ไมเลอร์ วุ่นวาย
facebook-icon

ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะครับ จะอัพรัวๆเลย ขอบคุณครับ

ชื่อตอน : Chapter 2 ร่วมมือ

คำค้น : นิยายวาย,Yaoi,แค้นลวงพ่วงรัก,แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 211

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2561 18:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 ร่วมมือ
แบบอักษร

CHAPTER

-2-

ร่วมมือ

             ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

            “ผมอยากรู้จังว่าอะไรคือสาเหตุที่คุณเกลียดไอ้อัศมากขนาดนี้”  ชิณภัทรเอ่ยถาม

            “อัศวินเป็นต้นเหตุทำให้พ่อของผมต้องฆ่าตัวตาย  เขาวางแผนทำให้บริษัทที่พ่อสร้างมากับมือต้องล้มละลายเป็นหนี้นับร้อยล้าน  เพื่อที่จะได้ครอบครองที่ดินของโรงงานสร้างคอนโดหรู  ผมเกลียดเค้า”  ชฎากรแสดงสีหน้าโกรธแค้นเมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้

            “เป็นอย่างนี้นี่เอง  ไม่ทราบว่าบริษัทของพ่อคุณชื่อบริษัทอะไรนะครับเผื่อผมจะรู้จัก”

            “ธาดามารีนครับ”  ชิณภัทรขมวดคิ้วก่อนจะมองหน้าชฎากรอย่างมีเลศนัย

            “คุณรู้จักเหรอครับ?” ชฎากรถามเมื่อเห็นสีหน้าของชิณภัทร

            “เปล่าครับ”

            “เข้าเรื่องเลยดีไหมครับ”

            “คือผมต้องการให้คุณแอบเอาข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับโครงการใหม่ๆของธนากุลรักษ์มาให้ผม”

            “เอาเป็นว่าผมจะพยายามหาข้อมูลให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน  แต่ห้ามให้ใครรู้เรื่องของเราเด็ดขาด  เพราะอาจจะทำให้อัศวินสงสัยผมได้” ชฎากรบอก

            “โอเคเอาเป็นว่าเราคุยกันทางโทรศัพท์น่าจะสะดวกและปลอดภัยกว่า  งานนี้ผมไม่ให้คุณทำฟรีหรอกนะครับ  มีค่าตอบแทนให้ด้วย”

            ชฎากรไม่ปฏิเสธเพราะตอนนี้การเงินกำลังมีปัญหาอยู่พอดี  ศักดิ์ศรีของเขามันไม่มีเหลือตั้งแต่ยอมเสียตัวให้กับอัศวินไปแล้ว  

            “คุณจะว่าผมเห็นแก่เงินก็ได้นะ  ผมจะรับความหวังดีของคุณไว้ละกัน”

            “อย่าคิดมากครับคุณรูมผมไม่คิดอย่างนั้นแน่นอน  ถือว่าเป็นค่าเหนื่อยของคุณก็แล้วกันผมจะได้สบายใจ”  ว่าแล้วชิณภัทรก็เซ็นต์เช็คให้ทันที

            “ขอบคุณครับ” ชฎากรรับมาแล้วเอามันเก็บไว้ในกระเป๋าทันที

            “ถ้าไม่มีคุณผมก็ไม่รู้จะเล่นงานไอ้อัศยังไง  ขอบคุณนะครับที่ช่วยทำให้ทุกอย่างมันง่ายขึ้นกว่าเดิมมาก” ชิณภัทรยิ้มให้

            “รับรองศัตรูของเราได้พังพินาจแน่นอน”  ชฎากรให้สัญญาพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาอย่างพอใจ

            “หวังว่างานของเราจะสำเร็จในเร็ววันนะครับคุณรูม”

            ทั้งสองยืนขึ้นแล้วจับมือกัน

            “ถ้างั้นผมขอตัวกลัวก่อนนะครับ”

