miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2561 07:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27
แบบอักษร

กรขับรถมาถึงสนามบินแล้วเข้าไปข้างในพร้อมกับซื้อตั๋วที่เครื่องออกเร็วที่สุดไปจังหวัดหนึ่งทางภาคเหนือ เครื่องที่กรจะขึ้นต้องรออีก20นาที กรนั่งรอใจจดใจจ่อ พร้อมกับดูรูปขิงไปด้วย

การรอคอยที่ยาวนานของกรก็สิ้นสุดลงเมื่อมีเสียงประกาศเรียกขึ้นเครื่องกรรีบขึ้นไปนั่งชั้นที่กรซื้อตั๋วทันที กรนั่งเครื่องบินเป็นชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมาย กรลงจากเครื่องก็โทรหาเพื่อนที่จะมารับทันที รอสายไม่นานพลก็รับโทรศัพท์

“ กูถึงแล้ว มึงอยู่ไหน ” กรถามพลทันทีที่รับสาย พลเองก็มองหากรแล้วก็เจอกรที่ยืนอยู่ทางออกพอดี

“ ขวามือ ” พลพูดแค่นั้นก็วางสายไป ส่วนกรก็หันมามองทางขวามือตามที่พลบอก และพลก็พากรกลับบ้านพักที่ตัวเองอยู่ทันที ทั้งสองเดินออกไปแล้วก็ขึ้นรถกลับ



พลขับรถเข้าจอดที่โรงรถในบ้านพัก กรยังไม่ได้พูดถามอะไรมาก เอาแต่นั่งยิ้มให้กับหน้าจอมือถือที่มีรูปขิงโชว์อยู่

“ ขิงท้องจริงๆหรอวะ กูไม่เคยคิดอยากจะมีลูกเลย แต่ตอนนี้กูโคตรดีใจเลยวะ ” กรพูดขึ้นหลังจากขนของเข้าบ้านแล้ว ร่างสูงทั้งสองนั่งคุยกันอยู่ที่ห้องรับแขกตรงกลางบ้านพัก

“ เออ กูยังไม่อยากเชื่อเลยว่าขิงจะท้องได้ แล้วมึงจะทำยังไงต่อ แต่กูขอเตือนมึงไว้เลยว่าให้มึงรอพบขิงทีเดียวตอนอาทิตย์หน้า ” พลพูดบอกกับกรไป พลกลัวว่าเพื่อนจะใจร้อนบุกไปหาขิงและทำให้ทุกอย่างมันพังไปมากกว่าเดิม มาง้อเขานะ ไม่ใช่ให้มาฉุดเขากลับบ้าน

“ ทำไมวะ กูอยากเจอขิงเร็วๆ กูรอไม่ได้หรอก กูไม่บุกไปตอนนี้ก็ดีแล้ว ” พลคิดไว้อยู่แล้วว่าเพื่อนของตัวเองจะผลีผลามไป เดียวไก่ก็ตื่นกันพอดี คนที่ซ่อนขิงไม่ให้กรหาเจอคงมีอำนาจมากพอดู

“ มึงฟังกูนะ ขิงมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก แต่มึงกลับหาขิงไม่เจอ มึงไม่คิดบ้างหรอว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งที่มึงส่งลูกน้องมาหาที่นี่หลายครั้งเพราะกลัวว่าจะคลาดกับขิง แต่ไม่มีใครบอกเลยว่าขิงอยู่ไหน ถ้ามึงบุ่มบ่ามไป คราวนี้มึงจะไม่ได้เห็นหน้าขิงอีกเลยก็ได้นะ เชื่อกู รอมาตั้งนานแล้ว รออีกหน่อยจะเป็นไรไป จัดการตัวเองใหม่และหาคำพูดขอคืนดีขิงดีกว่านะ ” กรนั่งฟังพลเงียบๆ มันก็จริงอย่างที่พลพูด พลตบไหล่กรสองสามทีแล้วขึ้นไปนอน กรนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยตามที่พลพูดทิ้งท้ายไว้

“ อย่าหนีพี่อีกเลย พี่คิดถึงขิงมากนะ ” กรพูดกับรูปของขิงในมือถืออีกครั้ง ดูเท่าไหร่ก็ไม่มีเบื่อ ถ้าเป็นขิงจริงๆคงจะจับนั่งตักทั้งกอดทั้งหอมไม่ปล่อยให้ไปไหนไกลๆเลย



