1เม้น1Like=1กำลังใจนะคะ^^

4 แล้วฉันจะกลับมา

ชื่อตอน : 4 แล้วฉันจะกลับมา

คำค้น : นิยาย,อาจารย์,นักศึกษา,กินเด็ก,ยั่ว,หล่อ,ร้าย,แซ่บ,เย็นชา,ลูกศิษย์,มาวิน,แพรวา,นักเรียน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 81.6k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2561 15:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
4 แล้วฉันจะกลับมา
แบบอักษร

4

แล้วฉันจะกลับมา


“พวกแกทุกคนต้องชดใช้ที่ทำกับฉันเหมือนตัวตลกในวันนี้!ฮึกๆ”


แพรวาหันไปมองอาร์มกับพวกที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยสายตาที่ปวดร้าวปนแค้นวันนึงพวกมันต้องได้ลิ้มรสความเจ็บปวดแบบนี้บ้าง!


ร่างท้วมหันหลังก้าวเท้าวิ่งฝ่าฝูงชนที่รายล้อมยืนดูเหตุการณ์กันหน้าสลอนออกไปทันทีที่พูดจบอย่างไม่คิดจะเหลียวกลับไปดูเสียงอื้ออึงที่ดังตามหลังมาของพวกไทยมุงพวกนั้นใจคิดแต่เพียงว่าอยากไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้


แพรวาวิ่งออกมาจากตึกคณะวิศวะฯด้วยน้ำตานองหน้าทั้งอับอายทั้งเสียใจจนไม่อาจทนอยู่ต่อไปได้




เอี๊ยดดด!!

เสียงรถหรูเบรกดั่งสนั่นเมื่อร่างท้วมวิ่งตัดหน้าอย่างไม่ทันระวังสติทุกอย่างจึงกลับมาครบเมื่อได้ยินเสียงเบรกดังๆนั่นเอง


ร่างท้วมสั่นสะท้านไปทั้งร่างด้วยอาการตกใจแข็งขาแข็งทื่อไม่ขยับเขยื่อนเสียงเบรกทำให้นักศึกษาที่อยู่แถวๆนั้นต่างวิ่งกรูมาดูเพราะคิดว่าเกิดอุบัติเหตุ


“ข้ามถนนยังไงถึงไม่ดูรถแบบนี้ไม่มีตาหรือไง!!!?”


เสียงตวาดกร้าวอย่างหงุดหงิดดังขึ้นหลังประตูรถยนต์คันหรูเปิดออกพร้อมกับร่างสูงคุ้นตาก้าวยาวๆเดินอ้อมมาที่หน้ารถที่แพรวายืนอยู่


เกือบจะโดนรถชนแล้วแพรวาอีกแค่ระยะสองสามเมตรเท่านั้นเองดีนะที่อาจารย์มาวินเบรกไว้ได้ทัน


เมื่อเห็นใบหน้าที่ดุดันพร้อมกับสายตาเย็นชาที่จ้องมองมาทำเอาแพรวาเหมือนถูกแช่แข็งชาหนึบเข้าไปถึงขั้วหัวใจจนแล้วจนรอดอาจารย์มาวินก็ไม่เคยจะสนใจใยดีกับเธอเลยสักครั้งนี่ขนาดขับรถจะชนเธออยู่แล้วแท้ๆ


“อาจารย์…แพรขอโทษค่ะ…แพรไม่ได้ตั้งใจจะวิ่งตัดหน้ารถอาจารย์…ฮึกๆ”


แพรวายกมือขึ้นไหว้ขอโทษคนตรงหน้าพร้อมน้ำตาที่ไหลรินอาบทั้งสองแก้มอย่างน่าเวทนาวันนี้เธอรู้สึกแย่เกินกว่าที่จะรับไหวจริงๆ


จริงๆแล้วมาวินก็รู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยที่ตนขับรถเร็วในสถานศึกษาแบบนี้เพราะเขาจะรีบออกไปทำธุระข้างนอกก่อนจะกลับมาสอนคาบบ่ายต่อและสาเหตุที่ต้องทำให้เขารีบร้อนขนาดนี้ก็เพราะต้องเข้าไปพบอธิการบดีเรื่องที่เขาลากนักศึกษาสาวออกไปกินข้างนอกเมื่อวานนั่นเองกว่าจะนั่งฟังทั้งคำตำหนิทั้งคำขู่ต่างๆจนจบก็กินเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง


“แล้วนี่คุณเป็นอะไร?ร้องไห้ทำไม?!”


