เจ้าหญิงราตรี

ขอขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ค่ะ ขอให้มีความสุขและเพลิดเพลินไปกับการอ่านนะคะ ^.^

1. Hate you, Hate me ! :: NC :: ( Rewrite )

ชื่อตอน : 1. Hate you, Hate me ! :: NC :: ( Rewrite )

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 122.7k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2559 03:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. Hate you, Hate me ! :: NC :: ( Rewrite )
แบบอักษร
1
Hate you, Hate me !  :: NC ::
 
 

         ท่ามกลางความวุ่นวายของผู้คนหลากหลายสัญชาติมากหน้าหลายตาที่กำลังเดินขวักไขว่ไปมาในสนามบินหลักแห่งเมืองนิวยอร์คซึ่งนั่นกำลังสร้างความกังวลใจให้แก่ ภาดา หญิงสาวร่างบางในวัย 25 ปีกับครั้งแรกในการเยือนถิ่นต่างแดนเพียงลำพังเป็นอย่างมาก  ใช่แล้วนี่คือครั้งแรกในชีวิตของเธอและแน่นอนว่ามันไม่แปลกเลยที่จะทำให้เธอรู้สึกกังวล แม้ว่าตนจะสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ชำนาญพอที่จะทำให้เธอเข้าใจทุกอย่างที่คน ณ ประเทศนี่สื่อสารกัน

 

         ทันทีที่เดินลงมาถึงประตูขาเข้า เธอก็ไม่รีรอที่จะกวาดสายตาหาป้ายชื่อของเธอ ตามที่พี่ชายร่วมสายเลือดของตนบอกไว้เมื่อครั้งก่อนมาเยือนนิวยอร์ค ' เมื่อไปถึงที่นั่น ชื่อของเธอคือคริสตัล ลูกน้องของคุณลุงจะไปรอรับเธอที่สนามบินไม่ต้องห่วงนะภาดาแล้วพี่จะรีบตามไปหลังจากจัดการเรื่องที่ไทยเสร็จสิ้น ' 
 
         หลังจากกวาดสายตาหาป้ายชื่อนั้นอยู่พักใหญ่ในที่สุดเธอก็พบป้ายขนาดย่อมที่มีอักษรภาษาอังกฤษว่า Christal THAI ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เธอไม่รีรอที่จะวิ่งเข้าไปหาชายวัยกลางคนในชุดสูทสีดำพร้อมกับแนะนำตนเองเบื้องต้นเพียงสั้นๆว่าตนเองนั้นคือคริสตัลคนที่เขากำลังรอ 
 
        ด้านชายชุดดำก็ไม่รีรอที่จะพาภาดาขึ้นรถหรูทะยานออกไปจากลานจอดรถของท่าอากาศยานทันทีโดยปราศจากการเช็คข้อมูลเพื่อความถูกต้องใดๆทั้งสิ้น ด้วยในใจขณะนั้นชายคนนั้นหวังเพียงแค่ให้ไม่โดนผู้เป็นเจ้านายลงโทษเนื่องจากเวลานัดนั้นล่วงเลยมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว
 
        ภาดาหารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วนั้น ผู้ที่จะมารับตนนั้นพึ่งถึงสนามบินและกำลังรอคอยเธออยู่ที่ประตูขาเข้าในท่าอากาศยาน!
 
        รถคันดำสุดหรูจอดนิ่งหน้าตึกใหญ่สูงใจกลางกรุงนิวยอร์ค ไม่เพียงแค่ภายนอกที่ดูหรูหรา เมื่อร่างบางก้าวไปถึงตัวด้านในอาคารถึงกับต้องอ้าปากเหวอด้วยอาการตะลึง สาบานได้ว่าทั้งชีวิตเกิดมายังไม่เคยเห็นอาคารสูงใดที่มีความโดดเด่นทั้งภายในและภายนอกเช่นนี้ มันหรูหรา สะอาดสะอ้านและดูครบครันด้วยเครื่องอำนวยความสะดวกมากมาย
 
ว่าแต่ที่นี่คือที่ไหนกัน? ภาดาได้แต่เอ่ยถามในใจ
 
"คุณผู้หญิงรีบเดินเถอะครับ ป่านนี้คุณเคลย์คงกำลังรอคุณอยู่" ชายในชุดสูทสีดำเอ่ยอย่างร้อนรน ก็นี่มันเลยเวลาที่เจ้านายตนกำหนดไว้กว่าชั่วโมงแล้ว มีหวังถ้าช้ากว่านี้แม้แต่นาทีเดียวตนอาจโดนคาดโทษไปทั้งเดือน!
 