            ชฎากรเดินออกมาพร้อมกับยิ้มไปด้วยตลอดทาง  ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จไปอีกหนึ่งขั้นแล้ว  ต่อไปนี้นายอยู่ไม่เป็นสุขแน่อัศวิน ชฎากรคิดในใจ 


            บ้านของชฎากร

            ชฎากรก็เดินเข้าไปในบ้านแล้วมองหาคนที่เขารักที่สุดในชีวิตนั่นคือ ‘พิมวดี’ แม่ของเขานั่นเอง

            “แม่...  รูมกลับมาแล้วครับ” ชฎากรเดินเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ทันทีที่เดินเข้ามาถึง

            “วันนี้ทำงานเหนื่อยไหมลูก” พิมวดีเอ่ยถามลูกชาย

            “ไม่เหนื่อยเลยครับยิ่งมาเห็นหน้าแม่ยิ่งชื่นใจไปอีก” เขาหอมที่แก้มของผู้เป็นแม่ฟอดใหญ่

            “จ๊ะแม่ก็ชื่นใจที่ลูกชายแม่มีความสุข”

            “รูม...แม่มีเรื่องจะคุยด้วย” พิมวดีตัดสินใจเอ่ยกับลูกชาย  เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ทางการเงินตอนนี้นั้นไม่เหมือนเดิมแล้ว  หล่อนสงสารลูกชายที่ต้องแบกรับภาระไม่ว่าจะเป็นเงินเดือนของคนรับใช้สองคนจากแต่ก่อนมีเกือบสิบคน  รวมถึงการดูแลบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้มันอาจจะทำให้ลูกชายของหล่อนต้องลำบากและเหนื่อยกับการหาเงินมาจุนเจือครอบครัว

            “แม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับรูมเหรอครับ” ชฎากรมองหน้าผู้เป็นแม่อย่างตั้งใจ

            “แม่ว่าเราขายบ้านหลังนี้ดีไหมลูก”

            “ไม่ครับ! รูมไม่ขาย บ้านหลังนี้เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่เรามี  แม่ไม่ผูกพันธ์กับที่นี่บ้างเลยเหรอครับถึงพูดอย่างนี้” ชฎากรพูดเสียงดังอย่างลืมตัว  เขาไม่มีทางขายบ้านหลังนี้อย่างแน่นอน  เพราะกว่าจะได้มาต้องแลกกับศักดิ์ศรีของตัวเอง เขารักบ้านหลังนี้มากเกินกว่าที่จะยอมเสียมันไป

            “แต่ตอนนี้เราไม่มีเงินดูแลบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ได้หรอกนะรูม แม่สงสารลูกที่ต้องเหนื่อยกับการหาเงิน”

            “รูมไม่เหนื่อยเลยครับแม่  แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินรูมทำงานแล้ว  ขอแค่มีแม่อยู่ข้างๆ ไม่มีอะไรที่รูมจะทำไม่ได้ แม่เชื่อในตัวรูมนะครับ” ชฎากรกุมมือของผู้เป็นแม่เอาไว้

            “จ๊ะแม่จะอยู่ที่นี่กับลูก  จะคอยเป็นกำลังใจให้ลูกชายของแม่ไม่ไปไหน” พิมวดีสวมกอดลูกชายอย่างแนบแน่น

             “รูมรักแม่นะครับ”

            “แม่ก็รักลูกจ๊ะ”

            ทั้งสองกอดกันอย่างแนบแน่น  แต่ในใจชฎากรกลับนึกถึงแต่ใบหน้าของอัศวิน  เขาจะต้องเอาคืนให้สาสมที่สุด  นายนั่นต้องได้รับกรรมที่มันทำไว้กับครอบครัวเราครับคุณพ่อ...รูมสัญญา

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*



-------------------------

ขอโทษที่ตอนนี้อาจจะสั้นไปหน่อยนะครับ

ความคิดเห็น