🌹Rosé.🌹

กูคืนคนที่จะลากมึงลงนรก...

D : ผู้บุกรุกนิสัยสถุนต่ำตมมาก!!!

ชื่อตอน : D : ผู้บุกรุกนิสัยสถุนต่ำตมมาก!!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 513

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2561 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D : ผู้บุกรุกนิสัยสถุนต่ำตมมาก!!!
แบบอักษร

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

(อพอลโล่)

---


"ฮืมม..ฮื้มม"

เห้ออ ชีวิต ทำไมหญิงสาวแสนสวยนามว่าผิงผิง อย่างฉันต้องมานอนอ่านหนังสือเล่มเดียวเป็นปีละไม่เข้าใจน่ะ เราคงสมองทึบจริงๆอ่ะ นี่ก็ผ่านมาหลายปีล่ะน่ะ ที่เขาไปเมื่อไหร่จะกลับมา คิดถึงพี่พอลจัง ตอนนี้เขาคงจะหล่อเหลา สง่าดูเป็นลูกคุณหนูแน่ๆเลย


สมองฟุ้งไปถึงเรื่องต่างๆนาๆ ก็ต้องหยุดความคิดแล้วตั้งใจอ่านหนังสือต่อ หนังสือก็หนังสือของพี่พอลนั่นแหล่ะก็คุณแม่มินิให้ผิงย้ายมาอยู่ในห้องพี่พอลและคุณแม่ก็ให้ผิงเรียกว่าคุณแม่คุณพ่อ ตอนนี้ท่านทั้งสองบอกจะไปฮันนีมูนยาวที่ต่างประเทศเดือนกว่าๆ และพึ่งไปเมื่อวานด้วย-*- ที่บ้านเลยเหลือแค่ผิงกับแม่บ้านคนสวน ถึงผิงจะเป็นคนโปรดของคุณแม่แต่ผิงก็ยังช่วยทำงานบ้านตามปกติพร้อมกับพี่พัดน่ะ


โอ๊ยยย..พีทาโกรัสนี่คืออะไรเนี่ยย แล้ว ไซน์คอสแทนนี่อีกอ่ะ ไหนจะสแคว์รูทกับมุมอีก ผิงผิงอายุ20ปีล่ะน่ะ แต่ไม่เข้าใจอ่ะ ต้องเป็นเพราะหนังสือของพี่พอลแน่ๆเลยที่ทำให้ผิงผิงไม่เข้าใจ


ติ้ง!

ร่างบางที่นอนอ่านหนังสือบนเตียงได้ยินเสียงข้อความ จากสมาร์ทโฟนสุดหรูที่คุณแม่ซื้อให้


MINII_II

( วันนี้คุณลุงคุณป้าไม่อยู่บ้านกันน่ะจ้ะ )

(หนูรู้แล้วค่ะ)

จริงด้วย พอคุณลุงคุณป้ารู้ว่าพ่อแม่จะไปฮันนีมูลก็เก็บกระเป๋ากันใหญ่แล้วตามไปทันที55 เหลือเราอยู่บ้านคนเดียว

(ขอให้หนูมีความสุขน่ะจ้ะหนูผิง)

(ค่ะ?)

(เซอร์ไพรส์จ้ะ..อุ้บบส์)


เอิ่ม..ถ้าคุณแม่บอกแบบนี้ ตื่นเต้นมากค่ะ-*- แต่ก็ตื่นเต้นจริงๆแหล่ะ เซอร์ไพรส์อะไรน้าาา




...


แกร๊ก..


ผมเปิดประตูห้องเข้ามาและถอดเสื้อโค้ดสีขาวออกพลางเอาช่อดอกไม้วางบนโซฟา แต่ว่า..


"เฮ้ย!! ใครน่ะ"

ผมตะคอกขึ้นเสียงใส่ผู้บุกรุกที่เข้ามาในห้องของผม


"เห้ยยย นายเป็นใคร!!เข้ามาในบ้านของฉันได้ไง"

"บ้านเธอ?!"

"เออ..บ้านของคุณแม่กับคุณพ่อ ล่ะนายเป็นใคร เป็นโจรหรอ "


"เธอนั่นแหล่ะเป็นใครเข้ามาในห้องฉันได้ไง!!!"

"อะไร! ผิงอยู่ในห้องนี้มาหลายปีแล้วน่ะ! นี่ห้องของพี่พอล คุณแม่ให้ผิงมาอยู่ที่ห้องพี่พอล!!!"


"ว่าไงน่ะ? เธอชื่อไร"


"ผิงผิง"


...เงียบเลยคับ ผู้หญิงน่ารักปากจัดคนนี่เนี่ยน่ะผิงผิง ยั่ยเปิ่นคนนั้นกลายเป็นสาวน้อยน่ารักขนาดนี้เลยหรอ ผมวางเสื้อโค๊ดลงบนโซฟาแล้วเดินไปหาเธอ แต่ดูร่างบางจะตกใจคนแปลกหน้า?


"ตกใจอะไร"


"..คะ คุณเป็นใคร ชื่ออะไร"


"หึ..อพอลโล่"

พอผมบอกชื่อไป เธอดูอึ้งมาก  ทำตาโตเท่าไข่ห่าน ตลกอ่ะทำตาโตทั้งๆที่ใส่แว่น ผมหน้าม้านั่นอีก เอ๋อชัดๆ

"ไม่..ไม่ใช่ พี่พอลไม่ใช่คนแบบนี้"


"เอ๋?"

