B F R T

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แก๊งมาเฟีย ♥ แก๊งยากูซ่า ตอนที่ 4

ชื่อตอน : แก๊งมาเฟีย ♥ แก๊งยากูซ่า ตอนที่ 4

คำค้น : แก๊งมาเฟีย ♥ แก๊งยากูซ่า ตอนที่ 4,B F R T

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 322

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2561 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แก๊งมาเฟีย ♥ แก๊งยากูซ่า ตอนที่ 4
แบบอักษร

แก๊งมาเฟีย แก๊งยากูซ่า ตอนที่ 4

B F R T

ณ คฤหาสน์สุดหรู


“ยินดีต้อนรับกลับครับบอส” เสียงของชายหนุ่มรูปร่างสูงวัย 30 ต้นๆแต่งตัวชุดสูทสีดำสนิทดังขึ้นพร้อมกับเดินมาเปิดประตูรถ เมื่อเห็นรถของผู้เป็นบอสขับเข้ามาในรั้วแล้วหยุดจอดเทียบทางเข้าคฤหาสน์สุดหรู ปาล์มพยักหน้าแล้วเดินนำเข้าไปในคฤหาสน์ ใบหม่อนและคนอื่นๆที่ลงรถกันหมดแล้วก็เดินตามปาล์มเข้าไปในคฤหาสน์ทันที เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องโถงใหญ่ใบหม่อนและใบชาก็ถึงกับอึ้งเมื่อเห็นห้องโถงที่ทั้งใหญ่และสวยอะไรขนาดนี้ ซึ่งต่างจากวายเอกับโอไอที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆกับสิ่งที่เห็น ปาล์มหันมามองร่างบางนิดๆแล้วยิ้มมุมปาก


“ใบเฟิร์นกับใบพลูน่าจะอยู่ห้องนั่งเล่นจะไปหาพวกเขาก่อนก็ได้ห้องนั่งเล่นไปทางนั้น แต่ถ้าใครอยากรู้เรื่องอะไรมากกว่านี้ก็ตามชั้นมาทางนี้” ปาล์มหันมาบอกทางไปห้องนั่งเล่นแล้วเดินไปอีกห้องต่อ วายเอกับโอไอเลือกที่จะเดินตามปาล์มเข้าไปโดยไม่ลืมที่จะหันมาบอกให้ร่างบางอีก 2 คนให้ไปนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นก่อน


“เดี๋ยวพี่กับเอจะตามเค้าไปส่วนเรา 2 คนไปรอ อะ อ่าว ไปไหนแล้วเนี่ย??” โอไอหันมาพูดกับใบหม่อนและใบชาแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อไม่เห็นทั้ง 2 คนแล้ว


“คงไปหาคุณหนูเฟิร์นกับคุณหนูพลูกันแล้วหละก็เป็นห่วงกันขนาดนั้นหนิ” วายเอพูดเพราะเธอเหมือนเห็นใบหม่อนกับใบชารีบเดินไปทางห้องนั่งเล่นทันทีหลังจากที่ปาล์มบอกทางไปแล้ว โอไอยิ้มนิดๆพร้อมส่ายหัวให้กับความเป็นห่วงของทั้งสองคน ก่อนที่จะพากันรีบเดินตามปาล์มไปอีกห้องหนึ่ง เมื่อเปิดห้องเข้าไปก็เจอกับชายหนุ่มรูปหล่อและน่าเกรงขาม 2 คนนั่งที่นั่งอยู่ตรงโซฟาตัวยาว ปาล์มเลือกที่จะไปนั่งตรงริมหน้าต่างที่มีโต๊ะและเก้าอี้ 2 ตัวตั้งไว้สำหรับนั่งจิบชารับลมตรงหน้าต่าง


“มากันแล้วหรอ” เสียงของไม้พูดขึ้นเมื่อเห็นปาล์ม ลูกน้องสาว และผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามาแล้ว