# ทางด้านของขิง

วันนี้ก่อนจะนอนขิงรู้สึกใจสั่นเต้นระรัวแปลกๆ ลูกชายทั้งสองก็ดิ้นกันผิดปกติ ขิงกินยาบำรุงและวิตามินที่หมอจัดให้แล้วก็นอน วันนี้ขิงนอนตั้งแต่หัวค่ำ รู้สึกเหมือนจะมีเรื่องตื่นเต้นให้เจอในเร็ววันนี้ มันเป็นความรู้สึกของตัวขิงเอง ขิงก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน



“ อืมมม เช้าแล้วหรอเนี่ย หลับสบายจัง ” ขิงตื่นขึ้นมาในตอนเช้าที่สดใส วันนี้อากาศสดชื่นกว่าทุกวันขิงรู้สึกอย่างนั้น คนท้องร่างกายเทอะทะลงจากเตียงแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำอย่างระมัดระวัง ท้องที่ใหญ่มากทำให้ขิงถึงกับก้มไม่ได้เลยทีเดียว ท้องมันติดไปหมด และขิงก็อายเกินจะขอให้ใครมาช่วยถูหลังช่วยอาบน้ำให้ ถึงแม้ตะวันจะเคยอาสาทำให้แต่ขิงก็ไม่เอาอยู่ดี ขิงอายเกินที่จะให้คนเป็นน้ามาช่วยทำอะไรแบบนี้

“ อาบน้ำกันนะครับเด็กๆ ” ขิงพูดพร้อมกับเปิดฝักบัวอาบน้ำ ลูกๆในท้องก็ดิ้นกันใหญ่ ขิงอาบน้ำถูสบู่อย่างใจเย็นเสร็จแล้วก็ใส่ชุดคลุมอาบน้ำค่อยๆเดินออกมา

ขิงใส่ชุดคลุมผ้าลูกไม้สีครีม ถึงขิงจะไม่ชินแต่ก็ดีกว่าใส่กางเกงแล้วอึดอัด วันนี้คนท้องอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ขิงลงมาทานข้าวกับตะวันและก็พงศ์ ทั้งสามทานข้าวกันเสร็จก็พากันแยกย้ายกันไปทำงาน จะมีแต่ขิงที่นั่งเล่นนอนเล่นอยู่ที่บ้าน มีเดินออกกำลังกายบ้างแต่เดินนานก็ไม่ได้เพราะขิงจะปวดฝ่าเท้า เนื่องจากท้องที่ใหญ่ขึ้นมาก ทำให้ขาและกระดูกสันหลังรับน้ำหนักของท้อง ทำให้ขิงปวดหลังและปวดเท้าอยู่บ่อยๆ




# ทางด้านของกร

ตอนนี้ก็ครบหนึ่งอาทิตย์ตามที่หมอนัดขิงแล้ว ขิงจะมาหาหมอวันนี้ กรตื่นเต้นดีใจจนนอนไม่หลับ กรจัดการตัดผมโกนหนวดออก วันนี้กรแต่งตัวสบายๆแต่ดูดีมาก กรใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีฟ้าอ่อนกับกางเกงยีนรองเท้าผ้าใบ แค่นี้ก็กรดูดีแล้ว ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่กรรอ กรทำอะไรก็ดูมีความสุขไปหมด กินข้าวก็อร่อย นั่งยิ้มให้กับรูปของลูกและเมียตัวเอง ดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น

กรแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ไปซื้อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่มา เพื่อจะเอาไปให้ขิง กรเตรียมคำพูดมากมาย ยืนซ้อมหน้ากระจกอย่างกับคนบ้า ทั้งดีใจที่จะได้เจอกับขิงแล้วก็กลัวว่าขิงจะไม่ยอมรับและไล่กรเหมือนที่ตัวกรเองเคยไล่ขิงด้วย แต่กรก็อยากจะพบขิงให้ได้ อย่างน้อยก็ให้ขิงได้รับรู้ว่าคนโง่คนนี้รู้สึกผิดมากแค่ไหนที่ไล่ขิงไป

“ มึงจะไปคนเดียวจริงดิ กูว่าให้กูไปเป็นเพื่อนมึงดีกว่า ” พลพูดขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้าพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ พลเองก็ตื่นเต้นไปกับเพื่อนด้วย เอาจริงๆพลเองก็ไม่เคยเห็นกรทำแบบนี้เลย ไม่เคยต้องง้อใครมาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำ

