Hunny Exo

มาเป็นแรงเชียร์แรงใจให้ไรท์ Hunny Exo กันนะ^^ ขอบคุณทุกคอมเม้นและการติดตามจร้า~

ไอแว่น ครั้งที่15 : อาหารตาชั้นเลิศที่ฟิตเนส

ชื่อตอน : ไอแว่น ครั้งที่15 : อาหารตาชั้นเลิศที่ฟิตเนส

คำค้น : ไอแว่นเนี่ยเมียกู

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.3k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2561 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไอแว่น ครั้งที่15 : อาหารตาชั้นเลิศที่ฟิตเนส
แบบอักษร

"เอาเห้ย...เหม่ออะไรอยู่..ไปเปลี่ยนชุดดิ"

"ไม่!..มึงอยากออกกำลังกายก็ไปคนเดียวเซ่!"



อะไรของๆมันนี่มันกะจะเอาผมตายเลยใช่มั้ยคนพึ่งจะกินเสร็จมามาดๆแม่งจะให้มาเข้าฟิตเนสออกกำลังกาย แบบนี้หรอ?

"ไปเปลี่ยนชุด..เร็วๆ"

"ไม่!..กูจะกลับบ้าน"

ถึงไอเถื่อนมันจะยัดเสื้อผ้าที่ดตรียมไว้ออกกำลังกายไว้ให้ผมแล้วก็ตามผมก็ไม่คิดที่จะใส่ใจในการออกกำลังกายแบบนี้หรอก เหนื่อยจะตาย

"ไปเร็วๆ..อย่าให้กูต้องบังคับนะ"

"โห..พูดได้นะมึง..แค่ตอนนี้เค้าไม่ได้เรียกว่าบังคับรึไงห๊ะ!"

ผมกล้าที่จะต่อปากต่อคำกับไอเถื่อนไม่จบไม่สิ้น โชคดีที่ผมกำลังเถียงกับมันอยู่ภายในห้องล็อคเกอร์ที่เก็บของจึงไม่ค่อยมีใครผ่านมาเท่าไหร่คงจะออกกำลังกายกันอยู่

"ไปเปลี่ยน!"

"ไม่!..อย่ามาสั่ง!"

"ได้...อยากให้กูใช้กำลังมากใช่มั้ย..จัดให้!"

"อะไรของมึง..เห้ย!..ยะ...อย่า!..อุ๊บ!"

ผมเบิกตากว่างทันทีที่ถูกริมฝีปากหนาของไอเถื่อนบดขยี้จูบแนบชิดริมฝีปากของผม มือหนาของมันเพียงข้างเดียวสามารถจับข้อมือของผมทั้งสองข้างไขว้ไว้เหนือหัว มันดันผมจนแผ่นหลังกระแทกกับผนังอย่างแรงก่อนจะใช้มือบีบคางผมอย่างแรงให้อ้าปากรับลิ้นร้อนๆนั่น

"อึก...อื๊ออออ..อ่อย!..อึก!..อ่ะ..อ่าาา..อย่า!..อื๊ออออ!"

"อืมม..จุ๊บ!..อยู่เฉยๆ..ดื้อมากใช่มั้ยมึง..หึ"

มันถอนปากให้ผมพักหายใจเพียงแค่เสี้ยววิก่อนจะบดจูบแนบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง มันทั้งหนักหน่วงและรุนแรงเช่นเดิม ผมได้แต่ส่งเสียงประถ้วงอยู่ในลำคอเป็นระยะใช้เวลาอยู่ไม่นานร่างกายที่ร้อนผ่าวค่อยๆอ่อนแรงลง

"อึก..อ่าาาาห์..พะ..พอแล้ว"

"ยัง..ยังไม่พอหรอก..สำหรับเด็กดื้ออย่างมึง"

ลิ้นสากหนาตวัดเลียอยู่ในโพรงปากอุ่นของผมอย่างชํ่าชองทำให้รู้ได้เลยว่าไอเถื่อนมันผ่านใครต่อใครมามากพอสมควร มือหนาที่กำข้อมือทั้งสองของผมแน่นค่อยๆผ่อนคลายลงก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ

"ชอบให้กูจูบหรอ..หึ...ตอนแรกดิ้นพลัดๆไหนตอนนี้อ่อนระทวยเชียวละ"

"อึก!..แห่ก..แห่ก..อย่ามาทำเป็นได้ใจไปหน่อยเลย..มึงมันชอบบังคะ..อื้อออ!!"

