miyukao/ชงเมิ่ง聪梦/ชีวาพร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่3

คำค้น : บุปผาเคียงมังกร#บทที่ 3

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3
แบบอักษร

บทที่3

"พี่ใหญ่รีบเข้าเถิดเกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

"มีเรื่องอะไรอาซวน"

ท่าทางร้อนรนของน้องชายคนรองทำให้โจวอี้ถังแทบจะลืมความเหน็ดเหนื่อยและเรื่องชวนหงุดหงิดจากวังตะวันออกไปโดยทันที

"องค์ชายสามเสด็จมาเจรจาขอน้องเล็กจากท่านพ่อ"

"ตอนนี้องค์ชายสามอยู่ที่ไหน"

"อยู่กับท่านพ่อที่โถงกลาง"

แทบจะทันทีที่รับรู้สถานที่โจวอี้ถังก็ตรงไปหาแขกผู้สูงศักดิ์ที่มาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญในทันที  

ชักไม่สนุกแล้วสิ..เหตุใดชีวิตเด็กสาวนี่ถึงยุ่งขนาดนี้กัน

รสสุคนธ์เอาวิญญาณที่แทบจะหมดพลังเดินตามหลังว่าที่พี่ชายเลือดร้อนของนางไป  ภาพเบื้องหน้าทำเอาเธอตาโตอีกครั้ง  

คุณพระ!!  นี่มันรวมพลคนหล่อหรือไงกัน

 ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบุรุษร่างสูงสง่านี่ต้องเป็นองค์ชายสามที่โจวอี้ซวนกล่าวถึงเมื่อครู่อย่างแน่นอน ด้วยดวงหน้าคล้ายองค์รัชทายาทเสียเจ็ดส่วนแตกต่างเพียงดวงตาคมที่มิได้อบอุ่นเช่นองค์รัชทายาทหากแต่กลับแฝงความเจ้าเล่ห์คล้ายจิ้งจอก  ริมฝีปากบางที่ยกยิ้มตลอดเวลาหากแต่กลับเป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวมากกว่าอบอุ่น ดังนั้นแม้บุรุษเบื้องหน้าจะหล่อเหลาเพียงใด  แต่สัญชาตญาณบางอย่างร้องเตือนรสสุคนธ์ถึงอันตรายจากคนผู้นี้

"ท่านรองแม่ทัพโจวมาก็ดีแล้ว เปิ่นหวางจะได้พูดทีเดียว ไม่ต้องเสียเวลาหลายรอบ"

" หากเรื่องที่องค์ชาย 3 ทรงต้องการจะตรัสคือเรื่องของน้องเล็กแล้วล่ะก็ กระหม่อมคงต้องขอประทานอภัยเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากว่าองค์รัชทายาทได้มาเจรจาไว้ก่อนหน้าองค์ชาย3แล้ว  กระหม่อมเองก็ลำบากใจเช่นกันพะย่ะค่ะ"

รสสุคนธ์มองว่าที่พี่ชายผู้เดือดร้อนอย่างตกตะลึง โอ้โห!!นึกว่าจะใช้เป็นแต่กำลัง ไม่ทราบว่านอกจากจะมีอารมณ์ที่รุนแรงและเอาแต่ใจแล้วว่าที่พี่ชายผู้นี้ยังมีสมองที่ปราดเปรื่องหาตัวจับยาก วิธีการเจรจาให้รัชทายาทและองค์ชายสามผิดใจกันแบบนี้ หากไม่ใช่พี่ชายคนนี้แล้วล่ะก็คาดว่าคงไม่มีใครจะสามารถกระทำได้แนบเนียนแบบนี้แน่นอน

 สีหน้าองค์ชาย3เวลานี้ช่างดูตลกด้วยเดี๋ยวดำเดี๋ยวแดงจนน่าหวาดกลัว  หากแต่โจวอี้ถังยังคงสงบนิ่งไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเบื้องหน้า  ช่างสมเป็นรองแม่ทัพแห่งสังกัดม้าทมิฬจริงๆ

"เจ้ากำลังหมายความว่า รัชทายาทตัดหน้าเปิ่นหวางสู่ขอโจวอี้หรงไปแล้วอย่างนั้นหรือ"

"จะกล่าวเช่นนั้นก็ย่อมได้  เพียงแต่ตอนนี้กระหม่อมกับท่านพ่อกำลังปรึกษากันว่าจะตอบตกลงองค์รัชทายาทดีหรือไม่พะย่ะค่ะ"