“นั่งก่อนสิ” กล้าพูด สองสาวเลือกที่จะนั่งโซฟาเดียวข้างๆร่างแกร่งทั้ง 2 ทันที


“แล้วไอ้สนมันหายไปไหนเนี่ย” ปาล์มถามขึ้น


“ก็ไปจัดการเรื่องที่คุยกันไว้ไง แต่เดี๋ยวก็คงกลับมาแล้วหละ” ไม้ตอบปาล์ม เพราะสนออกไปจัดการเรื่องที่มีคนยักยอกเงินในบัญชีได้สักพักแล้ว


“จะอธิบายให้ฉันฟังได้หรือยัง” วายเอถามเข้าประเด็น


“ไม่ต้องรีบชั้นจะตอบทุกคำถามของเธอแน่คุณนักฆ่า ไม่สิตอนนี้เป็นสาวใช้แล้วสินะ” กล้าพูดขึ้นยิ้มๆที่หญิงสาวถามเปิดประเด็นทันที วายเอคิ้วขมวดทันทีที่คนข้างหน้ารู้ถึงตัวตนของตนเองแล้วรีบหันหน้าไปทางแฟนสาวตัวเอง โอไอที่เหมือนจะรู้ว่าว่าแฟนตนจะถามถึงอะไรจึงรีบส่ายหน้าเป็นอันตอบว่าตนไม่ได้เล่าเรื่องของวายเอให้ใครฟังมีแต่ปรึกษาเรื่องความรักแต่ก็ไม่เคยบอกว่าใครเป็นแฟนของตน วายเอที่เห็นโอไอส่ายหน้าปฏิเสธก็หันกลับมาทางร่างแกร่ง


“งั้นก็พูดออกมาให้หมดเลยค่ะจะได้ไม่เสียเวลาไปเปล่าประโยชน์” วายเอพูด ก่อนที่ไม้จะเป็นคนเริ่มอธิบายแล้วกล้าก็ตอบคำถามที่หญิงสาวถามไปบ้าง


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


พลั่ก!! ตุ๊บ!! ผั่วะ!!


“โอ้ย!! ยะ อย่า!! อย่าทำผมเลยครับบอส อึ่ก โอ๊ย!!” เสียงร้องของชายคนหนึ่งดังขึ้น


“ผมขอโทษ ฮึก~~ฮือ~~ ไว้ชีวิตผมเถอะ ผมจะไม่ทำอีกแล้วยกโทษให้ผมด้วยครับบอส” เสียงร้องของชายคนเดิมเริ่มร้องไห้ขอชีวิต


“ทีอย่างนี้มาร้องขอชีวิต ก่อนจะทำทำไมไม่คิดก่อนว่ะ!!” เสียงพูดตวาดของคนที่ซัดหมัดใส่ชายที่กำลังร้องขอชีวิตดังขึ้น ชายที่กำลังกระอักเลือดอยู่ยกมือมาไหว้มาทางคนเป็นบอสที่กำลังนั่งจิบชาร้อนๆมองดูลูกน้องตนเองสั่งสอนตัวการที่ยักยอกเงินในบัญชีอยู่นิ่งๆ


“หยุดก่อน” สนพูดขึ้นลูกน้องหยุดชะงักแล้วเดินถอยให้บอสตัวเองเดินเข้ามา สนลุกเดินมาหาลูกน้องที่เป็นตัวการยักยอกเงินแล้วนั่งยองๆข้างๆ สนจิกหัวลุกน้องขึ้นอย่างแรง


“หึ น่าสมเพช กูเลี้ยงมึง ดูแลมึง แล้วมึงมาแว้งกัดกูสะงั้น เลี้ยงเสียข้าวสุขฉิบหาย!!” สนพูดด้วยเสียงที่เย็นนิ่งๆพร้อมกับผลักหัวผู้ชายตรงหน้า ชายตรงหน้ารีบลุกคลานมากอดขาบอสตนเอง


“ผมขอโทษบอส ยกโทษให้ผมด้วยนะบอส” ชายคนเดิมยังคงร้องขอความเห็นใจ สนที่ได้ยินก็สะบัดขาถีบเข้าที่ท้องลูกน้องให้ล้มหงายไป


