Maeonam

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ล่มไม่เป็นท่า

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ล่มไม่เป็นท่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2561 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ล่มไม่เป็นท่า
แบบอักษร

หลังจากคิดสิบแปดตลบกับแผนการใหม่แผนที่จะปลอมตัวเข้าไปเป็นบอดี้การ์ดใกล้ชิดกับผู้ต้องสงสัยก็ล่มไม่เป็นท่าเพราะเจ้าตัวไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้แม้แต่น้อยแถมยังได้เป็นพี่เลี้ยงเด็ก พอมีเด็กๆ มันก็ทำให้ผมได้อยู่ใกล้เจ้าตัวดีหรอกแต่พอไม่มีปุ๊ปก็โดนเนรเทศกลับบ้าน ขอทำงานก็ไม่ให้ทำดีจริงวุ้ยเจ้านายแบบนี้ ผมเลยคิดว่าจะเปลี่ยนแผนการใหม่จากบอดี้การ์ดใกล้ชิดเป็นกิ๊กที่สนิทแนบเนื้อแทน แต่มันก็มีข้อเสียตรงที่ว่าเขาไม่ได้โสดแถมเมียสองลูกสี่ไปอีก มันจึงเป็นโอกาสยากที่ผมจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างความสัมพันธ์ทั้งสามคน

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ...ผมยั่วไม่เป็นยิ่งกับผู้ชายด้วยกันแล้ว

นี่ก็ลองเปิดกระทู้พันติ้ปดูเทคนิคการจีบการยั่วการอ่อยสารพัดที่เขานำมาแนะนำกัน บางคนก็ใช้ได้ผลบางคนก็แห้วรับประทานเผลอๆ หน้าแตกอีกต่างหากโดนแฟนเขาจับได้ว่าอ่อยถ้ามีคอร์สสอนยั่วผมก็จะไปลงเรียนเพื่อทำให้แผนครั้งนี้สำเร็จ ผู้ชายอย่างนายโจโฉจะชอบคนแบบไหนกันนะ ดูจากใบหน้าภรรยาแล้วน่าจะเป็นคนที่ชอบผู้ชายหน้าหวาน

แล้วผมหน้าหวานมั้ยนะ? อืมม

เดินไปส่องกระจกดูใบหน้าตัวเองแล้วก็ต้องถอนหายใจ หน้าผมแมนขนาดนี่เทียบไม่ได้กับภรรยาเขาสักนิดทำไมไม่ชอบผู้ชายหน้าแมนๆ ผมจะได้มีเปอร์เซ็นต์บ้าง ถ้าไม่หน้าหวานแล้วสิ่งที่ภรรยาโจโฉมีคงจะเป็นรูปร่างที่บางเอวคอดแบบผู้หญิง จับไขมันที่สีข้างกับพุงดูถามว่ามีมั้ยก็ไม่มีแต่มันก็แน่นไปด้วยกล้ามอยู่ดี ท้อแท้ใจกับแผนการครั้งใหม่ซะแล้วทีโอเอ๊ยชีวิตจะน่าสงสารไปไหน

แต่จะว่าไปแล้วโจโฉเนี่ยก็น่าจะมีความต้องการสูงเหมือนกันนะไม่งั้นคงไม่ได้ลูกสี่หรอก แต่เดี๋ยวนะทำไมผมไม่คิดล่ะว่าผู้ชายท้องได้ไงกูลืมคิดไปได้ไงเนี่ย เหมือนเคยได้ยินเรื่องยาที่สามารถทำให้ผู้ชายท้องได้ในตลาดมืดซึ่งมันกำลังเป็นที่นิยมสำหรับกลุ่มชายรักชายเป็นอย่างยิ่ง ผมว่าโจโฉอาจจะใช้ยานั่นปั๊มเบบี๋ออกมาถึงสี่หน่อชายล้วนเชื้อดีจริงๆ บางคนอยากได้ลูกชายยังได้ยากเลย งั้นก็แสดงว่าถ้าผมมีความช่ำชองในเรื่องนั่นมันอาจจะใช้เป็นตัวเบิกทางไปสู่ข้อมูลก็ได้ ดั่งคำที่ว่าเอาตัวเข้าแลกสินะ

วิธีการร่วมรักกับเพศเดียวกัน... กดค้นหาลงไปป๊าป!

