Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แฟนผมไม่เอ๋อ อย่างที่คิด❌ EP.50 หยุดแล้วตั้งใจฟัง

ชื่อตอน : แฟนผมไม่เอ๋อ อย่างที่คิด❌ EP.50 หยุดแล้วตั้งใจฟัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.4k

ความคิดเห็น : 186

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2561 12:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟนผมไม่เอ๋อ อย่างที่คิด❌ EP.50 หยุดแล้วตั้งใจฟัง
แบบอักษร

แฟนผมไม่เอ๋อ อย่างที่คิด❌

Author : Bat Aunt ( ป้าแบท )

..

...


" เชี่ยเอ๊ยยหายไปไหนว่ะ! " ไก่สถบออกมาหลักจากที่วิ่งตามหลังแบคมาติดๆ แต่แบคดันหายไปซะก่อน

" ไอ้เอกจะฆ่าหมกส้วมไอ้ไวน์ป่ะว่ะ! " ทีของกัญชาพูดขึ้นมาบ้าง เซนกรอกตาอย่างเบื่อหน่ายกับสมองและความคิดที่น้อยนิดของเพื่อน

" มึงๆๆๆ!! นั้นไงๆไอ้เอ๋ออยู่นั้นตามไปเร็ว!! " ก้านสะกิดเพื่อนโดยการตีไหล่ไก่แรงๆ ชายหนุ่มร้องลั่นด้วยความเจ็บพร้อมกับออกตัววิ่งตามเพื่อนที่วิ่งตามแบคไป

" ฟาสแปด ก็ฟาสแปดเถอะมึง!! เจอพรี่กัญชาสายแว้นขับแซงเต่าหน่อยเป็นไง!!! "

" อ๊ากกกก!! กุไม่ไหวแล่ววว~  ไวน์เมิงอยู่หนายยย!! แฮ่กๆๆ " ก้านตะโกนออกมาอย่างสุดจะทนวิ่งตามไอ้แบคเหนื่อยวกว่าวิ่งหนีไม้หน้าสามแม่อีก ไม่น่าอยากเสือกเลยกู!

" บ่นเหี้ยไรนักหนา นี้ก็วิ่งตามไอ้แบคจนจะทั่วโรงเรียนละ ไอ้สองตัวนั้นมันอยู่ไหนว่ะ! " เซนวิ่งไปหอบไป ใช่ว่าเขาจะยอมรับเรื่องของไวน์ได้หรอกนะ แต่ที่วิ่งตามมาเซนแค่เป็นกลัวว่าเอกจะสติหลุดเลยมาช่วยห้าม

.

.

.

" อะ..เอก "

ปึก!

" มึงพูดมา!!พูดมันออกมาให้หมด!!! " เอกพลักไวน์ชนกับกำแพงห้องน้ำหลังโรงเรียนอย่างแรงก่อนท้าวแขนจะกักขังร่างบางไว้

"........" ไวน์เม้มปากเงียบ ตอนโดนเอกพาวิ่งออกมาไวน์ตั้งใจจะเล่าให้เอกฟังแล้วแท้ๆ แต่พอเอาเข้าจริงไวน์กลับกลัวอารมณ์ของเอกมากจนทำให้ลืมเรื่องที่จะพูดออกไปหมดแล้ว จะ..จะทำไงดี..

พรึ่บ!

ดวงตาสวยเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่ออยู่ดีๆ เอกก็ซบหน้าลงกับไหล่ของเขาก่อนที่ไวน์จะรู้สึกเปียกๆตรงช่วงไหล่นั้น...นะ..นี้เอกกำลังร้องไห้หรอ

" ฮึก! อึก...ไวน์..ฮืออ กูชอบมึง มึงได้ยินมั้ย ได้ยินมั้ยว่ากูชอบ...ฮึก..ชอบมึง!! " เอกร้องไห้หนักจนไหล่สั่น เขาพลั่งพลูความรู้สึกที่เก็บมานานออกมา หัวใจแตกสะลายเมื่อรู้ว่าคนที่ค่อยแอบเฝ้ามองหนีหายไปเป็นของคนอื่น ไวน์ได้แต่ยื่นนิ่งปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาช้าๆ

