เพิ้งเริงรมย์

[กุม x อิ้ง] ____ #FRIENDZONE

ชื่อตอน : #friendzone__7

คำค้น : ​#friendzone​

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.8k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2561 20:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#friendzone__7
แบบอักษร

​#friendzone__7



“เรื่องทะเล...” กุมพูดขึ้นมาหลังจากที่บังคับให้ฉันขึ้นรถเขาได้สำเร็จ และเขาก็หันมาพูดเรื่องทะเลอีก ทะเลอะไรอีกล่ะ มันจบไปแล้วไม่ใช่รึไง

“ไหนบอกว่าไม่ชอบไปทะเลกับคนเยอะๆ” ฉันพูดแทรกทำให้กุมจ้องหน้าฉันใหญ่

“พูดตอนไหน”

“เคยพูดละกัน” เขาเคยพูดตอนที่เพื่อนชวนกันไปเที่ยว เขาบอกเองว่าไม่ชอบคนเยอะ ถ้าให้ไปก็ไปแค่คนหรือสองคน ฉันจำได้ติดหูเลย

“จำได้?” เขาว่างั้นพร้อมกับยิ้มให้ฉันเหมือนกับว่าฉันไปจำรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเขาไว้ทั้งหมดงั้นแหละ หยึยสุด...

“ไม่อยากจำเท่าไหร่ แต่มันได้ยิน” ฉันยักไหล่เสมองไปทางอื่นขณะที่กุมก็ออกรถ “แล้วเมื่อกี้จะพูดอะไร”

“ไม่อยากให้เธอไปกับไอ้โต้” เขาว่าด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ พูดห้วนๆ จนฉันต้องหันไปมองอาการเขา

“ทำไม ฉันจะไปกับใครก็ได้ ที่ไม่ใช่นาย” ฉันพูดย้ำคำสุดท้าย ดูก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่อยากให้เขาร่วมทริปด้วยซ้ำ

“มันชอบเธอ”

“...”

“มองไม่ออก?” พอเห็นฉันเงียบเขาก็หันมาเลิกคิ้วใส่

“ไม่ได้โง่” ฉันว่าไปงั้น

เรื่องที่พี่โต้ชอบฉันน่ะฉันรู้ตั้งนานแล้ว แถมพี่โต้ก็เหมือนจะให้พวกพี่กี่เป็นแม่สื่อให้อีกด้วย คงแลกกับการที่พี่โต้เป็นพ่อสื่อให้พี่กี่กับพี่จ้าบนั่นแหละ แต่ฉันไม่ได้วอรี่เรื่องนั้น ฉันก็ปกติกับเขา ไม่ได้ทำตัวออกห่าง ถ้าถามว่าฉันรู้สึกยังไง...

ก็คงเฉยๆแหละ

“รู้แต่ก็ไปหามันบ่อยๆ?” กุมมุ่นคิ้วหนักเหมือนอารมณ์จะเสียนิดๆด้วย 

คงไม่มีคนบอกเขาว่าเวลาขับรถอย่าหัวร้อน

“พี่โต้ชอบ ฉันไปหาไม่ได้รึไง งั้นถ้านายชอบฉัน ฉันก็คงไม่ต้องเจอหน้านายงั้นดิ?” ฉันหันมองเขาด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่ต่างกัน ไอ้ที่พูดไปก็แค่สมมุติน่ะ เขามีสิทธิ์มาหวงฉันซะที่ไหน ก็พูดเองว่าเพื่อนกัน

ขนาดฉันก็ยังไม่รู้เลยว่ามีสิทธิ์หวงเขารึเปล่า

“ไม่แรดดิ” เขาว่างั้น มันฟังดูแรงมาก ยิ่งออกมาจากปากเขามันยิ่งแรงคูณสิบ

“ฉันไปแรดบนหัวนายรึไง”

“รู้ว่าสวย สวยนักก็มีแต่ผู้ชายตอม” กุมแทบไม่ได้ฟังฉันด้วยซ้ำ เอาแต่พูดคำประชดประชันใส่ แถมยังด่าฉันอีก เอาเข้าไป...