ข้อมูลทั้งหลายแหล่ต่างกรูขึ้นมาบนหน้าจอสารพัดวิธีและทุกท่วงท่าในการร่วมรักผุดขึ้นมากมายจนนับไม่ทั่ว เดี๋ยวนี่ฮาวทูร่วมรักตั้งเป็นเว็บแนะนำแล้วเหรอวะโลกมันไปไกลจนทีโอตามไม่ทันแล้วเจ้าข้าเอ๊ย เลือกมันสักอันหนึ่งแล้วกันพอจิ้มเข้าไปปุ๊ปหน้าป๊อปอัพต่างๆ ก็เด้งขึ้นมาโฆษณาขายสินค้าร่วมรักไม่ว่าจะเป็นเจลหล่อลื่น ของเล่นมหาสนุก หรือว่าจะเป็นแบบจำลองของสงวน บางทีผมก็รู้สึกว่าตัวเองมีความพยายามมากไปหรือเปล่ากับงานนี่ ผมกำลังจะเอาตัวเข้าแลก...คิดแล้วก็เสียวหลัง

เผลอใจลอยไปหน่อยมือเผลอคลิกเข้ากับคลิปวิดีโอนึงซึ่งด้วยความไวของเน็ตในเครื่องแล้วมันจึงทำให้วิดีโอนั่นเล่นทันที เสียงร้องครางระงมของชายอีกคนซึ่งถูกกระทำกับช่วงหลังดังสนั่น ใครมาปรับเร่งเสียงในโน้ตบุ๊คผมเนี่ยแม่งปรับซะสุดเชียวแล้วไอ้คนในคลิปมึงจะร้องดังไปไหน

ปุ่มลดเสียงกูก็หายไปไหนฟร้ะ ข้างห้องได้ยินหมดแล้วจะออกไปเดินซื้อของกินยังไงไม่ให้อายเขา

"ทีโอทำอะไรอ่ะ เสียงดังเชียว" ขงเบ้งชะโงกหน้าเข้ามาในห้องพร้อมกับกระทะหมูทอดส่งกลิ่นชวนน้ำลายแตก

"ไม่มีไรๆ "

"อ๋อเหรอ ถ้าอยากช่วยตัวเองกูมีหนังสือให้ยืมนะหรือว่าจะยืมหูฟังก็ได้ เปิดเสียงดังแบบนั้นรบกวนข้างห้องเขา"

"กูไม่ได้ช่วยตัวเองกูแค่ศึกษาเป็นแนวทางเฟ้ย! "

"แนวทาง? "

"เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง มึงไปทอดหมูต่อเหอะ"

"โอเค หูฟังอยู่ในลิ้นชักด้านซ้ายตรงโต๊ะหน้าทีวีนะ"

"ฟาคค ก็บอกว่าไม่ได้ช่วยตัวเองไงเล่าไอ้เพื่อนเวร"

กดลดเสียงปิดมันไปเรียบร้อยเราก็มาอ่านวิธีที่เขาแนะนำกัน ขั้นตอนแรกของการร่วมรักคือการเตรียมความพร้อม ความพร้อมอะไรวะเตรียมตัวเตรียมที่จะเป็นฝ่ายโดนเสียบงั้นเหรอช่างมันเราอ่านกันต่อ ฝ่ายที่เป็นคนรุกจะต้องเป็นคนเตรียมพร้อมให้อีกฝ่ายโดยการใช้ของหล่อลื่นหรือว่าตัวอุปกรณ์ต่างๆ หรือว่าคนรับจะทำด้วยตัวเองก็ได้มันจะลำบากหน่อยๆ (ผมเคยลองมาแล้ว) มีวงเล็บว่าเคยลองด้วยนะ ให้ใช้มือท่านเทเจลหล่อลื่นลงไปชโลมให้ทั่วนิ้วกับช่องทางแล้วค่อยๆ กดนิ้วเข้าไปขยับเข้าออกเพื่อขยายช่องทาง

อ่านมาถึงจุดๆ นี่ก็ไม่อยากจะอ่านต่อ ให้ใช้มือตัวเองกดรู...ตรงนั้นเนี่ยนะอึ๋ย~ เจ็บตายขนาดไม่ได้ขี้หลายวันแล้วเบ่งออกยังก้นระบม