ผมพูดยังไม่ทันขาดคำสายตาที่จ้องเหยื่อพร้อมจะกินได้ทุกเวลาจ้องมองอย่างนักล่า บดขยี้จูบที่แสนป่าเถื่อนให้แก่ผมอย่างรุนแรงผมเองใช่ว่าจะขัดขืนแต่มันกลับกลายมาเป็นโอบกอดแผ่นหลังกว้างๆเอาไว้ ไอเถื่อนใช้ลิ้นตวัดเลียชิมนํ้าเชื่อมหวานๆจากปากผมอยู่หลายนาทีก่อนจะถอนจูบออก

"พอแล้ว!"

"หึ!..ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ..กูจะไปรอข้างนอก"

"เออ!"

ผมตอบมันกลับไปอย่างไม่เต็มใจนักก่อนจะก้มเก็บเสื้อผ้าที่หล่นออกจากมือไปตอนที่กำลังถูกจูบ

ผมรีบเก็บเสื้อผ้าพวกนั้นขึ้นมาและรีบจํ้าอ้าวเดินเข้าห้องนํ้าทันทีเพื่อจะเปลี่ยนชุดตามที่มันสั่งอย่างไม่สบอารมณ์

"คอยดูนะ..ถึงตากูเมื่อไหร่..ไอเดียร์จะจัดให้ทรุดเลย..ฮึ้!"

ปัง!

ผมเปิดประตูห้องนํ้าอย่างรุนแรงก่อนจะเดินออกมาอย่างหงุดหงิดจะให้หงุดหงิดเพิ่ใไปอีกก็คงใช่ คนมาออกกำลังกายที่แม่งเล่นให้ใส่เสื้อยืดสีฟ้าอ่อนธรรมดากับกางเกงสีดำจั๊มข้อเท้าเนี่ยนะ

​"จะให้กูหงุดหงิดไปถึงไหนวะไอเ-ี้ย!"

​​"ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย..แล้วตามมานี่"

"เออๆ..สั่งอยู่นั่นแหละ"

ผมเดินตามหลังมันไปยังโซนออกกำลังกายตามความถนัดของแต่ละคนจะบอกว่าผมรู้สึกอย่างจะออกกำลังกายกับเค้าบ้างซะแล้วละ จู่ๆความหงุดหงิดเมื่อกี้หายวับไปกับตาแต่มันทดแทนด้วยความเต็มอิ่ม.ด้วยอาหารตา

ปึก!

"อ๊ะ!..ขะ..ขอโทษด้วยครับ..ขอโทษด้วยจริงๆ..ว่ะ..แว่น"

ในขณะที่ผมมัวแต่มองอาหารตาชั้นเลิศระดับเฟิสคลาส ไอที่มัวแต่มองเนี่ยแหละดันเล่นเดินไปชนเข้าอย่างจังกับผู้ชายลํ่าๆคนนึงอย่างจังแถมแว่นผมหลุดและหล่นด้วย

"นี่ครับ..น้องไม่เป็นไรใช่รึเปล่า"

ผมมองพี่แกด้วยตาเปล่าโดยไม่ใส่แว่นมันเป็นภาพเลือนลางไม่ค่อยชัดซะด้วยสิ พี่ลํ่าๆคนนี้ยื่นแว่นคืนให้ผมผมเองก็รีบหยิบมันมาใส่ทันที

"มะ..ไม่เป็นไรครับ..ขอโทษด้วยนะครับที่มัวแต่มองนู่นนี่จนชนพี่เลย"