แม่ล่ะอยากจิกหัวโขกกับกระจกนัก ถ้าไม่ติดว่าเขาขับอยู่น่ะ

“จะพูดเพื่อ?” ฉันหันไปพร้อมกับผ่อนลมหายใจไม่ให้ทำร้ายร่างกายเขา

“...”

“...” เงียบ ทีถามละแม่งเงียบ ทีจะด่าก็ด่าแบบไม่ตั้งตัว

“จะให้ตอบว่าไง...” เขาบอกพร้อมกับรถที่เลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งที่หน้าคอนโดฉัน จอดเสร็จก็หันมามองฉันตรงๆ

“ตอบตรงๆ พูดเพื่อ? ด่าเพื่อ?” ฉันถามเขาย้ำอีกครั้ง

“หวงมั้ง...”

“...”

“หรือหึง ไม่แน่ใจ” กุมเม้มปากและขมวดคิ้วก่อนตอบ มือเขาพยายามรั้งมือฉันที่จะปลดเบลล์ออก ฉันอยากจะรีบลงจากรถเร็วๆ ถ้ายิ่งฟังเขาพูด คนจะแย่น่ะมันฉัน

“ไปหึงไปหวงน้องครีมนายนู่นไป” ฉันพูดแล้วแกะมือเขาออก ปลดสายเบลล์แต่ก็โดนมือเขาดึงไว้อีกรอบตอนที่จะเปิดประตู

“ทำไมจะหวงไม่ได้ ไอ้คอมมันก็หวงเธอ” เขาว่า

“นายแยกคำว่าห่วงกับหวงเป็นป่ะ” ฉันเข้าใจที่กุมพูด พี่คอมเองก็เคยมาเตือนฉันเรื่องพี่โต้เหมือนกัน แต่ที่พี่คอมทำน่ะมันเรียกว่าเตือนด้วยความห่วง ไม่ใช่หวงแบบที่เขากำลังทำ “ห่วงก็คือห่วง บอกด้วยความหวังดี หวงก็คือหวง ไม่ยอมให้ใครได้”

“งั้นฉันหวง ไอ้คอมห่วง”

ฉันอธิบายไปขนาดนั้นก็ยังจะพูดแบบนั้นอีก ตัวเองมีแฟนแล้วนะเว้ย

คนบ้าอะไรหน้าด้านฉิบหาย

“...” ฉันนิ่งเงียบอย่างไม่รู้จะพูดอะไร ในใจก็รู้สึกดีที่เขาหวง แต่อีกใจมันก็ย้อนแย้ง ฉันรู้ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันผิด ผิดต่อครีม ผิดต่อฉันด้วย ทำแบบนี้ไม่ต่างกับฉันไปแย่งกุมมาจากครีมเลยนะเว้ย

เข้าใจความย้อยแย้งของฉันป่ะวะ ไอ้ชอบก็ชอบ ไอ้เกลียดก็เกลียด แม่ง!

“ทีเธอยังหึงเลย” เขาพูดต่อเมื่อเห็นฉันกรอกตาใส่

“ตอนไหนอีก” ฉันผ่อนลมหายใจแรงๆใส่เขา บ่งบอกถึงความหงุดหงิดระดับสิบ นี่แหละเหตุผลที่ไม่อยากคุยกับกุม คุยทีไรก็มีน้ำโหตลอด

“เดินหนีตอนครีมมานั่นก็ประชด เมื่อกี้ก็บอกให้ไปหึงกับครีมนั่นก็เรียกหึงด้วยประชดด้วย หรือจะเถียง”

ปรบมือให้กุมที่หลงตัวเองได้ขนาดนั้น ฉันยอมรับว่าฉันประชด แต่ฉันไม่ยอมรับว่าฉันหึง เมื่อกี้ที่บอกให้เขาไปหึงครีมก็ไม่ได้หึง แค่ประชดน่ะ เข้าใจป่ะวะ จะเอามารวมกันไม่ได้

แต่ถ้าเถียงเขา คืนนี้ก็คงไม่จบ

“เออ หึงจบมั้ย งั้นเจ๊ากันต่อไปก็ห้ามมาหึงอีก” ฉันกระแทกเสียง ต้านแรงดึงของเขาเพื่อที่จะเปิดประตู แต่มือนั่นก็มากอบกุมหน้าฉันให้หันไปทางเขา

แถมยัง...

