นายกะละมัง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่3-มันก็แค่ซ้อมเอง

ชื่อตอน : ตอนที่3-มันก็แค่ซ้อมเอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 79

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2561 14:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3-มันก็แค่ซ้อมเอง
แบบอักษร

"นี่พวกเจ้าลืมไปแล้วหรอว่า ตอนนี้ เรากำลังทำอะไรอยู่" พลเอกพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปโดยรังสีอำมหิต

"อะ..เออ พวกเราไม่รู้ครับท่าน" พวกเขาตอบกลับด้วยความหวาดกลัว  "หึ หึ นี่พวกเจ้าไม่รู้หรอว่านี่เรากำลังซ้อมป้องกันสัตว์ร้ายอยู่ไงละ" พลเอกพูด   

"พวกนายนี่โง่จริงๆเลย"

"อุส่าผ่านมาได้ไม่น่าโง่เลยเนอะ"

"ใช่ๆ"

เสียงของเหล่าทหารที่แกล้งตายลุกขึ้นมาต่อว่า

"อะ จะ อะ ผมนี่งงเลยครับ"เอกพูดด้วยความงง  "ออ ถึงว่า ไม่เห็นสัตว์ประหลาดเก่งๆเลยซักตัว ฮ่าฮ่า" ดิดพูดกลบความผิด

"เข้าใจก็ดีแล้ว พวกเจ้าสองคน ตามข้ามานี่"พลเอกพูด  "ครับ" ระหว่างทางไปที่ห้องของพลเอก พวกเขาได้เห็นสมบัติ มากมายรอบๆทางเดิน มีกระจกที่ละลายได้เหมือนน้ำแข็ง แต่แข็งกว่าเหล็กกล้า "ว้าว นี่มันสุดยอดไปเลย" ดิดพูด

"เอาละ ข้ามีเรื่องจะบอกพวกเจ้าทั้งสองคน ฟังให้ดีล่ะ" พลเองพูดด้วยน้ำเสียงอันหล่อเหลา "ครับ"เอกพูด

"พวกเจ้า ถูกไล่ออกแล้ว ต่อจากนี้ไป พวกเจ้าไม่ใช่คนของค่ายนี้ ออกไป ออกไป "พลเอกตะโกน

เอ๋??? "นี่ท่านไล่เราออกหรอใช่สิ"เอกพูด    

"ดีแล้วครับท่าน คิดว่าผมจะทนอยู่กับท่านหรอ แค่เห็นโผล่มาใน ทีวี ผมก็ปิดแล้วชิ" ดิดพูด

"โอหังนัก นำ ตัวมันไปปรับทัศนคติ เอ้ย ไม่ใช่ นำไปลบความทรงจำซะ" พลเอกพูดด้วยความโกรธ ทุบโต๊ะลงสองที ตึง ตึง

ทำให้มีชายคนหนึ่งโผล่มาจากพื้นดิน ---แว๊บ---- "ข้ามีนามว่า จั่นเปา"เป็นผู้มาล้างสมอง เอ้ย ความทรงจำเจ้า

รับไป  แชรดด  เกิดแสงสีขาวเต็มไปหมด  "รู้สึกง่วง เฉยเลย"ดิดคิด  "นำมันไปปล่อยไว้เกาะแอปเปิ้ลบี ถ้ามันยังรอดให้ฆ่าซะ" เสียงแว่วก่อนที่ดิดได้ยินจะหมดสติไป

-------------------------------------------------------------------------------------

2ชั่วโมงผ่านไป

.

.

.

.

วิ้ง

วิ้ง

.เสียงแมลงบินวนรอบๆริมน้ำกลางสนามหย้าลมเย็นๆ ในยามเย็น

เออ.นี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย อึก. ปวดเนื้อปวดตัว มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ จำได้ว่าเราสู้กับ ปีศาจมา ..เอ...

เอก ใช่ เอกนายอยู่ไหน อะ.ที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ยนี่มันจะมืดแล้วนี่หว่า เอาละตัวข้า ข้าจะต้องรอดจากที่นี่ให้ได้เลย

-----------------------------------------------------------------------

ดิดหารู้ไม่ว่าอันตรายที่แท้ทริงใกล้เข้ามาแล้ว

                                                                                         to be continued

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น