ณิตา-NITa'Vianna
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter.5 แอบหวั่นเล็กๆ

ชื่อตอน : Chapter.5 แอบหวั่นเล็กๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 09:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter.5 แอบหวั่นเล็กๆ
แบบอักษร

​So....Bad รักร้ายของนายสารเลว

​Chapter..............................5

​"เย่ๆ จะได้กลับบ้านแล้ว ปุยนุ่นจะได้ไปเที่ยวทะเลแล้วใช่มั้ยคะแม่อุ่น"  เด็กน้อยชูแขนทั้งสองข้างขึ้นด้วยความดีใจ เมื่อคุณหมออนุญาติให้กลับบ้านได้ เด็กน้อยร่าเริงของฉันกลับมาแล้ว ดูท่าแล้วคงจะดีใจน่าดู  พูดถึงเรื่องไปเที่ยวทะเลแล้วฉันก็อดที่จะสงสารลูกไม่ได้ ยังไม่รู้เลยว่าค่าใช้จ่ายในครั้งนี้มันจะเท่าไหร่ 


"เดี๋ยวคุณแม่ติดต่อการชั้น 2 ก่อนกลับบ้านด้วยนะคะ"  พยาบาลผู้ติดตามคุณหมอเอ่ยออกมาก่อนจะเดินออกจากห้องไป 


"เดี๋ยวแม่อุ่นมานะคะ รอแม่อุ่นอยู่นี่นะ"


"ค่ะ"


.............................................


ฉันแทบจะเป็นลมเมื่อเห็นใบเสร็จค่าใช้จ่ายของปุยนุ่น รวมค่ารักษา ค่ายา ค่าห้องพิเศษเบ็ดเสร็จแล้วครึ่งแสน ภายในหนึ่งอาทิตย์ที่ปุยนุ่นนอนรักษาตัวที่นี่แพงขนาดนี้เชียวหรอ  ฉันนั่งมองใบเสร็จอยู่พักใหญ่ คงจะต้องเอาออกมาใช้แล้วหล่ะเงินเก็บก้อนสุดท้าย กับค่าเทอมเทอมสุดท้ายของฉัน ฉันขอตัวออกมากดเงินที่ตู้ เอทีเอ็มหน้าโรงพยาบาลก่อนที่จะนำเงินไปจ่ายให้เรียบร้อย 


"ปุยนุ่นกลับบ้านกันค่ะ"  


"แม่อุ่นขาแล้วเราจะไปทะเลกันเมื่อไหร่คะ"  ปุยนุ่นสะกิดแขนฉันขณะที่เราสองคนกำลังนั่งรถเมล์กลับคอนโด


"รอแม่อุ่นสอบเสร็จก่อนนะคะ "  เงินค่าเทอมก็หมดไปแล้วเงินเก็บก็เกลี้ยงบัญชี แล้วแบบนี้ฉันจะเอาเงินตรงไหนพาลูกไปเที่ยวได้หล่ะ ไหนจะค่าเทอมที่ฉันค้างมหาลัยไว้อีก ถ้าไม่จ่ายก็ไม่จบ ไม่มีสิทธิ์รับปริญญา 


"ปุยนุ่นจะรอนะคะ   แม่อุ่นสู้สู้นะ" กำลังใจของแม่ ฉันดึงเด็กน้อยตัวอ้วนเข้ามาสวมกอด ท่ามกลางอากาศที่ค่อนข้างร้อนบนรถเมล์ แต่ปุยนุ่นไม่เคยบ่นออกมาสักคำ แม่มีให้แค่เท่านี้จริงๆ แม่สัญญาแม่จะทำให้เราสองคนสบายมากกว่านี้ อดทนหน่อยนะลูกหมูของแม่


ฉันพาปุยนุ่นมาส่งที่คอนโดฝากป้าติ๋มให้ช่วยดูแลให้ก่อนที่จะออกไปข้างนอก ฉันจะมัวอยู่เฉยๆไม่ได้แล้วฉันโทรไปหาพี่เบสก่อนหน้านี้เรื่องงานตำแห่งใหม่ที่คุณมิกิจะให้ฉันทำ พี่เบสให้ที่อยู่คอนโดคุณมิกิมา เขาจะให้ฉันไปทำความสะอาดคอนโดให้เขา พูดให้เข้าใจง่ายๆ แม่บ้านนั่นแหละ ฉันไม่เกี่ยงอยู่แล้วงานอะไรฉันทำได้หมด ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ไล่ฉันออก

.....................................................

