เพลิงสีคราม

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ*-*

ชื่อตอน : 4.พิษไข้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 17:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.พิษไข้
แบบอักษร

 

ตั้งแต่เย็นวานยันคํ่าคืนภวินท์ก็ไม่ได้ออกไปล่ากับอคิราห์หรืออารัณย์ ด้วยที่ตกลงกับอารัณย์ที่จะให้อารัณย์ดึงดูดความสนใจของอคิราห์ให้สนใจไปที่ความผิดขอเมธัสตั้งแต่แรกเริ่ม 

อากาศตอนกลางคืนค่อนข้างหนาวมากกว่าตอนบ่ายๆ นั่นทำให้เสือดำต้องไปคุ้ยหีบที่มีผ้าหนาๆผืนใหญ่ในนั้นมาคลุมกายให้มธุดาราที่ยังนอนไม่ได้ใส่อะไรเลยพอๆกับเขา 

"อืมมมม"เด็กสาวคราง พลิกร่างกายนอนตะแคงซ้ายหลักจากนอนนิ่งไม่ไหวติงมานานนับหลายชั่วโมง 

ท่อนแขนอันหนักอึ้งที่วางทาบบนเอวขอดสัมผัสได้ได้ร่างเล็กกำลังตื่น แย่ไปกว่านั้นอคิราห์อาจจะสงสัยว่ามีใครอยู่ในห้องของเขาก็เป็นได้ เวลาดึกดื่นมันเป็นเวลาที่อคิราห์จะตื่นไปดูความเรียบร้อย 

"โอ้ยยย"มธุดาราครางอีกครั้ง เมื่อดันตัวเองลุกนั่งด้วยหวังจะวิ่งหนีไปตายเอาดาบหน้าอีกรอบ 

เสือดำรู้ทันความคิดของหล่อนจึงรีบกอดร่างเล็กไว้แนบแน่นแล้วยังบังคับให้หันหน้ามารับจูบจากปากตนเองอีก 

"โฮกกกกกกก!!!!! กรรรร" 

นั่นเป็นเสียงคำรามของอคิราห์ ธวินท์ต้องการให้มธุดาราอยู่นิ่งๆเงียบๆไม่ส่งเสียง 

"เงียบ นอนเสียเด็กน้อย " 

"คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่" มธุดารารำพึงรำพันต่อหน้าภวินท์ เด็กสาวยกเข่าขึ้นตั้งฉากแล้วซุกใบหน้าลงไปเพื่อปลอบประโลมตนเองแล้วจ้องมองดวงตาเหลืองอำพัน 

ไม่มีคำตอบคาดหวังได้เลยจากดวงตาคู่นั้นนอกจากความนิ่งไม่ไหวติง หล่อนมันก็เป็นแค่เหยื่อโดนเสือหลอกเข้าถํ้า 

ภวินท์ถอยหลังลงจากเตียงหินยาวไป ปล่อยให้หล่อนอยู่คนเดียวจนถึงตอนรุ่งเช้า จะว่าไปหล่อนก็ไม่ได้กลิ่นสาบหรือกลิ่นเหม็นซากสัตว์เน่าตายจากตัวอารัณย์กับธวินท์เลย สรุปแล้วมันคือตัวอะไรกันแน่ 

ทันทีที่ภวินท์ออกไปเดินเล่นข้างนอกแล้วกลับเข้ามาในถํ้าตอนรุ่งเช้าที่เป็นห้องกว้างๆเชื่อมไปแต่ละห้องก็ต้องพบกับอคิราห์ที่กำลังเดินวนไปวนมาในร่างเสือเหลืองตัวใหญ่ ฟังจากเสียงฮึดฮัดในคอคงจะไม่พ้นเรื่องได้กลิ่นแปลกในถํ้า 

"ทำอะไรน่ะ" เสือดำวางมาดแกล้งถามงงๆอย่างไม่เข้าใจ 

อคิราห์กลับคืนร่างเป็นชายหนุ่มรูปงามเรือนผมสีนํ้าตาลทองยาวถึงกลางหลังแยกเขี้ยวใส่ภวินท์ ดวงตาสีหยกกำลังต่อว่าฝ่ายตรงข้ามอย่างรุนแรง 

"เจ้าขัดคำสั่ง" อคิราห์เดินวนรอบตัวเสือดำ "เจ้าทำกับนางมนุษย์ เจ้ารู้ดีว่าอะไรควรหรือไม่ควร! นางจะนำภัยมาสู่พวกพ้อง! เจ้ากล้าฝ่าฝืนคำสั่งข้า!" รวมไปถึงอารัณย์ด้วย 

