악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย10

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย10
แบบอักษร

​악마 ปีศาจเขียน​

เมียมาเฟีย๑๐




สปีดโบ๊ทเจ็ดลำวิ่งเข้าเทียบท่า ชานยอลมองชายชุดดำมากมายที่ยืนรออยู่บนฝั่ง แต่เขาก็มองเห็นชายชุดดำที่ยืนกอดอกโดดเด่นมากที่สุดอยู่ในกลุ่ม ถึงจะใส่สูทดำเหมือนกันยังไงแต่เขาก็ยังคงจำได้ว่าคนไหนคือสามีของตัวเอง ชานยอลมองไปยังลู่หานกับหยางหยางเพื่อขอกำลังใจ ลู่หานยิ้มออกมาพร้อมกับยกมือกำขึ้นเพื่อให้กำลังใจกับเขาแต่หยางหยางนี่สิกลับยิ้มเยาะส่งมาให้ ใจร้ายกับเขาชะมัดเลย ชานยอลได้แต่บ่นกระปอดกระแปดอยู่คนเดียวในใจอยู่ซ้ำๆจากนั้นจึงได้ก้าวลงจากสปีดโบ๊ทขึ้นฝั่งโดยมีจุนไค เล่อหยาง เชอร์รี่ และเด็กน้อยอีกคน


"ให้คนไปส่งเด็กพวกนี้ด้วยนะ" เมื่อเดินมายืนตรงหน้าคนรัก ชานยอลก็พูดขึ้นมาโดยที่มีเด็กทั้งสีคนยืนตัวเกร็งอยู่ด้านหลัง เนื่องจากไม่เคยอยู่ทามกลางคนน่ากลัวมากมายแบบนี้ ถึงหน้าตาแต่ละคนจะไม่ได้น่ากลัวแถมออกจะไปทางค่อนข้างดีเลยแหละ แต่บรรยากาศรอบๆคนเหล่านี้กลับน่ากลัวยิ่งกว่าคนร้ายที่พวกเขาเจอมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา คริสมองชานยอลโดยไม่พูดอะไรแต่สายตาก็หันไปมองเด็กทั้งสี่คนก่อนจะหันมาสั่งให้ลูกน้องทำตามที่มาดามบอก


"กลับ" คำเดียวที่หลุดออกมาจากปากคนรัก ทำให้ชานยอลหน้าเจือนทันที แถมคนรักยังไม่สนใจเดินกลับเข้าไปในรถที่จอดรออยู่ขนาดเพื่อนทั้งสองของตัวเองยังไม่เอ่ยปากทักสักคำ ชานยอลมองตามหลังคนรักที่ก้าวเข้าไปในรถแล้วหันกลับมามองเด็กน้อยทั้งสี่คนที่ยืนมองพวกเขาอย่างมึนงง


"กลับไปก่อนนะ เดี๋ยวถ้าว่างๆจะไปหาที่ร้าน" ชานยอลบอก จุนไคจึงพยักหน้ารับคำ จากนั้นชานยอลจึงเดินตามคริสไปยังรถที่เปิดประตูรออยู่


"คุณเทา ผมฝากเด็กๆด้วยนะ" ก่อนจะก้าวขึ้นรถก็ไม่วายที่จะพูดกับมือขวาของคนรักเพื่อให้ไปส่งเด็กๆให้ถึงบ้าน


"ครับมาดาม" จื่อเทารับคำก่อนจะปิดประตูรถให้กับผู้เป็นนายแล้วเดินออกไปทำตามที่มาดามสั่ง


"ออกรถได้แล้วแจ็คสัน" คนเป็นนายใหญ่สั่งทำให้แจ็คสันที่มีหน้าที่ขับรถรีบสตาร์ทเครื่องออกไปทันที เพราะกลัวผู้เป็นนายจะหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง 


รถวิ่งเข้ามาในบริเวณบ้านจอดสนิทเทียบบันไดหน้าบ้านคริสเปิดประตูลงจากรถโดยไม่รอให้ลูกน้องคนไหนวิ่งมาเปิดให้เลยด้วยซ้ำ


