ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 48.7k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ
แบบอักษร

หนึ่งปีผ่านไป

“อือ..กลับมาแล้วเหรอคะ” มิลินที่นอนหลับอยู่บนเตียงกับลูกแฝดวัยสิบเดือนเอ่ยขึ้นเบาๆพลางลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากอุ่นที่มาประทับลงบนหน้าผากเล็กของเธอ  

“วันนี้กลับดึกจังนะคะ” มิลินค่อยๆลุกขึ้นมาจากเตียงตาสวยเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว 

“พอดีช่วงนี้สรุปยอดสิ้นปีของสาขาใหญ่น่ะค่ะ เลยคุยกันยาวไปหน่อย” นิโคลัสเอ่ยพลางเดินเข้ามาสวมกอดคนตัวเล็กเอาไว้ 

“แล้วเป็นยังไงบ้างเรียบร้อยดีมั้ย อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์นิคกลับดึกตลอดเลย มิลเป็นห่วงสุขภาพนะ ขับรถเองดึกๆแบบนี้” มิลินบอกแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวส่งให้สามี 

“เรียบร้อยดีจ่ะ” นิโคลัสยิ้มรับก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำไป หญิงสาวเดินไปหยิบเสื้อผ้าของเขาที่วางไว้บนโต๊ะเพื่อนำไปใส่ตระกร้าผ้าเอาไว้ แต่เมื่อหย่อนลงไปก็ต้องเป็นอันต้องหยิบเสื้อเชิ้ตเขาขึ้นมาอีกรอบเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นรอยลิปสติกที่แขนเสื้อของชายหนุ่มและแน่นอนว่ามันไม่ใช่ของเธอ 

“ไม่ใช่อย่างที่มิลคิดใช่มั้ยนิค” มิลินพึมพำเบาๆ พยายามท่องเอาไว้ว่าเชื่อใจและเชื่อมั่นในตัวเขาแต่การกระทำของชายหนุ่มตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมามันก็ทำให้เธออดคิดไม่ได้เลย ออกไปทำงานแต่เช้า กลับมาดึกดื่น โทรไปหาไม่ค่อยรับ และที่สำคัญคือเขาไม่แตะต้องตัวเธอเลยทั้งๆที่แต่ก่อนเขาแทบจะไม่ห่างจากตัวเธอเสียด้วยซ้ำ 

“หิวมั้ย เดี๋ยวมิลหาอะไรให้ทาน” มิลินเอ่ยถามเมื่อสามีเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ 

“ไม่จ่ะนิคทานมาแล้ว” นิโคลัสบอกพลางจูบลงที่แก้มนวลของเธอก่อนจะเดินไปหอมลูกน้อยทั้งสองแล้วเอนตัวลงนอนเช่นเดียวกัน 

“แล้วอย่างอื่นล่ะอยากทานหรือเปล่า” มิลินเอ่ยเสียงหวานแล้วเข้าไปนั่งข้างๆชายหนุ่ม มือเรียวยกขึ้นลูบไล้ไปมาที่ต้นขาแกร่ง 

“นอนเถอะนะคนดี” นิโคลัสจับเธอให้นอนลงแล้วสวมกอดเธอเอาไว้ หญิงสาวได้แต่นอนนิ่งงันไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้เลย กลัวเหลือเกินว่าเสือที่เคยร้ายอย่างเขาจะยังไว้ลายอยู่ 

เช้าวันต่อมา

“คิดอะไรอยู่ตัวเองนั่งเหม่อเชียว” มาริวที่เดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหารเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นน้องสาวเอาแต่เขี่ยอาหารไปมา 

“เปล่าหรอกเค้าแค่เหนื่อยๆน่ะ” มิลินหันไปยิ้มบางๆให้พี่ชาย 

“แล้วนี่ไอ้นิคออกไปแต่เช้าอีกแล้วเหรอ ช่วงนี้ขยันจริงๆเลยแหะ” มาริวเอ่ยถามเมื่อไม่เจอเพื่อนรักที่โต๊ะอาหารเช้าและเย็นมาหลายต่อหลายวัน 

“อืมม…” มิลินพยักหน้ารับ 

“อ้าวตาหนูมาส่งพ่อไปทำงานเหรอลูก” มาริวรีบลุกไปหาลูกชายวัยหกเดือนเมื่อภรรยาของเขาอุ้มหนูน้อยจ้ำม่ำเข้ามา 