" เอก..มันเป็นไปไม่ได้..มึงเป็นเพื่อน ฮึก..กูนะเว้ย! มึงจะบ้าหรอห๊ะ!!! "

" ไวน์!! ฮืออ!! มะ..มึง ฮึก!มึงเลิกกับไอ้แบคแล้วมาคบกับกู! มาคบกับกูนะไวน์นะ ฮืออ กูรักมึงนะเว้ย!รักมากว่าไอ้เอ๋อนั้นอีก!! " เอกไม่ฟัง ตอนนี้เอกเหมือนคนไม่มีสติไปแล้ว เขาเงยหน้าเปื้อนน้ำตาขึ้นมาสบตากับไวน์...ไวน์หันหน้าหนีกัดปากกลั้นเสียงสะอื้น เอกเมื่อเห็นเช่นนั้นอารมณ์โกรธก็พุ่งขึ้น

" ทำไม!มึงจะหันหน้าหนีกูทำไมห๊ะ!! กูรักมึง!!รักมึงขนาดนี้!! มึงยัง ฮึก! มึงยัง!! " ไวน์หลับตาเเน่นเมื่อโดนเอกตะคอกใส่ เอกกำลังโมโหจัดไวน์มองสายตาแข็งกร่าวของเพื่อนก่อนจะได้ส่งเสียงร้องออกมาเมื่อคางมนโดนเอกบีบเข้าอย่างแรง

" อ๊ะ! เอก..ฮึก!กูเจ็บ! "

" เจ็บหรอ! แค่นี้มึงเจ็บหรอ! มึงเจ็บได้เท่ากูมั้ยละไวน์ ห๊ะ!! เลิกกับมันซะ!! เลิกกับมันแล้วมาคบกับกู!! " เอกใส่อารมณ์รุนแรงกว่าเดิมเขาเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหวาน ไวน์หดคอหนีเม้มปากแน่นเมื่อรู้ว่าเอกกำลังจะทำอะไร หัวใจของร่างบางเต้นระรัวด้วยความกลัวภาวนาขอให้คนรักหาตนเจอสักที เขาไม่ไหวแล้ว แบคอยู่ไหน ฮึก! ไวน์นึกถึงแบคในใจพลางส่งผลให้น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง

พลั่ก!!

"..!!!!!... " ไวน์สะดุ้งลืมตาขึ้นด้วยความตกใจอีกครั้ง มองเอกที่นอนลงไปกับพื้นโดยมีเท้าของแบคกำลังระดมกระทืบเอกอยู่ ไวน์รู้สึกดีใจโล่งใจเป็นบ้าที่เห็นคนรักมาช่วยตนไว้

" ชาติหมาสมชายชาตรีแล้วไง! มึงห้ามมันเร็ว!! " เซนที่วิ่งมาถึงก่อนเพื่อนรีบเข้าไปดึงแบคออกมาจากการกระทืบเอกที่ตอนนี้ได้นอนจมกองเลือดไปแล้วแต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก เซนมองสภาพเพื่อนนิดๆ คงจะจุกน่าดู ไก่ รีบวิ่งเข้ามาดึงตัวของแบคไว้ช่วยเซน ตามมาด้วย ก้านและกัญชาที่กรู่เข้าไปพยุงเอกขึ้น เอกสำลักเลือดออกมานิดๆมองแบคด้วยสายตาแข็งกร่าว

" ห่า!จะตายอยู่แล้วยังจะเก่ง!นอนนิ่งๆอิเหี้ย! " กัญชาจับเอกกดลงกับพื้น เมื่อเอกตั้งท่าจะลุกขึ้นไปต่อยกับแบค จะตายห่าอยู่ละยังจะเก่งไม่ดูสังขารตัวเอง! ก้านได้แต่มองหน้ามองปากเปื้อนเลือดของเอกแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอดีนะถ้ากูไม่ได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟแบบไอ้เอก..ไม่งั้นสภาพกูไม่น่ารอด..เป็นไงเพื่อนตีนไอ้เอ๋อหนักป่ะว่ะ..