ปัง


เสียงปิดประตูรถดังขึ้นด้วยความหงุดหงิดของคนปิด ชานยอลมองตามคนรักเดินเข้าไปในบ้านก่อนจะเปิดประตูรถเดินตามลงมาด้วยในหน้าของคนที่กำลังรู้สึกผิด ครั้งนี้เขาคงทำผิดมากจริงๆ ถึงขั้นคนรักไม่ยอมพูดด้วยเลยสักคำ ทั้งๆที่เขามีรอยช้ำติดตัวมาด้วยคนรักก็ไม่แม้จะเอ่ยถาม


"ชานยอล" แบคฮยอนตะโกนขึ้นอย่างดีใจเมื่อเห็นชานยอลเดินเข้ามาในบ้าน ไม่ต่างจากเตนล์ที่วิ่งตามแบคฮยอนมาเหมือนกัน


"เป็นยังไงบ้าง ตอนคุณหยางโทรมาพวกเราตกใจหมดเลย แล้วหน้าผากไปโดนอะไรมา" แบคฮยอนถามเมื่อวิ่งมาหยุดตรงหน้าของชานยอล ชานยอลยกมือขึ้นลูกหน้าผากตัวเองที่ได้มาหลังจากการแข่งรถเสร็จ ชานยอลยิ้มออกมาโดยไม่ยอมตอบคำถามแล้วหันขึ้นไปบนห้องที่คิดว่าคนรักได้ขึ้นไปบนนั้นแล้ว


"พี่คริสเดินเข้าไปในห้องทำงานครับ" เตนล์บอกกับพี่สะไภ้เมื่อเห็นชานยอลเงยหน้าขึ้นไปบนห้อง ชานยอลหันมามองเตนล์แล้วพยักหน้ารับก่อนน้ำใส่ๆจะคอขึ้นมา แต่เขาก็รีบยกมือขึ้นมาเช็ดไม่ยอมให้มันไหลออกมาตอนนี้เพราะเขายังมีเรื่องต้องง้อคนรักอยู่


"ฉันขอไปคุยกับคุณคริสก่อนได้ไหม" ชานยอลบอกกับคนทั้งสอง ทั้งแบคฮยอนและเตนล์ก็พยักหน้ารัวๆเพื่อปล่อยให้ชานยอลไปง้อคนรักที่ตอนนี้กำลังหัวเสียอยู่ในห้องทำงาน ชานยอลเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องทำงานของคนรักแล้วยื่นมือขึ้นไปเปิดประตู


แกร็ก


เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับชานยอลที่โผล่แค่หัวเข้าไปในห้อง แต่ก็ไม่เห็นคนรักอยู่ในห้องทำงานอย่างที่คนเป็นน้องบอกเลย ชานยอลเดินเข้ามาในห้องทำงานเพื่อตามหาคนรักแต่หายังไงก็หาไม่เจอจนชานยอลเดินมาหยุดอยู่ตรงประตูอีกบานที่เขารู้ว่ามันเป็นห้องใต้ดินแต่เขาก็ไม่เคยก้าวลงไปเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขากำลังจะเข้าไปในนั้นเป็นครั้งแรก มือเรียวยื่นไปเปิดประตูอีกครั้ง ประตูบานหนาเปิดออกพร้อมกับลมเย็นของแอร์ลอยมากระทบที่ใบหน้า ชานยอลรู้ว่าคนรักเป็นคนขี้ร้อนแต่เปิดแอร์ยังกะอยู่ที่ขั่วโลกเหนือแบบนี้มันก็เกินไป ชานยอลเดินลงบันไดมาเรื่อยๆจนมาหยุดที่กลางห้อง ห้องทำงานใต้ดินของคริส จัดเก็บพวกเอกสารการทำงาน เวลาที่คริสลงมาเพื่อหาเอกสารเก่าๆก็อยู่ในห้องใต้ดินนี่แหละ 


