตักผักบ้างเขาก็แย่งไป ให้ตายสิ...อะไรของเขาอ่ะ ผมก็ว่าตัวเองไม่ได้ผอมขนาดนั้นนะ

“เอาทีกูกลัวทำเอวมึงหักชิบหาย หน้ามึงบ่งบอกว่าตัสเองไม่ได้ผอมขนาดนั้น กินๆไปซะ”

โอ้โห...เก่งเนอะ ผมมองหน้าพี่หลุยส์แล้วจำใจกินแต่เนื้อกินแต่ของมันๆ

“นนท์อิ่มแล้ว”

“เชื่อได้?”

ผมพยักหน้าแล้วยิ้มให้พี่หลุยส์ อ้อนสุดๆอ่ะครับ ก็ผมไม่อยากกินนี่ กินเนื้อมากๆมันก็เลี่ยนๆอ่ะยิ่งของมันๆนะ อื้อเลย พี่หลุยส์ถอนหายใจแล้วให้ผมเก็บได้เลย

หลังจากเก็บเก็บใส่ตู้ เช็ดทำความสะอาดโต๊ะ ผมก็ขึ้นห้องมา พี่หลุยส์กำลังจัดการผ้าปูที่นอนแต่ท่าทางเงอะๆงะๆของเขาทำผมหงุดหงิดจริงๆอ่ะ

“นนท์ทำเอง”

“ไม่ต้อง”

“ขืนพี่ทำ วันนี้คงไม่ได้นอน”

ผมเข้าไปแย่งผ้าปูมาแล้วให้เขาช่วยจับมุม กว่าจะสอนจะบอกให้เขาเข้าใจ ใช้เวลานานกว่าสอนเด็กให้เดินอีก คนอะไรมีดีแค่หล่อ รวย เลว เรื่องแค่นี้กลับเข้าใจยาก

พอทำเสร็จเรียบร้อย พี่หลุยส์ก็ล้มตัวนอนแล้วถอนหายใจเหนื่อยๆ ผมส่ายหัวเอือมๆแล้วนั่งลงบนเตียงก่อนขยับหันไปหาเขา

“พี่หลุยส์”

“อะไร”

“...พี่..ดีกับนนท์แบบนี้ไปนานๆได้มั้ย?”

พี่หลุยส์ดูอึ้งกับคำถามผมนะ ผมไม่ว่าหรอกถ้าเขาตอบไม่ได้ มันอาจจะเป็นคำถามที่ยากสำหรับเขาก็ได้

“อยู่ที่มึง กูพยายามเปลี่ยนตัวเองอยู่แต่มันก็ขึ้นอยู่กับมึงด้วย บางครั้งมึงมันดื้อ ไม่ฟังอะไรกู ไม่แปลกที่กูจะโมโหใส่มึง”

“นนท์...นนท์แค่กลัว กลัวตัวเองเจ็บอีกครั้ง”

พี่หลุยส์ถอนหายใจก่อนดึงผมเข้าไปหา ผมมองหน้าหล่อๆของเขาแล้วอยากร้องไห้ชะมัด...ถ้าสมมติเขาอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่ผม เขาจะเป็นแบบนี้มั้ย

“เสี่ยงกับกูอีกครั้ง”

พูดแค่นั้น จูบหนักๆก็กดลงมา ผมกำเสื้อเขาแน่นพร้อมกับหลับตาลง บางทีผม..ก็ต้องเสี่ยงจริงๆนั่นแหละนะ

::

::

พี่หลุยส์ยังคงดีกับผมอยู่เหมือนเดิม ดีจนผมตกใจ เขาฟังผมมากขึ้น ผมเองก็ฟังเขามากขึ้นและที่สำคัญคือเราทำกันทุกวันเลย หวังอยากมีลูกเร็วๆ อ้อ ส่วนพี่ยักษ์นั้น ผมยังโกรธอยู่นะแต่ก็ไม่มากเท่าตอนแรกๆแล้ว ได้ข่าวว่ารุจลงโทษอย่างหนักเลย ผมรอเจอเขาอีกรอบค่อยยกโทษให้

“วันนี้กูจะไปดูผับหน่อย มึงไปมั้ย?”

