miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 29

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.6k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2561 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29
แบบอักษร

กรกลับบ้านตอนสี่โมงเย็นเป๊ะ พอเลิกงานก็ปั่นจักรยานกลับบ้านทันที กลัวมีคนมาจีบเมีย หึงเป็นเรื่องเป็นราว ช่วงบ่ายของวัน กรต้องไปแบกไม้ที่จะเอามาไว้ทำที่ให้องุ่นเลื้อย วันนี้เหนื่อยสุดๆ กรไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้ แต่เพื่อขิงกรทำได้

“ กลับมาแล้วครับ ” กรพูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในบ้านแต่ไม่เห็นขิง คิ้วคมขมวดเข้าหากัน สงสัยว่าขิงหายไปไหน กรเดินหารอบบ้านแต่กรยังไม่เจอขิง เลยทำให้กรกระวนกระวายใจ

“ ขิง! พี่กลับมาแล้ว ขิงอยู่ไหน! ขิงครับ ” กรเรียกหาขิงแล้วก็เดินหารอบบ้าน ขึ้นไปบนห้องนอนก็ยังไม่เจอ นั่นยิ่งทำให้กรลนหนักขึ้นไปอีก

“ ขิง! ขิงอยู่ไหน ขะ- ” กรกำลังวิ่งวุ่นเรียกหาขิง แต่ยังเรียกไม่ทันจบดีเสียงของขิงก็ดังขึ้นก่อน

“ ครับๆ อยู่นี่ครับ ” กรได้ยินเสียงขิง ก็วิ่งไปหาทันที กรวิ่งเขาไปกอดขิงไว้แน่เมื่อเจอตัวขิงแล้ว

“ พี่ตกใจหมดที่หาขิงไม่เจอ หายไปไหนมาครับ ” กรพูดขึ้นทั้งที่กอดขิงอยู่ ขิงแค่เดินไปเก็บผักริมรั้วมาทำกับข้าวกินตอนเย็น ที่จริงมีผักสวนครัวด้วยนะ ป้าแม่บ้านกับขิงช่วยกันปลูก มันต้องเดินออกจากตัวบ้านไปนิดหน่อยไม่ได้ไกลมากนัก

“ ผมออกมาเก็บผักไปทำกับข้าวครับ ปล่อยก่อนสิครับ เดี๋ยวผักก็ร่วงหมดพอดี ” ขิงพูดจบกรก็คลายกอดออกจากขิง เมื่อกี๊ตกใจแทบแย่ กรเลยเอาผักทั้งหมดที่ขิงเก็บมาไปถือไว้เอง

“ คราวหลังรอพี่กลับมาจากไร่ก่อนนะครับ ค่อยมาเก็บด้วยกัน ” แล้วกรก็จูงมือขิงกลับบ้าน ถ้าเป็นไปได้ อยากกรอยากเอาขิงเก็บใส่กระเป๋ากางเกงแล้วพาไปด้วยทุกที่ ให้ขิงได้อยู่ในสายตากรตลอดเวลา

“ ครับๆ จะตกใจอะไรขนาดนั้น ผมไม่หนีไปไหนหรอก ” ขิงพูดขึ้นยิ้มๆ ขำกับคนขี้ห่วงจริงๆ ทีเมื่อก่อนล่ะทิ้งขว้าง จะเรียกหาก็เรียก จะไล่กลับก็ไล่ ขิงคิดไปถึงเมื่อก่อนที่ได้อยู่กับกร มันเป็นเวลาหลายเดือนกับความรู้สึกที่หลากหลาย ขิงมองดูมือใหญ่ที่กอบกุมมือของขิงเอาไว้ มือที่ทำอะไรหลายอย่างเพื่อขิงและก็เป็นมือที่เคยทำร้ายขิงด้วยเหมือนกัน

“ พี่กรครับ มือพี่พองหนิ อาบน้ำเสร็จแล้วขิงจะดูให้นะครับ ” ขิงเอ่ยขึ้นเมื่อสังเกตเห็นว่ามือของคนตัวใหญ่พองและอีกไม่นานมันก็คงแตกและเป็นแผล แต่ขิงจะใจอ่อนกับเรื่องแค่นี้ไม่ได้ ถ้ากรอดทนกับเรื่องแค่นี้ไม่ได้ ขิงก็ไม่มั่นใจว่ากรจะต้องการขิงแค่ครั้งคราวแล้วขิงก็กลับไปมีวงวนชีวิตเดิมๆอีก