"คุณคริส" ชานยอลเรียกคนรักที่นั่งจ้องรูปของชานยอลอยู่บนโต๊ะทำงาน แต่คนรักก็เอาแต่เงียบไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรสักคน จนทำให้ชานยอลต้องเดินเข้าไปใกล้คนรักมากกว่าเดิม เขารู้ว่าเขาผิดแต่คนรักก็ไม่น่าเมินเฉยใส่ขนาดนี้ก็ได้ คนทำผิดมันรู้สึกว่าตัวเองผิดมากจนไม่น่าให้อภัย


"มาง้อ มาให้ทำโทษ" น้ำเสียงในแบบฉบับของเจ้าตัวพูดขึ้นแต่คนรักก็คงนั่งจ้องรูปอยู่เหมือนเดิมไม่เอ่ยปากเลยสักคำเพื่อเป็นการตอบรับก็ไม่มีเลยสักคำ ชานยอลตัดสินใจหันเก้าอี้ที่คริสนั่งหันมาหาตัวเองแล้วเขาก็ขึ้นคร่อมตักของคริสเอาไว้ คริสมองการกระทำของคนรักเพราะยังไม่รู้ว่าคนรักต้องการจะง้อตัวเองยังไง แต่ถ้าทำให้เขาไม่พอใจเหมือนเดินเขาก็ไม่ยอมที่จะเอ่ยปากคุยด้วย


"ถ้าทำเสร็จต้องหายโกรธนะ" เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงงอแงเพื่อต้องการง้อคนรัก แต่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่าน้ำเสียงและท่าทางที่ทำออกมาทำให้คนเป็นสามีอยากจะปู้ยี่ปู้ยำมากกว่าการนั่งวางท่าอยู่แบบนี้ แต่ถ้าถามจริงๆเขาก็โกรธคนรักที่ออกไปมีเรื่องตั้งมากมายภายในแค่วันเดียว ไหนจะเรื่องแข่งรถที่มาร์คมาสารภาพ ไหนจะเรื่องถูกจับขึ้นเรื่องส่งสิ้นค้าไปอีก จะไม่ให้คนอย่างเขาโกรธและโมโหได้ยังไง แต่พอเห็นหน้าคนรักที่ลงจากเรือมาหาเขาด้วยความปลอดภัยความโกรธที่มีก็หายไปหมด


"นี่" ชานยอลเรียกคนรัก คริสมองคนรักที่ต้อนนี้กัดริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยเหมือนกำลังประมาณความกลัวว่าคนรักจะไม่หายโกรธ คริสมองด้วยตาใสๆที่มีน้ำตาคอ ริมฝีปากที่ถูกเจ้าของกัดเล็กน้อย ทำให้คนเป็นสามีถึงกับใจกระตุกขึ้นมาอย่างถี่ยิบ ไม่ใช่ว่าสงสารแต่ท่าทางของชานยอลตอนนี้มันเหมือนกำลังจะยั่วเขาชัดๆ ถ้าเขาจะปู้ยี่ปู้ยำมากกว่าการทะนุถนอม มันโทษเขาไม่ได้นะเพราะคนรักของเขาตอนนี้มันน่า...


...น่าฟัดเกินไป...


...รังแกเกินไป...


ถ้าเขาทำให้คนรักเจ็บในเวลาที่มีอะไรกันเขาจะผิดไหม ถ้าเขาจะทำรุนแรงเขาจะผิดไหม แต่หน้าตาคนรักของเขาตอนนี้ มันทำให้เขาอยากทำแบบนั้น


...ซาดิสม์


นี่คือบทลงโทษที่เขาจะมอบให้กับคนรัก  แต่ตอนนี้เขาแค่รอให้คนรักเริ่มมันก่อนแค่นั้น แต่เขาก็รอได้ไม่นานเมื่อชานยอลโน้นใบหน้าเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ การจูบของเขาสองคนยังคงอ่อนหวานเหมือนอย่างเคย