"ไม่เป็นไรครับ..เอ่อ..ว่าแต่ใส่แว่นแล้วมาออกกำลังกายจะถนัดหรอครับ"

"ผมไม่ได้เชิงมาออกกำลังกายจริงๆจังๆหรอกครับ..นานๆทีจะมาพร้อมกับเพื่อน"

ผมฉีกยิ้มหวานพลางส่งยิ้มให้กับหนุ่งลํ่าหล่อคมที่โดนใจจนบาดลึกซะทีเดียว ความสูงที่แทบจะเท่าเสาไฟฟ้าสมแล้วที่มาคู่กับใบหน้าอันหล่อคมอะไรเยี่ยงนี้ น้องเดียร์เห็นแล้วอยากด้ายยยย!!

"ฮะแฮ่ม!!..ทำอะไรอยู่..กูรอนานแล้วนะ"

"อ่ะนี่หรอเพื่อนน้อง...สงสัยเพื่อนน้องจะออกกำลังกายเยอะกว่าน้องอีกนะ"

"แหะๆครับ...ขอโทษอีกครั้งนะครับที่เดินชน"

"ไม่เป็นไรครับ...พี่ไปก่อนนะ"

ผมพยักหน้าให้พี่ลํ่าที่น่ากี๊นน่ากินอะไรเยี่ยงนี้ถ้าผมเป็นผู้หญิงแล้วเจอผู้ชายที่ตรงสเป็คแบบนี้นะ อื้อหือ ถึงกับมดลูกเรียกร้องกันเลยที่เดียว

"ไปเร็วๆ...ชักช้าชิบหาย"

"เออๆรู้แล้วๆ"

ผมหยุดมองอาหารตาสักระยะก่อนจะเดินตามไอเถื่อนๆต้อยๆไปยังโซนที่อลังการกว่านี้เป็นเท่าตัวนี่มันโซนเทพบุตรชัดๆ

"หล่อเ-ี้ยๆ"

"เมื่อกี้มึงว่าไงนะ..อะไรเ-ี้ยๆ"

"เปล่า!..กูพูดคนเดียวเรื่แงงานอยู่"

มันหันหน้ามาสบตากับผมก่อนจะไปยกเก้าอี้มาสองตัวแล้ววางลงให้ผมนั่ง ผมมองไปรอบๆและสะดุดตาเข้ากับเทพบุตรที่ฟ้าประทานมาให้เป็นอาหารชั้นเลิศผมจ้องมองและกลืนนํ้าลายหลายอึกทีเดียว

"เดี๋ยวจะเทรน์ให้..ช่วยฟังและทำตามด้วยละ"

"เออๆกูรู้แล้วก็แค่..อื้อหือออ!"

​"แม่เจ้าโว้ยยยย!!!..ทำไมไอเถื่อนมันหุ่นดีขนาดนี้!!!...เห็นแล้วนํ้ากูจะเดินโว้ยย"

​"อะไร?"

นั่นคือหุ่นมึงจริงๆหรอวะไอเถื่อน ในขณะที่ผมหันหน้าเพื้อจะเขม็งมองค้อนใส่มันสักหน่อยปต่ก็ต้องถึงกับเมมการ์ดความจำหลุดกันเลยที่เดียว เอาง่ายๆคือเครื้องค้าง

"กูถามว่ามีอะไร..ทำไม..ไม่เคยเห็นกูถอดเสื้อรึไง"

"ไม่...ละ..เลิกพูดได้แล้วกูรำคาญ"

ผมกู้คืนเมมการ์ดในสมองกลับมาอีกครั้งก่อนจะละสายตาจากซิกแพ็คที่เป็นรอนสวยบวกกับแผลงอกกว้างที่มันช่างน่าหลงใหลเพิ่มความอยากเข้าไปอีกกับเหงื่อที่ชุ่มไปทั่วลำคอและแผลงอก

"เอามัวแต่นั่ง..แดกจนพุงปริ้นแล้ว..ได้เวลามึงต้องมาเผาผลาญแคลเลอรี่มึงแล้ว"

"ห๊ะ!..ไม่เอาอ่ะ..กูพึ่งกินมานะเว้ย..ไม่เอาด้วยหรอกขืนออกกำลังกายตอนนี้กูจุกตายห่า"

ผมเบือนหน้าหนีมันทันทีเมื่อมันสั่งให้ผมวอมอัพร่างกายก่อนจะออกกำลังกาย ผมหรอจะทำไอที่ทำอ่ะทำได้ แต่ตอนนี้กูอิ่มโว้ยยย!

