BBackground

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่24 กำจัดศัตรู

ชื่อตอน : ตอนที่24 กำจัดศัตรู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2561 22:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24 กำจัดศัตรู
แบบอักษร

ตอนที่****24 กำจัดศัตรู

วันต่อมา ที่คอนโดเฟลม

“แพน ไปเปลี่ยนชุดจะออกไปข้างนอก”เฟลมบอกกับแพนที่กำลังนอนดูหนังอยู่บนโซฟา

“ไปทำไม”แพนถามกลับมา แต่สายตายังมองอยู่ที่โทรทัศน์

“พวกไอ้คราม จะเลี้ยงต้อนรับมึงที่กลับมาจากเมืองนอกที่ผับไอ้กัน”เฟลมบอกกลับไป แพนละสายตาจากโทรทัศน์มามองที่เฟลมที่แต่งตัวเสร็จแล้ว เฟลมอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเทา กางเกงยีนต์ และทรงผมที่ถูกจัดการเซ็ทผมไว้อย่างดี แม้จะเป็นการแต่งกายที่ธรรมดา แต่เมื่อเฟลมใส่มันกลับกลายเป็นการแต่งการที่ดูเรียบแต่แพงมากๆ

“ยืนมองกูแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปหรอก”เฟลมพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าแพนยืนมองมาที่ตนด้วยสายตาที่เคลิ้มเอามากๆ

“ก็ไม่ได้อยากไป”แพนส่งสายตาหวานๆ มาให้เฟลมก่อนจะเดินเข้าห้องไปเปลี่ยนชุด

“กลับมาเจอดีแน่”เฟลมบ่นกับตัวเองเบาๆ เฟลมนั่งรอแพนแต่งตัวอยู่ที่โซฟา สักพักแพนก็ออกมา

“เสร็จแล้ว”แพนเดินมาหาเฟลมที่โซฟา แต่แล้วเฟลมก็ต้องเกิดอาการณ์ไม่ใจเมื่อเห็นชุดที่แพนใส่

“ไปเปลี่ยนชุด!”เฟลมพูดกับแพนเสียงเรียบ เพราะชุดที่แพนใส่เป็นเสื้อกล้ามที่แขนเสื้อก็เว้ามาก และกางเกงที่ขาสั้นสีดำ

“ทำไมต้องเปลี่ยน”แพนทำหน้าสงสัย

“ก็เสื้อมึงโป๊”เฟลมบอกเสียงขุ่นๆ

“ก็มันร้อน ไปได้แล้วเดี๋ยวพวกนั้นรอนาน”แพนพูดจบก็เดินออมาจากห้องทันที ก็มันร้อนจริงๆนะ จะให้เขาใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวไม่เอาหรอกเป็นลมตายพอดี

“แพนรอด้วย!”เฟลมรีบเดินออกมาจากห้องและรีบเดินตามแพน เฟลมมองมาที่แพนด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆที่แพนไม่ยอมเปลี่ยนชุด ส่วนแพนนั้นก็ไม่สนใจสายตาของเฟลมที่มองมาที่ตนเท่าไหร่

ผับกัน

ทั้งสองเดินเข้ามาในผับ ทำให้เป็นจุดสนใจของคนผู้ชายและผู้หญิงไม่น้อย ตลอดทางที่เดินมีสายตาของผู้หญิงหลายคนส่งมาที่เฟลมอย่างเชื้อเชิญ แต่แล้วก็หลบสายตาแทบไม่ทันเมื่อเจอสายตาของแพนเข้าไป

พรึบ

แพนดึงแขนเฟลมเข้ามาควงเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เฟลมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะตนก็อยากให้แพนทำแบบนี้เหมือนกันเพราะเขาก็ไม่ชอบที่พวกผู้ชายทั้งหลายมองมาที่แพนอย่างจะกลืนกิน เฟลมจับมือแพนออกจากแขนก่อนจะโอบกอดเอวและเดินไปด้วยกัน

“ไอ้เฟลมทางนี้เว่ย!”เสียงเรียกของคนที่คุ้นเคยดังขึ้น เจ้าของเสียงไม่ใช่ใครที่มันคือไอ้ครามนั้นเอง เฟลมและแพนเดินที่โต๊ะ