“ ครับ รีบเข้าบ้านกันเถอะ ” กรพาขิงเข้าบ้านไป ขิงเอาผักไปทำกับข้าว ส่วนกรก็นั่งรอขิงทำให้เสร็จเพราะจะได้อาบน้ำพร้อมกัน กรคิดแค่ว่าจะดูแลขิงให้ดีที่สุด ให้ขิงได้กลับมาไว้ใจกรอีกครั้ง และให้กรได้ดูแลขิงตลอดชีวิต




••••••••

#ทางด้านของปิง

ปิงที่พึ่งรู้ว่ากรไปตามง้อเมียไกลถึงภาคเหนือ ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแต่ก็ไม่คิดว่ากรจะตามหาขิงจริงจังขนาดนี้ และคิดว่าเพื่อนคงรู้ใจตัวเองแล้ว แต่ตอนนี้ปิงกำลังง้วนอยู่กับการทำงานหลายเดือนมานี้ ปลาเก๋าเองก็ไม่ได้สนใจปิงสักเท่าไหร่เพราะเป็นห่วงขิงที่หายไป แต่ปิงก็หนีบปลาเก๋าไปด้วยทุกที่ แต่มีบางครั้งที่ปล่อยให้อยู่บ้าน และด้วยความอยากรู้อยากเห็นของปลาเก๋าก็เกือบโดนเสือที่ปิงเลี้ยงไว้กิน เสือสองตัวกระโจนใส่ปลาเก๋ากรี๊ดจนเป็นลมไปเลย ดีที่ปิงกลับมาจากทำงานและช่วยไว้ทัน


“ นี่คุณ เพื่อนคุณเจอขิงแล้วหรอ แล้วขิงเป็นไงบ้าง ” ปลาเก๋าถามปิงอย่างดีใจที่กรหาขิงเจอแล้ว ปลาเก๋าก็อยากรู้ว่าเพื่อนเป็นยังไงบ้าง เลยเอาแต่ถามจนปิงรำคาญ

“ อืม สบายดี แถมท้องด้วย ” ปิงตอบปลาเก๋าเสียงเรียบ ผิดกับปลาเก๋าที่ตาโตเมื่อรู้ว่าเพื่อนเพียงคนเดียวและเป็นผู้ชาย ท้อง!!

“ ห๊ะ!!! ท้อง!! แต่ไอ้ขิงมันเป็นผู้ชายนะ มันจะท้องได้ยังไง ข่าวมั่วรึป่าววะ!! ” ปลาเก๋าพูดเสียงดังและมาพร้อมกับคำหยาบ ซึ่งแน่นอนว่าปิงไม่ชอบ และปลาเก๋าก็โดนตบหน้าทันที

เพี๊ย!!

“ ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้พูดดีๆ แล้วอีกอย่างที่ฉันพูดมาไอ้พลมันเล่าให้ฟัง ” ปลาเก๋าจับแก้มตัวเองที่โดนตบเมื่อกี๊ มันไม่แรงถึงขั้นเลือดออกแต่มันก็ไม่เบาเหมือนกัน ปลาเก๋ามองปิงตาขวาง และลุกพรวดขึ้นก่อนจะเดินออกไปแต่ปิงเรียกไว้ก่อน

“ จะไปไหน ” ปิงพูดขึ้นเสียงเย็น ปิงไม่ชอบให้ใครเดินหนี โดยเฉพาะปลาเก๋า ปิงกับปลาเก๋ายังไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน ถึงจะนอนห้องเดียวกันก็ตาม ปลาเก๋าติดนิสัยชอบยั่วโมโหมาจากตอนที่อยู่บ้านกับแม่เลี้ยง เพราะต้องคอยรับมือกับมารยาแม่เลี้ยง ปลาเก๋าเลยกลายเป็นคนชอบพูดให้คนอื่นหัวเสีย

“ ไปให้ผู้ชายคนอื่นปลอบ ก็อยู่กับคุณผมก็เจ็บตัว ไปอยู่กับพี่การ์ดดีกว่าเยอะ ” ว่าแล้วปลาเก๋าก็ก้าวขาออกไปเลยแต่ยังก้าวไปไม่ถึงสามก้าวก็โดนกระชากกลับมานั่งที่เดิม

พรึบ!!

