ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ*-*

3.หนีคนปะเสือ Nc 20+ 3P

ชื่อตอน : 3.หนีคนปะเสือ Nc 20+ 3P

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 52k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2562 17:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3.หนีคนปะเสือ Nc 20+ 3P
แบบอักษร

 

มธุดารากำลังเตรียมข้าวของจะไปเอานํ้าที่ริมลำธารอย่างที่กรรณิการ์บอก แต่แล้วก็มีใครบางคนเคาะห้องเสียก่อน จึงต้องไปแง้มประตูดูว่าเป็นใคร 

"มะเมฆ นี่ที่พักของผู้หญิง" 

"ฉันเอายามาให้"เมฆดันตัวหล่อนเข้าไปในห้องพร้อมกับลงกลอนเรียยร้อย 

"นะไหนไหนล่ะยา ให้ตรงข้างนอกก็ได้" 

สาวน้อยทำตาลอกแลกคิดจะหาทางออก หางตาเหลือบไปเห็นหน้าต่างบานเก่าๆที่เปิดไว้ กะระยะความสูงก็คงจะประมานสองเมตรกว่าๆ หล่อนอาจจะเจ็บขาแล้วหนีไปได้ไม่ไกล 

"อย่าคิดหนี เธอต้องเป็นของฉัน!!" 

เมฆกดตัวมธุดารานอนราับไปกับเตียงแล้วใช้จมูกขยี้ผิวบอบบางจนเป็นรอย ร่างเล็กกดจิกเล็บไปบนหัวไหล่พยายามหาทางหนี 

ขาข้างซ้ายยกตั้งชันสอดฝ่าเท้าเข้าไปใต้ท้องของเมฆ หลังจากนั้นหล่อนรวบรวมความกล้าใช้มือกับเท้าผลักเมฆไปติดผนังสุดแรง ก่อนจะรีบกระโดดปีนหน้าต่างแล้วกระโจนลงไป 

ร่างกายบอบบางข้อเท้าพับกระแทกพื้นอย่างแรง เสียดายที่พื้นข้างล่างไม่ใช่สนามหญ้าแต่เป็นดินแข็งๆ มธุดารากึ่งเดินกึ่งวิ่งเดินบัดเลาะลำธารไปด้วยหมายจะเจอครูสักคนที่หนีจากกิจกรรมไปยืนคุยโทรศัพท์แถวนั้น 

ช่างน่าเสียดาย ทางที่เดินไปนั้นกลับกลายเป็นเชิงผาสูง สายนํ้าริมลำธารที่ไหลอยู่ก็ตกลงเบื้องล่าง เด็กสาวหัวใจวูบไหวเพร่าะความกลัว ดูจากความหวาดเสียวความลึก ขาของหล่อนคงจะยืนไม่ถึงพื้นแน่ๆ บางทีอาจจะได้กลายเป็นผีเฝ้าลำห้วยนํ้าตก 

"กลับมาหาฉันดีกว่าดาว ยอใเป็นของฉัน"เมฆวิ่งตามมากุมหน้าท้อง ความสะอิดสะเอียดยอมตายกว่ายอมตกเป็นของคนที่ไม่ได้มีใจให้ดีกว่าเป็นไหนๆ 

ครั้งก่อนก็เคยมีเรื่องแบบนี้ขึ้น พอนำไปบอกครูเอกชัย ทุกคนก็หาว่าโกหก นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว มธุดาราจึงตัดสินใจหนีคนเพื่อไปหาแอ่งนํ้าข้างล่างที่ค่อนข้างลึก อย่างน้อยตายก็ดีกว่ารอด 

"อย่านะดาว!" เมฆพยายามร้องห้าม แต่แล้วเจ้าตัวก็ตัดสิ้นใจทิ้งดิ่งลงจากที่สูงเพื่อจมดิ่งสู่ห้วงนํ้าข้างล่าง 

"คุณเอาลูกไปเลยนะ" 

"ได้ยังไงคุณเป็นแม่คุณต้องดูแลดาวสิ" 

"พวกแกหยุดกันเดี๋ยวนี้นะ หลานฉันฉันเลี้ยงเองได้ จะไปไหนก็ไปเลยทั้งสองคน เด็กมันไม่รู้เรื่อง" 

ร่างเล็กสูดนํ้าเจ้าไปเต็มจมูกและปาก แรงฮึดสุดท้ายกำลังจะหมด มธุดารารู้สึกว่าตนเองกำลังเบาหวิว ราวกับมีใครบางคนดึงคอใส่หล่อนขึ้นไปบนผิวนํ้า มือหรือฟันยังยึดกับเสื้อกล้ามของหล่อนเข้าไปชิดกับตรงโขดหินที่ให้นํ้าจากข้างบนร่วงลงมากระทบ 