ผมตกใจกับคำพูดของผิงผิงมาก อะไร ผมไม่ใช่ผม ผมเป็นแบบไหนว่ะ ผมมองดูตัวเองอีกครั้งก่อนจะจ้องหน้าเธอเอาเป็นเอาตาย อะไรว่ะ ผมเป็นคนแบบนี้เธอยังว่าไม่ใช่อีก


"พี่พอลต้องหล่อเท่ เก่ง ฉลาด ล่ะต้องดูเป็นลูกคุณหนู มีมารยาท ไม่ใช่ หล่อ เท่ โหด แบดบอย ไม่มีมารยาทแบบบนาย"


-..- แต่ก็ขอบคุณที่เธอยังชมผมว่าหล่ออ่ะน่ะ

"เธอคิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นหรอ? คนแบบที่เธอบอกก็แค่ตอนเด็ก นี่ฉันโตแล้ว ก็ต้องเปลี่ยนดิ ละมาทำอะไรที่ห้องของฉัน"


"นี่พี่พอลจริงๆน่ะหรอ"

-..-ผมพูโขนาดนี้ล่ะยังไม่เชื่อ เอ่อ ไม่ใช่พี่พอลก็ไม่ใช่ เอาที่สบายใจเลยคับ

"อืม ตอบคำถามมา"


"บลาๆๆๆๆ...."


19.45น

ผมนั่งตรงโซฟาส่วนผิงผิงนั่งบนเตียงผม เธอเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นและตอบคำถามทั้งหมดที่ผมอยากรู้ เหอะคุณพ่อกับคุณแม่และลุงๆป้าๆนี่จริงๆเลย พอผมบอกว่าเรียนจบแล้วจะกลับมาบ้านก็ขนของหนีไปฮันนีมูลซ่ะงั้น สรุปตอนนี้ผมอยู่กับผิงผิงสองคน..ไม่สิ นายก็อยู่ด้วยนิ


"พี่พอลค่ะ.."

"อะไร"

ผมหันมามองหน้าเธอ เธอสะดุ้งก่อนจะหลบสายตาแล้วเตรียมเก็บหนังสือของผมที่เธอชอบอ่านแต่ไม่รู้เรื่อง

"เรียกแล้วไม่พูด"


"อ่ะ..คะ คือ หนูผิงอยากจะบอกพี่พอลว่าอย่ามองหนูผิงแบบนั้นได้ไหมค่ะ หนูผิงกลัว"

เธอพูดเสียงสั่นๆแล้วก็ไม่มองหน้าผม..เอิ่มก็สายตาผมเป็ฯแบบนี้หนิ จะให้ทำตาเยิ้มใส่เธอก็คงไม่ใช่

"เอ่อๆ ฉันหิวข้าวล่ะลงไปกินข้าวกัน ไอ่นายก็รอล่ะ"

"นี่!!ทำไมพี่พอลไม่มีมารยาทล่ะค่ะ ต้องพูดเพราะๆกับสตรีสิ พี่พอลเป็นคนสอนมารยาทให้หนูผิงเองน่ะ"

"เรื่องของฉํน ฉันอยากจะมีมารยาทไม่มีมารยาทก็เรื่องของฉํน อย่ายุ่ง!!"

"อึก.."


ผมเดินตรงไปที่ประตูแล้วก็เปิดประตูพร้อมๆกับที่ไอ่นายกำลังจะเปิดประตูเข้ามาหาผม

"แม่บ้านเตรียมอาหารยัง"

"อืม เตรียมแล้ว กำลังจะมาเรียกลงไปพอดีเลย ..น้องผิงผิง..."


"กุลงไปก่อนล่ะกัน"

ผมบอกไอ่นายก่อนจะเดินลงมา


.....

"ฮึก.."

ทำไมต้องพูดขึ้นเสียงใส่หนูผิงด้วย ทำไมต้องมีมึงมีกุด้วยหนูผิงจะฟ้องคุณแม่

แกร๊ก

เขาเดินกลับเขามาในห้อง พี่นายก็พูดขึ้นสะก่อน..

"น้องผิงร้องไห้ทำไมค่ะ ไม่ร้องน่ะ"

สุดท้ายพี่นายก็คอยปลอบเราตลอด

"หนูผิงจะฟ้องคุณแม่"


(ฮัลโหล..เจอเซอร์ไพรส์ยังจ้ะ)

"คุณแม่..พี่พอลว่าหนูผิง พี่พอลใจร้ายใส่หนูผิงฮือออ"

(ห้ะะ แม่ขอคุยกับพอลหน่อยสิจ้ะ)

"ค่ะ"

ฉันเดินไปหาพี่พอลแล้วยื่นมือถือไปให้พี่พอล แล้วเบะปากให้ทีนึง ต้องโดนคุณแม่ดุแน่ๆ สะใจค่ะ!! 


"คุณแม่ครับผมหิวข้าว แค่นี้น่ะครับ"

"0.0"

​พอพี่พอลรับสายปุ้ป พี่พอลก็พูดใส่มือถือไม่รอให้คุณแม่พูดแล้วตัดสายเลย อะไรกัน พี่พอลที่นิสัยดีของหนูผิงหายไปไหน..

"..อ่ะ รีบๆตามลงไปด้วยกุหิว"


พี่พอลยื่นมือถือคืนเเล้วเบะปากคืนด้วย ก่อนจะบอกพี่นายแล้วเดินลงไป....

กรี๊ดดดดด หนูผิงจะไม่ยอมให้พี่พอลเอาคืนแบบนี้ รู้จักหนูผิงน้อยไปสะแล้วว


-------------------- ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น