facebook-icon

ไรท์เขียนลงที่ธัญวลัยที่เดียวนะคะ ถ้าใครเห็นนิยายไรท์ไปอัพที่อื่น บอกไรท์ด้วยนะคะ ❤️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537

ชื่อตอน : BAD FIANCE 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 73k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2561 02:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FIANCE 3
แบบอักษร


#BAD FIANCE 3

JINN TALK :

"จินน์ วันนี้เราไปซื้อของขวัญให้พ่อกันดีไหม?" อยู่ๆคุณแม่ฉันก็เอ่ยถามขึ้น ขณะที่เรากำลังดูละครกันอยู่

"ก็ได้นะคะ คุณแม่จะไปเลยไหมคะ จินน์จะได้ไปเปลี่ยนชุด" ฉันถามคุณแม่ไป เพราะว่าฉันแต่งตัวอยู่บัานด้วยเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเท่านั้น

"จินน์ขึ้นไปแต่งตัวเลยก็ได้ลูก เดี๋ยวแม่รอ" คุณแม่บอกฉันกลับมา

"โอเคค่ะ" พอพูดจบ ฉันก็รีบลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

เอาละ ระหว่างที่ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า เรามาแนะนำตัวกันหน่อยดีกว่า...สวัสดี ฉันจินน์ จนินทร์ ลูกสาวของพ่อเจคและแม่ลินิน (หลายๆคนน่าจะรู้จักพ่อแม่ฉันบ้างแล้วสินะ) และฉันก็มีน้องชายอีกคนนึงชื่อ เน็กซ์ และตอนนี้ฉันเรียนอยู่ที่ Alpha University คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ ปี3 (ส่วนน้องชายฉันเรียนที่เดียวกันแต่ปี1) ในตัวฉันมันไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจสักเท่าไหร่หรอก ฉันไม่ได้ฮอตหรือว่าป็อปอะไร ฉันก็แค่นักศึกษาธรรมดาๆคนนึงเท่านั้น...

ครืดดดดดดด ครืดดดดดด ขณะที่ฉันกำลังแต่งตัวอยู่ เสียงโทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้น...

(FERIS) :เฟ-ริส:

ติ้ด!

"ว่าไงยะ" ฉันเอ่ยทักทายปลายสายไป คนที่โทรเข้ามาก็คือยัยเฟริสเพื่อนสนิทของฉันนั่นเอง หลานคนอาจจะงงว่าเฟริสมาเป็นเพื่อนของฉันได้ยังไงใช่ไหมละ...คือว่าต้องบอกก่อนว่าพ่อแม่ของเราเป็นเพื่อนสนิทกัน (คงรู้เรื่องพ่อแม่แท้ๆของยัยเฟริสกันแล้วเนอะ) ก็นั้นแหละ หลังจากที่น้าญาดารับยัยเฟริสมาเลี้ยง พวกเราก็มักจะเล่นกันอยู่บ่อยๆจนสนิทกัน เพราะว่าเราอายุเท่ากันด้วยแหละ เราเรียนที่เดียวกัน คณะเดียวกันแต่แค่คนละสาขา แต่เราก็มักจะนัดเจอกันอยู่บ่อยๆ ฉันกับยัยเฟริสมีนิสัยที่ค่อนข้างแตกต่างกัน และการใช้ชีวิตของเราก็ต่างกันในระดับนึง เช่น ฉันมักจะเป็นคนเก็บตัวไม่ค่อยเข้าสังคม แต่ยัยเฟริสเนี่ยเจ้าแม่สังคมเลยแหละ รู้จักคนนู้นคนนี้ไปหมด ก็นะ ยัยเฟริสน่ะ ฮอตจะตาย มีผู้ชายเข้ามาจีบเยอะแยะไปหมด แม้กระทั่งตอนที่คบอยู่กับพี่ออสตินยังมีคนมาจีบเลย ยิ่งตอนนี้โสดคงไม่ต้องพูดถึง คิวผู้ชายมันนะยาวเป็นห่างว่าวเลยแหละ...ส่วนฉันก็มีมาจีบบ้าง แต่ก็ไม่ได้เยอะขนาดยัยเฟริส...ยิ่งเวลาเดินด้วยกันนะ ฉันมักจะโดนมองข้ามเสมอ เพราะฉันแต่งตัวธรรมดาๆแต่ยัยเฟริสเนี่ยแหวกหน้าแหวกหลังคนผู้ชายต้องหันมองตามคอแทบหักกันเลยแหละ -.-

ก็บอกแล้วไงว่าชีวิตฉันมันไม่มีอะไรน่าสนใจ...