เมฟธัสที่พึ่งออกจากการกักบริเวณมาหมาดๆตรงปรี่เข้าไปดึงแขนอคิราห์ ทำหน้าอ้อนวอน "ท่านพี่ ท่านพี่ทั้งสองอาจจะไม่ได้ตั้งใจ นางอาจจะไม่ได้เป็นตัวเดือนร้อนอย่างที่ท่านคิด" 

"ภวินท์ ข้าหวังว่าเจ้ากับอารัณย์คงจะไม่ได้เก็บซ่อนนางไว้ในถํ้าหรอกนะ ถ้าหากข้ารู้ ข้าจะฆ่านางซะ" 

เสือดำกอดอกมองอคิราห์อย่างใจเย็น รอให้เสือเหลืองกระฟัดกระเฟียดเข้าไปในห้อง จึงหันหน้าไปพยักหน้าให้เมธัส เมธัสพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะเดินหายเข้าไปให้ห้องแล้วกลับมาพร้อมกับผ้าไหมอย่างดีสองผืน 

ร่างสูงเดินนำเมธัสไปทางฝั่งห้องตนเองโดยมีร่างเล็กนอนห่อตัวคุดคู้อยู่บนหนังเสือ 

"ดาว ดาว" ราางเล็กนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง เมธัสรีบใช้ฝ่ามือข้างหลังอังเหนือหน้าผาก 

"ไข้เสียสาว.. ท่านพี่ข้าอยากได้ของ ข้าอยากได้นํ้าและผ้า รวมไปถึงสมุนไพร.. ท่านคงต้องไปอ้อนวอนอคิราห์แล้วล่ะหรือไม่ก็ชวนท่านพี่อารัณย์ออกไปหา" 

ภวินท์หน้ามุ่ยกับการหาสมุนไพรมาแล้วหลายครั้งเรียกว่าไม่สนใจเลยตั้งหาก ถ้าจะใช้ก็ต้องไปแบมือขออคิราห์อยู่ดีเพราะไม่จำเป็น แต่ตอนนี้อคิราห์คงอารมณ์เสียเป็นการยาก "โอ๊ะท่านพี่..แล้วก็เวลาอยู่ต่อหน้านางหรือออกไปไหน ท่านควรจะหาผ้ามานุ่งให้เรียบร้อย แม้ว่าท่านจะชอบเป็นเสือเวลาอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้ดาวอาจจะไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก" 

เมธัสสัมผัสพวงแก้มที่ร้อนแดงแจ๋อย่างเบามือ ไม่นานนักสิ่งของที้ต้องการก็มาวางอยู่ตรงปลายเตียงหินแข็งๆเรียบร้อย ดีที่ภวินท์ปูหนังสือแบบหนาไว้แต่แรกแต่มันอาจจะไม่สบายตัวเท่าฟูกแต่ก็นุ่มไม่แพ้กัน 

เด็กสาวเปิดเปลือกตาตื่น มองเห็นผู้ชายหน้าตาน่ารักกำลังใช้ผ้าชุบนํ้าเช็ดร่างกายเปล่าเปลือยให้กับหล่อน มธุดาราไม่รู้ว่านี่เป็นเสือตัวไหนอีก ภวินท์คงจะส่งมาดูแลหล่อนแน่ๆ 

"ตื่นแล้วเหรอ ข้าชื่อมาธัส พี่ชายส่งข้ามา" 

เสือดาวประคองหล่อนให้ลุกขึ้นยืน แต่ด้วยอาการปวดหัวทำให้เซล้มพับซบลงอ้อมแขน เจ้าพวกบ้านี่แข่งกันไว้ผมยาวกันหรือไง ที่มาธัสน่าสนใจคงจะเป็นดวงตาสีชมพูสดใสเหมือนอัญมณี 

วงแขนของเมธัสโอบตัวให้หล่อนไม่ล้ม หาผ้าแถบสีแดงเข้มราคาแพงมาพันหน้าอกอวบอิ่มให้ และตามด้วยผ้านุ่งสีดำเข้ม 

"อืออ" เด็กสาวยังมึนงงอยู่ 

"เจ้าเป็นไข้ ส่วนยาคงต้องรอ" เมธัสประคองร่างเล็กให้นั่งโดยใช้หน้าอกอุ่นๆเป็นหมอนพิง นอกจากเมธัสจะกลายเป็นหมอนแล้วยังต้องไล่เช็ดนํ้าตาที่มากจากอาการเจ็บป่วยของมธุดาราอีก 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น