"แค่กๆๆๆ" เด็กสาวสำลักนํ้าตัวเปียกปอน เอนหงายพิงกับหินเย็นเฉียบข้างหลัง ดวงตาพร่ามัวเต็มไปด้วยหยดนํ้าเห็นเสือดำวันนั้น ร่างกายใหญ่โตพอๆกันกำลังว่ายนํ้าออกมาทางข้างหน้า 

ที่แท้เสือดำตัวนั้นมันก็กลับมาที่ป่าแล้วยังช่วยหล่อนที่จมนํ้าอีก หรือว่ามันอาจจะฉวยโอกาสนี้ทำมิดีมิร้ายก็ได้ 

ฉับพลันเสือดำตัวใหญ่ที่กำลังเห็นลางๆนั้นก็กลายเป็นชายหนุ่มสูงกำยำมาแทนที่ นั่นทำให้มธุดารากระพริบตาถี่ๆยํ้าเตือนสายตาตนเอง ร่างกายเขานั้นเปลือยเปล่าสาวเท้าเดินเข้ามาหา. ดูจากปริมาณนํ้าที่อยู่ช่วงลำคอของเขาแล้ว แสดงว่าแอ่งนํ้าตรงนี้ลึกไม่ใช่เล่น และโขดหินตรงนี้สูงมากพอจะให้นั่งช่วงบนโผล่พ้นนํ้าได้ 

"อย่า.." ร่างเล็กไล่ตะปบมือหน้าที่กำลังดึงกางเกงหล่อนพร้อมกางเกงในออกจากปลายเท้า และตามมาด้วยเสื้อขนสัตว์ เสื้อกล้ามออกจากทางหัว บราเซียสีดำก็ถูกกระชากออกไปเช่นกัน 

นี่กำลังนี้คนแล้วไปเจอกับเสือตัวนั้นที่กระทำล่วงเกินในคืนวันศุกร์พอดีสินะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน 

ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะใช้มือหนาลูบไล้ขัดถูตัวเด็กสาวไปทั่ว นํ้าเย็นๆกับสัมผัสเย็นๆก็ต้องทำให้ร่างกายสั่นไหวไปบ้าง 

มือหนาลูบไล้ทั่วหน้าอกอวบอิ่ม ถูเลื่อนลงมาถึงหน้าขาก่อนจะใช้มืออีกข้างแยกเรียวขางามออกจากกันแล้วสอดมือไปลูบไล้ขาอ่อนข้างใน มิหนำซํ้ามือของเขายังล้างๆถูๆจุดสงวนไปด้วย 

"ปล่อยยยอย่าาฮือออออ" มือเล็กไล่ตะปบเขาแต่ก็ทำไม่สำเร็จ ดวงตาทั้งสองข้างพร่ามัว ปะปันกับหล่อนที่พยายามเอาแขนข้างที่เป็นนํ้าเกาะเช็ดดวงตาทั้งสองข้างของตนเอง 

เพียงแค่มองได้รางๆไม่ได้ชัดแจ่มแจ้งอะไรมาก ร่างสูงมีความกำยำมัดกล้ามลํ่าสัน ผิวยาวถูกมัดรวบตํ่าไว้ข้างหลังอย่างลวกๆปล่อยหน้าม้าที่ยาวถึงคางห้อยย้อยลงมา ริมฝีปากหยักได้รูปเหมือนจะคลี่ยิ้ม ดวงตาสีเหลืออำพันหรี่ตาลง ก่อนจะใช้จมูกโด่งๆสูดกลิ่นแก้มนิ่มไปสองฟอดจนพึ่งพอใจ มือหน้าเลื่อนขึ้นมาดึงเอวบางเข้าไปหาพร้อมกับอุ้มในท่าเด็กน้อยเดินฝ่าแอ่งนํ้าไปใกล้กับอีกฝั่ง 

มธุดารากลัวว่าเสือดำรูปงามจะแกล้ง หล่อนจึงรีบกอดคอแน่นด้วยไม่รู้ตัวว่าการเสียดสีกันแบบนี้กำลังทำให้เสือดำรูปงามกำลังตื่นตัว ประจวบเหมาะกับหน้าแข้งของหล่อนไปโดนใส่แก่นกายของเขาพอดี 