อ่า......ช่างเป็นแผนการที่แยบยลยิ่งนัก  นับถือนับถือ!!!!   รสสุคนธ์ยกยิ้มอย่างปลื้มใจ  ว่าที่พี่ชายคนนี้นอกจากจะหน้าตาดีที่หนึ่งแล้ว  ความฉลาดก็ไม่น้อยไปกว่าใบหน้านั้นเลย  

"เปิ่นหวางจะทำให้ท่านเสนาบดีโจวเห็นว่าใครที่คู่ควรกับบุตรสาวของท่าน"

องค์ชายสามผู้นี้ช่างจูงจมูกและยั่วยุง่ายเสียจริง  ไม่แปลกใจเลยที่เขาไม่ได้รับตำแหน่งรัชทายาท  คนที่ความคิดตื้นเขินจะพัฒนาบ้านเมืองได้อย่างไรกันรสสุคนธ์นึกค่อนคอดในใจ

            หลังจากเจรจากับเสนาบดีหลิวเสร็จแล้วองค์ชายสามเมิ่งจงอีก็ขึ้นรถม้ากลับตำหนักตนในทันที  มือหนากำหมัดแน่นเผลอตัวปล่อยพลังภายในออกมา  รัศมีสีฟ้าเปล่งประกายรอบตัวองค์ชายสามเมิ่งจงอี  บ่งบอกว่าเขามีพลังปราณสายพละกำลังอยู่ในระดับ 6     แรงกดดันที่เปล่งออกมาทำให้เหล่าข้ารับใช้ที่มีขั้นพลังต่ำกว่ารู้สึกอึดอัดราวร่างจะระเบิดออกมา บางคนถึงกลับกระอักเลือดกองโต ราชองครักษ์คนสนิท  ลู่เจ๋อ,ลู่คง,ลู่เมิ่ง จึงเป็นผู้เสี่ยงตายในการทูลเตือน  ด้วยระดับขั้นเพียง 4 กลางเมื่อต้องเผชิญแรงพลังของผู้ที่อยู่ในขั้น6 แม้จะในระดับต่ำสุดแต่ก็ทำให้อวัยวะภายในของเขาทั้งสามบอบช้ำอย่างหนัก  และเหมือนคนด้านในรถม้าจะรู้เช่นกันว่าตนเผลอทำร้ายคนสนิททั้งสามอย่างไม่ตั้งใจ  จึงได้โยนขวดยาออกมาทางหน้าต่าง

“ขอบพระทัยองค์ชาย”

สามคนสนิทเอ่ยพร้อมกัน   องค์ชายสามเมิ่งจงอีพยายามปรับอารมณ์ตนเองอยู่พักใหญ่กว่าจะสงบลงและควบคุมพลังในร่างกายได้ดังเดิม  เจ้ารัชทายาทหน้าเหม็นมันเกิดมาเพื่อทำลายและแย่งของทุกสิ่งไปจากเขาจริงๆ  เช่นนั้น ก็อย่าหาว่าเขาใจร้ายกับพี่น้องก็แล้วกัน


ในที่สุดวันเพ็ญที่รสสุคนธ์รอคอยก็มาถึง ดวงวิญญาณของรสสุคนธ์ยืนอยู่ใกล้เตียงเบื้องหน้าคือร่างของโจวอี้หรงเด็กสาววัยย่างเข้า 15 ปี  ใบหน้างดงามจิ้มลิ้มนอนหลับสนิทไม่รับรู้ถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นรอบตัว ท่านผู้นำดวงวิญญาณยืนอยู่ข้างๆพยักหน้าส่งสัญญาณให้รสสุคนธ์  

“ตั้งจิตของเจ้าให้มั่น”

รสสุคนธ์กำหนดจิตให้นิ่งฉับพลันร่างกายที่เป็นวิญญาณโปร่งใสของรสสุคนธ์ก็ค่อยค่อยรวมตัวกันเป็นก้อนกลมกลมสีขาว ส่องประกายงดงามดวงจิตของรสสุคนธ์ตรงเข้าไปที่ร่างของโจวอี้หรง   ร่างของเด็กสาวปรากฏเป็นแสงขาวเรืองรองไม่นานใบหน้างดงามที่หลับสนิทตั้งแต่ทีแรกก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา

เทพผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่ามองดวงวิญญาณของรสสุคนธ์ที่ค่อยๆผสานรวมเป็นหนึ่งกับร่างของโจวอี้หรงแล้วถอนหายใจยาว