“ กูอยากจะไปด้วยตัวเอง ถ้ามึงช่วยก็เหมือนกับกูไม่จริงใจสิ ผลจะเป็นบังไงก็ชั่ง แต่กูจะไปเองคนเดียว มึงรอกูที่นี่แหละ ” กรบอกกับเพื่อนไป แค่นี้ก็ขอบใจพลมากแล้วที่ช่วยกรอย่างเต็มที่ แถมยังเตือนสติกรให้คิดดีก่อนทำอะไรลงไปอีก กรรู้สึกขอบคุณพลจริง

“ เออๆ โชคดีนะเพื่อน ” พลบอกกรก่อนจะเป็นฝ่ายอวยพรให้เพื่อนไป กรพยักหน้าให้พลแล้วก็ขับรถไปตามทางที่พลเคยพากรไปดูมาแล้วครั้งหนึ่ง ระยะทางสิบกิโลที่กรขับรถด้วยความตื่นเต้นและดีใจที่จะได้พบขิงย่นลงมาเรื่อยๆจนกรไปถึงก็เกือบเก้าโมงเช้าแล้ว พอจอดรถเรียบรอย กรก็เดินตรงไปเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์และถามกับพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ทันที

“ ไม่ทราบว่า คุณคินรพัฒน์ แสงสิริ มาพบหมอแล้วหรือยังครับ ” กรถามพยาบาลสาวไป พยาบาลมองกรแล้วยิ้มให้กรแล้วเปิดสมุดนัดดูว่าขิงมาหรือยัง พยาบาลสาวเขินนิดหน่อยเพราะกรนั้นทั้งหล่อทั้งดูดีแถมถือดอกไม้ช่อใหญ่มาด้วย เป็นต้องเขินเป็นธรรมดา

“ ตอนนี้คุณคินรพัฒน์ อยู่ในห้องตรวจคะ เชิญคุณไปรอที่หน้าห้องตรวจของหมอภีรพงษ์ได้เลยนะค่ะ เดินเข้าไปอยู่ทางด้านขวามือฟ้องที่สามค่ะ ” พยาบาลสาวตอบกรยิ้มๆ กรยิ้มให้เธอแล้วเดินไปตามทางที่เธอบอก หน้าห้องมีคนไข้และญาติคนไข้นั่งอยู่ กรเลือกที่จะยืนรอขิงหน้าห้องตรวจ ถ้าขิงประตูออกมาก็จะเจอกับกรทันที

กรยืนรออยู่เกือบยี่สิบนาทีแล้วประตูตรงหน้ากรก็เปิดออก คนที่เปิดไม่ใช่ขิง แต่เป็นผู้ชายหุ่นเพรียวหน้าสวยคนหนึ่ง แต่หัวใจกรเต้นระรัวเพราะคนข้างหลังของคนที่เปิดประตูต่างหาก กรยังไม่ได้พูดอะไร ส่วนคนที่เปิดประตูออกมาก่อนนั้นเดินเลี่ยงกรออกมา เพราะไม่รู้จักกร

“ คุณกร ” ขิงเรียกชื่อกรเสียงแผ่ว ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เจอกรที่นี่ ขิงทั้งดีใจและสับสน กรมาที่นี่ทำไม ผู้ชายที่ไล่ขิงในวันนั้นมายืนอยู่ตรงนี่ข้างหน้าขิงพร้อมกับกุหลาบขาวช่อใหญ่ ขิงไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่ก็อดดีใจไม่ได้ที่ได้เห็นหน้ากรอีกครั้ง

“ ขิง พี่ตามหาขิงนานมากนะครับรู้มั๊ย ผู้ชายคนนี่อยากเจอขิงมาก อยากขอโทษขิงเพราะความโง่ของพี่เอง พี่ขอโทษที่ทำให้ขิงเสียใจ พี่โง่เองที่ไม่ยอมฟังอะไรขิงเลย พี่ขอโทษนะครับ ขอให้คนโง่คนนี้ได้ดูแลขิงกับลูกได้มั๊ย ” ขิงร้องไห้ให้กับคำพูดของกร ขิงสับสนไปหมด ขิงรักกรขิงบอกในจดหมายที่ให้กรไปพร้อมกับของขวัญในวันที่ขิงออกจากบ้านของกรมา ตอนนี้กรคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของขิง ขิงมองผู้ชายที่เคยไล่ขิงออกจากบ้านด้วยสายตาสับสน แต่แววตาของกรนั้นเต็มไปด้วยคำขอร้องและอ้อนวอนขิงอยู่