//ย้ำ!! คาแรกเตอร์ของจินน์คือเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองนะคะ เพราะฉะนั้นโปรดอย่ารำคาญนางเลยที่นางบอกว่าตัวเองธรรมดาและไม่น่าสนใจ//

(อยู่ไหนอะ) เฟริสเอ่ยถามฉันขึ้น

"บ้านๆ มีอะไร" ฉันถามมันไป

(เปล่า แค่เบื่อๆอะ ไม่มีไรทำ เลยโทรมาคุยแก้เซ็ง) มันตอบฉันกลับมา

(ทำไรอยู่อะ?) มันถามฉัน

"แต่งตัว กำลังจะไปข้างนอก" ฉันบอกมันไป และฉันก็แต่งตัวเสร็จพอดี

(ไปไหนนนนน) มันถามฉันทันที

"น่าจะห้าง พาแม่ไปดูของขวัญให้พ่อ" ฉันบอกมันไป ก่อนจะเดินลงบันไดไปด้วย คุยโทรศัพท์กับยัยเฟริสไปด้วย

(อ่อ นึกว่าจะไปดูหนังผู้ชายสักที อิอิ) ยัยเฟริสเอ่ยแซวฉัน

"ฮ่าๆๆ ฉันไม่ใช่แกนะ..." ฉันหัวเราะใส่โทรศัพท์ก่อนจะเดินลงบันไดมาเรื่อยๆ จนกระทั่งสายตาของฉันเหลือบไปเห็นคนที่ยืนอยู่ด้านล่างของบันได...

"พี่ฟีรอซ..."  !!! ฉันเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ นี่เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่...และพี่ฟีรอซก็ยืนมองฉันยิ้มๆอยู่ที่เดิม...

(แกว่าไงนะ?) ยัยเฟริสถามขึ้นอย่างงุนงง

"แค่นี้ก่อนนะ" ฉันบอกมันไป ก่อนจะกดวางสายทันที

ติ้ด!

"คุยกับใครฮะเรา? หนุ่มๆหรอ?" พี่ฟีรอซเอ่ยถามฉันขึ้นอย่างแซวๆ 

"มะ...ไม่ใช่นะคะ" ฉันรีบบอกปฏิเสธพี่เขาไปทันที

"แหน่ๆ พี่ไม่เชื่อหรอก เห็นยิ้มใหญ่เลย" พี่ฟีรอซยังคงแซวฉันอยู่

"ไม่ใช่ซะหน่อย" ฉันบอกปฏิเสธพี่ฟีรอซไปอีกครั้ง...

"คุยอะไรกันอยู่จ้ะ เด็กๆ" แล้วอยู่ๆแม่ฉันก็เดินเข้ามาถาม

"น้องจินน์นะสิครับ คุยโทรศัพท์อยู่กับผู้ชาย พอผมถามก็เอาแต่ปฏิเสธ" พี่ฟีรอซรีบหันไปบอกแม่ฉันทันที...เขานี่!

"พี่ฟีรอซ!! ไม่ใช่นะคะแม่ หนูคุยกับยัยเฟริสต่างหากละ" ฉันบอกพี่ฟีรอซไป ก่อนจะหันไปบอกคุณแม่ทันที

"อ้าว พี่ก็นึกว่าผู้ชายซะอีก เห็นคุยไปยิ้มไป ฮ่าๆๆ" พี่ฟีรอซพูดพร้อมกับหัวเราะใส่ฉัน 

"-.-" ฉันได้แต่ทำหน้าปลงๆไปให้เขา...

"พอๆเลิกเถียงกันได้แล้วจ้ะ ปะ จินน์แต่งตัวเสร็จแล้วใช่ไหมลูก" 

"ค่าา" ฉันตอบคุณแม่ไป

"งั้นไปกันเลย" คุณแม่บอกฉัน

"จะไปไหนกันหรอครับ?" อยู่ๆพี่ฟีรอซก็เอ่ยถามขึ้น...

"อ่อ น้ากับยัยจินน์ว่าจะไปซื้อของขวัญวันเกิดให้อาเจคกันนะลูก...ฟีรอซว่างไหม? ไปด้วยกันไหมจ้ะ?" แม่ฉันตอบเขาไป ก่อนจะเอ่ยชวนเขาไป...ส่งนฉันก็ได้แต่ยืนลุ้นคำตอบของเขาอยู่เงียบๆ

"ว่างอยู่ครับบบ งั้นเดี๋ยวผมพาไปเองนะครับ" พี่ฟีรอซตอบกลับมา...และคำตอบของเขาก็ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมา...อย่างไม่รู้ตัว

"ดีเลยๆ ไปชวนเลือกหลายๆคนน่าจะดี ว่าไหมจินน์" และอยู่ๆคุณแม่ก็หันมาถามฉันขึ้น

"อ่อค่ะ" ฉันจึงพยักหน้าตอบคุณแม่ไป

และขณะที่พวกเรากำลังจะเดินออกไป...