คราวนี้คงไม่มีสิ่งใดผิดพลาดอีกนะ

ด้วยเพราะครั้งหนึ่งเทพผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่าเคยนำดวงวิญญาณเข้าสลับร่างจนเกิดเป็นเรื่องวุ่นวายไปทั่ว  ชะตาชีวิตของผู้คนหลายคนต้องเปลี่ยนแปลง เขาจำได้ดีว่าตอนนั้นเทพชะตาบ่นเขาจนหูชาด้านเสียหลายปี ส่วนตัวเขาก็ถูกลงทัณฑ์ต่ออีกหลายร้อยปี นับว่าเข็ดขยาดยาวนานเลยทีเดียว

รสสุคนธ์กระพริบตาถี่ภาพความทรงจำต่างๆตั้งแต่ช่วงวัยจดจำความได้จนกระทั่งถึงบัดนี้ของโจวอี้หรงค่อยค่อยถ่ายทอดเข้าสู่ความทรงจำของรสสุคนธ์ ใบหน้างดงามพลันบิดเบี้ยวด้วยรู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าคล้ายจะคลื่นไส้อาเจียนจากการที่ข้อมูลจำนวนมากมายทยอยอัดเข้ามาในระบบความคิดของเธอ ท่านผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่ายิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับรสสุคนธ์อีกครั้ง  

“เพื่อเป็นการชดเชยในความผิดพลาดที่เกิดกับเจ้า ข้าจะไม่ลบความทรงจำในอดีตชาติของเจ้า นับจากนี้ไปจงใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังและมั่นคงในความดี"

รสสุคนธ์กระพริบตาถี่ๆยัง ไม่ทันที่จะเอ่ยปากขอบคุณ ท่านผู้นำดวงวิญญาญก็หายไปเสียก่อน รสสุคนธ์ค่อยค่อยลุกขึ้นปรับตัวให้เข้ากับร่างใหม่นี้อย่างช้าๆ  เสื้อผ้ารุ่นล่ามที่สวมใส่อยู่ดูไม่ค่อยถนัดนักในการที่จะทรงตัว บรรดาหญิงรับใช้ที่นอนหลับอยู่รอบๆทั้ง4คนต่างหลับสนิทมิได้รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างบางผู้เป็นนาย รสสุคนธ์ที่ผสานดวงจิตเข้ากับร่างของโจวอี้หรงค่อยๆเดินไปที่ริมหน้าต่าง สายตาหวานทอดมองไปที่ท้องนภาแสงจันทร์ฉายแสงสว่างไสว นับจากนี้รสสุคนธ์จะไม่มีตัวตนอีก จะมีเพียงโจวอี้หรงบุตรของเสนาบดีโจวเพียงเท่านั้น พลันคิ้วเรียวสวยได้รูปก็ขมวดเป็นปมเมื่อตระหนักได้ถึงปัญหาใหญ่ตรงหน้า อดีตโจวอี้หรงคือผู้ที่มีสติไม่สมประกอบหากอยู่ดีดีเด็กสาวกลายมาเป็นหญิงสวยที่งามพร้อมทั้งรูปร่างและสติปัญญาปัญหาคงตามมาไม่น้อย แม้นางจะชอบอยู่กับบุรุษรูปงามแต่ถ้าจะให้ต้องลงสนามเป็นหมากในการเเย่งชิงบัลลังค์กับคนพวกนั้นนางขอปฏิเสธเป็นสาวขึ้นคานมีพี่ชายสุดหล่อสองคนเคียงข้างเสียดีกว่า  รสสุคนธ์ถอนหายใจยาว  เพียงแค่เข้ามาในร่างของเด็กสาวผู้นี้ปัญหาก็ดาหน้ามาให้ขบคิดราวกับน้ำหลาก ร่างงามค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้กลมริมหน้าต่างทบทวนกับตนเองเพื่อวางแผนชีวิตในอนาคตต่อไป

เป็นคนสวยและรวยมากนี่ก็ลำบากไม่น้อยจริงๆ

...............................................................................................................................................................................................

เมื่อเจ้าตัวเล็กไม่กวน มนุษย์แม่ลูกน้อยก็มีเวลามานั่งรีีไรท์นิยายต่อ

วันนี้จึงมาเสริฟได้สองตอนรัวๆ  

"เมื่อสาวแสบนิยมคนหล่อมาอยู่ในร่างสาวสวยที่รายล้อมไปด้วยผู้ชายงานดี

เรื่องวุ่นวายจึงกำลังจะเกิดขึ้น"

ปล.อยากให้เจ้าตัวเล็กเลี้ยงง่ายแบบนี้ทุกวันจังเลย

\o// \o// \o// \o// \o// \o// \o// \o//

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น