"ขอนั่งตรงนี้แหละ..อยากออกกำลังกายเดี๋ยวจะไปเอง"

"ทำไมมึงไม่ไปวิ่งเหยาะๆบนลู่วิ่งละ"

"ไม่..กูกินเยอะเดี๋ยวจุก"

"ไปกระโดดเชือกดูสิ"

"ไม่..เดี๋ยวกูอ้วก"

"เออตามใจ..ห้ามไปไหนนะ..ถ้ามึงคิดจะชิ่งละก็มึงเจอกูเสียบแน่"

ผมจ้องมองค้อนสงสายตาอำมหิตใส่มันทันทีที่เอาแต่กระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินแยกตัวออกไปหาออกกำลังกาย ส่วนผมเองได้แต่นั่งมองอาหารตาที่กำลังอยู่บนลู่วิ่งที่มีผู้ชายหลายๆคนกำลังวิ่งอยู่นั้น

ผมพลางใช้มือขยับแว่นนิดๆก่อนจะจ้องมองอาหารตาที่อยู่ตรงส่วนอื่นๆอีก บอกเลยว่ามีหลายคนที่ตรงสเป็คมากจนนํ้าเดินเลย ถ้าป่านี้ผมเป็นอิสระอยู่ที่ผับละก็คงได้กินนมสดๆเยอะเลย

"ชิ!..ทำไมมาหิวอะไรตอนนี้วะ"

ผมพลางพูดกับตัวเองพร้อมกับกลืนนํ้าลายเอื้อกใหญ่ลงคอพลางมองอาหารตาที่เป็นหนุ่มๆชั้นเลิสหลายคน บางคนก็ถอดเสื้อเล่นเวทด์คู่กับกางเกงขาสั้นที่จะพอให้ดูส่วนตรงนั้นมันนูนขึ้นมาบ้างทำให้ถึงกับปาดนํ้าลายยกใหญ่

"ไอเเว่น...ตามึงแล้ว..มาเร็วๆ.."

"อะไรกับกูอีกละ...ไม่เอาอ่ะ"

ไอเถื่อนมันเดินกลับมาพร้อมกับดัมเบลในมือทั้งสองข้างก่อนมันจะวางลงแล้วมองหน้าผมเชิงเป็นคำสั่ง

"เร็วๆไอแว่นบริหารร่างกายมึงหน่อย..มัวแต่จะแดกเดี๋ยวตัวก็ระเบิดหรอก"

ผมนี่ก็เชื่องแสนเชื่องยอมเชื่อฟังมันดีๆโดยยอมทำตามที่จะเอื้อมมือไปยกดัมเบลที่หนักไม่มากพลางยกขึ้นๆลงๆบริหารกล้ามเนื้อแขน

"เออดีๆ..ทำตามที่กูพูดแบบนั้นแหละ..เดี๋ยสกูจะนั่งดูมึงซิว่าจะทำได้นานแค่ไหน"

"กูก็ทำได้นานพอแหละมึงอย่ามาดู..อึก!"

ทันทีที่มันถกขากางเกงขาสั้นออกกำลังกายมันขึ้นแล้วนั่งลงผมนี่ถึงกับตาลุกวาวพูดไม่จบประโยคเลย ตอนนี้ตาผมแทบจะไม่กระพริบเพราะสิ่งที่มันกำลังตุงออกมามันคือแท่งทองคำอาหารตาชั้นเลิศที่ได้มองใกล้กว่าที่คิด

"มองมากๆเดี๋ยวมดลูกสั่นหรอกไอเชี่ยแว่น..หึ"













​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น