อือ


ชานยอลส่งเสียงอือในลำคอพร้อทกับคริสที่รั้งตัวชานยอลให้ขยับนั่งในท่าทีที่สะดวกสบายมากกว่าเดิม คริสสอดลิ้นเข้าไปตักตวงความหอมหวานในโพรงปากของคนรัก จนในที่สุดก็อดที่จะเปลี่ยนจูบที่อ่อนหวานให้กลายเป็นจูบที่รุนแรงไม่ได้และแน่นอนว่าชานยอลต้องส่งเสียงครางออกมาอีกครั้งเมื่อมือของเขาทำงานผสานกับริมฝีปากของเขาที่ไม่ยอมผละออกจากปากของคนรักเลย เรืองร่างที่นุ้มนิ่มถูกมือของเขาลากไล้ไปตามร่างกายทำเอาเจ้าของเรืองรางถึงกับร้อนวูบวาบทั้งๆที่ก็เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาทุกครั้งก็ไม่ปาน มือใหญ่ถลกเสื้อของคนรักขึ้นโดยมีเจ้าของเสื้อให้ความยินยอม ความนวลเนียนของผิวที่ใส่กระจ่างขาวจนแทบแสบตา ชานยอลมองคริสอีกครั้งก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอแล้วโน้นใบหน้าเข้าหาคนรักอีกครั้ง ชานยอลสอดลิ้นเข้าไปหาลิ้นของคนรักโนโพลงปากของคนรัก จูบสักพักคริสจึงลากริมฝีปากมาฉกชิมซอกคอขาวที่น่าจะทำรอยแดงๆเอาไว้ ทำให้รู้ว่าซอกคอตรงนี้เป็นของเขา 


...ของเขาคนเดียว


อือ


ชานยอลส่งเสียงร้องดังขึ้นเมื่อคริสขบเน้นไปที่ซอกคอขาวที่เขาอยากให้มันเป็นรอยจนเจ้าของร่างบางไม่กล้าออกไปซนที่ไหนอีก เมื่อกัดขนพอใจคริสจึงผละออกมามองคนรักที่ตอนนี้ดวงตาปรือใสเหมือนกำลังจะหลับลงแต่ไม่สามารถที่จะหลับลงได้เพราะความทรมานด้วยความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นด้วยน้ำมือของคริส


...น่ารัก...น่ากัด...น่ารังแก...และน่าทรมาน...


คริสจ้องมองคนรักนิ่งไม่ได้พูดอะไรทำให้บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบอีกครั้งเมื่อไม่มีเสียงครางหวานของชานยอลดังขึ้นมาอีก ชานยอลมองคริสสักพักจึงถอดเสื้อของคริสออกแล้วโยนไปกองกับเสื้อของตัวเองที่นอนนิ่งอยู่ที่พื้น เมื่อเสื้อที่ใส่อยู่ถูกถอดออกไป คริสจึงหันไปที่ลิ้นชักแล้วดึงลิ้นชักออกมา คริสหยิบหลอดเจลหล่อลื่นออกมาแล้วยื่นให้กับชานยอล ชานยอลกลืนน้ำลายลงคอแล้วยื่นมือไปรับ เมื่อรับเจลหล่อลื่นมา ชานยอลจึงรู้ว่าหลังจากนี้เข้าต้องทำอะไรต่อ ชานยอลกำหลอดเจลเอาไว้แน่นพร้อมกับมือที่เลื่อนต่ำลงมายังกางเกงที่คนรักใส่ ชานยอลปลดตะขอกางเกงออกมาพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอเมื่อรู้สึกว่าคอแห้งอยู่ตลอดเวลา ที่เคยสัมผัสอยู่เรื่อยๆแต่ก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองจะชินกับเจ้าของรักของหวงของคนรักเลยสักครั้ง มือเรียวยาวรูดซิบกางเกงลงช้าๆทำให้ชานยอลเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในโป้งนูนขึ้นมาดันกางกางชั้นใน กลืนน้ำลายเป็นรอบที่ล้านแล้วเงยหน้าขึ้นมาคนรัก แต่คนรักก็ยังคงทำเป็นนิ่งเฉยปล่อนให้เขาทำต่อไป มือบางจึงตัดสินในล้วงเข้าไปด้านในแล้วดึงสิ่งที่หวงแหนของคนรักออกมาสู่โลกกว้าง แก่นกายใหญ่ที่ขยายอย่างเต็มตัว เส้นเลือดที่ปูดนู้นตามท่อนเอ็นทีชานยอลกำลังสัมผัส มือบางขยับขึ้นลงพร้อมกับจ้องมองปฏิกิริยาของคนรัก แต่คริสก็ยังคงนิ่งเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับที่ชานยอลกำลังทำ