“วันนี้พี่ไปประชุมแค่ครึ่งวันนะคะ ตอนบ่ายจะมารับไวน์กับตาหนูไปทานข้าวข้างนอกกันนะ” มาริวบอกพลางหอมที่แก้มนวลของภรรยาและลูกน้อยเบาๆ 

“ค่ะ” ไวโอลินยิ้มรับ 

“งั้นพี่ไปก่อนดีกว่าเนอะจะได้รีบไปรีบกลับ” มาริวจูบลงที่หน้าผากเล็กของภรรยาอีกครั้งก่อนจะคว้าขนมปังปิ้งไปหนึ่งชิ้นแล้วรีบออกไปทันที 

มิลินมองภาพตรงหน้าก็พลันน้ำตารื้นขึ้นมา คิดถึงแต่ก่อนที่นิโคลัสก็มักจะทำแบบนี้กับเธอและลูกประจำแต่ตอนนี้แค่ตื่นมาหน้าของเขาเธอก็ยังไม่ได้เจอเลย 

เวลาต่อมา

Rrrr Rrrr Rrrr

“ว่าไงจ้ะซันชายน์ กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลย” มิลินกดรับสายเพื่อนสนิทที่มักจะมาเล่นกับเจ้าแฝดน้อยทั้งสองอยู่เสมอ 

(แหมทำมาเป็นคิดถึง แอบบหนีลูกมาดูหนังกับคุณสาอยู่ใช่มั้ยล่า คนอิจฉาเลยโทรมาก่อกวน) ซันชายน์กระเซ้าแหย่อย่างอารมณ์ดี ต่างกับคนที่ฟังอยู่ลิบลับที่เหมือนหัวใจหล่นหายไปรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว 

“เอ่อ…เราอยู่ที่บ้าน” มิลินตอบออกไป 

(มิล…คือเรา…) ซันชายน์อ้ำอึ้งอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดีเมื่อรู้ว่าตัวเองได้สร้างปัญหาให้ครอบครัวของเพื่อนเสียแล้ว 

“ซันชายน์เจอนิคที่ไหนเหรอ” มิลินเอ่ยถามเมื่อทราบว่าเป็นที่ไหนเธอจึงกดวางสายลง 

“ไปดูให้เห็นกับตา แค่นั้นมิลิน” มิลินพึมพำกับตัวเองก่อนจะแต่งตัวออกไปโดยฝากแฝดน้อยไว้กับแม่สุดที่รักของเธอ 

ห้างสรรพสินค้าJ

มิลินเดินมาหยุดอยู่หน้าโรงภาพยนตร์สุดหรูตามที่เพื่อนสนิทเธอได้บอกกล่าวมา ตาสวยสอดส่องไปทั่วก่อนจะไปสะดุดกับร่างสูงที่เธอจำได้แม่นยำว่าเป็นสามีของเธอ และที่สำคัญเขายืนอยู่กับผู้หญิงตัวเล็กน่ารักแถมยังคุยกันกระหนุงกระหนิงอย่างสนิทสนมอีกด้วย 

สองขาเรียวอยากจะก้าวเข้าไปหาแล้วชุดรั้งคนตัวโตกับหญิงสาวให้แยกออกจากกัน แต่มันกลับก้าวไม่ออกเอาเสียเลย เนื้อตัวหญิงสาวสั่นเทาทั้งโกรธทั้งเสียใจ น้ำตาใสไหลรินออกมาจนสายตาพร่ามัว เมื่อมองภาพตรงหน้าอยู่สักพักก็ตัดสินใจหันหลังออกมาจากตรงนั้น 

“มิล!มิล!” เสียงชายหนุ่มเอ่ยเรียกพร้อมๆกับรีบวิ่งมาคว้าแขนเธอเอาไว้ เพราะไม่ว่าเรียกเธอกี่ทีเธอก็ไม่ยอมหยุดเลย 

“มิล…มิลเป็นอะไรคะร้องไห้ทำไม” นิโคลัสเอ่ยถามเมื่อคว้าตัวเธอไว้ได้ 

“ปล่อยมิล มิลจะกลับบ้านแล้ว” มิลินเอ่ยพลางยกมือเรียวขึ้นปาดน้ำตาที่หน้าสวยของตัวเอง 

“ไม่ปล่อยค่ะ คุยกันให้รู้เรื่องก่อน”  

