ดาวเหนือ/ นิยม

ขอบคุณทุกๆ คนที่ให้ความสนใจพ่อเข้กับน้องบุปผานะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังแรงใจไม่ว่าจะทั้งคอมเม้นต์ ไลค์ แชร์ ดาว เหรียญ หรือกุญแจนะคะ และทั้งหมดนี้ก็คือยาแก้ขี้เกียจดีๆ นี่เองค่ะ แฮ่ๆ ขอบคุณมากๆ นะคะ ร้ากกกกก

บทที่ยี่สิบเอ็ด มารดาบุญธรรมอย่างนั้นรึ?

ชื่อตอน : บทที่ยี่สิบเอ็ด มารดาบุญธรรมอย่างนั้นรึ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 78

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2561 22:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ยี่สิบเอ็ด มารดาบุญธรรมอย่างนั้นรึ?
แบบอักษร

บทที่ยี่สิบเอ็ด

มารดาบุญธรรมอย่างนั้นรึ?

          “บุบผาสวรรค์!”           

เทพธิดาราชาวดีรีบสะบัดร่างกายออกจากร่างสูง ใบหน้างามเชิดขึ้นจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ           

“กล่าวเช่นใด ใครคือบุบผาสวรรค์”           

พญากุมภีล์ฉงนในใจ เขากล่าวย้ำอีกครั้ง           

“เป็นเจ้าอย่างไรบุบผาสวรรค์ เจ้าอยู่ตรงนี้ เจ้ากลับมาแล้ว”           

เขาโผเข้ามากอดรัดนางไว้อีกครั้ง ครานี้ถึงจะดินอย่างไรนางก็ดิ้นไม่หลุด นางใช้สองแขนทุบไหล่เขาดังปึกๆ           

“ปละ...ปล่อยข้านะ! ท่านเป็นใคร! ปล่อยเดี๋ยวนี้! กำเริบเกินไปแล้วนะ! ท่านมาสัมผัสสตรียังไม่ออกเรือนเช่นข้าได้อย่างไร ปล่อย!”           

ราชากุมภีล์เริ่มคิ้วกระตุก           

“เจ้าว่าอย่างไรนะ”           

“ข้าไม่ใช่ใครก็ตามที่ท่านกล่าวถึง ข้ามียศมีศักดิ์ ข้าเป็นสตรีมีบิดามารดา”           

“ไม่จริง จ้าลืมข้าอย่างนั้นรึ ข้านี่ไง ราชากุมภีล์สามีของเจ้า”           

เขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำเอ่อคลอ           

ราชาวดีสะบัดศีรษะไปมา           

“ท่านวิปลาสไปรึ ข้าไม่มีสามี! ข้าเพิ่งตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปหลายร้อยปี ข้าจะเอาเวลาที่ไหนไปมีหา!”           คิ้วของพญากถมภีล์เริ่มขมวดเข้าหากันมากยิ่งขึ้น เขาเค้นเสียงออกมา          

 “เจ้า...เจ้าว่าอย่างไรนะ?”           

“ข้าไม่รู้จักท่าน ปล่อย!”           

“เจ้ามีชื่อว่าอะไร?”           

“ปล่อยข้าก่อน”           

เขาขยับร่างกายออกมาห่างเล็กน้อย นางได้แต่กลอกตาเพราะก็ขยับไปไหนมากไม่ได้เมื่อแขนทั้งสองข้างของเขายังจับแน่นอยู่บนไหล่ของตนเอง           

“ข้ามีนามว่าราชาวดี เป็นเทพธิดา ข้ามิใช่บุบผาสวรรค์ที่ท่านกล่าวถึง ข้ามิใช่ภรรยาใครเพราะข้ายังไม่มีสามี...”          

 พญากุมภีล์แน่นิ่งไป ...เป็นนาง...นางกลับสู่ร่างเดิม จริงหรือนี่! สวรรค์เมตตาให้นางกลับร่างเดิม! เขามั่นใจว่าตรงหน้านี่คือนาง เจ้าจันทร์ บุบผาสวรรค์ หรือราชาวดี นั่นคือนางทั้งสิ้น!           

เขารวบร่างนางมาแนบอก กระบอกตาร้อนผ่าว           

“ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณที่เจ้ากลับมา”           

เทพธิดาราชาวดีอึ้งไปอีกครั้งเมื่อถูกดึงเข้าหาร่างกาย ชักจะเปลืองตัวเกินไปแล้ว!           

