ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พริตตี้แคดดี้ (ต่อ)

ชื่อตอน : พริตตี้แคดดี้ (ต่อ)

คำค้น : ยั่วรักทินภัทร, เด็กเสี่ย, สนามกอล์ฟ, พริตตี้, แคดดี้, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 987

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2561 10:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พริตตี้แคดดี้ (ต่อ)
แบบอักษร

            “ดีนะครับ ได้รับการตอบรับจากลูกค้าดีทีเดียว จนตอนนี้น้อง ๆ ไม่พอจะให้บริการเลยละ นี่ผมก็ประกาศรับสมัครเพิ่มอยู่ เหนื่อย ๆ ร้อน ๆ มีน้องสวย ๆ คอยให้กำลังใจ นักกอล์ฟนี่ตีกันลื่นเลยครับ ฮ่าฮ่า ของที่ระลึกก็ขายดีขึ้นด้วย น้อง ๆ เขาก็เชียร์กันเต็มที่”

            “อืม...ดี” ทินภัทรนั่งพยักหน้ายิ้มกริ่ม รับทราบข้อมูลด้วยความภูมิใจ เพราะโครงการพริตตี้แคดดี้นี้ เขาเองที่เป็นคนดึงเข้ามาใช้ในสนามกอล์ฟของตน

            “อ้อ! นั่นครับ คุณทิน เสี่ยวินกับเสี่ยธันมากันแล้วครับ” จรูญที่นั่งหันหน้าไปทางประตูเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นสองเสี่ยเพื่อนของเจ้านายเดินเข้ามาในห้องอาหาร

            ทินภัทรหันไปทางประตู ชูมือให้ทั้งสองเสี่ยเห็น เสี่ยเจ้าของร้านทองอย่างวินสตัน และเสี่ยโรงเหล้าอย่างธันวา เห็นเข้าก็รีบเดินตรงเข้ามาหา

            “สวัสดีเสี่ย ไหนบอกว่าเพิ่งออกจากกรุงเทพฯ ทำไมมาถึงก่อนพวกเราอีก” เสี่ยธันวาส่งเสียงทักทินภัทรเจ้าถิ่น เมื่อเดินเข้ามาใกล้

            “ไม่เห็นต้องแปลกใจเลยเสี่ยธัน ขานี้ถ้าไม่เหยียบจนมิดไมค์ก็ใกล้เคียงละ” เป็นเสี่ยวินสตันที่ตอบแทนคนถูกถาม

            “ฮ่าฮ่า นั่งกันก่อนครับ มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเสี่ยวิน ผมก็มาเรื่อย ๆ นั่นแหละ แต่จังหวะผมอาจจะดีหน่อย รถไม่ติด ไฟแดงไม่ค่อยเจอ ก็เลยมาถึงเร็วน่ะ

            “สวัสดีคุณจรูญ ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีนะครับ” เสี่ยวินเดินเข้ามาขยับเก้าอี้นั่ง พร้อมกับเอ่ยทักทายผู้จัดการสนามกอล์ฟอย่างคนคุ้นเคยอีกด้วย

            “ครับ สบายดีครับ จะไม่ได้เจอนานได้ยังไง ก็เสี่ยสองคนไม่มาเยี่ยมผมบ้างเลยนี่ ไม่รู้ว่ายุ่งกับงานหรือว่ายุ่งกับการจัดคิวสาวอยู่นะครับคุณทิน”

            “ฮ่าฮ่า ผมว่าอย่างหลัง” ทินภัทรหัวเราะชอบใจ ที่ลูกน้องของตนเองพูดได้ถูกจุดสำคัญ 

            “อันนั้นเหตุผลของเสี่ยวินเขา ส่วนของผมน่ะเลิกแล้วครับ” เสี่ยธันวารีบบอกปัดทันที

            “เออใช่ ไหนเสี่ยบอกว่าจะพาสุดที่รักมาด้วยยังไงละครับ ผมไม่เห็นเลย เอาไปทิ้งไว้ที่ไหนเสียล่ะ?” ทินภัทรถามหาภรรยาเสี่ยธันวา

            “พาไปส่งไว้ที่ร้านสปาครับ พามาเดินร้อน ๆ เดี๋ยวอารมณ์จะขึ้นซะก่อน”

            “เสี่ยจะได้จ่ายทิปให้น้องพริตตี้แคดดี้ที่นี่ได้สะดวกใช่ไหมล่ะ ผมรู้ทันหรอกน่ะ” เสี่ยวินสตันขัดขึ้นอย่างคนรู้จักนิสัยกัน