“เรื่องของเราไว้คุยกันที่บ้านก็ได้ เพราะตอนนี้เหมือนมีคนคอยคุยกับนิคอยู่นะ” มิลินเอ่ยพลางพยักพเยิดหน้าไปทางหญิงสาวอีกคนที่ยืนชะเง้อชะแง้อยู่ 

“นี่มิล…” เมื่อหันไปมองหญิงสาวอีกคนก็เป็นอันเข้าใจทันทีว่าที่ภรรยาของเขาร้องห่มร้องไห้อยู่นั้นมันเรื่องอะไร 

“ปล่อยมิล” มิลินสะบัดมือออกพลางเดินหนีไปแต่คนตัวโตก็คว้าตัวเธอเอาไว้อีกครั้ง

“มิลฟังนิคก่อนมันไม่ใช่อย่างที่มิลคิดเลยนะ” นิโคลัสพยายามอธิบาย 

“จะฟังอะไรอีก สิ่งที่นิคทำมันชัดเจนพออยู่แล้ว”  

“ชัดเจน? ชัดเจนยังไงไหนมิลลองบอกนิคมาซิ” นิโคลัสเอ่ยถามอย่างแปลกใจ 

“นิคเปลี่ยนไป นิคไม่เหมือนเดิม นิคออกจากบ้านแต่เช้า กลับดึกทุกวัน ไม่รับสายมิลไม่โทรหามิลเหมือนเคย กลับมาบ้านก็มีรอยลิปสติกติดอยู่ที่เสื้อและนิคก็ไม่เคยแตะต้องมิลเลย ไม่กอดไม่หอมไม่ทำเหมือนอย่างเคย” มิลินพรั่งพรูถ้อยคำออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ 

“และวันนี้นิคบอกว่ามีงาน ออกมาจากบ้านตั้งแต่เช้าแต่ความจริงกลับมาอยู่กับผู้หญิงอีกคน นิคเห็นมิลเป็นเมียโง่ๆที่วันๆเลี้ยงลูกอยู่แต่บ้านใช่มั้ย ถึงทำอะไรลับหลังกันแบบนี้ นี่สินะคือเหตุผลที่นิคไม่แตะต้องมิล เพราะแอบมากินกันจนอิ่มแล้วสิ”  

“ไปกันใหญ่แล้วค่ะมิล มันไม่ใช่เลย” นิโคลัสบอก 

“ปล่อยมิลนะ มิลจะกลับบ้านเชิญอยู่กับผู้หญิงคนใหม่ของนิคไปตามสบาย” มิลินพยายามดิ้นเมื่อเขายังคงเกาะกุมเธอเอาไว้ 

“ผู้หญิงใหม่อะไรกัน มานี่เลย” เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมฟังอะไรก็อุ้มเธอขึ้นพาดบ่าไว้ทันที 

“คุณอีฟครับผมจะเข้าไปเคลียร์กับภรรยาในนี้ ช่วยบอกคนงานออกไปก่อนแล้วห้ามใครรบกวนจนกว่าผมจะออกมา” นิโคลัสบอกก่อนที่จะเดินเข้าไปในโรงภาพยนต์โดยที่ยังอุ้มเธอพาดบ่าไว้อย่างนั้น 

“ปล่อยนะพามิลเข้ามาในนี้ทำไม ถ้าอยากดูหนังก็ไปดูกับเธอคนนั้นสิ” มิลินยังคงดื้อดึง 

“ไม่มีผู้หญิงใหม่หรือเธอคนไหนทั้งนั้นแหละค่ะ นิคมีแค่มิลคนเดียว เฮ้อไหนๆก็ไหนๆแล้วนิคให้มิลดูวันนี้เลยละกันนะ”  

“ดูอะไร” มิลินเอ่ยถามอย่างแปลกใจก่อนที่หน้าจอฉายภาพยนตร์จะมีภาพและวีดีโอของเธอและเขารวมถึงลูกแฝดทั้งสองปรากฏขึ้นเป็นเรื่องราว ซึ่งทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นความทรงจำของเธอและเขาทั้งสิ้น 

“สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานนะคะคนดี” เมื่อหน้าจอฉายภาพยนตร์สิ้นสุดลงชายหนุ่มก็เดินเข้าไปสวมกอดเธอจากด้านหลังพลางหอมลงที่แก้มนวลอย่างอ่อนโยน 

“นี่นิค…”  

“นิคเตรียมทุกอย่างไว้เซอร์ไพรส์มิลในวันครบรอบแต่งงานของเราวันพรุ่งนี้” นิโคลัสเอ่ยขึ้น 