" Shit!! มึงทำไรเมียกูห้ะ!! "

" แบคๆไอ้แบคใจเย็นเว้ย! " เซนพูดห้ามพร้อมกับจับกุมแบคให้แน่นกว่าเดิม ถ้าไม่รีบพูดให้มันเคลียร์ๆตอนนี้เขากับไก่คงเอาแบคไม่อยู่แน่! คนไรแรงโคตรเยอะ!แม่งเอ๊ยยย!!

" บะ..แบคกูไม่เป็นไร " ไวน์เดินเบ๋หน้าจะร้องไห้เดินเข้าไปหาคนรัก  แบคจิ๊ปากนิดๆก่อนจะสบัดแขนออกจากการโดนจับแล้วดึงร่างสั่นๆของไวน์เข้ามากอด ร่างสูงก้มลงหอมหัวไวน์เบาๆถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าไวน์ไม่ได้เป็นอะไรมากนอกจากรอยแดงๆตรงคางกับคราบน้ำตาแห้งเปรอะเต็มสองข้างแก้ม

" อั่ก! คึก!แค่กๆ " เอกกัดฟันเตรียมจะลุกขึ้นไปหาแบคอีกครั้งเมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจ หัวใจยิ่งเจ็บช้ำมากกว่าเดิม มันเจ็บๆปวดๆจนเอกอดไว้ไม่ไหวปล่อยน้ำตาออกมาอีกครั้งพร้อมกับสำลักเลือดออกมา

" เชี่ยเอกจะตายไม่ได้นะเว้ย!! "

" สภาพไอ้เอกไม่ไหวแล้วว่ะมึง! "

ก้านกับกัญชาหันไปบอกเพื่อน ไวน์ผละตัวออกจากอ้อมกอดแล้วจึงค่อยๆเดินไปหาเอกที่นอนมองตนด้วยน้ำตาช้าๆ ไวน์เอกก็รู้สึกเสียใจไม่ต่างจากเอกแต่ในขณะที่เอกเสียใจเพราะคิดกับไวน์มากกว่าเพื่อน ในทางกลับกันไวน์กับเสียใจให้เอกในฐานะเพียงแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น..

" อะ..เอก..ฮึก. กูขอโทษ.."

"...... " เอกหันหน้าหนีไม่อยากฟัง

" กูก็รักมึงนะ.."

"..........." เอกค่อยๆหันหน้ากลับมาอีกครั้งใจที่แตกร้าวเริ่มกลับมาสมานแผลกันอย่างมีความหวัง

" มึง..ฮึก..เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกู "

" กูไม่อยากได้คำว่าเพื่อน!! " ทำไม...นี้เขาคงไม่มีความหวังแล้วซินะ..ทำไมอกหักมันถึงเจ็บเหมือนจะตายอย่างนี้ว่ะ! ทำไม!!

" ขอโทษๆๆๆ กูให้ อึก! มึงมากกว่าคำว่าเพื่อนไม่ได้ " ไวน์กัดปากกลั้นก้อนสะอื้นเอาไว้ ร่างบางสูดหายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง

" ทำไม.." ถามเสียงแพร่วทั้งๆที่รู้คำตอบของมันดีอยู่แล้ว..จะถามเพื่อตอกย้ำตัวเองทำไม..เอกมึงมันโง่!

" กูรักแบค..ฮึก..กูกับไอ้แบค...เราคบกันมาจะ 4 ปีแล้ว.." คำตอบของไวน์ ทำเอาหัวใจของเอกหยุดเต้น..เช่นเดียวกับก้านที่ได้ยินความจริงจากปากเพื่อนส่วนอีกสามคนที่เหลือเฉยๆเพราะรู้มาหมดแล้ว

" ฮะ..ฮ่าๆ " เอกหัวเราะสมเพชให้กับตัวเอง เขาก้มมองดูสภาพตัวเองช้าๆแล้วก็นึกได้ว่าเขามันแท้ตั้งแต่เริ่มต้นไม่สิแพ้ตั้งแต่คิดจะเริ่มมันแล้วต่างหาก..เขาจะทำไงดี