“ อยากโดนใช่มั๊ย ที่ไม่ทำรุนแรงด้วยนี่ไม่ใช่ว่าเธอจะรอดตลอดนะ อย่ามายั่วโมโหฉันให้มากนัก ” ปิงบีบแขนเล็กๆของปลาเก๋าแน่นจนปลาเก๋านิ่วหน้า แต่ไม่มีเสียงร้องจากปลาเก๋าเลย ปลาเก๋าเองก็มองหน้าปิงอย่างไม่เกรงกลัว อยู่ด้วยกันมาหลายเดือนจนความกลัวเหล่านั้นปลาเก๋าเก็บเข้ากรุไปหมดแล้ว

“ ผมไม่มีอะไรจะเสียแล้ว การที่ทำคนอย่างคุณหัวเสียได้มันเป็นความสุขของผม ” ปลาเก๋าพูดพร้อมกับยิ้มหวานไปให้ปิง ซึ่งปิงไม่สามารถทำอะไรกับรอยยิ้มนั้นได้เลย ไม่ใช่ว่ากลัวปลาเก๋าช้ำ แต่ปิงชอบที่ปลาเก๋ากล้าต่อปากต่อคำด้วยต่างหาก แถมเวลาเถียงปิงปลาเก๋าชอบยิ้มหวามแบบนี้มาให้ทุกครั้ง มันสนุกดีที่ได้เล่นเกมส์ประสาทกับปลาเก๋า

“ ระวังเจ็บตัวก็แล้วกัน ฉันไม่ถนอมเธอหรอกนะ ” นั่นคือคำเตือนว่าถ้าปลาเก๋าทำอะไรเกินขอบเขต ปิงก็ไม่ปล่อยไปแน่นอน แล้วอีกอย่างที่ปิงยังไม่ทำอะไรปลาเก๋าก็แค่ปิงจะทำให้ปลาเก๋าเชื่องก่อน เขาเป็นเป็นเสือที่รอให้เหยื่อตายใจ แล้วเสืออย่างเขาก็จะฉีกกระชากเหยื่อให้เป็นชิ้นๆ

“ ขอบคุณครับ ที่เตือน ” ปลาเก๋าตอบกลับไปอย่างสุภาพ ในเมื่ออยากให้พูดดีพูดเพราะ ปลาเก๋าก็จะทำ พูดดีแบบแดกดันน่ะเขาทำบ่อย ถึงปิงจะถูกใจปลาเก๋าแต่ก็ใช่ว่าปิงจะอ่อนโยนอ่อนหวานเอาใจ ตบเป็นตบ และปลาเก๋าก็มีสวนปิงกลับไปบางครั้ง ปลาเก๋าใช่ว่าจะอ่อนแอ เขาสู้คน โดยเฉพาะตอนนี้ ที่ไม่เหลือใคร พ่อแม่ก็ไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว ส่วนตัวเขาก็ถูกขายขัดดอกให้กร สร้างปัญหาจนถูกส่งตัวมาอยู่กับพวกซาดิสม์แบบปิง เหลือแค่ตายเท่านั้นที่เขายังไม่ทันได้เจอ แล้วทำไมจะต้องกลัวล่ะ แค่ตาย

“ หึ ” ปิงหัวเราะให้กับคำพูดคำจา วาจาเชือดเฉือนของปลาเก๋า ดูจะไม่เกรงกลัวเขาเลย แล้วปิงก็รวบตัวปลาเก๋านั่งเกยตัก ปิงฝังจมูกสูดดมคลอเคลียปลาเก๋า ทำอย่างกับเสือหยอกเหยื่อ ปิงมักจะทำอย่างนี้ตลอดเวลาที่ปลาเก๋าไม่ขัดใจ หรือหงุดหงิดมากๆเขาชอบทำแบบนี้กับปลาเก๋าเหมือนกับการแสดงอารมณ์อย่างหนึ่งของปิง

“ คุณไม่ไปทำงานหรอ ” ปลาเก๋าพูดขึ้นเมื่อรู้สึกวูบโหวงในท้อง มันรู้สึกแปลกๆเวลาปิงทำแบบนี้ แต่ปลาเก๋าสู้แรงไม่ได้ ถ้าดิ้นก็โดนกัดจมเขี้ยวเลย เพราะเคยโดนมาแล้วถึงได้นั่งเฉยๆให้ปิงคลอเคลียอยู่แบบนั้น

“ ไป แต่ยังไม่อยากลุก ” ปิงว่าแล้วก็ดูดแรงๆตรงซอกคอของปลาเก๋า จนปลาเก๋าต้องซี๊ดปาก

“ ซี๊ดดดด มันเจ็บนะ แถมเป็นรอยด้วย ” ปลาเก๋าท้วงขึ้นเมื่อปิงผละออกจากซอกคอแล้ว ปิงมองหน้าปลาเก๋านิ่งๆ นั่นยิ่งทำให้ปลาเก๋าอยากเอาคืน ปลาเก๋าเปลี่ยนจากนั่งเกยตักปิงเป็นนั่งคร่อมหันหน้าเข้าหาปิง ตัวปลาเก๋าสูงกว่าปิงนิดหน่อย ปิงเห็นปลาเก๋าทำแบบนี้ก็เลยถามออกไป