ตรงหน้าแข้งที่สัมผัสแก่นกายนั้รู้สึกได้ว่ามันกำลังเริ่มพองโตขึ้นทีละน้อย เด็กสาวมองใบหน้าหล่อเหลาจากทางด้านข้าง เวลาเดินลุยนํ้าไปอีกฝั่งมันนานจนน่าอึดอัด 

เสือดำรูปงามหยุดตรงริมชายฝั่งด้วยยังไม่ได้ขึ้นไป พอยืนตรงนั้นสักพักก็มีหนุ่มหล่ออีกคนเดินโผล่มาจากหลังก้อนหินก้อนใหญ่ ท่อนบนเปล่าเปลือย มีเรือนผมเช่นเดียวกับที่อุ้มหล่อนอยู่ เพียงแต่มีดวงตาสีฟ้า ปล่อยผมยาวสยาย ดูท่าทางใจดีอ่อนโยนมากกว่า 

แต่แล้วสัตว์ร้ายที่อุ้มหล่อนอยู่ก็พยักหน้า ทำให้มธุดาราต้องมองไปหาชายที่อยู่บนฝั่งนั้น อีกไม่กี่อึดใจร่างสูงที่มธุดารามองอยู่ก็เปลื้องผ้าสีดำออก 

"กรี้ดดดด" พ่อคนอุ้มก็ช่างรู้ใจยกตัวหล่อนเดินขึ้นไปบนฝั่งแล้ววางลง ส่วนเขาก็รับผ้าผืนสีดำมาจากผู้ชายหน้าตาหวานดวงตาสีฟ้าแล้วรีบพันเป็นกระโจมอกให้มธุดารา แม้ว่าจะพันผ้าแล้วแต่ผ้าก็ยังสั้นเหนือเข่า แล้วยังปิดอัญมณีเม็ดงามแทบไม่พ้นอีก 

ถ้าถามถึงเสื้อผ้าป่านนี้มันคงลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้ว 

"ไม่เคยเห็นหรือน้องหญิง" ชายรูปงามหน้าหวานยืนยิ้มจนลักยิ้มทั้งสองข้างโผล่ นี่หล่อนจะมาอยู่ท่ามกลางผู้ชายที่จากเสือกลายเป็นคนไม่ได้! สัตว์ร้ายตรงหน้ากำลังทำให้หวั่นไหว 

"มะไม่ ฉันจะกลับ ฉันจะกลับบ้าน่" มธุดาราเบี่ยงหน้าหลบไปทางอื่น ยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกคู่สวยที่ปถุมถันโผล่นู่นออกมา 

"ได้น้องหญิง เจ้าชื่ออะไร" 

หัวใจเด็กสาวพองโตเมื่อจะได้กลับบ้าน บางทีอาจจะเป็นโชคดีที่เจอเพื่อนของสัตว์ร้ายข้างหลัง และจะพาหล่อนกลับบ้าน! 

"มธุดารา เรียกว่าดาว คุณควรใส่เสื้อผ้าปิดท่อนล่างนั่น" 

"ข้าชื่ออารัณย์ ส่วนข้างหลังเจ้าภวินท์ ส่วนข้างล่างของข้าไม่จำเป็น มันเคลื่อนไหวไม่สะดวกหรอกน้องหญิง ขึ้นหลังข้าเถิดข้าจะพากลับบ้าน" 

อารัณย์เสือขาวคลี่รอยยิ้มอ่อนโยน คิดหรือว่าจะพากลับบ้านจริงๆ เมื่อกระต่ายตัวน้อยติดกลอุบายราชสีห์ มีหรือจะปล่อยไปได้ง่ายๆ 

มธุดารามองอารัณย์แปลงร่างเป็นเสือขาวขนาดใหญ่โตพอๆกับภวินท์ อารัณย์ย่อตัวให้ร่างเล็กขึ้นไปนั่งโดยสะดวก หล่อนขบคิดเพียงชั่วครู่กว่าจะยอมขึ้นไปนั่ง 

เสือขาวสง่างามเดินนำหน้าเสือดำตัวที่เคยลวนลามเด็กสาวเมื่อวันนั้น จนถึงตอนนี้หรือแม้กระทั่งเวลาที่เขาโอบอุ้มสัมผัส ก็ยังคงหวนคิดถึงคืนนั้นเรื่อยมา 

มือเล็กเกาะหลังเสือขาวแน่นเพราะกลัวตก อารัณย์พาร่างเล็กเดินไล่ขึ้นไปตามหน้าผาตํ่าๆ ด้วยเหตุผลที่ตกลงกับภวินท์ว่านางมนุษย์ตัวน้อยยังหวาดกลัวและไม่ไว้ใจ 