" คุณเคลย์งั้นหรอ? " ภาดานึกสงสัย เหตุใดไม่คุ้นชื่อนี้ซักนิด จำได้ว่าพี่ชายตนบอกว่าคุณลุงชื่อบิลสัน แล้วเหตุใดจึงกลายเป็นชื่อแปลกหูนี้ไปได้
 
        ผ่านไปไม่กี่นาทีลิฟตัวใหญ่ก็ทะยานพาหญิงสาวในชุดทะมัดทะแมงมาหยุดอยู่ที่ชั้นบนสุดของตึก ตลอดทางเดินจากหน้าลิฟมีการตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิลสุดหรูโทนสีดำสลับขาว นับว่าคนที่พักอยู่ที่นี้คงหัวสมัยใหม่ไม่เบา 
 
" เชิญด้านในครับ " ประตูไม้บานหรูเปิดออกช้าๆ อัติโนมัติ 
 
          ภาดาค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปด้านใหญ่อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เวลานี้ คนที่พาเธอมาด้านบนนี้ก็หนีหายไปเสียแล้ว ความเย็นจากแอร์ภายในห้องทำให้เธอต้องกระชับเสื้อคุมตัวบางเข้าหาตัว อากาศในนี้มันช่างผิดจากด้านนอกที่มีแสงเเดดจ้าสมกับเป็นช่วงซัมเมอร์แห่งนิวยอร์คเสียจริง
 
" ทำหน้าที่ของคุณซะสิ ยังให้ผมรอไม่นานพออีกรึไง! "
 
          ทันทีที่หันไปยังต้นเสียงเมื่อครู่ร่างบางถึงกับก้าวขาไม่ออก ภาดาได้แต่ตกตะลึงในภาพชายที่เสมือนหลุดออกมานิตสารนายแบบชื่อดัง ทั้งร่างกายมีเพียงผ้าขนหนูผืดน้อยที่ทำหน้าที่ปิดบังท่อนล่าง เผยให้เห็นหน้าท้องที่เต็มเปี่ยมไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออย่างเด่นชัด ท่อนแขนที่ใคร ๆ ดูก็รู้ว่าชายคนนี้ต้องเป็นคนรักสุขภาพมากแน่ๆ แล้วไหนจะใบหน้าหล่อเหล่าเกลี้ยงเกลาสไลต์ชาวตาน้ำข้าวนี่อีก ไม่อยากจะเชื่อ นี่เธอกำลังฝันอยู่รึป่าว ข้างหน้าเธอคือเทพบุตรชัดๆ!!
 
" อย่าบอกนะคุณฟังภาษาอังกฤษไม่ออก บ้าชะมัด!! ไหนว่าเลือกที่เด็ดและฉลาดที่สุดในร้านมาให้ " ร่างสูงผิวขาวเนียนเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสะบดออกมาอย่างไม่พอใจ พร้อมกับจู่โจมประชิดร่างบางเล็กตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
 
" เฮ้!! ดะ..เดี๋ยวๆ ไม่ใช่ฉันฟังไม่ออก แต่คุณน่ะเป็นใครกัน เข้ามาอยู่ในนี้ได้ไง แล้วคุณลุงของฉันล่ะ " ภาดาเอ่ยปากถามขึ้นทันทีเมื่อเรียกสติขึ้นมาได้  
 
" หยุดพูดจาเลอะเทอะ รีบๆทำหน้าที่ของคุณซะ ผมจ้างคุณมานะ ไม่ได้ขอมาฟรีๆ ! " เคลย์เอ่ยด้วยความไม่พอใจพร้อมกับอุ้มร่างบางขึ้นลอยอย่างง่ายดายตรงดิ่งไปยังห้องถัดไป เผยให้เห็นห้องนอนขนาดกว้างขวางสุดหรู ก่อนจะจับเธอทุ่มลงเตียงอย่างไม่ใยดี
 
ตุ่บ!!
 