            “ฮ่าฮ่า นี่ผมคงปิดอะไรเสี่ยไม่ได้เลยสินะ เสี่ยวิน” เสี่ยธันวาหัวเราะชอบใจ

            “แล้ววันนี้ทั้งสามคนจะใช้บริการของน้องคนไหนดีครับ นี่ครับน้อง ๆ ที่มาเข้ากะตอนนี้” จรูญพูดพร้อมกับยื่นแท็บเล็ตที่เปิดหน้าของบรรดาพริตตี้แคดดี้ที่มาทำงานให้ทั้งสามเสี่ยเลือก

            หลังจากเลือกกันเสร็จเรียบร้อย จรูญก็กดส่งข้อมูลเข้าระบบ เจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่รับจองโดยตรงก็จะเห็นข้อมูลจากเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวกลาง จากนั้นก็จะแจ้งไปยังสาว ๆ ที่ถูกเลือกให้เตรียมตัวไปออกรอบกับสามเสี่ย

            สามเสี่ยนั่งพูดคุยกันต่ออีกไม่นานนัก เพราะได้เวลาที่จองรอบตีเอาไว้ รถกอล์ฟหนึ่งคัน บรรจุผู้ตีหนึ่งคน แคดดี้หนึ่งคน พริตตี้แคดดี้อีกหนึ่งคน รวมทั้งกระเป๋าไม้กอล์ฟซึ่งบรรจุไม้ตีเอาไว้ครบทุกหัว คันของทินภัทรนำขบวนไปที่กรีนที ซึ่งเป็นจุดเริ่มตี

            “ผมว่าเรามากำหนดบทลงโทษ เพิ่มความสนุกกันหน่อยดีกว่าไหมครับ งานนี้ใครตีลงน้ำ ลงทราย หรือว่าเข้าป่า จะโดนลงโทษอะไรดี” ทินภัทรเกิดความคิดที่จะเพิ่มสีสันให้กับเกมของเขา จึงได้ถามหาแนวร่วม

            “เออ เอาสิ ใครตีตกน้ำ ผมว่าก็ให้กินน้ำไปเลยดีกว่า ตีตกน้ำหนึ่งครั้ง กินน้ำหนึ่งขวดไปเลย” เสี่ยธันวาเสนอความคิด

            “โอ้ว! นี่ออกแนวตัดกำลัง กะเอาให้จุกไปต่อไม่ได้เลยใช่ไหมเนี่ย” เสี่ยวินสตันเอ่ย

            “แล้วโอเคหรือเปล่าล่ะ” เสี่ยธันถามกลับ

            “เห้ย! โอเคสิ ผมโอเค เพราะผมมั่นใจ ว่าผมจะไม่ตีตกน้ำอยู่แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า” ทินภัทรตอบ

            “ก็ได้ เสี่ยทินโอเค ผมก็โอเค ถ้าอย่างนั้นผมกำหนดบ้าง สำหรับคนที่ตีตกบ่อทราย จะต้องถูกน้องพริตตี้หอมหนึ่งที” เสี่ยวินสตันตอบรับ พร้อมกับเสนอบทลงโทษข้อต่อไป

            “เฮ้ย! เสี่ย นั่นเรียกว่าทำโทษเหรอนั่น แถวบ้านผมเรียกว่าการให้รางวัลนะ ฮ่าฮ่า” เสี่ยธันวาเอ่ย

            “อ้าว! ไม่ใช่เหรอ” เสี่ยวินสตันทำหน้าตีมึน

            “เว้นน้อง ๆ เขาไว้หน่อยครับ อนาคตของชาติ ที่มากันนี่ บางคนยังเป็นนักศึกษาอยู่ก็มี ถ้าจะเอาบทลงโทษอย่างที่ว่า รอคืนนี้ครับ คุณจรูญเขาจัดเอาไว้ให้อยู่แล้ว” ทินภัทรบอกเจ้าของความคิด

            “ฮ่าฮ่า แหมคุณจรูญนี่รู้ใจ ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนเป็นใครตีตกทราย ก็ให้ถอดรองเท้าเดินลงไปย่ำในทรายเสียเลยแล้วกัน” เสี่ยวินสตันหัวเราะชอบใจ ก่อนจะเปลี่ยนบทลงโทษของตัวเองใหม่

            “โอเค ตีตกน้ำต้องกินน้ำหมดขวด ตีลงทรายก็ถอดรองเท้าลงไปเดินเท้าเปล่าในบ่อทรายนั้นเลยนะ ถ้าอย่างนั้น ตีเข้าป่าก็ให้หากิ่งไม้มาคล้องคอเอาไว้แล้วกันนะ แล้วก็ห้ามเอาออกจนกว่าจะจบเกม” ทินภัทรเสนอความคิดบ้าง