น้ำเสียงเย็นชาติดดุๆถามขึ้นเพราะเขามั่นใจว่าไม่ได้ขับรถชนแพรวาแน่นอนจะว่าตกใจจนร้องไห้ก็ไม่น่าจะใช่เพราะตาที่บวงเป่งขนาดนั้นบ่งบอกว่ามันผ่านการร้องไห้อย่างหนักมาก่อนหน้านี้แล้ว


“แพรไม่ได้เป็นอะไรค่ะ…แพรขอตัวก่อนนะคะ”


แพรวาพูดแค่นั้นก่อนจะวิ่งออกไปจากตรงนั้นและนั้นเป็นประโยคสุดท้ายที่มาวินได้คุยกับแพรวา


“เดี๋ยว…แล้วนั่นจะไปไหนแพรวา!?”




แพรวาเงียบหายไปตั้งแต่วันนั้นไม่มีใครได้พบเธออีกเลย…ไม่มีการติดต่อแม้กระทั้งเพื่อนสนิทอย่างเอิร์นและเอกกี้เฟสบุ้คที่ไม่เคยอัพอะไรเลยนอกจากแชร์คลิปเมนูอาหารที่ชื่นชอบก็ถูกปิดไปด้วย​ หลังจากนั้นสองอาทิตย์มีข้อความไลน์ส่งมาเพียงแค่ข้อความเดียวเท่านั้น


ขอโทษที่ทำให้พวกแกเป็นห่วงฉันโอเคดีเมื่อไหร่แล้วฉันจะกลับไปรักพวกแกที่สุด/แพรวา


ท่านอธิการบดีดิเรกถึงกับเต้นเป็นจ้าวเข้าที่รู้ว่าลูกชายตัวดีของเขาเกือบขับรถชนแพรวาแถมมาทราบข่าวว่าแพรวาได้ทำเรื่องดร็อปเรียนไว้ปีนึงอีก ถึงตอนนี้จะรู้แล้วว่าแพรวาปลอดภัยดีหลังจากที่โทรหาพิภพพ่อของแพรวาเรื่องที่แพรวาหายตัวไปพิภพบอกว่าได้คุยกับลูกสาวแล้วแพรวาบอกจะไปอยู่อังกฤษกับตนเพียงแต่ตอนนี้ขอพักผ่อนให้สบายใจก่อน




@ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ

“นี่ยูจะไปจริงๆหรอแพร?”


หนุ่มหล่อหุ่นแซ่บจนสาวๆหลงเดินมาหยุดที่หน้าลู่วิ่งนัยน์ตาสีฟ้าจ้องมองมาอย่างอ้อนวอนไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้ากลับประเทศไทย


“แพรต้องกลับไปเรียนต่อให้จบน่ะไบรอัน…แค่ปีเดียวเองเดี๋ยวแพรก็กลับ…มันถึงเวลาแล้ว…”


แพรวาหันมาพูดกับไบรอันเพื่อนคนแรกของเธอที่นี่ไบรอันเป็นเจ้าของฟิตเนสชื่อดังที่มีอยู่หลายสาขาทั่วเกาะอังกฤษไบรอันหนุ่มหล่อนักธุรกิจไฟแรงอายุ26ปีห่างจากแพรวาอยู่ห้าปีด้วยความที่เป็นคนเฟรนลี่ของเขาทำให้ทั้งคู่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาโดยตลอดถึงอีกฝ่ายจะคิดเกินเลยคำว่าเพื่อนก็ตาม


แพรวาเข้าออกฟิตเนสแห่งนี้แทบทุกวันตั้งแต่มาอยู่ที่อังกฤษเป้าหมายคือการลดน้ำหนักจากไซด์XLเป็นไซด์Sและตอนนี้เธอก็ทำมันจนสำเร็จจากสาวร่างใหญ่หนัก80จนเหลือแค่45กิโลเท่านั้นจนบอดี้ของเธอตอนนี้มีสัดส่วนโค้งเว้าดูเซ็กซี่เฟอร์เฟคอย่างที่เธอต้องการแล้ว


“ไปตั้งปีไอก็คิดถึงยูแย่น่ะสิ”


ไบรอันตัดพ้อถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นมาเห็นคงจะอ่อนระทวยไปตามๆกัน


“ไปเยี่ยมแพรก็ได้หนิ…แพรไม่ได้ห้ามซักหน่อย”


หญิงสาวกดปุ่มเพื่อหยุดวิ่งหันมาคุยกับหนุ่มหล่อตรงหน้า


“จริงนะ?”