" โอ้ย !! ฉันเจ็บนะ คุณคิดจะทำบ้าอะไร !! " 
 
" พูดมากเสียจริง! สงสัยผมต้องขอลดค่าตัวคุณซะแล้วสินะ " ยิ่งฟังยิ่งไม่เข้าใจ ภาดาทั้งงุนงงและหวาดกลัวต่อการกระทำของร่างหนาตรงหน้า เธอมาที่นี่ก็เพื่อมาช่วยบริหารงานธุรกิจบางส่วนของคุณลุงเธอตามคำร้องขอ แต่ไหงถึงกลายเปนแบบนี้ไปได้!! หรือว่า..!!
 
" หยุดก่อน ! นี่ต้องเป็นการเข้าใจผิดอะไรแน่ๆ หรือไม่ฉันก็คงเข้าห้องผิด "
 
" หึ! ไม่มีคำว่าผิดห้องเพราะนี่มันตึกของผม นี่คุณคิดจะถ่วงเวลารึไง ทำยังกับว่าไม่เคยมีเซ็กส์มาก่อน "
 
" ห๊ะ!! ซะ.ซะ..เซ็กส์งั้นหรอ! "
 
 
               หัวใจเต้นระรัวจนแทบไม่เป็นจังหวะกับประโยคของคนตรงหน้าซึ่งกำลังคร่อมร่างเธออยู่  ภาดารู้ทันทีว่าเธอต้องมาผิดที่แน่ๆ และคนที่มารับเธอก็คงไม่ใช่ลูกน้องของคุณลุงบิลสันร้อยเปอร์เซ็น เธอต้องรีบหาทางอธิบายเรื่องราวทั้งหมดก่อนจะเลยเถิดไปมากกว่านี้
 
" ผมไม่ได้ใจดีหรอกนะรู้ไว้ด้วย เลิกลีลามากเรื่องได้แล้ว ผมจ่ายเงินเพื่อคุณไปมากนะ "
 
" เดี๋ยว ฟังฉันก่อน!! ฉันชื่อภาดา ศิลาวัติไพศาล อายุ 25 ปี ถึงหน้าตาฉันจะเป็นลูกครึ่งแต่รับประกันสัญชาติไทย เชื้อชาติไทยร้อยเปอร์เซนต์ และนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันออกจากประเทศไทยเพื่อมาทำงานกับคุณลุงเจ้าของบริษัท Billson !! "
 
            ภาดาร่ายยาวอย่างรวดเร็วหวังว่าจะทำให้เรื่องเข้าใจผิดคลี่คลายได้บ้าง และมันก็ได้ผล! ร่างหนาตรงหน้าเธอชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นเฉียบพลัน
 
          เมื่อสิ้นสุดประโยคจากปากหญิงสาวตรงหน้า อารมณ์โมโหก็ยิ่งระอุขึ้นทันทีที่เมื่อร่างสูงได้ยินนามสกุล ศิลาวัติไพศาลซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Billson โดยทุกวันนี้ แมนตันพี่ชายคนเดียวของภาดาก็คือคู่อริสำคัญของเขา !!
 
           ตระกูล ศิลาวัติไพศาลไม่เพียงเเต่เคยทำลายครอบครัวของเขาต้องพังพินาจ อีกทั้งยังพยายามจะล้มบริษัทของตนหลายครั้งต่อหลายครั้ง แต่ตราบใดที่เขาผู้มีความสามารถในทุกๆด้านยังมีชิวิตอยู่ เคลย์กรุ๊ปก็จะยังเป็นอันดับหนึ่งในกรุงนิวยอร์และอีกหลายๆประเทศ และเค้าก็ได้ให้ปฏิญาณตนต่อหน้าหลุมศพพ่อและแม่ของตนแล้วว่าจะกวาดล้างคนตระกูลนี้ให้พังพินาศให้หมดเช่นกับที่ทำไว้กับพ่อแม่ของตน!!  และเวลานี้สินะ คงจะถึงเวลาทองของเขาเสียที 
 
' ฉันจะเริ่มจากการทรมานเธอคนแรก ภาดา ดูสิว่าพี่ชายและบรรดาครอบครัวของเธอจะทรมานซักแค่ไหนที่รู้ว่าหัวแก้วหัวแหวนตกมาอยู่ในกำมือของฉัน !! '
 
" พล่ามจบรึยัง " เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา หลังจากนั้นก็กดริมฝีปากลงบนริมฝีปากเรียวบางของคนตัวเล็กใต้ร่าง 
 