“ทะ...ท่าน!”           

“เจ้ากลับมา เจ้าจันทร์ บุบผาสวรรค์ ราชาวดี ล้วนเป็นเจ้า!”           

“หา?”           

นางสงสัยนัก เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงเอาแต่อ้างว่านางเป็นนั่นเป็นนี่ หรือเขาวิปลาสไปแล้ว?           

“ปล่อยนะ! ท่านเป็นคนบ้ารึ?”           

ราชากุมภีล์ ขยับร่างกายออกห่างเล็กน้อย เขากวาดตามองใบหน้าเล็ก สบเข้ากับดวงตาดุที่แสนจะว่างเปล่า ฉับพลันดวงใจก็ปวดแปลบขึ้นมา          

 นาง...จำเขาไม่ได้รึ?           

“บุบผา...”          

 “นามข้าคือราชาวดี”           

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะกล่าว “ราชาวดี...เจ้าจำพี่ไม่ได้หรือ?”           

เทพธิดาราชาวดีมองเขาอย่างคนบ้า นางรีบถอยกายออกห่าง พลางมองเขาอย่างหวาดกลัว           

“ชายชาตรีรูปงามกำลังมากเช่นท่านไม่น่าเป็นบ้าเช่นนี้เลย ถือว่าเป็นวาสนาที่ได้พบ นับจากนี้ขอลาขาด”           กล่าวเสร็จนางรีบกระโดดไปยังธารา อุ้มตัวเด็กน้อยไว้แล้วเตรียมตัวหนีหาย          

 ราชันย์กุมภีล์ไหวตัวทัน เขารีบกระโดดเข้าขวางหน้า กักทั้งสามไว้ในวงเวทย์ปริศนา           

“ท่าน!”           

เทพธิดาราชาวดีถอยกรูดไปด้านหลัง ตอนนี้นางเสียเปรียบเพราะตนเองมีเด็กอยู่ในอ้อมแขน ทว่าเจ้าของวงเวทย์กลับไม่คุกคาม เขามองมาทางนางอย่างเว้าวอนก่อนจะเอ่ย          

 “ข้าขออภัยแม่นาง เป็นข้าที่จำผิด หากแต่เด็กที่อยู่ในอ้อมกอดท่านเป็นบุตรของข้า ได้โปรดส่งเขาให้ข้าเถิด”           เทพธิดาราชาวดียังคงมีแววตากังวล นางกอดกระชับเด็กน้อยแน่นขึ้นจนคนตัวเล็กเริ่มลืมตาตื่น           

“ท่าน...แม่”           

“ธารา”          

 เด็กน้อยมองไปรอบๆ ก่อนจะสะดุดตาเข้าที่ร่างใหญ่ของบิดา           

“ท่านพ่อ!”           

“อะไรนะ!”  เทพธิดาราชาวดีอุทานออกมาเมื่อเด็กน้อยเรียกบุรุษตรงหน้าว่าท่านพ่อ           

“ท่านแม่! นี่คือท่านพ่อข้า!” 

เด็กน้อยธารากระโดดลงจากอ้อมกอดของมารดา เขาวิ่งเข้าไปกอดเอวของผู้เป็นบิดา แล้วเอ่ยแนะนำเจื้อยแจ้ว          

 “ท่านพ่อ! นี่คือท่านแม่ที่ข้ากล่าวถึง...”





------------------------------------------

งงเลยจิราชาวดี

พ่อเข้งานเข้าแล้วนะ เมียลืม

ธาราน้อยกาวใจพ่อแม่

แล้วแจกันนะออเจ้า จะพยายามมาอัพบ่อยๆ เด้อ อิอิ









​ข้ามาในวันนี้ เนื่องจากจะมาบอกออเจ้าทั้งหลายว่า..

คืนนี้พ่อเข้มาแน่นอนจ้า ดึกๆ หน่อยหนาออเจ้า


อัพเดททท

อัพแล้วไปต่อในบทที่ 21 นะออเจ้า เข้าไปอ่านๆ

ปอลิง ขออภัยหากเกิดการแจ้งเตือนถี่ๆ เนื่องจากว่าไรท์ขออนุญาคปรับราคาเหรียญนะเจ้าคะ ขออภัยในความไม่สะดวกหรือน่ารำคาญจริงๆ ขออภัยท่านทั้งหลายด้วย และขอขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด

รักนะเตง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}