อ่านต่อให้สุดมา ค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปจนครบสามนิ้วเป็นการขยายช่องทางเพื่อให้น้องหนูเข้าไปได้ เมื่อทำจนคิดว่าหลวมพอจะใส่ได้ก็ให้นำเจลเทลงบนน้องหนูของคุณให้ชุ่มเพื่อเป็นการลดความเจ็บปวดของฝ่ายรับเพราะเราไม่สามารถผลิตสิ่งหล่อลื่นได้อย่างผู้หญิง ย้ำว่าค่อยกดเข้าไปทีล่ะนิดๆ ถ้าเกิดเป็นครั้งแรกของอีกฝ่ายห้ามใส่เข้าไปรวดเดียวเด็ดขาดไม่งั้นจะได้เลือดแน่นอน (ผมโดนมาแล้ว) หลังจากนั้นคุณก็ขยับได้ตามใจชอบจนกว่าจะสุขสม จบครับ

กล้าเขียนเว็บอธิบายแบบนี้ออกมาได้ยังไงเหมือนเอาประสบการณ์ตรงมาเล่าดีที่ไม่มีภาพประกอบแต่ละขั้นตอนให้ด้วย โอ้โห้ไอ้คนที่เป็นฝ่ายรับครั้งแรกถึงกับได้เลือดแล้วก้นน้อยๆ ของผมจะรอดมั้ยเนี่ย ของโจโฉก็ไม่รู้ว่าใหญ่รึเปล่าด้วยเกิดมาสักครั้งต้องได้ลิ้มลองรสผู้ชายถือว่าไม่เสียชาติเกิด ชายได้ชายคือยอดชาย แต่ผมไม่ได้อยากเป็นยอดชายนี่ผมอยากเป็นผู้ชายธรรมดา

"ตกลงมึงได้ช่วยตัวเองป่ะ"

"กูล่ะอยากจะเอาส้อมทิ่มหน้ามึงจริงๆ กูแค่ศึกษาเว้ยศึกษาอ่ะเข้าใจป่ะ" กินข้าวเย็นยังไม่เว้นถามเรื่องเมื่อครู่ขงเบ้งเอ๊ยมึงเห็นเพื่อนเป็นคนยังไง

"ศึกษาทำไมวะ? "

"กูไปทำงานสองวันยังหาวิธีเข้าหาเจ้านายไม่ได้เลย แล้วด้วยความฉลาดไงก็เลยคิดว่าถ้าบอดี้การ์ดมันเป็นยากเย็นนักกูก็จะ..."

"เป็นเมียเขาสะเลยว่างั้น คุ้มเหรอวะเอาตัวเข้าแลก"

"มันเป็นวิธีเดียวนี่หว่า กูว่าคงจะไม่ต้องเอาตัวเข้าแลกแบบนั้นอาจจะแค่ยั่วๆ หน่อยพอเขาจะทำจริงเราก็ป้ายยาสลบตื่นมาก็จัดท่าทาง"

"แล้วมึงจะดูทำแมวอะไรถ้าจะป้ายยาเขา ไปหมดแล้วสมองเพื่อนกู"

"ก็แค่เผื่อเดี๋ยวเกิดพลาดจริงๆ จะได้ไม่ทำตัวเองเจ็บมากไง"

"วู้! แล้วถ้าเกิดมึงไปหลงติดใจในลีลาของเขาขึ้นมาล่ะ"

"ไม่มีทางเว้ยกูไม่มีทางไปติดใจอะไรในลีลาท่วงท่าอะไรก็ตามแต่ กูชอบผู้หญิงเลิกพูดๆ "

"มันอาจจะดีจนมึงคาดไม่ถึงก็ได้นะเว้ย ขอเตือนไว้ก่อนคุณว่าที่เมียประธาน"

ดูมันพูดใครมันจะไปเป็นว่าทีเมียประธานกันวะบอกว่าไม่ก็คือไม่ดิ เราจะไม่มีทางไปหลงอะไรในตัวหมอนั่นเด็ดขาดถึงเขาจะหน้าหล่อตัวสูงฐานะดีโปรไฟล์เลิศแต่นั่นมันก็ผู้ชาย เราจะมาว่าแผนกันใหม่ก่อนอื่นต้องทำให้โจโฉหันมาสนใจตัวผมให้ได้ก่อนเริ่มจากการสร้างฉากบังเอิญเล็กที่ทำให้เราสามารถเข้าไปแตะเนื้อต้องตัวเขาได้ จากนั่นพอเหยื่อติดกับเราก็เดินหน้ารุกปล่อยสกิลอ่อยต่อไปแล้วพอถึงตอนนั้นเราก็จะมีความไว้เนื้อเชื่อใจกันแล้วที่นี่ผมก็จะสามารถเข้าถึงข้อมูลทุกอย่างในบริษัทได้

