ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กวนส้นนักรักหมดใจ...^_^09

ชื่อตอน : กวนส้นนักรักหมดใจ...^_^09

คำค้น : ไอซ์,ธาม,ไธม์,กวน,รัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 347

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2561 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กวนส้นนักรักหมดใจ...^_^09
แบบอักษร


​กวนส้นนักรักหมดใจ...^_^09




“ไอ้เป้!!! มึงไอ้เด็กเวร" กลุ่มเพื่อนของเป้ตะโกนเรียกเป้อย่างตกใจพร้อมจะเข้าไปช่วยเพื่อนเมื่อจู่ๆไอซ์ที่ดูสุภาพ อ่อนโยน ชกเข้าปลายคางเป้เต็มแรงจนอีกคนเซเสีนหลักล้มลงไปกองอยู่กับพื้น ทั้งที่ใบหน้าของคนชกยังยิ้มแย้มไม่เปลี่ยนแปลง  


“จู๊ๆๆ จะรุมผมหรอครับ ไม่ดีมั้งครับ แต่เด็กใหม่อย่างผมก็ไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนรุ่นพี่หรอกนะครับ" ไอซ์จุ๊ปากพูดยิ้มๆ ทำเอาภพถึงกับส่ายผัวกับท่าทีของไอซ์ เขาสนิทกับไอซ์มานานทำไมจะไม่รู้ว่าตอนนี้เพื่อนเดือดขนาดไหน ยิ่งไอซ์ยิ้มกว้างมากเท่าไหร่ความบรรลัยยิ่งจะมากขึ้นหลายเท่า เขาได้แต่กอดอกยืนมองนิ่งๆ ทำได้แค่ไว้อาลัยให้อีกฝ่าย


 “กูว่า ถ้าพวกมึงไม่อยากเจ็บตัวก็อยู่เฉยๆจะดีกว่า อย่าทำให้ไอซ์มันเดือดไปมากกว่านี้ เข้าไปอย่าหาว่ากูไม่เตือน ตอนนี้มันแค่สั่งสอนอย่าให้มันเอาจริง" ภพอดที่จะเตือนพวกรุ่นพี่ไม่ได้ เมื่อเห็นอีกฝ่ายคิดจะเข้าไปรุมไอซ์ ซึ่งตอนนี้กำลังเมามันส์กับการชกเป้จนหน้าอีกคนเขียวช้ำ บวมขึ้นทันตา พวกรุ่นพี่เมื่อได้ยินเสียงเตือนก็ชะงักไป เพราะตั้งแต่เป้กับไอซ์เริ่มชกต่อยกัน เพื่อนของพวกเขาไม่สามารถแตะต้องคู่ต่อสู้ได้เลยมีแต่โดนอีกฝ่ายเล่นงาน 


“หมดแรงแล้วหรอครับรุ่นพี่ ผมยังไม่ได้เอาจริงเลยนะ จู๊ๆไม่เอาไหนเลยนะครับ เฮ้อ ผมมีเรื่องหนึ่งจะบอกพี่แล้วพี่ก็ควรจำใส่ใจเอาไว้ดีๆนะครับ ถ้ายังไม่แกร่งพออย่ากร่างให้มันมากนักเพราะพี่ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าใครที่พี่ยุ่งด้วยได้และใครที่พี่ไม่ควรยุ่งด้วย ไปเถอะภพ" ไอซ์ชกอีกฝ่ายจนหนำใจก็ลุกขึ้นจากอกของอีกคนก้มลงกระชากคอเสื้อเป้ขึ้นมาแล้วพูดเตือนด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะปล่อยมือทิ้งอีกคนลงพื้นเดินออกไปจากบริเวณนั้นหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น




“ไอซ์ ภพ ผู้อำนวยการให้มาตามพวกนายไปพบที่ตึกบริหาร” ขณะเริ่มเรียนช่วงบ่ายได้ไม่ถึงชั้วโมง ประธานโรงเรียนก็พรวดเข้ามาในห้องเรียนด้วยท่าทางหอบเหนี่อย 