“ไปครับ”

พอผมตอบไปเขาไป เขามองหน้าผมเลยอ่ะ

“คิดก่อนตอบบ้างก็ดี”

“นนท์อยากออกข้างนอกบ้างนี่ อยู่แต่บ้านจนไม่รู้จะหาไรทำแล้วอ่ะ”

“ไปเปลี่ยนชุด ขายาวแขนยาวให้หมด”

“ครับพ่อ”

ผมรีบเปลี่ยนชุดตามที่เขาต้องการแต่พอใส่แขนยาว ขายาว มันก็ร้อนอ่ะ ผมเลยรวบผมมัดเป็นหางม้ายาวๆ พอลงมาข้างล่างก็รีบไปหาพี่หลุยส์ที่รถ วันนี้ผมคงได้เจอพี่ยักษ์กับรุจล่ะนะ

::

::

พอมาถึงผับ ผมอดคิดถึงความทรงจำเก่าๆที่นี่ไม่ได้แต่ก็ไม่ได้แสดงหรือบอกเขาไป ไม่งั้นทะเลาะกันแน่ๆ ผมกับพี่หลุยส์เข้าทางหลังผับ ผมทักทานทุกคนเท่าที่ผมจำได้แต่อยู่คุยนานไม่ได้เพราะพี่หลุยส์ไม่อนุญาต พอตอนจะขึ้นไปชั้นสอง สาวสวยหลายคนพยายามเข้าหาพี่หลุยส์แต่พี่หลุยส์ไม่สนใจ ผมดีใจที่เห็นแบบนั้นแต่ผม..ก็หึงอ่ะ หวงด้วย อยากบอกพวกเธอว่าผู้ชายคนนี้เป็นของผม แต่ก็อย่างว่าแหละ...กลัวเขาไม่พอใจที่ผมหึงหวงมากเกินไป

“กูนึกว่าตายไปแล้วไอ้สัส หายหน้าไปเลย”

เพื่อนพี่หลุยส์ทักพี่เขาแล้วยื่นแก้วเหล้าให้ ผมทักทายทุกคนพอเป็นพิธีแล้วมองหารุจ วันนี้รุจมาหรือเปล่านะ

“มึงหาอะไร?”

“รุจอ่ะ นนท์อยากเจอรุจ”

“โทรหาสิ”

พี่หลุยส์ส่งโทรศัพท์ให้ ผมรับมาก่อนเปิดรายชื่อแต่ผมกลับไม่โทรเพราะว่ารายชื่อที่ผมสนใจนั้น..คือรายชื่อผู้หญิงในเครื่องต่างหาก ผมเม้มปากแน่นก่อนถือวิสาสะลบชื่อผู้หญิงออกทั้งหมด พอเห็นว่าไม่มีเหลือแล้วผมก็โทรหาพี่ยักษ์

(ว่าไงมึง)

“นี่นนท์นะครับ รุจมาทำงานหรือเปล่า?”

(วันนี้พี่กับรุจไม่ได้ไปน่ะ เอ่อ นนท์หายโกรธพี่ยัง)

“แค่นี้นะครับ”

ผมกดวางสายทันที จริงๆพอได้ยินเสียงพี่ยักษ์ ผมก็หายโกรธแล้ว น้ำเสียงเขายังจริงใจเหมือนเดิมแต่ผมอยากปกล้ง หมั่นไส้นี่นา

“อ่ะครับ รุจไม่มา”

ผมส่งโทรศัพท์คืนพี่หลุยส์แล้วถอนหายใจเบื่อๆ ทั้งที่คิดว่ามาแล้วจะเจอรุจแท้ๆ ยิ่งเบื่อเข้าไปใหญ่เลย

“เป็นอะไร”

“เบื่ออ่ะ รุจไม่มา นนท์ขอเข้าห้องน้ำแปปนะ”

ผมลุกออกมาทันทีโดยไม่สนใจเสียงพี่หลุยส์ จริงๆแค่อยากออกมาเดินเล่นให้หายเซ็ง เสียงเพลงดังๆกับผู้คนที่ดิ้นไปมา ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีเลยอ่ะ

“นายน่ะ เป็นอะไรกับหลุยส์?”

ผมหันตามเสียงก่อนขมวดคิ้วนิดๆ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึง...ถามผมแบบนี้ล่ะ?


TALK :: แวะเข้ามาแก้ให้ค่ะ 555555555555555555555555555 ตอนอัพไม่ได้ตรวจดูเลยว่ามันซ้ำไม่ซ้ำ ขอโทษทีี่ทำให้งงนะคะ TT ส่วนตอนที่32 ใกล้เสร็จแล้ว จะรีบอัพให้นะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}