ข้อควรระวัง! ระวังเมียเขากระทืบเอาถ้าปกติผมไม่กลัวหรอกแต่ดันเป็นเมียมาเฟียนี่สิ

วันรุ่งขึ้นผมก็เริ่มแผนการใหม่หลังจากอ่านวิธีการอ่อยตลอดคืน เชื่อสิมันต้องได้ผลสักหนึ่งถึงสองวิธีจากร้อยมันคาดเดายากมากจากใบหน้าของเจ้าตัวแล้วมักแสดงความนิ่งตลอดเวลายังกับคนไม่มีความรู้สึก ดูสิว่าเราจะเจอกับเด็กน้อยคู่ไหนในวันนี้ช่างเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่แสนยากลำบาก ผมยืนรอรับเด็กๆ เหมือนอย่างเคยที่หน้าประตูทางเข้าบริษัทไม่นานนักรถคันหรูของเจ้านายก็เทียบท่า ขายาวก้าวลงจากรถด้วยชุดสูตรสีดำมาดขรึม น่าแปลกที่คราวนี้เขาพาอีกคนมาด้วยผู้ชายหน้าตาดุเข้มตัวสูงกว่าโจโฉนิดหน่อย อุ้มเด็กชายแคนน่อนแนบกาย

อย่าบอกนะว่า....เมียหลวง คุณพระชักไม่แน่ใจแล้วว่าโจโฉจะเป็นสามีจริงๆ

ทว่าเหมือนความสงสัยของผมจะไม่เป็นที่พอใจของเมียหลวงสักเท่าไหร่เจ้าตัวเลยเดินมาหยุดทำหน้าทำตามองพินิจยังกับจับผิดอยู่ มือเล็กของเด็กน้อยแคนน่อนเอื้อมแตะใบหน้าแม่ตัวเองกดคิ้วที่ขมวดกันแน่นออกก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานให้กับผม หน้าไม่เหมือนทั้งพ่อทั้งแม่เลยลูกเอ๊ยตกลงหนูลูกใครกันแน่

"แม่สอนให้ลูกทำเหรอแคนน่อน"

"ฮะ แม่บอกว่าถ้าพ่อขมวดคิ้วให้จับแยกออกแล้วบอกว่า อย่าทำหน้าโกรธต่อหน้าลูกฮะ"

"แม่สอนเยอะเชียวสงสัยต้องกลับไปทบทวนการสอนกับแม่สักหน่อย"

อ้าวเห้ย! ไม่เหมือนที่คิดไว้นี่หว่าถ้าชายตรงหน้าเป็นพ่องั้นโจโฉก็แม่อ่ะดิ เรียงผังครอบครัวใหม่ หน้าดุพ่อผัวโจโฉ เมื่อวานหน้าสวยแม่เมียโจโฉ เป็นได้ทั้งรุกทั้งรับไปอีก

"หยุดทำหน้าคิดอะไรไปไกล นี่พี่ชายฉันต่างหาก"

"อ่อครับ สวัสดีครับ"

"เดี๋ยวนี้รับทอมเข้าทำงานแล้วเหรอวะ เห็นแคนน่อนบอกอาโจโฉมีสาว"

"เฮียมองดีๆ นี่มันผู้ชาย นอกจากมองซ้อสวยแล้วเฮียควรแยกแยะผู้ชายกับผู้หญิงให้ออกด้วย"

"เกี่ยวอะไรกับเมียกูวะ"

"เพราะซ้อก็หน้าสวยแบบนายนี่ไง ไม่งั้นเฮียคงไม่หลงหัวปักหัวปำหรอก"

ตกลงสองคนเขาเป็นพี่น้องกันส่วนแคนน่อนก็เป็นลูกพี่ชายซึ่งมีเมียจริงๆ อยู่แล้ว อ้าวงั้นโจโฉก็หลอกผมอ่ะดิพึ่งจะเริ่มรู้จักพี่แกก็หลอกผมไปหนึ่งดอกถ้าเกิดผมถามพี่ชายเขาอีกเรื่องเขาจะหันมาตวาดผมป่ะวะ

"คุณ..."