“เป็นไงบ้างวะ”กันถามขึ้นเมื่อแพนกับเฟลมมานั้งแล้ว

“ก็ดีนะ แล้วพวกมึงล่ะ”แพนตอบกัน แพนและเพื่อนๆถามไถ่ทุกข์สุขกันตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานาน โต๊ะพวกผมนั่งเป็นโต๊ะนั่งทรงตัวยู และมีโต๊ะเครื่องดื่มวางตรงกลาง โดยมีไอ้ครามนั่งขอบโต๊ะถัดมาก็ไอ้เจมส์ เฟล ม ผม น้องยิมและไอ้กันนั่งปิดท้าย

“นี่พวกเราก็ดื่มกันมาสักพักล่ะ พวกเรามาเล่นเกมส์กันดีกว่า”เมื่อพวกเราดื่มกันมาได้สักไอ้เจมส์ก็ชวนเล่นเกมส์

“เกมส์ไรวะ”กันถาม

“ง่ายๆ หมุนขวดที่เกมส์ที่นิยมกันในวงเหล้ามากๆ กติกาคือ ถ้าหมุนขวดโดนใครเราจะสั่งให้คนที่โดนทำอะไรก็ได้ มากูเริ่มก่อน”เมื่อเจมส์อธิบายกติกาเสร็จก็ริ่มหมุนขวดทันที โดยไม่ถามความสมัครใจของเพื่อนๆเลย ตอนนี้ทุกคนลุ้นมากว่าขวดจะไปหยุดที่ใคร จนสุดท้ายขวดก็ไปหยุดที่

กึก

“น้องยิมครับ”ขวดไปหยุดที่น้องยิมเมียไอ้กัน

“ครับ”ยิมตอบรับและส่งยิ้มหวานๆมาให้เจมส์

“อย่ายิ้มให้พี่แบบนั้น พี่ขอสั่งให้น้องจูบกับไอ้แพน”เมื่อเจมส์พูดจบ

“ไม่ได้/ไม่ได้”ทั้งกันและเฟลมต่างพูดขึ้นพร้อมกันเสียงดัง

“อะไรของพวกมึงมันไม่ได้ให้มึงสองคนจูบกันสักหน่อย”ครามพูดขึ้นและยิ้มขำๆ

“ไม่ยอม ยังไงกูก็ไม่ให้เมียกูจูบกับเมียไอ้กันแน่นอน”เฟลมพูดเสียงแข็งและดึงแพนเข้ามากอด

“กูก็ไม่ยอม”กันดึงยิมเข้ามากอด

“ให้เจ้าตัวตอบดีกว่ามั้ง”เจมส์พูดและมองไปที่แพนและยิมเพื่อขอคำตอบ แพนและยิมมองหน้ากันยิ้มๆ

“ทำ/ทำ”คำตอบของทั้งสองทำให้เฟลมและกันตกใจไปใหญ่ไม่ คิดว่าเมียของตนจะกล้าทำ

“โอเค จูบกันสองนาที”เจมส์บอก

“นานไปไหม”เฟลมพูดเสียงขุ่น กันก็พยักหน้าเห็นด้วย

“ไม่หรอก จะจับเวลาแล้ว หนึ่ง สอง สาม จูบ”เมื่อเจมส์ให้สัญญาณ แพนและยิม ค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้กันก่อนที่จะริมฝีปากของทั้งสองจะประกบกัน แพนขบริมฝีปากล่างยิมเบาๆและส่งลิ้นเข้าไปสำรวจโพรงปากของของยิม

“อืม” ยิมครางออกมาเบาๆ ยิมจูบแพนกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้

“อือ อืม”แพนครางออกมาเมื่อยิมจูบตอบกลับ ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่มจนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

“อือ อืม จ๊วบ”เสียงครางของทั้งสองดังอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเฟลและกันดึงทั้งสองแยกจากกัน

“พอเลยจูบอะไรขนาดนั้น”เฟลมกอดแพนไว้ พูดด้วยความหงุดหงิดที่เมียตัวเองจูบกับเมียเพื่อนได้ดูดดื่มขนาดนั้น