“ยกโทษ มึงพูดได้แค่นี้ใช่มั้ย!! เอาตัวมันไปแล้วจัดการให้เรียบร้อยอย่าให้กูเห็นหน้ามันอีกเป็นครั้งที่ 2!!” สนพูดแล้วหันไปพูดสั่งลูกน้องที่เหลือ ลูกน้องที่เหลือก็รีบเอาตัวไปจัดการต่อทันที


“แล้วบอสจะไปไหนต่ออีกหรือป่าวครับ” ลูกน้องคนหนึ่งพูดถามขึ้น


“กลับสิว่ะถามได้” สนตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดนิดๆ


“จะกลับไปหาคุณพลูหรอครับ” ลูกน้องคนเดิมถามอีกยิ้มๆ


“ใช่! เอ้ย! ฉันแค่เหนื่อยจะกลับไปพักผ่อนเฉยๆหรอก” สนพูดปฏิเสธลูกน้องก่อนจะเดินนำไปขึ้นรถกลับคฤหาสน์ทันที ลูกน้องก็ได้แต่ยิ้มที่เห็นบอสตนเองพูดไม่ตรงกับใจทั้งๆที่เป็นคนพูดตรงๆแท้ๆแล้วรีบเดินตามบอสไปขึ้นรถขับกลับคฤหาสน์


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“อืม….ห้องน้ำอยู่ไหนเนี่ย” เสียงพึมพำเบาๆของใบชาดังขึ้นเมื่อตนมาถึงก็รีบไปหาใบเฟิร์นและใบพลูก็รู้แล้วว่าทั้ง 2 คนยังปลอดภัยดี แล้วพอคุยไปเล่นไปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ ตอนแรกใบเฟิร์นจะเดินมาเป็นเพื่อนแต่ใบชาปฏิเสธเพราะคิดว่าแค่เดินมาเข้าห้องน้ำก็ไม่น่าจะเป็นอะไร แต่สุดท้ายก็เริ่มสึกว่าตนเองคิดผิดเพราะที่นี่มันใหญ่และกว้างมากเดินมาตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่เจอห้องน้ำสักที


“เป็นไงเป็นกัน! ลองเปิดทีนะละห้องก็แล้วกันเพื่อจะเจอใครบ้างจะได้ถามทาง” ใบชาตัดสินใจเปิดห้องที่ใกล้ตัวสุดก่อนก็พบกับความมืด


“ดูเหมือนว่าห้องนี้จะยังไม้ได้เปิดไฟ” ใบชาพูดพร้อมลองคลำตามกำแพงข้างๆเพื่อจะมีสวิทช์ไฟ ในระหว่างที่ใบชากำลังตั้งใจคลำหาอยู่นั้นก็ไม่รู้สึกถึงคนที่กำลังเดินเข้ามาทางด้านหลัง


“ทำอะไรหนะ” เสียงทุ้มของไม้ดังขึ้นจากทางด้านหลังส่งผลให้ร่างบางของใบชาตกใจผลักร่างแกร่งของไม้ล้ม แต่ไม้ที่มือไว้จึงเผลอคว้าแขนร่างบางล้มมาด้วย


พรึ่บ


หมับ


ตุบ


“อ๊ะ” ร่างบางตกใจจนหลับตาปี๋


“เจ็บตรงไหนหรือป่าว” ไม้พูดด้วยความกังวลนิดๆแต่สีหน้านิ่งอึ้งกับความน่ารักของคนตรงหน้าไปแล้ว ใบชาที่ได้ยินคำถามจึงลืมตาขึ้นมองก็รู้สึกว่าตนเองไม่เจ็บแต่คนที่น่าจะเจ็บคงจะเป็นคนที่ร่างบางล้มทับ


“มะ ไม่เป็นไรฮ่ะ ขะ ขอบคุณมากนะฮ่ะ” ใบชาพูดด้วยน้ำเสียงอึกอักเพราะหน้าใกล้กันมาก พร้อมกับรีบลุกขึ้นยืนทันที ร่างแกร่งที่ได้สติก็รีบลุกขึ้นยืนเช่นกัน


