ณิตา-NITa'Vianna
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter.12 ของขวัญวันเกิด

ชื่อตอน : Chapter.12 ของขวัญวันเกิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 81

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2561 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter.12 ของขวัญวันเกิด
แบบอักษร

​So Bad....รักร้ายของนายสารเลว

​Chapter...................................12

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าของอีกวัน รู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆมาทับตัว แล้วทำไมฉันถึงขึ้นมานอนอยู่บนเตียงได้ เมื่อคืนฉันจำได้ว่าฉันนอนอยู่ล่าง หรือว่า ฉันรีบดีดตัวลุกขึ้นแล้วสำรวจร่างกายของตัวเองในทันที เฮ้อ โล่งใจไปหน่อย เสื้อผ้ายังอยู่ครบ 


"อื้อออ จะรีบไปไหนแต่เช้า"  คนตัวโตยันตัวลุกขึ้นมาด้วยท่าทางที่งัวเงีย คนฉวยโอกาสแอบนอนกอดฉันตอนหลับยังงั้นหรอ เขามันน่าเกลียด เรื่องเมื่อคืนยังไม่เคลียร์ให้จบ 


"ฉันจะไปทำอาหารให้ปุยนุ่น ขอตัวนะคะ"


พรึ่บบบบ ตุบ


"โอ๊ยยย"  ยังไม่ทันจะได้ก้าวไปไหน ฉันก็มีความรู้สึกว่าโดนดึงจนร่างลอยล่วงลงบนเตียงดังตุ๊บ จุกชะมัด 


"ไม่ให้ไป งอนหรอ "  เพิ่งจะมารู้ตัว แต่ฉันก็ไม่มีสิทธิ์งอนเขาไม่พอใจเขาอยู่แล้ว ฉันก็แค่เสียใจที่เขาไม่ยอมฟังอะไรจากปากฉันเลย ดีแต่จะใช้อารมณ์


"ป่าวค่ะ อุ่นไม่มีสิทธิ์ อุ่นก็แค่ลูกจ้าง ดีแค่ไหนแล้วที่คุณมิกิเมตตา" ฉันไม่ชอบสายตาของเขาเลย ตนนี้ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันแค่คืบ 


"หึ มาเป็นชุดเลยนะ แล้วอยากจะมีสิทธิ์ในตัวฉันรึป่าวหล่ะ ฮื้ม" 


"........." ฉันได้แต่หลบตาเขา ไม่ได้พูดอะไรออกไป 


"ว่ายังไง อยากหรือป่าว"  ใบหน้าของเขาเริ่มเคลื่อนเข้ามาเรื่อยๆจนฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นจากใบหน้าของเขา 


ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก


"แม่อุ่น ป๊ะป๋าาขาา ตื่นรึยังคะ" 


"ฟู่ววววว" 


"ครับตื่นแล้วครับ"  ขอบคุณลูกสาวที่มาช่วยแม่ไว้ทัน ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนหัวใจจะหลุดออกมาจากอก ทำไมใจต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วย 


แอดดดดด


"ว่ายังไงครับ ฟอดดด " ภาพตรงหน้ามันทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้กับการแสดงออกของพ่อลูกคู่นี้ 


"ป๊ะป๋า ขา ปุยนุ่นอยากเป่าเค้ก" 


"หื้ม ทำไมหล่ะครับ"   คงเป็นเพราะวันเกิดทุกๆปีของปุยนุ่น ฉันจะติดงานตลอด เค้กวันเกิดก็จะเป็นแค่คัพเค้กชิ้นเล็กๆกันเทียนอีกหนึ่งแท่ง แต่พอกลับมาปุยนุ่นก็จะนอนหลับไปแล้ว 


"ปุยนุ่น ไม่กวนป๊ะป๋าสิคะ" 


"ปุยนุ่นอยากมีวันเกิดเหมือนกับคนอื่นๆบ้าง อยากเป่าเค้ก อยากมีลูกโป่งเยอะๆ "   คำพูดของปุยนุ่นมันทำเอาฉันแทบน้ำตาซึม เพราะฉันมัวแต่เอาเวลาทั้งหมดไปทุ่มเทให้กับงาน การหาเงิน แต่ลืมนึกไปเลยว่ามีเด็กตัวน้อยๆรอคอยการกลับมาของฉันอยู่ทุกๆวัน


.........................................