            “โอ้โหเว้ย! เจ้าของสนามกอล์ฟนี้ ทำไมโหดนักวะ” เสี่ยธันวาถึงกับโอดครวญ

            “โหดไปเหรอ งั้นเอาใหม่ เปลี่ยนเป็นหาดอกไม้หรือใบไม้มาทัดหูไว้ก็ได้ โอเคหรือยังครับ”

            “โอเค ผมยังไงก็ได้อยู่แล้ว เพราะผมมั่นใจว่า ฝีมือระดับผมแล้ว ผ่านอุปสรรคทั้งหมดไปได้แน่นอน ฮ่าฮ่า เอาหรือยังล่ะ” เสี่ยวินสตันเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ

            “เอาสิครับ เริ่มเลย เสี่ยวินจะเริ่มก่อนเลยก็ได้ เอาเลยครับ” ทินภัทรเอ่ย

            เสี่ยวินสตันตีเปิดเกมส์ไปได้อย่างสวยงาม อีกสองหนุ่มตีตามไป ก่อนจะเคลื่อนขบวน ตามไปดูผลงานของตนเอง

            ารตีกล์อฟครั้งนี้  ยังคงเต็มไปด้วยความสนุกสนานดังเช่นทุกครั้งที่ก๊วนเพื่อนเสี่ยมารวมตัว ผลจากการตีไม่มีใครต้องรับบทลงโทษใด ๆ เนื่องจากฝีมือของแต่ละคนก็อยู่ในระดับที่จะเทิร์นโปรฯ ได้แล้วทั้งนั้น

            หลังจากทั้งสามเสี่ยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันแล้ว ก็ออกมานั่งคุยกันที่ห้องอาหารอีกครั้ง ก่อนจะตกลงเปลี่ยนสถานที่ไปเป็นที่ไนท์คลับชื่อดังในเมืองย่าโม อะไรจะดีไปกว่าการได้นั่งคุยกับเพื่อนรู้ใจ จิบเครื่องดื่มรสชาติถูกคอ เคลียเคล้ากับสาวน้อยช่างปรนนิบัติ แถมมีเพลงเพราะ ๆ ให้ฟังด้วย แต่ความแตกต่างอยู่ตรงที่สาวน้อยช่างปรนนิบัติของเสี่ยธันวา คือสาวน้อยตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่ตัวสำรองอย่างคนอื่น

            เสี่ยธันวานั้น ออกจากสนามกอล์ฟก็ไปรับภรรยาสาวจากสปา แล้วตามเพื่อนมาที่ไนท์คลับชื่อดัง ส่วนอีกสองคนที่เหลือนั้น ตรงไปรอกันอยู่ก่อนแล้ว

            “มีเมียก็ไม่ดีอย่างนี้นะเสี่ย จะไปไหนก็ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง สู้อย่างเราไม่ได้ อยากไปไหนก็ไปได้เลย ไม่รู้ว่าเสี่ยธันเขาคิดยังไงนะ” ทินภัทรที่ขณะนี้มีสาวสวยขนาบอยู่ทั้งซ้ายขวาพูดกับเสี่ยวินสตัน ที่มีสาวอยู่ข้างกายไม่แพ้กัน

            “แต่จะว่าไปมันก็มีข้อดีอยู่เหมือนกันนะ บางทีการออกมาหาเอานอกบ้านมันก็เหนื่อยนะ ได้มาแต่ความฉาบฉวย”

            “เอ๊ะ! เสี่ยวินพูดอย่างนี้แสดงว่าจะกลับเข้าบ้านตามเสี่ยธันไปอีกคนแล้วละสิ”

            “ก็อยากอยู่” เสี่ยวินสตันเปลี่ยนจากน้ำเสียงจริงจังในตอนแรก กลับมาเป็นขี้เล่นเช่นเดิม ก่อนจะหันไปพูดกับสาว ๆ ข้างตัวพร้อมทั้งเชยคางสาวน้อยมาหอมไปอีกคนละฟอด “แต่ไม่รู้ว่าจะมีสาวคนไหนอยากไปอยู่กับเสี่ยบ้างหรือเปล่านะ”

            “อยากสิคะเสี่ย แต่เสี่ยจะให้หนูไปอยู่ด้วยจริงหรือเปล่าคะ กลัวแต่ว่าพอเสี่ยเบื่อแล้วก็จะไล่หนูกลับสิไม่ว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นพวกหนูคงเสียใจแย่เลยค่ะ ใช่ไหมฝน” มล สาวคนซ้ายตอบกลับเสี่ยวินสตัน แถมด้วยการขอเสียงสนับสนุนจากเพื่อนสาวอีกด้วย

ความคิดเห็น