“กลับไปเจอดีแน่”กันพูดกับยิมให้ได้ยินกันสองคน

“มันก็แค่เกมส์”แพนพูดเหมือนว่าไม่ได้แคร์อะไร

“มาๆเล่นเกมส์ต่อ”ครามพูดขึ้น ทำให้พวกเราหันกลับมาสนใจและเล่นเกมส์ต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งเฟลมเป็นคนหมุนและขวดไปหยุดที่เจมส์

“หึ ทีนี้ตามึงแล้วนะ”เฟลมพูดขึ้นมำให้เจมส์เสียวสันหลังวาบทีเดียว นี่ยังมีหันไปมองตากับกันอีก

“สั่งมาเลย”เจมส์ทำเป็นใจดีสู้เสือ

“กูขอสั่งให้มึงจูบกับไอคราม”เฟลมพูดจบทำให้เจมส์หันมองหน้าครามทันที

“ทำไมต้องเป็นกู”ครามถามด้วยสีหน้าหงุดหงิด

“ก็มึงเป็นตัวตั้งตัวตีกับไอ้เจมส์”กันบอก ทำให้แพนกับยิ้มหัวเราะออกมา

“สองนาที”เฟลมบอกเวลาที่ทั้งสองต้องจูบกัน

“ไอ้เหี้ยเฟลม!”เจมส์โวยวายขึ้นมาทันทันที

“เร็วๆ”เฟลมเร่ง

“เออๆ ก็ได้”ทั้งสองมองหน้ากัน ริมฝีปากของทั้งสองค่อยๆมาประกบกัน เจมส์กับครามไม่ได้จูบกันดูดดื่มอะไร เพียงแค่ริมฝีปากแตะกันเท่านั้น เมื่อหมดเวลาทั้งก็รีบผละออกจากกัน และทำหน้าขยะแขยงสุดๆ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า”เฟลมกับกันหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

“ไอ้เพื่อนเหี้ย”ครามด่าเฟลมกับกันอย่างโมโห

“พวกมึงนะ ถ้าเด็กในสต๊อกกูมาเห็นทำไงเนี่ย”เจมส์พูดไปทำท่าขนลุกไปไม่ต่างจากคราม นั่นยิ่งทำให้เพื่อนๆหัวเราะชอบใจ

“เล่นอะไรกันอยู่หรอคะ น่าสนุกเชียว”ขณะที่พวกเขากำลังเล่นเกมส์อย่างสนุกอยู่นั้นก็มีร่างของหญิงสาวอีกคนเข้ามาทัก

“เธอมาได้ไง ขิม”เจมส์ขึ้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวคนนั้นคือลูกพี่ลูกน้องตัวเอง

“พอดีขิมมาเที่ยวกับเพื่อนน่ะ เห็นพวกพี่พอดีเลยเข้ามาทัก”

“ทักเสร็จแล้วก็กลับไปสิ”แพนพูดกับขิม

“เพื่อนขิมกลับหมดแล้ว ขิมขอนั่งด้วยคนนะคะ”ขิมพูดเสร็จก็เดินเข้ามาแทรกและนั่งลงข้างๆเฟลมและเจมส์

“แต่...”ยิมกำลังจะขัดแต่แพนห้ามไว้ก่อน

“ถ้าหน้าด้านก็นั่งต่อไปสิ”แพนพูดกระทบขิม แต่ขิมก็ยังไม่สนใจ

“นี่เล่นเกมส์ค้างอยู่ เล่นต่อสิขิมอยากเล่น”ขิมไม่สนใจคำพูดแพน

“งั้นผมหมุนเอง”ยิมเริ่มหมุนขวดและขวดก็ไปหยุดที่กัน ยิมเลยสั่งให้กันหอมแก้วตัวเอง จากนั้นกันก็เริ่มหมุนขวดต่อเกมส์ได้เวียนไปเรื่อยๆจนกระทั่งขิมหมุนขวดและขวดไปหยุดที่เฟลม ขิมยิ้มร้าย