ฮึ


เสียงสะอื้นดังขึ้นมาเบาๆเมื่อทำทุกอย่างแต่คนรักก็ยังนิ่งเฉย เมื่อทำยังไงก็ไม่ยอมพูดหรือส่งเสียงออกมา คนอย่างชานยอลก็ต้องใช้ไม้ตายเพราะเสียงสะอื้นทุกครั้งของชานยอลจะทำให้คริสสนใจชานยอลขึ้นมาทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาคิดผิดเมื่อคริสยังคงนิ่งเฉยเหมือนเคย ชานยอลปล่อยมือจากแก่นกายใหญ่ขึ้นมาเช็ดน้ำตาของตัวเองแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อถลกกางเกงตัวเองลงไปอยู่ที่ใต้สะโพกเนียนแล้วกลับมานั่งลงคร่อมตักของคนรักอีกครั้ง คริสมองการกระทำของชานยอลอยู่ตลอดเวลาแต่ไม่ยอมเอ่ยอะไรสักคำ ชานยอลบีบเจลหล่อลืนลงที่ฝามือตัวเองแล้วลูบไปยังแก่นกายใหญ่ของคนรักจนซุ่ม ชานยอลยกสะโพกตัวเองขึ้นแล้วจับแก่นกายจ่อทีช่องทางสี่สวยของตัวเอง ชานยอลกดสะโพกลงช้าๆถึงจะมีสิ่งที่ช่วยในการหล่อลื่นแถมเมื่อคืนก่อนจะมีเรื่องชานยอลก็ถูกทำโทษไปแล้วเวลาแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงช่องทางด้านหลังก็กลับมาแน่นเหมือนเดิมทำให้เวลาที่สอดใส่ของชานยอลรู้สึกแสบขึ้นมาทุกครั้งที่แก่นกายใหญ่ถูกดันเข้าไป


อือ


เสียงครางเบาๆที่ดังขึ้นจากปากของชานยอลเมื่อแก่นกายเข้าไปจนสุดลำ ชานยอลจ้องคนรักสองมือที่วางอยู่บนไหล่พร้อมกับขยับสะโพกตัวเองขึ้นลงช้าๆจนเริ่มที่จะเร็วขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางของชานยอลดังขึ้นมาเป็นจังหวะพร้อมกับที่สะโพกของชานยอลขับยับขึ้นลง การกระทำของชานยอลทำให้คริสแทบทนไม่ไหว รูปร่าง เสียงคราง ลมหายใจท่าทางและจังหวะในการขยับตัว เมื่ออยู่ในตัวของชานยอล คริสบอกได้แค่คำเดียวว่ามันเซ็กซี่ฉิบหาย แต่เขาก็ต้องกัดฟันทนไม่ยอมปล่อยเสียงครางออกมา


"เสร็จแล้วนะ ต้องเสร็จแล้ว มันจะเสร็จแล้ว" ชานยอลร้องบอกทั้งๆที่ยังขยับตัวเองอยู่บนท่อนเอ็น


"อือ" คริสขานรับในลำคออย่างเย็นชาทั้งๆที่ตัวเองก็จะเสร็จไม่ต่างจากชานยอล


"อือ...จะออกแล้ว" ร้องขึ้นพร้อมกับขยับสะโพกตัวเองให้เร็วขึ้น 


"อ้า/ซี๊ดดด" เสียงของชานยอลดังขึ้นพร้อมกับเสียงของคริสที่ดังตามมาติดๆ ชานยอลซบหน้าลงบนไหล่ของคนรักด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที แต่ก็พักไม่ได้นานเมื่อถูกคริสยกตัวขึ้น