“ที่ออกมาแต่เช้าแล้วกลับดึก…”  

“เพื่อทำเซอร์ไพรส์มิล วีดีโอนั่นนิคตัดต่อเอง มาจองโรงหนังเอง นี่ดอกไม้ยังจัดไม่เสร็จเลย” นิโคลัสบอกทำให้เธอมองไปรอบๆก็พบว่ามีดอกไม้นานาชนิดถูกตกแต่งอยู่ และมันก็ดูยังไม่เสร็จอย่างที่เขาว่าจริงๆด้วย 

“แล้วรอยลิปสติกที่เสื้อ”  

“อันนั้นนิคก็ไม่แน่ใจนะ คงเป็นตอนที่นิคเดินชนกับพนักงานตอนที่มาดูสถานที่ที่นี่ ไม่ใช่เพราะนิคนอกใจมิลแน่นอนนิคสาบาน” นิโคลัสหอมลงที่แก้มภรรยาอีกครั้ง 

“แล้วเรื่อง…เอ่อเรื่องที่นิคไม่ ไม่แตะต้องมิลเลยล่ะ” มิลินเอ่ยถามอย่างเขินๆ 

“ก็เซอร์ไพรส์อีกอย่างมันอยู่ที่ตัวนิค” นิโคลัสเอ่ยเสียงหวานแล้วคลายอ้อมกอดออกจากเธอ 

“นิคจะทำอะไร” มิลินเอ่ยถามอย่างตกใจเมื่อชายหนุ่มดึงชายเสื้อเชิ้ตออกจากกางเกงก่อนจะปลดเข็มขัดหนังออกตามด้วยตะขอกางเกงแล้วดึงรั้งมันลงเล็กน้อย 

“นี่ไงคะ” นิโคลัสชี้ลงที่ท้องน้อยของเขาที่มีรอยสักคำว่า happy 1 year anniversary nic&mill

“ไปแอบทำมาตั้งแต่เมื่อไร” มิลินยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยถามออกมา 

“เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่แหละค่ะ ที่ไม่ยอมแตะมิลก็เพราะไม่อยากให้มิลเห็นก่อน รู้มั้ยนิคต้องอดทนมากขนาดไหนอยากจะรักเมียใจจะขาด” นิโคลัสบอกแล้วเดินเข้ามากอดภรรยาไว้อีกครั้ง 

“ยิ่งตอนเมียยั่วเนี่ยแถบจะอดใจไม่ไหว” นิโคลัสยกยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้แล้วดึงคนตัวเล็กให้นั่งลงบนตักเขา 

“นิค…นี่มันในโรงหนังนะ” มิลินร้องปรามเมื่อชายหนุ่มเริ่มปลดกระดุมเสื้อเธอออกตามด้วยตะขอบราจนอกอวบเด้งสู่สายตา 

“ก็มีแค่เราสองคนนี่คะคนดี” นิโคลัสบอกเสียงแหบพร่าก่อนจะก้มลงไปซุกไซร้ที่อกอวบอย่างโหยหา ปากหยักเฟ้นฟ้อนดูดดึงหนักๆทั้งตวัดลิ้นโลมเลียไปทั่วสร้างความสยิวซาบซ่านให้ร่างบางแอ่นอกป้อนให้เขาอย่างเต็มปากเต็มคำ 

“อื้มม…” มิลินส่งเสียงครางเบาๆเมื่อชายหนุ่มจับเธอยืนขึ้นแล้วดึงรั้งกางเกงของเธอลงอย่างรวดเร็วก่อนจากนั้นจึงควักแก่นกายใหญ่ของตนมารูดสาวขึ้นลงสองสามทีจนมันแข็งชี้ชันแล้วจึงจับเธอให้กดนั่งลงจนดุ้นใหญ่หายเข้าไปในช่องรักของเธอ 

“อื้ออ อ้ะ ซี้ดด...” มิลินครางระงมเมื่อเธอเริ่มขย่มขึ้นลงหนักๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อกับเสียงเก้าอี้ที่ดังเอี๊ยดอ๊าดยามที่ร่างกายทั้งคู่เคลื่อนไหวดังกึกก้อง แม้กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้สองร่างที่กำลังหล่อหลอมรวมกันจะหยุดการกระทำลงเลย 