​คอนโด M&N

​มิกิ

"อื้ออ อ๊ะ เบาๆสิคะ อ๊า"


"อืมมม ซี๊ดดดด " 


ออดดดดด ออดดดดด


"ใครวะ!!!"  กำลังจะเสร็จอยู่แล้วเชียว ผมต้องหัวเสียกับเสียงออดหน้าประตู ใครมันบังอาจมาขัดจังหวะเล่นเสียวของผมตอนนี้


"อื้ออ มิกิขาาา มิลล์ไม่ไหวแล้วนะ"  


"แหกขาออกอีกสิ นั่นแหละแบบนั้น"  ตอนนี้ผมกำลังมีความสุขอยู่กับผู้หญิงคนใหม่อยู่ ผมเจอเธอที่ผับเมื่อวาน เธอเพิ่งมาหาผมเมื่อเช้า แค่ผมแชร์โลเคชั่นไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็มาหาผมถึงที่ ลีลาจัดว่าเด็ด แต่มันก็จะหลวมๆหน่อย ขนาดของผมมันก็ไม่ใช่ย่อยๆ ไหนจะใส่ถุงยางเข้าไปอีก มันก็ยังหลวมอยู่ดี


"อ๊ะ ๆๆๆ มิกิ มิลล์เสียวค่ะ"  


ออดดดดด  ออดดดดดดด


"แม่งเอ๊ยยย!!! " หมดอารมณ์  ผมดึงแก่นกายออกมาแล้วถอดถุงยางทิ้งในทันที  ถ้าไม่มีธุระสำคัญจะโดนไม่ใช่น้อย 


.........................................


แอดดดด


"เอ่ออ " ฉันแทบช๊อกกับภาพตรงหน้า จะแต่งตัวดีๆออกมาไม่ได้หรือยังไง ผ้าขนหนูพันรอบเอว กับเม็ดเหงื่อที่ติดอยู่บนใบหน้าของเขา เอิ่มมม คงจะ..


"มิกิใครมาคะ"  นั่นไงว่าแล้วเชียว


"ถ้าคุณมิกิมีแขก พรุ่งนี้อุ่นจะมาใหม่นะคะ" 


"ไม่ต้อง"  ทำไมผู้หญิงคนนั้นจะต้องทำหน้าเหมือนรังเกียจฉันขนาดนั้นด้วยนะ ฉันไปทำอะไรให้ 


"เธอกลับไปก่อน"


"แต่มิกิคะ" 


"ฉันบอกให้กลับไป!! "  ฉันสะดุ้งเฮือกให้กับเสียงตะคอกของเขา ไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงคนนั้น ที่หน้าเสียทันทีเมื่อโดนไล่


"คะ ค่ะๆ"  ไม่นานยัยผู้หญิงปากแดงก็เดินออกจากห้องไป ทีนี้ก็เหลือแค่ฉันกับ เขาที่สวมเพียงผ้าขนหนูเพียงเท่านั้น ทำไมไม่รู้จักไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนนะ


"ปุยนุ่นหายดีแล้วหรอ" เอ๊ะ เขารู้จักปุยนุ่นได้ยังไง หรือว่าวันนั้น


..แม่อุ่นเพื่อนแม่อุ่นใจดีจังค่ะ ซื้อขนมมาฝากปุยนุ่นเต็มเลย แถมยังคุยสนุกอีกด้วย...