"ได้สิครับ วันนี้เลยมั้ย "  ผมอดสงสารไม่ได้ เด็กอ้วนมาอ้อนขอเป่าเค้กกับผมแต่เช้า   วันนี้เธอรอดตัวไปนะยัยตัวดี 


"เย่ๆ เป่าเค้ก เอาเค้กเจ้าหญิงนะคะปุยนุ่นชอบ" 


"ได้สิ ได้หมดทุกอย่างที่ลูกสาวป๊ะป๋าอยากได้"  ผมให้หมดปุยนุ่นได้หมดทุกอย่าง ใครจะว่าผมตามใจก็ช่างผมไม่สน ปุยนุ่นเป็นเด็กมีเหตุผล  เชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่เอาแต่ใจ เพราะแบบนี้ผมถึงตามใจลูกสาวคนนี้สารพัด


.......................................

"คุณย่าขา ติดตรงนั้นด้วยค่ะ "


"ตรงนี้หรอลูก"


"ใช่ค่ะ"


ผมนั่งมองสองย่าหลานที่กำลังช่วยกันจัดตกแต่งสถานที่ เพื่องานวันเกิด เกิดอยากเป่าเค้ก อีกทั้งยังมีคนใช้อีกหลายคนภายในบ้านที่ช่วยกันจัดงานเตรียมของว่าง คนที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษเห็นจะเป็นคุณย่า พอรู้ว่าหลานสาวอยากเป่าเค้ก ท่านก็เสนอตัวเป็นแม่งานจัดแจงทุกๆอย่าง ด้วยตัวท่านเอง   ตอนนี้ผมกำลังนั่งรอแม่ของปุยนุ่นเพื่อที่จะออกไปซื้อของมาเพิ่ม รวมทั้งเค้กวันเกิดพระเอกของงานนี้อีกด้วย


"ไปหรือยังคะ" 


"อืม ไปสิ"  


...................................................

ผมพาเธออกมาห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน ผมซื้อทั้งของสดไปเพิ่มและเครื่องดื่มอีกนิดหน่อย เรื่องทั้งหมดผมให้เธอเป็นคนจัดการเพราะน้ำอุ่นจะรู้เรื่องพวกนี้ดี น้ำอุ่นทำอาหารอร่อยมากเพราะแบบนี้ผมถึงได้กลับมาทานอาหารที่บ้านทุกวัน ส่วนเรื่องงานบ้านไม่ต้องห่วง น้ำอุ่นทำมันออกมาได้ดีมาก ส่วนเรื่องปุยนุ่นเธอก็เป็นแม่ที่ดีและน่ารักคนนึง  


"ครบแล้วใช่มั้ย"


"ค่ะ ครบแล้ว เหลือก็แต่เค้กวันเกิด"


"ฉันสั่งไว้แล้ว ป่ะ"   ผมยื่นมือไปรับถุงในมือของเธอมาถือ แล้วคว้ามืออีกข้างของเธอเข้ามาจับแล้วพาเธอเดินมาที่รถ  ผมไม่ใช่คนโรแมนติก แสดงออกไม่เก่ง แต่ถ้าผมมั่นใจแล้วว่าต้องเป็นคนนี้ ผมก็จะตั้งใจทำหน้าที่ดูแลเธอให้ดีที่สุด  


.....................................................

เค้กวันเกิดก้อนโตถูกตกแต่งพิเศษโดยเฉพาะ  รูปเจ้าหญิงแสนสวยบนเค้กวันเกิดทำให้เด็กน้อยยิ้มร่า แววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข ทุกคนล้วนแล้วแต่ตั้งใจจัดงานนี้ก็เพื่อปุยนุ่น วันนี้ผมสั่งให้น้ำอุ่นหยุดงานทุกอย่าง ซึ่งเธอก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เทียนวันเกิดสีสวยถูกจุดให้แสงสว่าง ไฟในห้องดับพรึ่บ ทุกคนช่วยกันปรบมือร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้กับปุยนุ่นกันอย่างพร้อมเพรียง 


"อธิษฐานก่อนนะคะลูก" เมื่อเพลงวันเกิดจบลง  เค้กถูกยื่นลงมาเพื่อให้ปุยนุ่นเป่าเทียน 


"ปุยนุ่นขออธิษฐานเสียงดังได้มั้ยคะ" ทุกคนต่างหัวเราะชอบใจกับความไร้เดียงสาของเด็กน้อย


"ได้สิลูก หลานสาวย่าจะอธิษฐานอะไรว่ามาเลย" 