"เฮียแกชื่อฮิตเลอร์" อันนี่โจโฉตอบ

"เฮียฮิตเลอร์ครับ ผมอยากจะถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ย"

"ว่า? "

"แคนน่อนคือลูกคุณแล้วบิวเรต จอมพลกับจอมศึกใช่ลูกคุณรึเปล่า"

"บิวเรตใช่แต่คนอื่นไม่ ส่วนจอมพลกับจอมศึก..."

"จะอยากรู้ไปทำไมมีหน้าที่เลี้ยงเด็กก็เลี้ยงไป" โจโฉหันมาขัดทันทีเกือบจะได้รู้อะไรบางอย่างแล้วเชียว

"ปกติมันไม่ค่อยเครียดหรอกช่วงนี้คงมีปัญหา" พี่ชายหันมาคุยกับผมเฉยสีหน้าเขาดูเป็นห่วงน้องชายไม่น้อย "ตกลงมึงเป็นผู้ชายเหรอ ไม่ใช่เป็นทอมรัดหน้าอกมาหรอกนะ"

"ผมเป็นผู้ชายครับ"

"หน้าสวยเหมือนแม่ทูชเลยฮะ"

"แม่ทูชสวยกว่านะพ่อว่า" มันใช่เหรอเอาผู้ชายมาเปรียบเทียบกับผู้หญิงเนี่ย แล้วเฮียแกก็หยิบเอาโทรศัพท์โชว์หน้าจอให้ผมดู "อ่ะเนี่ยที่ว่าเมียกูเอง สวยใช่มั้ยล่ะ ดีที่ลูกได้แม่มาเยอะ"

อวดเมียไปอีกน่าหมั่นไส้

รูปหน้าจอหลักโทรศัพท์เป็นรูปเฮียฮิตเลอร์ยืนคู่กับผู้ชายอีกคนหนึ่งซึ่งกำลังอุ้มเด็กทารกไว้ส่วนแคนน่อนยืนเกาะขาอยู่ เมีย? ผู้ชาย? ลูก? งงเป็นไก่ตาแตกเลยกู

"เฮียอย่าเที่ยวไปโชว์รูปครอบครัวได้เปล่ามันน่าอายถ้าซ้อรู้นะได้โกรธเฮียแน่"

"อะไรวะ มีครอบครัวดีเมียสวยมันก็ต้องอวดป่ะอิจฉาก็รีบหาเมีย ไอ้นี่ก็ได้สวยดี"

"ชมคนอื่นสวยนอกจากซ้อ เดี๋ยวแคนน่อนเอาไปฟ้องขึ้นมาผมไม่ช่วยด้วย"

"หึหึ ลองซ้อมึงโวยวายจะจัดให้เสียงโวยไม่ได้ออกมาอีก"

"เพลาๆ ลงบ้างผมจะไม่ได้นอนเพราะเฮีย อย่าลืมว่าห้องเราอยู่ใกล้กันนะ ส่งเสียงอะไรดึกๆ ดื่นๆ อย่าคิดว่าผมไม่รู้สงสารซ้อ"

ตกลงพวกคุณสองคนกำลังคุยเรื่องอะไรใช่เรื่องเดียวกับที่ผมคิดหรือเปล่าดึกๆ ส่งเสียงดัง อยู่ข้างห้องได้ยินเสียงผมว่ามันต้องเป็น...เฮียเขาซ้อมเมียชัวร์ (โถ่! ทีโอผู้ฉลาด) มันจะเป็นอะไรไปได้อีกเล่าหรือว่าดูบอลดึกมันก็ไม่น่าจะใช่ หรือว่ามันอาจจะเป็นสิ่งที่ผมดูเมื่อวาน มองหน้าเฮียแกสลับกับรูปเมียในโทรศัพท์แล้วก็ร้องอุทานในใจเบาๆ ร้ายกาจยิ่งนัก ภรรยาเฮียฮิตเลอร์เขาก็น่าสงสารนะครับโวยวายทีโดนจับกดทีหรือจับกดหลายๆ ทีก็ไม่รู้