แต่เมื่อผ่านกอไผ่ลัดเลาะขึ้นไปเหนือนํ้าตกเรื่อยๆมธุดาราก็ไม่เห็นว่าจะมีบ้านคนตรงไหนเลย เมื่อเห็นอารัณย์เดินลัดลาะไปนานมากแล้วร่างเล็กถึงกับต้องผลอยลับคาหลังของเขา ประกอบกับข้อเท้าข้างที่เจ็บเริ่มปวดจี๊ดขึ้นมาแล้ว 

อีกไม่กี่อึดใจ อารัณย์พาร่างเล็กมาถึงถํ้าที่ภายในถูกแบ่งเป็นห้องทั้งสี่ ภวินท์รีบคลายมนต์กลับกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามอุ้มร่างแน่งน้อยเข้าไปวางในห้องของตนเอง และอารัณย์เหลียวซ้ายแลขวาตามภวินท์เข้าไปอีกโดยไม่ลืทจุดกลิ่นกำยานให้ฟุ้ง โรยนํ้ามันหอมระเหยไว้รอบห้องอื่นๆรวมไปถึงห้องภวินท์ด้วย 

เสือดำค่อยๆบรรจงวางเด็กสาวบนพรหมหนังเสือผืนอุ่น มือหนาลูบไล้พวงแก้มชมพูเปล่งปลั่งลงมาถึงหน้าอกที่ปูดนูนโผล่พ้นเนื้อผ้าสีดำ 

เพียงแค่กระตุกชายผ้านิดหน่อยมันก็หลุดลุ่ยคลายออก ภวินท์แหวกมันกองกับหนังสือจ้องมองเรือนร่างเปล่าเปลือยไร้ซึ่งสิ่งปกปิด เส้นแพรไหมเรียงเส้นสวยงามส่วนนั้นโหนกนูนจนน่าเลีย แค่จ้องดูแล้วยังสามารถปลุกให้ลำกายแข็งทื่อขึ้นมาได้ขนาดนี้ หากได้ใส่มันเข้าไปข้างในตัวคงจะมีความสุขน่าดู 

ภวินท์ก้มลงไปกบริมฝีปากอย่างดูดดื่มบดเคล้าเล้าโลม ลิ้นสากอุ่นๆสอดแทรกเข้าไปข้างในทักทายลิ้นของเด็กสาว ฝ่ามือหนากอบกุบเนินเนื้อนุ้มนิ้มขยํ้าเต็มมือ 

อารัณย์ตั้งชันเรียวขาหล่อนขึ้นแล้วใช้แรงจากฝ่ามือกดลงด้านข้างในแยกขาออกจนกลีบผกาแสนสวยเผยอออกเห็นข้างในนิดหน่อย นอกนั้นก็ยังปิดสนิทดีแม้ลิ้นของเมธัสกับภวินท์จะเคยสอดเข้าไปโลมเลียคาวสวาทอันหอมหวาน 

จมูกโด่งของเสือขาวแนวชิดกับหน้าท้องน้อย ประกบริมฝีปากดูดดึงวันทั่วรอบสะดือ กลิ่นเนื้อเด็กสาวนางนี้ไม่ได้เหม็นสาปเหมือนมนุษย์ทั่วไป ไม่ว่าจะขบจะดูดตรงไหนก็หวานมีรสชาติ 

"ข้าให้เจ้าก่อนเลย" อารัณย์บอกภวินท์ ทั้งสองเกิดการสลับที่กัน ศึ่งตอนนี้ภวินท์ก็กำลังใช้ลิ้นชอนไชกลีบผกางามเล่นอยากสนุกสนานไม่รู้เบื่อ 

"อื้อออออ" ร่างเล็กครางด้วยความเหนื่อยล้าก่อนปรือตามองว่าที่นี่ไม่ใช่ที่บ้าน แต่กลับเป็นถํ้าทีสว่างจ้า และหล่อนกำลังโดนปรนเปรอความสุขให้จนทะลักจากสัตว์ร้ายที่กลายร่างเป็นคนได้ "อย่าาา อ๊าา" 

เขารู้ว่ามธุดาราเจ็บข้อเท้าจึงระวังเป็นพิเศษ ถึงกระนั้นลิ้นร้ายก็ยิ่งควานหากรีดกรายโพรงสวาทข้างในจนชุ่มชื่น สลับกับนิ้วมือที่ยังจับแพไหมสีดำนุ่มมืออย่างนั้น 

"อือ อือ อื้ออออออ" 