"จะไปไหนกัน?" อยู่ๆเสียงพ่อฉันก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของพวกเรา

"เอ่อ..." แม่ฉันได้แต่อ้ำๆอึ้งๆ เพราะว่าอยู่ๆคุณพ่อก็เดินออกมาจากห้องทำงาน อีกอย่างจะให้เราบอกไปว่าไปหาซื้อของขวัญให้ มันก็คงไม่เซอร์ไพรส์ เพราะแม่ฉันต้องการของขวัญมาเซอร์ไพรส์คุณพ่อไงละ

"มีอะไรหรือเปล่า?" พ่อฉันถามขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นท่าทีอ้ำอึ้งๆของคุณแม่

"เอ่อ...คือ..." แม่ยังคงอ้ำอึ้งๆอยู่อย่างนั้น ก็แม่ฉันนะโกหกพ่อฉันไม่เคยเนียนเลยสักครั้ง พ่อฉันจับได้ตลอดนั้นแหละ

"คือว่าผมจะมารับน้องจินน์ไปหาแม่ครับอาเจค น้าลินินเลยจะเดินไปส่งเราที่รถ" พี่ฟีรอซรีบพูดขึ้นทันที ซึ่งเหตุผลมันก็พอฟังได้อยู่เพราะว่าน้าญาดาเขาเอ็นดูฉันมาก

"จริงหรอ จินน์?" คุณพ่อหันมาถามฉัน

"จริงค่ะ" ฉันพยักหน้าบอกคุณพ่อไป

"งั้นก็แล้วไป" คุณพ่อบอกพวกเรา

"งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปส่งลูกที่รถก่อนนะ" คุณแม่หันไปบอกพ่อฉัน

"อืม" คุณพ่อพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง

"จินน์ งั้นลูกไปกับพี่ฟีรอซแล้วกันนะลูก ถ้าแม่ไปด้วย เดี๋ยวพ่อเขาจะสงสัยเอา รายนั้นนะ จับผิดเก่งจะตาย" คุณแม่หันมาบอกฉัน

"อ่อ...ได้ค่ะ" ฉันตอบคุณแม่ไป

"น้าต้องขอบคุณมากนะฟีรอซที่ช่วยพูดขึ้นเมื่อกี้ น้าโกหกอาเจคไม่เคยได้เลยจริงๆ เขานะรู้ทันน้าตลอดเลย" คุณแม่ฉันหันไปพูดกับพี่ฟีรอซ

"ไม่เป็นไรครับน้านิน" พี่ฟีรอซบอกแม่ฉันกลับมายิ้มๆ

"แล้วเราจะซื้ออะไรให้คุณพ่อดีคะ?" ฉันถามคุณแม่ขึ้น

"แม่ก็ยังไม่ได้คิดเลยนะสิ...เอาอะไรดีนะ" คุณแม่ฉันยืนคิดไม่ตกว่าจะซื้ออะไรให้คุณพ่อดี

"ตอนนี้คุณพ่อเขาอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคะ?" ฉันถามคุณแม่ออกไป

"ลูกเขย คุณพ่อเขาอยากได้ลูกเขยแล้วจ้ะ" คุณแม่พูดขึ้นเพื่อต้องการแซวฉัน

"คุณแม่ -.-" ฉันพูดขึ้นอย่างปลงๆ 

"อาเจคหวงน้องจินน์ขนาดนี้ อยากได้ลูกเขยจริงๆหรอครับ ฮ่าๆๆ" พี่ฟีรอซถามก่อนจะหัวเราะขึ้น...แต่ก็จริงอย่างที่เขาบอก พ่อฉันนะ หวงฉันจะตาย...ไม่มีทางเป็นอย่างที่คุณแม่บอกหรอก

"น้าพูดเล่น แต่คนที่อยากได้ลูกเขยจริงๆอะคือน้าเอง..." แม่ฉันตอบพี่ฟีรอซไป ก่อนจะพูดต่อ...

"...ก็ยัยจินน์ไม่มีแฟนสักที น้าก็อยากมีลูกเขยไปอวดคนอื่นๆเขาบ้างน้าาาา"

"คุณแม่ พอเลยๆ" ฉันรีบห้ามคุณแม่ทันที

"ก็แม่อยากได้ลูกเขยบ้างแล้วอะ" คุณแม่ตอบฉันกลับมา แล้วอยู่ๆพี่ฟีรอซก็พูดขึ้น...

"แต่ผมว่าน้องจินน์โสดแบบนี้ก็น่ารักดีอยู่แล้วครับ อย่าพึ่งรีบไปมีแฟนเลย" ตึก ตัก ตึก ตัก และคำพูดของเขาก็ทำให้ฉันใจเต้นแรงขึ้นมาทันที แต่ฉันก็พยายามเก็บอาการเอาไว้เหมือนว่าไม่ได้รู้สึกอะไร

"ฮ่าๆๆ ความคิดเหมือนอาเจคเลย...หวงน้องหวงลูกกันจริงๆเลยนะ" คุณแม่ฉันพูดขึ้น

"-.-" สีหน้าฉัน 

"ไปค่ะพี่ฟีรอซ ไปซื้อของขวัญกันเถอะ" และฉันก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันที...

"ฮ่าๆ ไปครับๆ" พี่ฟีรอซหันมาบอกฉันอย่างขำๆ

"ไปก่อนนะคะคุณแม่" ฉันหันไปบอกคุณแม่

"ไปก่อนนะครับน้านิน" พี่ฟีรอซหันไปบอกตามฉัน

"จ้าา ได้อะไรยังไงก็ไลน์มาบอกแม่นะ" คุณแม่บอกฉัน

"ค่ะ" ฉันพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินขึ้นรถของพี่ฟีรอซ...

ความคิดเห็น