"คุณคริส จะทำอะไร" ชานยอร้องถามเสียงหลงเมื่อถูกคนรักจับตัวคร่อมไปกับโต๊ะทำงานโดยที่ชานยอลหันสะโพกให้คริส ส่วนคริสก็คร่อมอยู่ที่ด้านหลังของชานยอล


"นี่คือบทลงโทษสำหรับเด็กดื้อ" น้ำเสียงรั้งแรกที่ดังขึ้นหลังจากที่ไม่ยอมเอ่ยอะไรออกมานาน แต่น้ำเสียงครั้งนี้ทำเอาชานยอลถึงกับขนลุกขึ้นมา ชานยอลหันใบหน้ากลับมามองคนรักเพื่อความมั่นใจว่าคนที่ซ้อนอยู่ด้านหลังใช้คนรักของเขาหรือเปล่า คริสมองชานยอลแล้วยิ้มมุมปากขึ้น


สวบ


"อ่ะ คุณคริสเจ็บ ผมเจ็บ" ใบหน้าใบใสเงยขึ้นมองเพดานห้อง ดวงตากลมใสเริ่มมีน้ำต่คอเมื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดบริเวณแก้มก้นที่โดนคมฟันของคนรักกัดลงมาอย่างแรงจนน่าจะเกิดเป็นรอยแดงเพราะคมฟัน ชานยอลหันเสียวหน้ากลับมามองคนรักอีกครั้งที่ตอนนี้กำลังไล่เลียมตั้งแต่แก้มสะโพกจนมาถึงแผนหลังขาวเนียนของชานยอลส่วนมือใหญ่ก็ขย้ำสะโพกมนทั้งสองข้างไปมาอย่างไม่ยอมเบามือ ก็บอกแล้วว่านี้คือบทลงโทษของจริง


"เจ็บ คริสผมเจ็บ เอาออกไป" คนใต้ร่างร้องดังลั่นเมื่อนิ้วแกร่งของคนรักแทรกเข้าไปทีเดียวสามนิ้วโดนที่ใบหน้ายังคงซุกไซร้ที่ซอกคอขาวด้านหลังของชานยอล


"คริสผมเจ็บจริงๆนะ" คริสไม่ฟังคนรักพูดกระแทกนิ้วเข้าออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนชานยอลกระตุกทุกครั้งที่นิ้วหน้ากระแทกเข้ามาด้านใน


"เจ็บสิดี จะได้จำว่าไม่ควรทำอีก" น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นข้างๆใบหู 


"ใจร้าย" ชานยอลต่อว่าออกมาพร้อมกับน้ำตาเมื่อรู้ว่าบทลงโทษครั้งนี้จะต้องเจ็บตัวมากมายกว่าทุกครั้งที่เคยโดน


"ก็ต้องโดน"


สวบ


อ่ะ


พูดจบคริสก็กระแทกท่อนเอ็นเข้าไปอย่างแรงโดยที่ชานยอลไม่ทันตั้งตัวทำให้ชานยอลร้องมาเสียงดังอีกครั้ง


"ฮึ เจ็บ เบาๆหน่อยได้ไหม" พูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา คริสใจกระตุกวูบเมื่อรู้ว่าน้ำเสียงของคนรักนั้นเจ็บจริงๆไม่ได้แค่แกล้งเพื่อให้เขาใจอ่อนเหมือนทุกครั้ง


"เจ็บแล้วจะเลิกดื้อเลิกซนไหม" คริสก้มถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงมาก จากที่จะคิดทำให้คนรักเจ็บในการรวมรักในครั้งนี้มันกลับพังลงไม่เป็นท่าเมื่อเห็นคนรักร้องไห้ด้วยความเจ็บขึ้นมาจริงๆ


"ไม่รู้ อ่ะ อ้า" ตอบยังไม่ทันจะจบคริสก็กระแทกสะโพกลงไปอย่างแรงเมื่อคนรักตอบว่าไม่รู้ 