“ขิมขอสั่งให้พี่จูบขิม”ขิมสั่งเฟลมและมองไปที่แพนอย่างเหนือกว่า ที่โต๊ะตอนนี้เงียบลงทันทีเพราะรู้ว่าสถานะการณ์ตอนนี้ไม่ปกติ

“คงไม่ได้”เฟลมตอบกลับไปนิ่งๆ

“ทำไมล่ะคะ มันก็แค่เกมส์”ขิมพูดด้วยท่าทีสบายๆ

“ใช่คงไม่ได้เพราะนั่นผัวของผม”แพนพูดทำให้ทุกคนหันมามองอึ้งๆ ยกเว้นขิมที่หน้าหงิกหน้างอไม่พอใจ

“.....”

“ไม่มีใครอยากให้ผัวตัวเองไปจูบกับคนอื่นหรอกนะ”แพนลูบเบาๆที่หน้าอกเฟลม

“แต่เธอทิ้งเขาไปแล้วตั้งห้าปี”ขิมยืนขึ้นและหันมาพูดกับแพนเสียงดังแต่ก็ไม่ได้เป็นจุดสนใจของคนมากนักเพราะโต๊ะที่พวกเขานั่งเป็นโซนVIP

“ห้าปีที่ฉันไม่อยู่น่ะ เพราะฉันต้องไปเรียนต่อฉันไม่ได้ทิ้งเขา”แพนยืนขึ้นหันไปเผชิญหน้ากับขิมตรงๆ

“ไม่จริงเธอโกหก!”ขิมเข้ามากระชากตัวแพน

“ปล่อย! ถ้าเธอไม่เชื่อก็ถามเฟลมดู”แพนแกะมือขิมออกและหันไปหาเฟลม

“จริง แพนไปเรียนและตอนนั้นเราก็มีเรื่องทะเลาะกันน่ะแต่ตอนนี้เราคืนดีกันแล้ว”เฟลมลุกขึ้นและกอดเอวแพน

“แล้วที่ผ่านมาล่ะคะ พี่ทำดีกับขิมทำไม”ขิมร้องถามเฟลมและร้องไห้ออกมา

“ที่ผ่านมาพี่คิดกับขิมแค่น้องสาวคนหนึ่ง พี่ว่าพี่บอกขิมเข้าใจตั้งแต่ตอนไปเที่ยวครั้งนั้นแล้วนะ”เฟลมพูดนิ่งๆ

“ไม่จริง! พี่รักขิม เป็นเพราะมันเพราะมันใช่ไหมพี่เลยจะทิ้งขิมไป แก!”ขิมตรงไปกระชากแขนแพนและตบหน้า

เพรี๊ยะ!

“แพน!”ทุกคนร้องออกมาด้วยความตกใจไม่คิดว่าขิมจะทำแบบนี้ ทุกคนกำลังจะเข้าไปช่วยแต่กันห้ามไว้ก่อน ทุกคนเลยได้แต่ยืนนิ่งๆและส่งสายตาห่วงไปให้

“หึ กล้ามากนะที่กล้าตบฉัน”แพนหันหน้ากลับมามองขิมนิ่งๆด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

“ทำไม ก็แกแย่งของของฉันโดนแค่เนี๊ยมันน้อยไป!”ขิมมองหน้าแพนด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว แพนค่อยๆเดินไปหาขิมช้า

“.....”แพนจับที่หน้าขิมและลูบไล้โครงหน้าเบาๆ

“แกจะทำอะไร”ขิมมองแพนอย่างระแวง

“หน้าเธอก็สวยดีนะ แต่ทำไมไม่มีปัญญาหาผัวเอง”แพนพูดเบาๆที่ข้างหูขิม

“.....”