“อ่าส์…มิลจ๋า คิดถึงมิลเหลือเกิน” นิโคลัสครางเสียงต่ำอย่างพอใจเมื่อร่างบางก้มมาซุกไซร้ที่ซอกคอของเขา ลิ้นเล็กลากไล้ไปทั่วทั้งดูดดึงขบเม้มที่ใบหูของเขาจนขนลุกขนชันไปทั้งตัว ช่วงล่างสะโพกกลมกลึงก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม เร่งขย่มหนักๆตอบรับท่อนเอ็นใหญ่ที่สวนเสยขึ้นมาเช่นเดียวกัน 

“ซี้ดด นิค…มิลไม่ไหวแล้วนะ” มิลินร้องบอกสองมือเรียวยกโอบศีรษะคนตัวโตที่กำลังก้มลงเฟ้นฟ้อนอยู่ที่กลางอกของเธอ ยิ่งช่องรักกระตุกเกร็งเธอก็ยิ่งเพิ่มจังหวะให้ถี่กระชั้นขึ้นจนในที่สุดก็ไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้าอย่างสุขสม เมื่อหญิงสาวนำหน้าไปก่อนแล้ว คนตัวจึงเร่งจังหวะสวนเสยขึ้นด้วยจังหวะที่หนักหน่วงและถี่ยิบและตามหญิงสาวไปยังฝั่งฝันด้วยความสุขสมเช่นเดียวกัน 

“สุขสันต์วันครบรอบของเรานะคนดี” นิโคลัสเอ่ยแล้วประคองใบหน้าสวยเข้ามารับจูบแสนหวานจากเขาอีกครั้งหนึ่ง 

“ขอบคุณมากนะที่ทำทุกอย่างให้มิล และก็ขอโทษที่มิลทำตัวงี่เง่าใส่แบบนี้” มิลินมองหน้าเขาอย่างรู้สึกผิดที่คิดอะไรเป็นตุเป็นตะจนดูเป็นคนไร้เหตุผลแบบนี้ 

“ไม่เป็นไรค่ะ นิคเป็นคนทำให้มิลคิดมากเอง นิคก็ขอโทษเหมือนกันนะที่อาทิตย์ที่ผ่านมานิคไม่ได้ดูแลมิลกับลูกเท่าที่ควร”  

“วันหลังอย่าทำตัวห่างเหินแบบนั้นอีกนะ รู้มั้ยมิลเสียความมั่นใจไปแค่ไหน คิดว่านิคไม่ยุ่งกับมิลเพราะมิลมีลูกแล้วอะไรๆก็ไม่น่ามองเหมือนก่อน” มิลินบอกอย่างน้อยใจ 

“ใครว่าล่ะ เมียนิคยังน่ามองและก็น่ากินมากกว่าเดิมซะอีก” นิโคลัสบอกพลางยกมือขึ้นขยำหน้าอกเธออย่างชอบใจ 

“พอแล้วเข้ามานานเดี๋ยวคนอื่นก็สงสัยพอดี” มิลินบอกเมื่อเขาทำท่าว่าจะเริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะอีกรอบ 

“ก็ได้ค่ะไว้ไปต่อที่บ้านนะ” นิโคลัสยกยิ้มก่อนจะแต่งตัวให้กันและกันจนเรียบร้อยตามเดิม 

บ้านบราวน์ ห้องมิลิน

สองร่างเปลือยเปล่านอนตระกองกอดกันอยู่บนเตียงนอนใหญ่เมื่อกิจกรรมสวาทเพิ่งจบลงไปเป็นรอบที่สี่ของค่ำคืนจบลง 

“นิครักมิลนะ อยู่กันจนปีที่สิบ ยี่สิบ และตลอดไปเลยนะ” นิโคลัสจูบลงที่ศีรษะเล็กอย่างรักใคร่ 

“มิลก็รักนิค และจะอยู่ข้างๆกันแบบนี้ตลอดไปเลยนะ” มิลินยิ้มรับก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปจูบใบหน้าสากเคราเบาๆ ใบหน้าสวยซบลงที่อกแกร่งอย่างออดอ้อนพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่เธอจะพักพิงไปอีกนานแสนนานจนชั่วชีวิตของเธอ...


******************************************

อะๆๆลงให้FCนิคมิลแล้วนะ^^ ฟินกันบ้างป่าวว😄😄😄

อ่านนี่จบแล้วอย่าลืมไปอ่านลวงรักร้ายด้วยนาจา ไปตามลุ้นว่าเอมิจะเสร็จมาร์คเมื่อไรอิอิ😆😆😀



ความคิดเห็น