" กูขอโทษที่ไม่ได้บอกพวกมึง...ฮือออ กูกลัวพวกมึงรับไม่ได้..กูกลัวพวกมึงจะทิ้งกูถ้ารู้ว่ากู..ฮึกชอบ ผู้ชายด้วยกัน..กูมันเห็นแก่ตัวที่ทำให้พวกมึงแล้วก็ไอ้แบคเสียใจเสียความรู้สึก..ฮือออ กูขอโทษ... "

" ชู่ววว~...ใจเย็น..ค่อยๆพูด.." แบคดึงแฟนตัวเล็กเข้ามากอดปลอบเมื่อไวน์เริ่มจะสะอื้นหนักกว่าเดิม เอกหันหน้าหนีภาพนั้นอีกครั้งทำยังไงดีเอกอยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้..เขาไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว..มันเจ็บไปหมด..เหมือนจะไม่มีแรงแล้ว..เวลาหลายปีที่เอกเฝ้าพยายามดูแลไวน์มา เพื่อให้ไวน์ได้รู้ว่ามีเขาที่แอบชอบ..เขาทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้...เขาแพ้แล้ว..แพ้ให้กับคนที่มาก่อนอย่างไอ้แบค..ถึงว่าละทำไมเขาไม่เคยสังเกตมันเลยนะ...ว่าเขาทำขนาดนี้ทำไมไวน์ยังไม่มีใจไม่สิอย่างน้อยมันต้องมีอ่อนไหวบ้างแหละ..เหอะ..ที่แท้ไวน์ก็มีไอ้เอ๋ออยูาก่อนแล้วสินะ น่าสมเพชตัวเองสิ้นดี..มึงแพ้แล้วเอก..มึงต้องกลับไปฮีลตัวเองให้ได้...

" กูขอโทษ..ฮืออ..ขะ..ขอฮึกโทษ..มึงอย่าโกรธอย่าเกลียดกูเลยนะเอก..นะก้าน..กูรักพวกมึงนะ "

" มะ..มึงไม่ได้โดนไอ้แบคขู่หรืออะไรใช่มั้ยไวน์ " ก้านถามเรื่องที่ค้างคาใจออกมา ก้านรู้ว่ามันไม่มีอะไรทั้งนั้นแต่เขาอยากได้ยินมันจากปากของไวน์มากกว่า

" มะ..ไม่..กูไม่ได้โดนอะไรทั้งนั้น..มีแต่ไอ้แบคนั้นแหละที่โดน..ฮึก.."

" โดนไรว่ะ " กัญชาขมวดคิ้วสงสัย ไม่สนไอ้ศพที่นอนเลอะกองเลือดแล้วตอนนี้พรี่อยากเดินสายเสือก

" กะ..ก็กูเป็นคนไปขู่จะจีบมันก่อน.."

" วั่ยตั้ยแล้ววลูกแม่ ฬ่านไม่เบาเลยนะจ้ะกิ๊วๆ " กัญชาแซวต่อ

" ก่อนที่พวกมึงจะอะไรกันนะ..ช่วยดูไอ้เอกก่อนดีกว่ามั้ย..นิ่งไปแล้วนั้นจะตายรึยังก็ไม่รู้..." แล้วก็เป็นเซยอีกครั้งที่พูดขัดจังหวะอารมณ์ขันของเพื่อน..จะแซวไรมึงช่วยดูสถานการณ์ด้วยห่า!

" อึก! กูไม่เป็นไร " เอกตอบออกมาอย่างเลื่อนลอย ยังหาไม่ได้ว่าตอนนี้ตนควรจะทำยังไงกับแผลใจนี้ดี

" เอก..กูขอโทษนะ..มึงเข้าใจกูใช่มั้ย " ไวน์พูดเสียงสั่นจับมือของเอกมาบีบเบาๆ ขอให้เอกเข้าใจตน

" ฮ่าๆ...อืม..กูเข้าใจแล้ว..กูมันมาช้าเอง..กูยอมแพ้...ไวน์ "