“และที่สำคัญเฟลมเป็นของฉันไม่ใช่ของเธอ ดูนี่ซะ”แพนเดินมาหาเฟลมและผลัก

เฟลมลงที่โซฟาก่อนจะขึ้นไปคร่อม แพนลูบเบาที่หน้าอกเฟลมก่อนจะก้มลงไปขบที่ใบหูของเฟลมอย่างแผ่วเบา

“อืม”เฟลมครางออกมาอย่างงงกับสถานการณ์ตอนนี้แต่ใครจะสนล่ะเขาสนแค่คนบนร่างของเขาเท่านั้น เฟลมเคลื่อนมือมาที่สะโพกของแพนก่อนจะบีบเค้นเบาๆ

“อือ”แพนครางออกมา แพนขบใบหูเฟลมและค่อยๆเลียลงมาตามซอกคอและกัดจนเลือดซึม

“ซี๊ด”แพนเลียที่แผลและดูดซ้ำจนเกิดรอยรักสีกุหลาบ แพนจ้องหน้าเฟลมก่อนจะก้มลงไปประกบปาก แพนสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเฟลมและซิมรสหวานจากปากทเฟลม ทั้งสองจูบแลกลิ้นกันนานและแพนก็เป็นคนผละออกเมื่อมือเฟลมเริ่มสอดเข้ามาในเสื้อ

“เห็นแล้วใช่ไหมว่าเขาเป็นของใคร เลิกยุ่งกับพวกเราซะที”แพนลุกขึ้นและเดินไปหาขิม

“.....”

“ถ้าไม่เรื่องนี้จะไปถึงหูของปีเตอร์”แพนถือรูที่ขิมถ่ายคู่กับผู้ชายคนหนึ่ง และอีกรูปคือรูปที่ขิมควงแขนเฟลมอยู่ ขิมถึงกับตกใจที่แพนรู้เรื่องของเธอ

“กะ แกรู้”

“ใช่ เธอคงไม่อยากให้เขารู้เรื่องนี้หรอกนะ”แพนพูดอย่างเหนือกว่า

“ได้ ฉันจะเลิกยุ่งกับเธอ แต่เธออย่าบอกเรื่องนี้กับปีเตอร์นะฉันขอร้อง”ขิมจากตอนแรกที่ดูหยิ่งยโสแต่ดูตอนนี้สิ เธอกำลังกังวนและน่าสงสาร

“ได้ฉันจะไม่บอกเขา”แพนพูดและเก็บรูปนี้ในกระเป๋า

“ฉันขอรูปนะ”ขิมขอร้องแพน

“ไม่ รูปนี้จะเป็นหลักประกันว่าเธอจะไม่มายุ่งกับพวกเราอีก”แพนปฏิเสษและมองหน้าขิมนิ่งๆ ขิมมองมาที่แพนอย่างเข้าใจก่อนจะขอโทษและเดินออกไปจากที่นี่

“เฮ้ย! ทำไมถึงยอมวะและไอ้ปีเตอร์นี่ใคร”ครามถามออกมาเมื่อขิมเดินออกไปแล้ว

“ก็ผัวนางไง”แพนตอบกลับไปทำให้ทุกคนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

“มึงรู้ได้ไง”เจมส์ถามอึ้งๆ เพราะขนาดเขาเป็นญาติเขายังไม่รู้เลย

“ให้ไอ้กันสืบให้”แพนให้กันช่วยสืบประวัติขิม และเรื่องทั้งหมดของวันนี้กันกับแพนก็เป็นคนวางแผนไว้

“แล้วทำไมนเธอถึงบอกชอบพี่เฟลมล่ะ”ยิมถามย่างงงๆครามกับเจมส์กับพยักหน้าเห็นด้วย

“ก็เพราะอยากชนะไง”แพนตอบ

“ยังไง”ครามถามต่อเพราะยังงง

“อยากเอาชนะความใจแข็งของเฟลมและอยากเอาชนะกูไง”แพนตอบกลับไป ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ

“แล้วที่จูบพี่เฟลมเมื่อกี้นี่สุดยอดมากเลยยิมชอบ”ยิมพูดขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองแพนล้อๆ

“หึหึ”เฟลมหัวเราะในลำคอ

“นั่นดิ กูนึกว่าจะได้ดูหนังสดด้วย”ครามพูดต่อ ตอนนี้แพนหน้าแดงมาก

“ก็แค่จะบอกให้รู้ว่า มันเป็นผัวกู”แพนพูดจบ ก็ดึงคอเฟลมลงมาจุ๊บแล้วผละออกเลยเพื่อนๆเลยโห่แซวกันใหญ่ 

ขอโทษที่ไม่ได้ลงให้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น