" อื้อออ.." ภาดาพยายามดีดดิ้น ทั้งจิก ตี ทุบ ท่อนแขนแกร่งแต่ก็เหมือนจะไม่สะทกสะท้านเลยซักนิด ร่างหนายิ่งทวีความดุเดือดมากอีกเท่าตัว เปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากเรียวเล็กลงไปทีลำคอระหงส์ขาวเนียน 
 
" ได้โปรด ... อย่าทำแบบนี้!! อื้อออ!! " 
 
           เคลย์ยังคงไม่สนใจเสียงอ้อนวอนของหญิงสาวตรงหน้า เขาใช้ฝ่ามือหนาเพียงข้างเดียวในการรวบแขนเรียวเล็กสองข้างไว้แนบกับเตียงไม่ให้ระรานไปทั่วก่อนจะใช้อีกฝ่ามือบีบคลึงหน้าอกอวบอิ่มเต็มมือร่างกายของเขาตอนนี้ไม่ต่างจากเครื่องยนต์ที่กำลังเผาไหม้ได้อย่างดี ยิ่งเติมไฟแห่งราคะ ความเกลียดชังและความเเค้น ก็ยากที่จะหยุดการกระทำตอนนี้ได้ 
           นิ้วเรียวยาวทำหน้าที่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างเชี่ยวชาญ เพียงไม่กี่วินาทีก็เผื่อให้เห็นผิวขาวเนียนช่วงบนลำตัวซึ่งขณะนี้มีเพียงบราลูกไม้สีขาวทำหน้าที่ปิดซ่อนดอกบัวตูมอวบอิ่มเท่านั้น  เคลย์ค่อยๆลดใบหน้าต่ำจากลำคอมาหยุดตรงดอกบัวตูมขาวอวบตรงหน้า เขารู้สึกพอใจกับภาพตรงหน้าอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน นั่นอาจจะเพราะครั้งนี้จะไม่ใช่จะได้แค่เซ็กส์ที่เขาชื่นชอบแต่อีกทั้งยังได้เริ่มต้นชำระหนี้แค้นในชีวิตของเขาอีกด้วย!!
 
           แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะพยายามดิ้นขัดขืนเพียงใดแต่นั่นไม่ได้ช่วยสลัดให้ร่างหนาออกไปจากตัวเธอได้เลยแม้แต่น้อย น้ำใสๆ เริ่มไหลรินออกมาจากดวงตาคู่โต ภาดาได้แต่รู้สึกน้อยใจในโชคชะตา ทำไมเธอต้องมาเผชิญเรื่องแบบนี้ด้วย เธอทำอะไรผิดนักหรือ ในขณะเดียวกันเธอก็เริ่มรู้สึกถึงความหนาวเย็นทั่วเรือนร่าง  บัดนี้เสื้อผ้าชิ้นน้อยชิ้นใหญ่ที่เคยอยู่บนร่างกายเธอได้ลงไปเกลื่อนกลาดบนพื้นไม้หรูเรียบร้อยเสียแล้ว 
 
          ใช่ว่าร่างสูงจะไม่เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังน้ำตาไหลรินและหวาดกลัวเพียงใด แต่นั้นแหละคือสิ่งที่เขาต้องการ!!!
 
" อย่าทำเป็นไร้เดียงสาไปหน่อยเลย " แม้จะรู้สึกขัดหูขัดตาเล็กน้อยกับภาพหยาดน้ำตาอาบแก้มของคนตัวเล็กใต้ร่าง แต่เขาก็ยังหาได้ใจอ่อนไม่ เขาพร่ำจูบไปพูดไป ชั่ววินาทีที่ภาดารู้สึกเหมือนจะขาดลมหายใจเธอจึงจำเป็นเผยอปากออกและนั่นถือเป็นจังหวะให้ร่างหนาได้สอดใส่ลิ้นอุ่นรุกล้ำเข้าไปดูดกลืนความหวานด้านใน มือหนาซุกซนวนเวียนลงไปที่สะโพกและต่ำลงเรื่อยๆจนถึงกลีบกุหลาบน้อยของภาดา แม้จะย้ำบอกใจตนเองว่าอย่าได้หลงไหลไปกับอารมณ์เบื้องหน้า แต่ดูเหมือนว่าร่างกายเธอจะไม่เล่นด้วยเอาเสียเลย 
 