"อื่มม ปุยนุ่นอยากให้แม่อุ่นกับป๊ะป๋ารักกันให้มากๆ ไม่ทะเลาะกัน อยากให้แม่อุ่นเลิกทำงานหนักแล้วมีเวลาอยู่กับปุยนุ่น  " 


"โถลูก "  ผมเข้าใจ ความรู้สึกของปุยนุ่นดี เพราะผมก็อยากให้เป็นเช่นนั้น ผมยากให้เธอเลิกทำงานหนักสักที อยากให้เธอมีเวลาให้กับปุยนุ่นมากๆ 


"อีกอย่างนะคะ ปุยนุ่นอยากมีน้อง"  ว้าว ลูกสาวผผมพูดถูกใจ ผมยกนิ่วโป้งให้กับคำอธิษฐานที่โคตรสุดยอดของปุยนุ่นในทันที ส่วนคุณย่าก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยทีเดียวผมรู้นะว่านี่คงจะแแผนของท่านอย่างแน่นอน 


"ปุยนุ่น "  น้ำอุ่นทำเสียงเชิงๆดุ 


"ก็จริงนี่คะ ปุยนุ่นอยากมีน้องได้มั้ยคะป๊ะป๋า" 


"ป๊ะป๋ายังไงก็ได้ครับ ถามแม่อุ่นดีกว่าว่าอยากมีน้องให้ปุยนุ่นรึป่าว" 


"เป่าเค้กได้แล้วค่ะ" น้ำอุ่นเลือกที่จะตัดบทในครั้งนี้ ผมรู้ว่าเธอก็คงจะเขิน มีน้องงั้นหรอ ถ้าเกิดว่าวันนึงผมมีลูกเป็นของตัวเองขึ้นมามันก็คงจะมีความสุขเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นเท่าตัว  ถ้าิย่งได้ลูกแบบปุยนุ้นอีกคนมีหวังผมได้หลงหัวปักหัวปำอีกแน่ๆ


งานเลี้ยงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ผมนั่งดื่มอยู่คนเดียว ส่วนปุยนุ่นตอนนี้คุณย่าพาขึ้นไปนนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับน้ำอุ่นที่กำลังทยอยเก็บของอยู่กับพวกแม่บ้าน


"น้ำอุ่นดื่มเป็นเพื่อนหน่อยสิ"  


"ไม่ดีกว่าค่ะ" 


"รังเกียจ "


"ก็ได้ค่ะ นิดเดียวนะคะ" ผมรู้ว่าเธอต้องดื่มเป็นเพราะเธอเคยทำงานพีอาร์มาก่อน


อึก อึก อึก 


นิดเดียวที่ไหน ตอนนี้ใบหน้าของเธอเริ่มเปลี่ยนสี ดวงตาหยาดเยิ้มผมคิดว่าเธอคงไม่ไหวแล้ว 


"อุ่นนี่แย่นะคะ แค่เค้กก้อนเดียวยังไม่มีปัญญาหาให้ลูกได้เลย" ผมคิดว่าเธอคงจะเริ่มเมาแล้วหล่ะ 


"ไปนอนดีกว่านะ ฉันว่าเธอคงไม่ไหวแล้ว" ผมค่อยๆพยุงร่งที่อ่อนปวกเปียกของเธอเดินขึ้นไปด้านบนห้องนอน 


"ทำดีกับอุ่นทำไมคะ สงสารอุ่นหรอ" แววตาของเธอทำไมมันดูเศร้าแบบนี้ นี่หล่ะครับน้ำเปลี่ยนนิสัย เธอคงอัดอั้นตันใจจากหลายๆเรื่องมันก็เลยทำให้เธอเครียด 


"ใช่สงสาร แต่ตอนนี้อยากดูแลมากกว่า"


..................................................

ปล.คำผิดยังไม่ได้แก้นะคะ

พรุ่งนี้มาต่อนะคะ ง่วงไม่ไหวแล้ว อัพเดทอาการของคุณยาย ตอนนี้ดีขึ้นค่ะเริ่มลืมตาเริ่มกินข้าวเริ่มพูด ขอบคุณนะคะสำหรับความเป็นห่วงที่มีให้กัน คอมเม้นถล่มทลายปลื้มปริ่มมาก จะพยายามเขียนให้ดีที่สุด ขอบคุณสำหรับดาวที่มอบให้กัน  

ฝันดีนะคะ  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น