“อืม ขอบใจ รู้เรื่องเร็วกันจริงๆเลย ไปกันเถอะภพ" ไอซ์บ่นออกมาเบาๆ เรื่องที่เกิดขึ้นผ่านมายังไม่เกิน 2ชั่วโมง เรื่องก็ไปถึงตึกบริหารแล้ว 


“วี เกิดเรื่องอะไรขึ้นอ่ะ ทำไมไอซ์กับภพถึงต้องไปตึกบริหาร" แพรวถามขึ้นด้วยความอยากรู้ “ได้ยินว่าไอซ์กับภพไปมีเรื่องกับกลุ่มพี่เป้ ท่าทางจะเป็นเรื่องใหญ่ เดี๋ยวเราต้องรีบไปแล้วจะมาเล่าให้ฟัง" วีพูดแล้วมองไปยังเพื่อนทั้งคู่ที่ถูกเรียกตัวไปพบรู้สึกเห็นใจ และรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เตือนเพื่อนใหม่ให้ระวังกลุ่มของรุ่นพี่อันธพาลพวกนี้




“ใครเป็นคนลงมือกับลูกชายของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องมันจบง่ายๆแน่ ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด" เสียงเกรี้ยวกราดทั้งดังและแหลมบาดหูดังออกมาจากในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงเรียน 


“จะเอาเรื่องใครหล่ะครับ ไม่ใช่ว่าลูกชายของคุณลงไม้ลงมือกับคนอื่นก่อนหรอครับ" ไอซ์เปิดประตูห้องเข้าไปด้านในพูดยิ้มๆ เลิกคิ้วสูงเมื่อมองเห็นเป้สภาพยับเยินนั่งนิ่งๆอยู่บนโซฟา ท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนด้วยความเคยชิน ไม่บอกก็พอจะเดาได้ว่าอีกคนคงเข้ามาในห้องนี้บ่อย 


“จะก่อนหรือหลังฉันไม่สนใจทั้งนั้น ฉันรู้แค่ว่าใครทำลูกฉันเจ็บมันต้องชดใช้อย่างสาสม" ผู้หญิงคนเดียวในห้องพูดขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดมองมาที่ไอซ์และภพอย่างดูถูก เมื่อได้ยินสิ่งที่หล่อนพูดไอซ์ยิ้มจนตาหยี 


“แล้วคนที่ลูกชายคุณเขาเจ็บหล่ะครับ คุณจะรับผิดชอบยังไง" ไอซ์นั่งลงโซฟาตรงข้ามเป้ด้วยท่าทางสบายๆ มองอีกคนแวบเดียวก่อนจะหันไปคุยกับแม่ของเขา 


“ฮ่าๆๆ ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วยหล่ะ สวะพวกนั้นทำไมฉันต้องใส่ใจด้วยหล่ะ อย่าพูดมากใครเป็นคนทำร้ายลูกฉันเป็นเธอใช่ไหม" เธอยิ้มเย้ยยันปนดูถูก คนพวหนี้เมื่อเทียบกับลูกของเธอก็แต่สวะ จะเป็นจะตายทำไมเธอต้องสนใจด้วย


 “งั้นหรอครับ ลูกคุณวิเศษวิโสมาจากไหนทำไมถึงแตะต้องไม่ได้ ผมว่าแทนที่จะมาหาเรื่องลูกคนอื่นคุณควรเอาเวลาไปสั่งสอนลูกคุณดีกว่าไหม"ภพทนไม่ได้กับคำพูดของหล่อนเลยตะคอกออกมาอย่างเหลืออด 


“เธอ!! เป็นเธอจริงๆสินะ พูดไร้มารยาทไร้การศึกษา ที่บ้านคงไม่รู้จักสั่งสอน เสียแรงที่พ่อแม่ส่งเข้าเรียนโรงเรียนมีระดับ นิสัยก้าวร้าว อันธพานแบบนี้โตไปคงเป็นได้แค่กุ่ยข้างถนน" หล่อนชี้นิ้วไปทางภพด้วยความเดือดดาล ไม่มีใครกล้าพูดกับเธอแบบนี้