" หื้ม? " ไวน์ยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่าเพื่อนสนิทเข้าใจตนแล้วก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองเซนที่ยืนกอดอกมองเขากับเอกอยู่เมื่อรู้ว่าโดนมองเซนก็หลบตาหนี..เฮ้ออออ คงจะเหลือแค่เซนแล้วซินะที่ยังยอมรับไม่ได้

" กูขอโทษนะที่ทำร้ายมึงเมื่อกี้..มึงให้อภัยกูได้มั้ย " ไวน์หันมาสบตากับเอกอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าช้าๆ ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันไปมาก่อนที่ไวน์จะโผล่เข้ากอดเอก เอกยิ้มกว้างซบหน้าลงกับไหบ่แคบๆของไวน์ พลางคิดไปว่าเขาจะรักษาแผลใจนี้ให้หายได้ตอนไหนนะ..

" ดีกันแล้วก็กอดกันเน้าะ เออไวน์กูมีไรจะถามอีกว่ะ " ก้านก้มหน้าเขินถูมือกับกางเกงนักเรียนพร้อมกับบิดตัวไปมา

" อะไรอ่ะ " ไวน์ผละกอดจากเอกเลิกคิ้วมองก้านอย่างสงสัยว่าจะถามอะไร

" คือว่า..คลิป..คลิปของมึงกะไอ้แบคอ่ะ..มีแบบเต็มมั้ยว่ะ แหะๆ "

" เชี่ยไรมึงเนี้ยยยย!!! " ไวน์แหกปากด้วยความตกใจมันเห็นหรอว่ะ!! อิเชี่ยยย!! อิคนจังไร!!! แบคที่ยืนมองไวน์กับเพื่อนกลุ่มนี้ได้แต่ยกยิ้มออกมาเบาๆ บางครั้งแบคก็อิจฉาไวน์นะที่ได้เพื่อนดีๆแบบนี้ถึงบางคนจะยังยอมรับเรื่องของเขากับไวน์ไม่ได้แต่ก็ถือว่าเป็นเพื่อนที่ดีขนาดเซนที่ว่ายอมรับไม่ได้แต่ก็วิ่งตามหาไวน์ด้วยความเป็นห่วง และไม่ทิ้งกันแบบนี้..เพื่อนน่ะมันอาจจะมีบางแหละที่ทะเลากันพอให้เป็นสีสันตามที่คบกันมาหลายปีแต่เพื่อนก็ไม่เคยทิ้งกันถึงแม้จะโกรธหรือไม่เข้าใจกันก็ตาม..เพราะว่าแบคก็เคยมีเพื่อนดีๆแบบนี้ไง เขาถึงได้อิจฉาไวน์..หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าทำไมเขาถึงยอมทนเจ็บทนรับอะไรหลายๆอย่างเพื่อไวน์..ทุกคนคงจะไม่รู้สินะว่าต่อให้แบคได้เจอมากกว่านี้แบคก็จะยอม...เพราะรอยยิ้มของไวน์น่ะ..มันคือความสุขของเขาและมันเป็นความสุขที่ไวน์ทำให้เขาได้แค่คนเดียวยังไงละ..ที่นี้เข้าใจกันแล้วใช่มั้ยครับรีดเดอร์ทุกคน..

.

.

แอ๊ะ

.

.

ลืมไรไปป่าวว่ะ

.

.

อ้อนึกออกละ

.

.

ลืมไอ้นี่ไง

.

.

 " พวกมึง...พากูไปโรงพยาบาลที แค่กๆ "

"เชี่ยเอกทัมตัยดีลๆวั้ยอย่าพึ่งตรัยนร้ะ!! "

.

.

.

- THE END -

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ๊ะเด็กๆ!!

เลาว์จะมั่ยม่าเยอะนะคร้ะทุกคล จริงๆมันยังไม่จบหรอกป้าทอแหล อิอิ


​/ฝากเพจป้าด้วยยยยยย ลิ้งแปะอยู่หน้านิยายเลยคร้าาา ไปติดตามกันเยอะๆนะ อิอิหรือออออออออออออออออออออออออออออออเห็นแล้วอย่าช้าลูก ไปช่วยกันทำมาหากินค่ะลูกไป!!!! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น