ทาบริมฝีปากนั่นลงมาอย่างแผ่วเบาจนฉันแทบจะนิ่งเป็นหินเพราะตกใจ ฉันไม่ชินกับการที่เขาทำแบบนี้หรอกนะเว้ย ไอ้ที่จะจูบก็มาจูบ คิดจะทำอะไรกับฉันก็ทำน่ะ แถมยังสอดเรียวลิ้นนั่นเข้ามาในปากฉันตอนที่ฉันเผลออีกต่างหาก พอรู้ตัวฉันก็ทุบเขาดัง...

ปึก...

และเหมือนเขาก็จงใจจูบฉันให้มันเสียงดัง...

จ๊วบ...

อิบ้า...สมองฉันจะคิดดีได้ไงในเมื่อได้ยินเสียงแบบนั้น จะไม่ให้ฉันรู้สึกอะไรได้ยังไงเมื่อริมฝีปากเขาบดจูบหนักขนาดนี้ เรียวลิ้นฉันถูกดูดดึงจนชาวาบแบบนี้ จะไม่ให้รู้สึกได้ไงวะ...

“อ่ะ...เจ๊าแล้ว” กุมพูดเสียงพร่าหลังจากที่บดขยี้ริมฝีปากฉันจนลิปที่ทาไว้ไปเลอะอยู่ที่ปากเขา แถมปากฉันตอนนี้คงเจ่อแน่ๆ

“...” ฉันมองเขาด้วยความรู้สึกโกรธ ผสมกับความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจบอกได้ รู้แค่ว่าโกรธที่เขาตัดสินปัญหาด้วยการลวนลามฉันในรถ แถมยังจอดอยู่หน้าคอนโดที่มีคนเดินผ่านเต็มไปหมด โกรธที่เขาไม่ยอมพูดให้เคลียร์และใช้การกระทำตัดสิน

มันไม่เจ๊าเว้ย ฉันเสียเปรียบเต็มๆเลย

“ไม่พอใจก็มาจูบคืนมั้ยล่ะ เธอพูดเองว่าหึงไม่ได้...” กุมพยายามยื่นหน้าเขาเข้ามาใกล้ในระยะที่จมูกเราแทบจะชนกัน และฉันก็ไม่หลบด้วย

“...”

“แต่เราจูบกันได้นี่”

แม่ง...ไม่เคยมีอะไรแฟร์กับความสัมพันธ์แบบนี้เลยว่ะ


@ห้องเรียนLAB1

ฉันแทบจะถ่างตามาเรียนด้วยความที่นอนไม่หลับ เพราะไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้ที่ทำให้ฉันคิดถึงเรื่องเขาทั้งคืน มาคิดอีกทีฉันไม่น่าไปตกลงยอมเซ็กส์เฟรนกับเขาเลย ยุ่งยาก ปวดหัวสุดๆ แล้วเมื่อวานหลังจากเขาพูดจบฉันก็ลงจากรถเขามาและปิดประตูแบบกะให้มันพัง ไม่รู้ไปเอาความโกรธขนาดนั้นมาจากไหน

ตกลงกันแล้วว่าจูบได้ แต่ทำไมต้องโกรธที่เขาจูบด้วยวะ และไอ้เรื่องหึงนั่นอีก

"ถอนหายใจรอบที่ล้านแล้วน้อง" พี่ปรางสะกิดฉันที่นั่งข้างๆ วันนี้เรียนแลปซึ่งนั่งเป็นคู่ โต๊ะฉันและพี่ปรางกับพี่กี่อยู่ติดกัน วันนี้กุมไม่มาเลยนั่งครบคู่

"เหนื่อยอ่ะ น้องนอนไม่หลับ" ฉันว่าพร้อมกับฟุบหน้าลงไปแนบกับโต๊ะ

"ทำไมนอนไม่หลับอ่ะ เครียดอะไร ตอนเย็นยังเห็นดีๆอยู่เลย" พี่ปรางเอามือมาลูบหัวฉันคล้ายการกล่อมให้นอน โต๊ะเราอยู่หลังสุด ก็ได้แต่หวังว่าอาจารย์จะไม่เห็น