 “ภพ นายอย่าเสียมารยาทกับผู้ใหญ่สิ" ไอซ์ตบมือลงที่ขาของเพื่อเบาๆ เป็นเชิงห้าม เขาไม่อยากให้ภพเต้นตามอารมณ์ของผู้หญิงคนนี้เห็นๆอยู่ว่าหล่อนกำลังเดือดแค่ไหน 


“ เธอไม่น่าคบเพื่อนอันธพานแบบนี้เลย สักวันเธอจะต้องเดือดร้อนเพราะเพื่อนเลวๆของเธอ" นิวถึงกับกำหมัดแน่นที่หลรอนด่าว่าน้องชายของเขา แต่ก็พูดอะไรมากไม่ได้เมื่อเห็นสภาพยับเยินของเป้ 


“ผิดแล้วหล่ะครับ อันที่จริงคนที่มีเรื่องกับลูกชายของคุณไม่ใช่เขา แต่เป็นผมเอง” ไอซ์พูดออกมายิ้มๆ ทำเอาคนในห้องเงียบอึ้ง ใครจะคิดว่าเด็กท่าทางสุภาพ อ่อนโยนจะเป็นคนทำร้ายรุ่นพี่ 


“เธอ!!” เมื่อหาเสียตัวเองเจอเธอก็ตะคอกใส่ไอซ์ 


“ครับผมเอง อันที่จริงลูกชายคุณเป็นคนทำร้ายผมก่อน ก็ช่วยไม่ได้นะครับมือกับเท้าผมไม่มีตา เมื่อมีคนทำผมเจ็บผมก็มีสิทธิ์ที่จะป้องกันตัว เรื่องนี้ผมไม่คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ ก็แค่การวิวาทของเด็กๆเท่านั้น ไม่มีใครพิการหรือตายสักหน่อย ก็แค่บอบซ้ำไม่กี่วันก็หายแล้ว 

ผมว่าคุณเอาเวลาที่เสียไปกับเรื่องไร้สาระแบบนี้ไปทำอย่างอื่นดีกว่าครับ ยังไงพวกเราก็เป็นเด็กผู้ชายก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องปกติ” ไอซ์พูดอย่างใจเย็น เหตุการณ์ตรงหน้าไม่ได้ทำให้เขาตื่นเต้นแม้แต่น้อยเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ตั้งแต่เด็กจนโตเขาตกอยู่ในสถานการณ์นี้แทบนับครั้งไม่ถ้วน จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาแตกตื่น 


“ก็ตามที่มันพูดนั่นแหล่ะ ผมบอกแล้วว่าแม่ไม่ต้องมา แม่จะมาทำไม" เป้อดพูดขึ้นมาไม่ได้ 


“แกเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน ฉันไม่เคยตีแกสักครั้งแล้วคนอื่นจะมาทำร้ายแก ฉันไม่ยอมให้เรื่ิองมันจบง่ายๆแบบนี้หรอก ค่อยดูเถอะนั้นเธอจะไปไหน" เธอหันไปโวยวายใส่ลูกชาย ก่อนจะหันมาเจอไอซ์ที่ลุกขึ้นยืน 


“เรื่องที่คุณอยากรู้ก็รู้แล้ว อยากพูดก็พูดแล้ว เรื่องที่ผมอยากพูดผมก็พูดแล้ว ผมไม่จำเป็นต้องเอาเวลาเรียนอันมีค่ามาทิ้งกับเรื่องไร้สาระหรอกครับ ในเมื่อพ่อแม่เสียแรงส่งผมมาเรียนโรงเรียนมีระดับแบบนี้ผมก็ตั้งใจเรียนสิครับ ผมไม่อยากโตไปเป็นกุ่ยข้างถนน” ไอซ์หันมายิ้ม ก่อนจะก้าวออกไปจากห้องหน้าตาเฉย 


 “หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะไม่ยอมให้มันจบแค่นี้แน่" เธอตะโกนตามหลังไอซ์ไปอย่างเดือดดาล



“ใช่!!ฉันก็ไม่ยอมให้เรื่องมันจบแค่นี้แน่ ใครที่กล้าทำร้ายน้องชายชั้น ชั้นจะทำให้มันย่อยยับ”






ความคิดเห็น