“แล้วกำลังทำอะไรหนะ” ไม้ถาม


“ชาจะเข้าห้องน้ำแต่ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนฮ่ะ” ใบชาตอบเสียงเบา


“ให้พาไปมั้ย??” ไม้อาสา ใบชาพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ ไม้จึงเดินนำร่างบางไปทางห้องน้ำร่างบางก็รีบเดินตามทันที พอเดินมาถึงห้องน้ำใบชาก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีโดยไม่รีรอไม้ที่เห็นร่างบางวิ่งดุ๊กๆเข้าห้องน้ำก็อดที่ยิ้มไม่ได้


“ไงมึงมาทำไรตรงนี้ว่ะ” เสียงของสนถามขึ้นเมื่อตัวเองกลับมาถึงคฤหาสน์ก็ตั้งใจจะไปอาบน้ำที่ห้องแต่เดินมาเจอไม้ตรงทางเดินสะก่อน ไม้ที่ได้ยินก็หันมาทางสน


“พึ่งกลับหรอว่ะ” ไม้ไม่ตอบแต่ถามสนกลับ สนไม่ทันได้ตอบก็เห็นร่างบางของใบชาเดินออกมาจากห้องน้ำที่มีไม้ยืนอยู่หน้าห้องน้ำ สนหันมายิ้มให้ไม้เพื่อนรัก


“หื้ม~~ก็นึกอยู่ว่ามายืนทำอะไรตรงนี้ ที่แท้ก็....มายืนเฝ้าเมีย เอ้ย น้องชานี่เอง” สนพูดแซวยิ้มๆ


“จะไปไหนก็ไป ปะ” ไม้พูดไล่ สนหัวเราะนิดๆที่ตนเองสามารถทำให้ไม้เวี่ยงออกมาได้นิดหน่อยก็เถอะ สนหันหลังเดินไปเพราะถ้าอยู่นานกว่านี้คงได้โดนเพื่อนรักตบตัวแน่


“ชาไปก่อนนะฮ่ะ ขอบคุณที่พามาห้องน้ำนะฮ่ะ” ใบชารีบพูดขอบคุณเพราะไม่อยากอยู่กับคนอื่นที่ไม่สนิทด้วยแถมยังไปนึกถึงตอนที่ล้มทับกันอีกทะให้ตอนนี้ร่างบางเริ่มหน้าแดงขึ้นอีกแล้วโดยไม่ทราบสาเหตุ พอใบชาพูดจบรีบเดินกลับไปห้องนั่งเล่นทันที


“ดะ เดี๋ยว” ไม้จะเรียกให้ใบชาหยุดแต่ก็เรียกไว้ไม่ทันเมื่อร่างบางวิ่งไปแล้ว


“แต่...ก็ไม่เป็นไรยังมีเวลาให้รู้จักกันมากกว่านี้อีกเยอะ” ไม้พูดกับตัวเองยิ้มๆ


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ห้องนั่งเล่น


“ก็ตามที่เล่าไปทุกคนต้องย้ายมาอยู่ที่นี้” โอไอเล่าอธิบายคราวๆแต่ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่พวกเขาเป็นทายาท โอไอที่ตอนแรกได้ยินเรื่องนี้ก็ตกใจไปนิดหน่อยที่พวกเขาเป็นทายาทแก๊งยากุซ่า เพราะวายเอไม่ได้บอกเรื่องนี้ซึ่งเธอก็เข้าใจดีว่าทำไมวายเอถึงไม่บอก


“ฮ่ะ!!” ทั้ง 4 คนตอบรับออกมาแทบจะพร้อมกันถึงแม้ว่าจะสงสัยอยู่เล็กน้อย แต่ก็เลือกที่จะเชื่อเรื่องที่หญิงสาวพูด


“เออ...ไม่ทราบว่ามีคุณคนไหนที่ต้องการจะรับประทานมื้อค่ำวันนี้บ้างค่ะ” เสียงของหญิงชราคนหนึ่งดังขึ้น