“ จะทำอะไร? ยั่วฉันหรอ? ” ปิงถามเสียงเรียบแต่มือทั้งสองข้างกลับจับสะโพกปลาเก๋าบีบนวดอย่างมันส์มือ ปลาเก๋ายกยิ้มหวานก่อนจะก้มลงไปใกล้หน้าของปิง แล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปที่คอ ปลาเก๋าดูดแรงๆเหมือนที่ปิงทำ ฝากร้อยคิสมาร์กเอาไว้ แล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้ปิง

“ ผมไม่ยั่วคุณหรอกครับ แต่ผมไม่ยอมโดนคุณทำรอยไว้คนเดียวแน่ ” กวางตัวนี้ชั่งยั่วเสือดีนัก ปิงเป็นพวกไม่ชอบให้ใครทำรอยไว้ที่ตัว แต่กับปลาเก๋าที่เป็นพวกชอบเอาคืนปิงไม่ได้ว่าอะไร ปิงมองหน้าปลาเก๋านิ่งๆไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา แต่มือของปิงจับสะโพกของปลาเก๋ากดบดเบียดกับตักของปิงไว้แน่น และถ้าหาทางลุกหนีจากตักปิงไม่ได้ตอนนี้ ปลาเก๋าคงไม่รอดแน่ เพราะตอนนี้มันมีอะไรดุนดันก้นงอนๆของปลาเก๋าอยู่

“ คิดว่าจะรอดหรอ? มายั่วกันขนาดนี้แล้ว ” ปิงยกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ปลาเก๋า ปลาเก๋าเองก็กำลังคิดหาวิธีหนีอยู่ แล้วมองปิงที่ตอนนี้อยู่ต่ำกว่านิดหน่อย ต้องทำให้ช็อคจนค้างไม่งั้นก็ต้องทำให้เคลิ้มปิงถึงจะปล่อยมือจากเอวของปลาเก๋า คิดได้ดังนั้นปลาเก๋าก็ก้มลงไปจูบปิงทันที

ปลาเก๋าเอามือจับบ่าปิงไว้แล้วจูบปิงไป ปลาเก๋าขบเม้มริมฝีปากล่างเบาอย่างกำลังขอให้ปิงเปิดทางให้ ปิงเองก็ยอม และมือที่จับเอวปลาเก๋าไว้แน่นเมื่อตอนแรกเปลี่ยนเป็นลูบไปตามร่างกายปลาเก๋าแทน ได้จังหวะปลาเก๋าก็ลุกพรวดและออกห่างปิงทันที

“ เป็นไงครับ? เคลิ้มเลยล่ะสิ ” พูดจบก็ยิ้มหวานแล้วก็เดินจากไปทันที ปิงก็ได้แต่ยกยิ้มที่ตกหลุมพลางปลาเก๋าซะได้ ร้ายจริงๆที่ยอมเปลืองตัวเพื่อจะได้หนีไปได้ ถือเป็นวิธีที่ดีและหอมหวานสำหรับปิง

“ หึ ทำให้อยากแล้วจากไป แสบจริงๆ ” ปิงหัวเราะเบาๆ ไม่คิดว่าจะอารมณ์จะขึ้นง่ายขนาดนี้ เพราะการเล้าโลมแค่นี้ไม่คิดว่าจะทำเอาปิงติดง่ายขนาดนี้ ทุกทีต้องได้ยินเสียงร้องจากการฟาดมือกับก้นของคู่นอนก่อนจึงจะเกิดอารมณ์ ปิงเป็นพวกชอบความรุนแรง ต้องได้ยินเสียงกรีดร้องถึงจะตื่นตัว มันเลยเป็นเรื่องแปลกสำหรับเขาที่เพียงเห็นปลาเก๋ายิ้มยั่วก็คิดอยากจะทำให้ปลาเก๋าร้องไห้ครวญครางออกมาใต้ร่างเขาแล้ว แต่ปิงก็ยังไม่ได้ขืนใจปลาเก๋า เพราะแค่คิดว่ายังไม่ถึงเวลา




มาแล้ว ตอนนี้จะเข้าเรื่องของปิงปลาเก๋าเด้อ อยู่กันมาหลายเดือนแล้วแต่ยังไม่ได้กันนะเทอร์ เสือมันหยอกเหยื่ออยู่ แล้วเจอกันตอนหน้านะออเจ้าทั้งหลาย ^3^

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น