"เจ็บ อ่ะ ก็ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องเข้ามาหาไหมเล่า อ้า" พูดเพื่อหาคำแก้ตัวแต่คนรักที่อยู่ด้านหลังก็ยังคงกระแทกเข้ามาทุกครั้งที่เขาพูดเพื่อแก้ตัวให้กับตัวเอง


"ให้จับขังอยู่แต่ในบ้านดีไหมนะ" บอกคนรักพร้อมกับกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างเน้น ทั้งสงสารทั้งเห็นใจแต่คำพูดของชานยอลที่ตอบกลับมาไม่มีความรู้สึกสำนึกเลยสักนิด


"ไม่ๆ ไม่เอาน้า" ร้องบอกด้วยความกลัวเมื่อกลัวว่าจะถูกขังไม่ให้ออกไปไหน


"อะ อะ อืออ เบาๆ" ครางบอกเสียงดังเมื่อคนรักยังคงกระแทกกระทั้งเข้ามา 


"คริส คุณคริส อะ อ้า เจ็บ มันแรงเกินไปแล้ว" ทั้งร้องครางทั้งร้องห้าม คนด้านหลังก็ไม่ยอมที่จะฟังกระแทกเข้ามาจนโต๊ะทำงานตรงหน้าขยับเคลื่อนไปตามจังหวะของการกระแทกจากคนด้านหลัง เมื่อรู้ว่ายังไงคนรักก็ไม่มีทางที่จะหยุดดื้อ หยุดซน คริสจึงต้องทำใจแล้วรอลงโทษคนรักอย่างเดียว เพราะยังไงนิสัยของชานยอลคงเปลี่ยนไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าจะรัดเด็กไฮเปอร์คนนี้ก็ต้องรักนิสัยไฮเปอร์ของชานยองด้วย


"คริส อะ อะ ไม่ไหวแล้ว คุณคริส อือ" ร้องครางเสียงดังลั่นเมื่อทนไม่ไหวพร้อมที่จะปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง คริสเร่งความเร็วขึ้นเพื่อที่จะได้ปล่อยออกมาพร้อมกับคนรัก ชานยอลร้องขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อคนด้านหลังเริ่มขยับเร็วขึ้นมากกกว่าเดิม


"อะ อ่ะ คริส ออกแล้ว อะ อะ อ้า มันออกมาแล้ว" ร้องดังพร้อมกับปลดปล่อยออกมา แต่คนด้านหลังก็ยังคงกระแทกตามมาอยู่สี่ห้าครั้งแล้วปลดปล่อยเต็มช่องทางสีสวย


"อ้า คริส ผมไม่ไหวแล้วนะ" ร้องขึ้นมาด้วยความตกใจที่ถูกคนรักอุ้มขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานโดยที่ครั้งนี้ชานยอลหันหน้ามาสบตากับคนรักอย่างตรงๆ คริสยิ้มออกมาก่อนจะแยกขาทั้งสองข้างของคนรักออกทั้งๆที่คนรักยังมีกางเกงติดอยู่ที่เข่าทั้งสองข้างไม่ต่างจากคริสที่กางเกงก็ยังอยู่ครบ คริสจับที่แก่นก่ายของตัวเองขยับสองสามครั้งก็ขยายใหญ่ขึ้น บทลงโทษในครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหลแต่ที่รู้ๆว่าบทลงโทษครั้งไหนก็ไม่เคยทำให้ชานยอลหายซนได้



1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ


ไม่รู้ว่าNCจะสนุกไหม แต่ก็ทำให้คนแต่งใจสั่นทุกครั้งที่แต่งแถมยังกลั้นหายใจเป็นบางช่วงก็มี ขอให้สนุกกับตอนนี้นะคะ มาแบบยาวๆกันไปเลยนะที่รัก


ปล.ถ้าแต่งจอมโจรคิดปะทะยอดนักสืบจิ๋วโคนันจะมีคนอ่านไหม ขึ้นเรื่องแล้วแต่ยังไม่กล้าลงกลัวไม่มีคนอ่าน 555 





ความคิดเห็น