“อ่อ ขอแนะนำนะ คนนี้คือป้าดา เป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ ใครมีปัญหาอะไรสามารถเรียกใช้ป้าดาได้นะ บอสสั่งเอาไว้นะว่าให้หัวหน้าพ่อบ้าน หัวหน้าแม่บ้าน รวมถึงคนใช้อื่นๆทุกคนมาคอยดูแล” โอไอบอกเมื่อเห็นหน้างงๆของทุกคน พอได้ยินดังนั้นทุกคนก็พยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะพากันเดินกันไปห้องอาหาร หลังจากทานอาหารเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องนอนใหม่ของตนเอง วายเอเลือกที่จะไปนอนบ้านโอไอที่อยู่หลังคฤหาสน์เพราะโอไอเล่าให้ฟังว่าบอสของเธอจะสร้างบ้านให้กับลูกน้องที่ตนสนิทมากๆและสามารถเชื่อใจได้หรือที่เรียกว่าไว้ใจได้จริงๆเท่านั้น โดยที่บ้านนั้นก็ไม่ได้เล็กมากหรือใหญ่มากจนเกินไปเป็นบ้านหลังเดียวธรรมดาๆที่จะอยู่กันกี่คนก็ได้แล้วแต่เจ้าของบ้าน ซึ่งจากที่ดูตอนนี้แล้วคาดว่าน่าจะมีอีกหลายหลังแต่ต้องเดินลึกเข้าไปหน่อยเพราะทางด้านหลังของคฤหาสน์นี้จะมีพวกต้นไม้เยอะหน่อยเพราะพื้นที่บริเวณคฤหาสน์นี้จะออกห่างจากใจกลางเมืองมากอยู่เหมือนกัน ส่วนทางด้านของ 4 หนุ่มที่กำลังเดินไปห้องตัวเองที่ถูกจัดเตรียมไว้โดยมีสาวเมดเดินนำพาไปห้องนอนของแต่ละคนโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าห้องของทั้ง 4 คนที่กำลังจะไปนอนนั้น......


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ในขณะเดียวกัน


“ไม่ลืมเรื่องที่ตกลงกันใช่มั้ย” ปาล์มถามขึ้น


“เรื่องแบบนี้ใครจะไปลืมว่ะ” สนพูด


“หน้ามึงนี่ไม่ค่อยหื่นเลยนะ” ไม้พูดว่าถึงสน


“แหมๆ คุณว่าแต่ผมคุณดูตัวเองยังครับ” สนตอบล้อเลียนกลับไป ไม้ก็ได้แต่ทำหน้าหมั่นไส้


“พอๆเลยก็หื่นกันหมดทุกคนนั้นแหละ” ปาล์มพูดขัดขึ้นก่อนที่เพื่อนรักทั้ง 2 จะตีกัน


“แต่พวกมึงอย่าลืมก็แล้วกันว่าน้องยังเด็กอยู่อย่าทำอะไรมิดีมิร้ายโดยที่น้องเข้าไม่เต็มใจหละ” กล้าพูดเตือนอีกครั้ง


“บอกมึงดีกว่ามั้ยเพื่อน!!!” ปาล์ม ไม้ สน หันมาพูดใส่กล้าพร้อมกันทันที


“หึหึ” กล้าหัวเราะในลำคอ


“มึงนี่หัวเราะเจ้าเล่ห์ฉิบ” สนพูดถึงกล้า


“งั้นก็ตกลงตามนี้นะไปหละ” ไม้พูด ทุกคนพยักหน้าแล้วแยกย้ายกันเดินไปห้องของตนเอง ทุกคนเดินไปด้วยรอยยิ้มและต่างคนต่างก็คิดว่า


“น่าสนุกจังน้า~~~”


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ปล. มาแล้วจร้า ขอโทษที่ให้รอนะค่ะ

T_T แต่ขอยืนยันอีกทีนะค่ะว่าจบแน่นอน

เพียงแต่จะมาช้าหน่อยนะค่ะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}