ไบรอันยิ้มกว้างแววตาเป็นประกายเมื่อแพรวาอนุญาต


“จริงสิ…แล้วแพรจะพาไบรอันเที่ยวเองโอเค๊?”


“โอเคจ้ะสาวน้อย”


มือหนายีผมคนตัวเล็กเบาๆความน่ารักสดใสของแพรวาทำให้เขารู้สึกหวั่นไหวได้ตลอดถึงแม้ว่าบางครั้งเขาจะแอบเห็นความเศร้าที่ส่งผ่านออกมาจากแววตาของเธอก็ตาม




หนึ่งอาทิตย์ต่อมา…

@ ตึกคณะบริหารฯ

รถสปอตคันหรูนิวซีรี่สีแดงสดป้ายแดงที่เพิ่งถูกถอยจากโชว์รูมเมื่อสามวันก่อนแล่นเข้ามาเทียบจอดหน้าคณะทุกสายตาจับจ้องมองมาอย่างสงสัยเพราะไม่เคยเห็นรถคันหรูนี่มาก่อน


ร่างเพรียวระหงสุดเซ็กซี่ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางมั่นใจเกินร้อยใบหน้างามแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบางๆแต่มันไม่ได้ทำให้แพรวาดูสวยน้อยลงไปเลย แพรวาอยู่ในชุดนักศึกษากระโปรงฟิตรัดรูปสั้นเต่อเลยเข่ามาเป็นคืบตัวเสื้อยิ่งไม่ต้องพูดถึงหน้าอกคัพซีของแท้แบบแม่ให้มาดันทะลักล้นจนแทบปริเห็นอกอวบอิ่มด้านในยิ่งทำให้บอดี้ที่เฟอเฟคของเธอดูสวยเซ็กซี่สะดุดตาเข้าไปอีก


ปัง!

“เฮ้ยใครวะนั่น?…เซ็กซี่ชิบ!”


เสียงอื้ออึงดังเล็ดลอดเข้ามากระทบโสดประสาทของหญิงสาวทำให้เธอกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อย


รูปลักษณ์มันมีอิทธิพลขนาดนี้เลยหรือ?แพรวาคนเดิมอยู่ที่นี่มาสามปีไม่เคยมีใครสักคนสนใจหรือแม้แต่จะจดจำชื่อของเธอ…แต่ตอนนี้แพรวาคนใหม่กลับมาเพียงแค่ก้าวขาลงจากรถก็มีแต่คนมองตาไม่กระพริบ…


หึ!

แพรวาเดินตรงไปที่โต๊ะหินอ่อนที่เดิมที่เธอและเพื่อนเคยนั่งกันเป็นประจำและมันยังคงเป็นเช่นนั้นเสมอ…


“คิดถึงยัยแพรเนอะ…นี่ก็เกือบจะปีนึงแล้วนะเอกกี้”


เอิร์นพูดขึ้นมาลอยๆนึกถึงเพื่อนขึ้นมาจับใจเพราะวันนี้เปิดเทอมใหม่เป็นวันแรกปกติทั้งสามคนจะมานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่ตรงนี้เป็นประจำ


“อืม…ฉันก็คิดถึงพวกแก”


เสียงหวานดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาทั้งคู่ที่นั่งอยู่หันขวับกลับมามองอย่างไม่เชื่อสายตา…ถึงแพรวาจะเปลี่ยนไปแต่เคร้าโครงใบหน้ายังคงเหมือนเดิม


“นังชะนี!!/แพรวา!!”


.....................................................................................................................................................

มาแล้วจร้าา ขอโทษที่ทำให้ค้างนานนะคะ จุ๊บๆ

ความคิดเห็น