“ ฮึก ผะ ผมไม่เชื่อคุณหรอก ผมเป็นได้แค่ที่ระบายของคุณ ฮือออ คุณจะไล่ผมตอนไหนก็ได้ ผมจะเชื่อคุณได้ยังไงในเมื่อคุณก็เคยไล่ผมมาแล้วครั้งหนึ่ง ฮึก ฮือออ คุณไม่มีอะไรมาเป็นสิ่งยืนยันกับผมได้เลย แล้วอีกอย่างคุณไม่ได้รักผม ผมไม่กลับไปโดนคุณทำร้ายจิตใจผมหรอก ฮึก! ” ขิงพูดไปสะอื้นไป น้ำตาไหลเป็นสาย ขิงยังจำได้ดีคำพูดและสายตาในวันที่กรไล่ขิงออกจากบ้านหลังนั้น ขิงไม่อาจจะกลับไปเจอกับเรื่องแบบนั้นได้อีก ถ้าครั้งนี้กรทิ้งขิงอีก ขิงคงเจ็บจนสันหาคำเปรียบเปรยไม่ได้เลย

“ ขอโทษครับ พี่ขอโทษ พี่รักขิงนะ ขิงยังไม่ต้องเชื่อพี่ก็ได้ แต่ขิงให้โอกาสพี่ได้ดูแลขิงกับลูกได้มั๊ย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ขิงเสียใจอีก นะครับ ” กรพูดพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้กับขิง ขิงได้ยินคำบอกรักจากผู้ชายที่นั่งคุกเข่าขอร้องขิงอย่างไม่อายใครคนนี้ ขิงอยากจะให้อภัยกร แต่มันก็ยากที่จะเชื่อคำพูดของคนที่เคยทำร้ายตัวเองมาก่อน ขิงรับดอกไม้จากกร กรยิ้มให้ขิงอย่างดีใจ ขิงไม่เคยเห็นกรยิ้มแบบนี้มาก่อน แต่ขิงก็ต้องใจแข็งไว้ ในเมื่อกรขอโอกาสขิงก็จะให้ แต่จะให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว และก็จะเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับกร

“ ฮึก! ก็ได้ ผมจะให้โอกาสคุณพิสูจน์ว่าคุณจะไม่ทิ้งผมอีกและจะดูแลผมกับลูก แต่ผมยังไม่กลับไปบ้านคุณในตอนนี้ ผมจะอยู่กับน้าของผม ถ้าคุณอยากจะดูแลผมก็มาอยู่กับผม คุณทำได้รึเปล่า อยู่ที่นี่ลำบากไม่เหมือนกับอยู่บ้านคุณ คุณต้องทำงานแลกที่อยู่และอาหารที่ไร่ของน้าผม คุณจะตกลงรึเปล่า ” ขิงอยากหาความมั่นใจจากตัวกร ถ้ากรทนอยู่ได้จนขิงพอใจ ขิงจะกลับไปกับกร ขิงก็แค่คนที่ต้องการความมั่นคงทั้งในคำพูดและการกระทำ ขิงไม่อยากจะเป็นคนที่ถูกทิ้งไปตอนไหนก็ได้ เรียกหาตอนไหนก็ต้องยอม ขิงอยากเป็นคนเดียวที่ถูกดูแลและรักษาไว้เป็นอย่างดี

“ ครับ ขิงจะให้พี่ทำอะไรก็ได้ พี่ยอมทำทุกอย่าง พี่ขอขิงอย่างหนึ่งได้มั๊ยครับ พี่ขอจับลูกของเราหน่อย ” กรตอบตกลงกับขิงทันที กรดีใจมากอย่างน้อยขิงก็ยังให้กรได้ดูแลถึงแม้ขิงจะยังไม่ได้ยกโทษให้ในตอนนี้ แต่กรจะทำทุกอย่างให้ขิงยกโทษให้ตัวเอง จะทำทุกอย่างชดเชยที่เคยทำไม่ดีกับขิงไว้

“ อะ อืม ” ขิงอายนิดหน่อยที่กรขอแบบนี้ แล้วก็พึ่งรู้ตัวว่าตอนนี้คนนั่งมองยืนมองกันเต็มเลย ขิงได้แต่ก้มหน้างุด แก้มแดงลามไปถึงหู อารมณ์ประมาณว่าผัวมาตามง้อเมียประมาณนั้นเลย ถึงมันจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ ทั้งสองก็ยังขวางประตูอยู่จนป้าคนหนึ่งพูดขึ้น