เสือดำหนุ่มเพิ่มแรงดูดเลียเร็วแรงมากยิ่งขึ้น พร้อมกับสอดสองนิ้วเข้าไปจนสุดโคน นํ้าหวานใสๆทะลักล้นปรี่ออกมา 

"อย่าา อย่าานะ" สาวน้อยพยายามหลึดดื้นจากมือที่ถูกอารัณย์พันธนาการกดแนบกับพรมหนังสือไว้ ลิ้นเล็กตวัดกวัดเกี่ยวกันจนเกิดเสียง นํ้าลายของหล่อนเลอะออกจากปากย้อยลงจนถึงลำคอ "อื้ออออออ" 

ลำกายแข็งชูชันเส้นเอ็นปูดโปนกดแช่ถลำเข้าไปข้างในอันเป็นครั้งแรก ธวินท์กดขาเรียวสวยให้แยกออกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แก่นกายขนาดใหญ่ผลุบหายเข้าไปข้างในจนมิดโคน 

เหมือนว่าตรงโคนของเขาจะมีเลือดความสาวติดเปรอะออกมาด้วย นั่นทำให้ ภวินท์พอใจเป็นอย่างยิ่งจึงรีบถอนไม่ออกแล้วกดเข้าไปใหม่ 

มธุดาราปวดแปลบไปยันท้องน้อย ความรู้สึกแปลกใหม่ทั้งร้อนทั้งแน่น ทั้งเจ็บทั้งแสบก่อตัวอยู่ในนั้น ลมหายใจของหล่อนขาดเป็ยห้วงๆตอนที่สัตว์ร้ายกระแทกมันเข้าออกโดยไม่ปราณี 

"ฮะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา อ๊าา" 

ตอนนี้กลีบผกาของหล่อนทั้งบวมทั้งแดงรองรับแก่นกายใหญ่ที่จ้วงเข้าออกไม่ลดละ ร่างกายเด็กสาวสั่นไปทั้งตัว แม้ว่าข้างบนจะยังรับสัมผัสอันดูดดื่มจากอารัณย์ก็ตาม 

ช่วงเวลาอันทรมานเหมือนตะสิ้นสุดลงเมื่อเสือดำตัวร้ายถอนแก่นกายออก แต่ทว่ากลับมีแก่นกายอันใหม่เสียบเข้าไปแทนที่ทั้งๆนํ้ากามสีขาวขุ่นยังอัดแน่นอยู่ข้างใน 

"อือ พอนะสารเลว ฮืออออออ อ๊ะะะ" พอเบ๊ปากจะทำหน้าร้องไห้ ภวินท์ก็ยิ่งจูบหนักหน่วงไม่ำด้พักให้หายใจอย่างที่ควรจะเป็นมือหนาบีบคลึงหน้าอีกนุ่มนิ่มจนตอนนี้เต็มไปด้วยรอยมือสีแดงเป็นปื้น 

ทั้งนี้ก็เพื่อให้สาวน้อยสนใจการกระทำ ภวินท์มากกว่าอารัณย์ที่กำลังดันเอวนำเจ้าสิ่งนั้นเข้าออกข้างใน 

"อื้อออออ อืออออออ" 

ปัก ปัก ปัก!!!! 

ข้างในท้องน้อยของหล่อนทั้งเสียวทั้งเจ็บไปหมด จนไม่รู้จะครางหรือร้องไห้ดี 

"อื้ออออฮือออออ" 

"อาาาา"อารัณย์ครางเมื่อเข้าใจใบหน้าสุสมของ ภวินท์เมื่อกี้ ข้างในของนางมนุษย์ช่างหอมหวานอวบอิ่มและยังสามารถรองรับความเป็นชายได้เป็นอย่างดีด้วย 

"อ๊าาา อ๊ะะะะ" แผ่นหลังแอ่นรับนํ้ากามครั้งที่สองพ่นอัดฉีดภายในทั่วท้องแล้วเรียบร้อย 

อย่าว่าแต่จะหุบขาเข้ามาหากันได้ เพียงเรี่ยวแรงตอนนี้ก็เหือดหายไปหมดแล้ว มธุดาราสลบสไลไม่ได้สติผลอยหลับไป 

"ออกไปรับหน้าอคิราห์" เสือดำปรายดวงตาเหลืออำพันให้อารัณย์ออกไปตามที่บอก แม้จะเสร็จสุขสมไปแล้วแต่ภวินท์ก็ไม่อาจหักห้ามใจที่จะเลิกสูดดมกลิ่นหอมหวานอ่อนๆจากตัวเด็กสาวได้ 

ความคิดเห็น