" คงไม่ใช่แค่น้ำตาแล้วสินะที่ไหลออกมา " เคลย์ถอนจูบก่อนเลื่อนไปกระซิบข้างหูร่างเล็กใต้ลำตัวเขา 
 
" คนเลว!! "
 
" จุ๊ ๆ..ผมเลวไม่ได้ครึ่งหนึ่งของครอบครัวคุณหรอกน่า " เอ่ยจบเขาก็สอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปยังกลีบกุหลาบน้อยแบบไม่ให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว
 
" อ๊ะ!! เอาออกไปนะ !! " เสียงอุทานหลุดออกจากเรียวปากบาง เธอทั้งเจ็บ ทั้งหวาดกลัว ทั้งโกรธแค้นคนตรงหน้า 
 
" คุณคงจำผมไม่ได้สินะ ภาดา " ภาดาชะงักนิ่งเมื่อได้ยินประโยคภาษาไทยออกมาจากปากของชายหนุ่มหน้าอินเตอร์คนนี้! เหลือเชื่อที่เขาจะพูดไทยได้ชัดเจนเพียงนี้ เขาเป็นใครกันแน่? เธอได้แต่สงสัยในใจ และเหตุใดถึงทำกับเธอเพียงนี้ " งั้นไว้หลังจากเราขึ้นสวรรค์กันแล้วผมจะไขข้อสงสัยให้คุณแล้วกัน "
 
           เคลย์ไม่รีรอที่จะงัดความเป็นชายขึ้นจอปากกลีบกุหลาบชมพูสดก่อนจะกดมันเข้าไปอย่างช้าๆ แค่เริ่มต้นเขาก็สัมผัสได้ทันทีว่าดอกกุหลาบกลีบสวยของร่างเล็กตรงหน้าถูกเขาเข้าเชยชมเป็นคนแรก ปากทางที่คับแคบยิ่งบีบรัดความเป็นชายอันใหญ่โตตามแบบฉบับชาวตาน้ำข้าว 
 
" อ๊ะ ..ได้โปรด ฉันเจ็บ " 
 
             เคลย์ไม่สนใจคำร้องขอของร่างบางตรงหน้าแม้เเต่น้อย เขายังคงเดินหน้าเต็มกำลังและเพิ่มความถี่และรุนแรงมากยิ่งขึ้น!! ชายหนุ่มโน้มตัวลงมากดจูบบนริมฝีปากบางปลุกแรงปราถนาในคนใต้ร่างมากขึ้น
 
" ครางออกมาสิ หรือยังไม่เสียวพอ " เสียงเข้มกระเส้าด้วยความเสียวส่าน ความคับแน่นทำให้เค้ารู้สึกสุขสมมากกว่าครั้งไหนๆ และยิ่งรู้สึกซะใจเมื่อตนเปนคนแรกที่ได้เข้ามาลิ่มลอง
 
" คนใจร้าย !! ฉันเกลียดคุณ!! " ภาดากดเล็บยาวลงบนแผ่นหลังหนาด้วยความแค้นและหวังจะสะกดอารมณ์หวาบหวิวขณะนี้ไม่ให้แสดงออกว่าตนก็กำลังรู้สึกเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว ยิ่งอีกฝ่ายเพิ่มความเร็ว ก็ยิ่งยากจะควบคุม
 
" หึ! ผมก็เหมือนกัน !! " ชายหนุ่มกระตุกยิ้มพลางกดสะโพกมนให้แนบชิดลงกับเตียงนุ่ม ไฟปราถนาทวีโหมกระหน่ำ ก่อนจะหลอมหลวมให้ทั้งสองร่ายกายรวมเป็นหนึ่งเดียว   
 
" อ๊าาา... " ร่างทั้งสองกระตุกเล็กน้อยด้วยความเสียวสุดขั้วจากบทรักร้อนแรงที่พึ่งจบไป เสียงหอบกระเส้าเนื่องจากความอ่อนล้าของร่างบางดังขึ้นบางเบาๆ เคลย์มองดูความไร้เดียงสาของหญิงสาวตรงหน้าอย่างเสียดาย มันคงจะดีไม่น้อยถ้าเธอไม่ใช่คนในตระกูลนั้น...
 
 
----------:::::: โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ::::::------------
ความคิดเห็น