งี้พ่อเขามาผมก็ไม่มีหน้าที่ดิ้โดนไล่กลับบ้านอีกป่ะเนี่ยยังไม่ทันเริ่มแผนใหม่เลย ทำไมทีโอมันซวยอย่างงี้วะต้องมานั่งลุ้นเดาอารมณืเจ้านายตัวเองอีก ได้แต่เดินตามทั้งสองไปเงียบๆ ลุ้นเอากับอนาคตข้างหน้า ผมเป็นคนไม่เชื่อเรื่องดวงเท่าไหร่หรอกนะเพราะคิดว่าคนเล่าสามารถกำหนดชะตาตัวเองได้แต่มาวันนี้ผมต้องเชื่อเพราะผมไม่สามารถกำหนดชีวิตตัวเองได้เลยตั้งแต่เริ่มงานนี้

"พี่พูมมีอะไรให้ผมช่วยป่ะ" เมื่อหมดหนทางเราต้องพยายามหาทางต่อไป

"ไม่มี ไม่ลองไปถามคุณโจโฉดูล่ะ"

"โห้ย~ เดี๋ยวเขาก็ไล่ผมกลับบ้านอีกอ่ะยิ่งวันนี้ไม่ต้องเลี้ยงเด็กด้วย"

"ไม่ดีเหรอได้กลับบ้านเร็วแถมได้เงินปกติ" ก็จริงของพี่เขาใครล่ะจะไม่อยากทำงานน้อยแล้วได้เงินเดือนแพง

"ก็ดีครับแต่ผมว่ามันดูไม่มีความพยายามเลยอ่ะ"

"งั้นดูแลคุณโจโฉแทนสิถ้าไม่มีเด็กๆ ให้เลี้ยงแต่ต้องพยายามหน่อยนะ เพราะว่าคุณโจโฉเป็นคนที่เข้าถึงยากสำหรับบางคนคุณเขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับตัวเองมากนัก"

"เขาดูเป็นคนเข้าถึงยากจัง"

"ไม่ยากหรอกถ้าใช่ใจเข้าหา"

มันยากหมดแหละพี่ใช้ใจเข้าหามันยากกว่าปกติไม่ใช่เหรอพี่ เหมือนตัวช่วยผมมันจะไม่สามารถช่วยผมได้อย่างที่คิด ดังนั้นเราจึงต้องไปเผชิญหน้าด้วยตัวเอง ชะโงกหน้านำเข้าห้องมาก่อนเพื่อดูให้แน่ใจว่าไม่ได้มาขัดจังหวะสนทนาระหว่างพี่น้อง ไม่รู้เพราะความบังเอิญหรือดวงดีมันเป็นจังหวะเดียวกับที่เฮียฮิตเลอร์อุ้มแคนน่อนออกจากห้องเตรียมไปทำธุระต่อ

เด็กชายแคนน่อนอย่าพึ่งจากน้าทีโอไปถ้าไม่มีหนูน้าจะทำงานยังไงลูก

"น้าทีโอบะบายฮะ"

"จะกลับแล้วเหรอครับ วันนี้ไม่อยู่เล่นกับน้าทีโอเลยเหงาแย่"

"อืมกลับล่ะ จะพาลูกไปเที่ยวต่อ"

"ครับๆ ขอให้สนุกนะครับ"

พี่ชายไปแล้วเหลือผมกับโจโฉสองคนล่ะ ปฏิบัติการอ่อยอย่างมีหลักการเริ่มได้ภาวนาอย่าให้มีใครมาขัดจังหวะเล้ยสาธุๆ เมื่อผมย่างกายเข้าไปในห้องเจ้าตัวก็เงยหน้าขึ้นมามองแล้วก็งุดหน้ากลับไปอ่านเอกสารในมือเหมือนเดิม เห็นผมเป็นวิญญาณรึไงไม่คิดจะถามพูดคุยอะไรสักหน่อย ต้องเรียกร้องความสนใจยังไงคุณเจ้านายถึงจะแลผมบ้างคอยดูเถอะจะทำให้หลงผมจนละสายตาไปไหนไม่ได้

"คุณโจโฉมีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ"