"..." ฉันเงียบไม่ตอบ ทำให้พี่ปรางหันไปมองพี่กี่ที่สนใจเรียนอยู่และกระซิบบอกฉัน

"เครียดเรื่องไอ้กุมหรอ?" คำถามนั่นทำให้ฉันตกใจนิดๆ ปกติแล้วพี่ปรางไม่ถามฉันแบบนี้ถ้าเธอไม่ไปรู้อะไรมา

"ทำไมน้องต้องเครียดเรื่องกุม?"

"กิ๊กกัน อย่ามา พี่รู้" พี่ปรางว่าพร้อมกับหรี่ตาเชิงจับผิด

ไม่รู้จักพี่ปรางแม่งไม่รู้หรอก ก่อนพี่เขาจะพูดอะไรข้อมูลต้องแน่นมากๆจนแน่ใจนั่นแหละ

"รู้มาจากไหนอ่ะ" ฉันว่าเสียงกระซิบบ้าง ตาก็เหลือบมองพี่กี่ที่นั่งอยู่ด้านหลังพี่ปราง

"พี่ก็มีตาป่ะน้อง เห็นกุมมันมองน้องมาตั้งนานแล้ว พี่ก็รออยู่เมื่อไหร่มันจะเข้าหาน้องซักที แล้วนี่ถึงขั้นไหนกันละ" พี่ปรางพูดประโยคสุดท้ายเหมือนกับหยอกฉันหน่อยๆ

ฉันรู้ว่าเธอไม่ไปบอกใครหรอก คุยกับพี่ปรางก็เหมือนกับคุยกับพระอิฐพระปูนนั่นแหละ

"ก็...ขั้นที่พี่คิดนั่นแหละ" ฉันตอบไปแบบนั้นเพราะรู้ว่าเธอก็คงรู้ คืนนั้นพี่ปรางเป็นคนมาส่งฉันกับมือกุมเองนี่ 

"สรุปคือกิ๊กกัน" เธอว่าหัวเราะคิกคัก

"เพื่อนกันพี่ ไม่ได้กิ๊ก" ฉันดัก

"อ่าว...แล้วนี่เครียดอะไร ทะเลาะกัน? กุมไม่มาเรียนด้วยนี่...." เธอถามและก็มองหากุมในประโยคถัดมา 

"เครียดเรื่องเป็นเพื่อนกันแต่มันมีแฟน" ฉันพูดเชิงกำกวม ให้พี่ปรางไปเดาเอาเองว่ามันคืออะไร รู้สึกดีนิดๆที่อย่างน้อยก็ได้มีที่ระบายเรื่องกุมได้บ้าง อีกหน่อยฉันคงอกแตกตายก่อนแน่ๆ

"เรื่องครีมอ่ะนะ"

"..." ฉันพยักหน้าทั้งๆที่นอนฟุบอยู่แบบนั้น

"ไปเครียดทำไมมันคบกันงั้นๆแหละ ครีมก็กำลังคบกับอาจารย์ที่ภาควิศวะ น้องไม่รู้หรอ" 

เชี่ย...ตื่นเลย

บอกไปรึยังวะว่าพี่ปรางเป็นคนที่ข้อมูลไม่แน่นก็ไม่พูด แต่เรื่องนี้มัน...ช็อคจริงว่ะ


__________________________________________________________________________________________________________

ซอรี่ออเจ้าทุกคนนะคะ คือเพิ้งติดสอบค่ะ นี่ได้หยุดระหว่างสอบเลยมานั่งอัพให้ กว่าเพิ้งจะสอบเสร็จก็วันที่ 28 ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ แต่เพิ้งพยายามเร่งแล้วเด้อ หลัง 28 แจกัน ^^ (ช่วงนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเพิ้งกำลังจะไปฝึกงานเพราะงั้นคงไม่ค่อยมีเวลาว่างและอาจจะดองๆนิยายซักนิดก็ให้อภัยกันด้วยเด้อ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น