"คุณใช่มั้ยที่ซื้อขนมไปเยี่ยมปุยนุ่น" 


"ใช่ฉันเอง เธอยังไม่ตอบคำถามฉัน"


"หายดีแล้วค่ะ แต่ก็ต้องยังทานยาบางตัวอยู่" 


"แล้ว ทำไมไม่พามาด้วยหล่ะ"  เอ๊ะ ดูท่าแล้วเขาจะสนใจลูกสาวฉันมากเลยนะ ก็แหงหล่ะสิปุยนุ่นคุยเก่งซะขนาดนั้น แต่ฉันไม่คิดว่าผู้ชายแบบเขาจะมาหลงรักเด็กได้ เย็นชาซะขนาดนี้ แถมยังปากไม่ดีอีกต่างหาก 


"จะมารบกวนป่าวๆค่ะ " 


"ทีหลังพามาได้นะ ขอเวลา5 นาที เดี๋ยวฉันมา"


"ค่ะ"  เขาเดินเข้าไปในห้องนอนไม่นานก็ออกมา โล่งอกนึกว่าจะออกมาชุดเดิมอีก ใบหน้าเขาก็ยังคงนิ่งได้อีกนะ 


"ไอ้เบสบอกแล้วใช่มั้ย"


"บอกแล้วค่ะ"  ทำไมมันถึงได้รู้สึกอึดอัดแบบนี้นะ เหมือนฉันกำลังโดนตำรวจสอบสวนข้อหาทำความผิดอยู่เลย


"เริ่มงานได้เมื่อไหร่"


"อุ่นอยากรู้ว่าต้องทำอะไรบ้างคะ"  ฉันต้องถามรายละเอียดของงานให้เข้าใจ ทำความสะอากในที่นี้แค่ห้องอย่างเดียวหรือว่าให้ซักผ้าด้วย เก็บกวาดส่วนไหนบ้าง 


"ทำความสะอาดในห้องนี้ทั้งหมด ซักผ้า อีกอย่างเธอต้องทำอาหารให้ฉันด้วยทุกวัน"  ไม่มีปัญหาอยู่แล้วเรื่องอาหารสบายมากสำหรับฉัน


"ได้ค่ะ แล้ว เอ่อ เงินเดือน "


"ฉันจะจ่ายให้เธอสองเท่า จากที่เธอเคยทำที่ผับ ตกลงมั้ย" สองเท่า เกือบๆสามหมื่นเลยนะ ทำไมเขาใจดีแบบนี้ อย่างจะทรุดตัวลงไปกราบในทันที แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ก่อน


"ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะ" 


"จะเริ่มงานได้เมื่อไหร่ " 


"พรุ่งนี้เช้าค่ะ " 


"แล้วเธอไม่ไปเรียน "  เขาเลิกคิ้วเป็นเชิงถามฉัน


"คือ อุ่นดรอปเรียนไว้ก่อนค่ะ " ใช่ ก่อนที่ฉันจะมาที่คอนโดแห่งนี้ ฉันแวะทำธุระเรื่องดรอปเรียนที่มหาวิทยาลัยมาก่อนแล้ว สาเหตุหลักก็หนีไม่พ้นเรื่องเงิน ฉันคิดดีแล้วการเรียนมันไม่สายเสมอไป ดรอปแล้วก็ยังมีโอกาสกลับไปเรียนได้ใหม่  ตอนนี้อนาคตของปุยนุ่นสำคัญที่สุด อีกไม่กี่เดือนลูกหมูของแม่ก็จะเข้าโรงเรียนแล้ว


"เอาหล่ะ งั้นก็ตามนี้ "


"ค่ะ งั้นอุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ "  ในความผิดหวังเรื่องเรียนของฉันที่กำลังใกล้จะจบ แต่มันไม่สำเร็จ  มันก็ยังมีเรื่องที่ดีอยู่บ้าง ฉันได้งานได้เงินเดือนใหม่ ทีนี้ฉันก็มีเงินเลี้ยงลูกหมูแล้ว


"อย่าลืมหยิบถุงขนมบนโต๊ะไปด้วย  ปุยนุ่นชอบกินเลยซื้อมาฝาก"  ฉันยิ้มออกมาให้กับความเอ็นดูของเขาที่มีต่อปุยนุ่น  ขนมถุงใหญ่วางอยู่บนโต๊ะ ฉันเดินมาหยิบมันก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป 

.....................................................

รักลูกแล้วก็ต้องรักแม่น๊าาา NC ใจเย็นๆๆ พวกเธอออ เม้นมา ไลค์มา  ฮึบๆ  เม้นเยอะไลค์เยอะ คืนนี้มาต่อ (ขอโทษสำหรับคำผิดด้วยนะคะ จะทยอยแก้ให้นะคะ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น