"ไม่มีจะกลับบ้านเลยก็ได้นะผมไม่ว่า" น่านไงไล่กูกลับบ้านอีกแล้ว

"ให้ผมทำอย่างอื่นก็ได้อย่าพึ่งไล่ได้มั้ยครับ"

"แล้วจะทำอะไรล่ะ? หน้าที่ของคุณไม่มีแล้วนะแคนน่อนไปเที่ยวสองแสบก็ไม่ได้มา"

"งั้นเอาเป็นให้ผมนวดหรือชงอะไรให้คุณกินได้มั้ย อย่างน้อยให้ได้ทำหน้าที่สักอย่างเถอะคุณเล่นไล่ผมกลับบ้านทุกทีมันน่าเบื่อ"

“น่าเบื่อแล้วทำไมรับงานล่ะ?” ไอ้นี่เล่นแง่ใส่อีกแล้ว

“คุณอย่าทำเหมือนผมเป็นตัวน่ารังเกียจนักสิ เอะอะก็ไล่กลับบ้าน”

“ถ้าอย่างงั้นก็นวดไหล่ แล้วก็เงียบๆ ด้วย”

เจ้านายรำคาญหรือผมตื้อสำเร็จไม่รู้แต่ถือว่าโชคยังเข้าข้าง ผมรีบตรงปรี่ไปนวดไหล่ให้เจ้านายทันทีสองมือทับทาบบนไหล่กว้างของเจ้าตัวบีบคลึงมันด้วยสกิลทั้งหมดที่มี สายตาก็แอบเหล่เอกสารในมือเขาไปด้วยเผื่อเป็นข้อมูล แชมพูที่เขาใช้ส่งกลิ่นหอมออกมาจากศีรษะมันเป็นกลิ่นเดียวกับแชมพูที่ผมใช้มันทั้งหอมและน่าสัมผัส (ยี่ห้อนี่ทำให้ผมนุ่มครับ) มือค่อยๆ ไล่ระดับลงไปเรื่อยๆ จากข้อมูลที่ได้อ่านมาสามสิบเปอร์เซนใช้วีธีการนวดในการอ่อยผู้ก่อนอื่นต้องนวดไปให้เขาเคลิ้มก่อนแล้วค่อยๆ ไล่ลูบมือลงไปที่แผงออกถ้าเจ้าตัวจับได้ให้แกล้งแยกมือออกไปนวดต้นแขนแทน นวดไปได้สักพักโจโฉก็ดันโพล่งคำแปลกๆ ขึ้นมา

“ใต้ตาคล้ำๆ ดูข้อมูลดึกหรือไง”

“คะ ครับผมก็เข้านอนปกตินะไม่ได้ดูอะไรสักหน่อย”

“อืม ผมคงคิดไปเองว่าคุณกำลังอ่อยผมอยู่สินะ คุณว่าเว็บxxxนี่เป็นไง”

“…” เชี้ยย นั่นเป็นเว็บเดียวกับที่ผมใช้รวบรวมข้อมูลวิธีการอ่อย เขารู้ได้ยังไงวะ

“ผมว่ามันค่อนข้างเด็กน้อยที่มาเขียนการจีบการอ่อยผู้ชายลงในเว็บ เดี๋ยวนี่เขาต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองกันแล้ว”

“เหรอครับ…” แอบว่าผมเด็กน้อยไปอีก เจ้านายบ้าเอ๊ย!

“มือคุณชุ่มเหงื่อแล้วนะ ให้ผมเช็ดมันออกให้ดีกว่า”

มือหนาดึงเอาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อคว้าเอามือผมไปถือไว้จับมันแบออกเช็ดเหงื่อบนมือด้วยแรงอันแผ่วเบาพลางหันหลังเงยหน้าขึ้นมอง มันเป็นสายตาที่เหมือนผู้กุมชัยชนะเอาไว้อย่างบอกไม่ถูกยิ่งเวลาเขาคลี่ยิ้มออกมาด้วยแล้ว พาลเอาผมรู้สึกแปลกๆ ตาม การอดหลับอดนอนนั่งศึกษาทั้งคืนไม่ช่วยอะไรเลยนอกจากจะโดนเขาจับได้และปล่อยหมัดฮุกสวนกลับชนิดที่ว่าหน้าหงาย

“ต้องอย่างงี้สิ ถึงเรียกว่าอ่อย…”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}