“ เอ้า! พ่อหนุ่มง้อเมียเสร็จแล้วก็พากันกลับบ้านได้แล้ว คนไข้คนอื่นเขาจะได้เข้าไปหาหมอสักที ” ป้าคนนั้นพูดแซวๆ ในขณะที่กรกำลังจะเอื้อมมือไปจับท้องของขิง กรเลยยืนขึ้นแล้วก็โอบไหล่ตอบป้าแกไปแล้วพาขิงเดินออกมา

“ ครับป้า ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เสียเวลากัน เมียผมโกรธผมมากเลย หาอยู่ตั้งนานกว่าจะเจอตัว ผมเลยดีใจไปหน่อย ผมขอตัวพาเมียกลับก่อนนะครับ ” กรพูดขึ้นเสียดัง ขิงอายที่กรเรียกขิงว่าเมีย สรรพนามและคำพูดที่กรใช้พูดกับขิงมันเปลี่ยนไปหมด มันรู้สึกแปลกๆแต่ขิงก็ชอบมันนะ

“ พูดอะไรเล่า! ” ขิงพูดขึ้นเสียงแข็งเพราะความเขินอาย ตะวันมองขิงกับกรเงียบๆ ตะวันดูออกว่าขิงดีใจที่ได้พบกร เรื่องความรักมันคือเรืื่องของคนสองคนสินะ ขิงดูมีความสุขถึงแม้จะดูสับสนอยู่ และตะวันจะปล่อยให้ทั้งสองได้ปรับความเข้าใจกัน รอให้ขิงขอให้ตะวันช่วยก่อน ตะวันจะยื่นมือไปช่วยขิงเลยทันที

“ ขิงน้าจะกลับก่อนก็แล้วกันนะ คุยกันให้เข้าใจแล้วค่อยกลับบ้าน ส่วนคุณถ้าต้องการจะไปอยู่กับขิงก็มาได้เลย เพราะจะได้มีคนดูแลขิงด้วย ” ตะวันบอกกับขิงและก็กรด้วย เข้าจะไม่ขวางทางกรแล้ว ขิงต้องการคนดูแลและกำลังใจ เพราะขิงกำลังท้องแน่นอนว่าความเครียดย่อมเกิดขึ้นง่ายกว่าคนปกติ อย่างน้อยขิงก็คงดีใจที่ได้อยู่กับคนที่รัก

“ ครับ ผมจะย้ายไปอยู่กับขิงวันนี้เลย ผมห่างจากขิงมาหลายเดือนแล้วผมคิดถึงขิงมาก และผมก็จะดูแลขิงเป็นอย่างดี ” กรพูดกับตะวันไป ตะวันก็พยักหน้ารับแล้วก็กลับไปหาพงศ์และพูดเรื่องนี้กับคนรัก เขากับพงศ์จะดูอยู่ห่างๆ



“ ขิง พี่ยังไม่ได้แตะตัวเล็กที่อยู่ในท้องเลย พี่ขอจับหน่อยได้มั๊ย ” ตอนนี้กรกับขิงในอยู่ในส่วนของสวนบำบัดที่ทางโรงพยาบาลได้จัดไว้ให้คนไข้ไปนั่งผ่อนคลาย ตอนนี้ขิงนั่งเอนหลังอยู่ที่ม้านั่งในสวน

“ ก็จับสิ ” ขิงพูดทั้งที่มือก็ลูบท้องไปด้วย ลูกดิ้นตั้งแต่ขิงเจอกับกรแล้ว วันนี้เด็กๆดิ้นอย่างกับรู้ว่าจะได้เจอกับพ่อซะอย่างนั้น

กรเอื้อมมือไปแตะที่ท้องขิงเบาๆ แรงดิ้นจากในท้องที่มือกรแตะลงทำให้กรดีใจมากที่ลูกน้อยมาทักทายคนเป็นพ่อ

“ ขิง! ลูกดิ้นด้วยขิง ลูกของเราดิ้นเตะมือพี่ด้วย! ” กรพูดเสียงดังด้วยความดีใจ ขิงก็มองกรที่กำลังยิ้มและลูบท้องของขิงเบาๆ มือกรลูบไปทางไหนลูกก็ดิ้นไปทางนั้น อย่างกับกำลังหยอกล้อกันอยู่

“ เด็กๆวันนี้ดิ้นเก่งจังเลยนะ ” ขิงพูดขึ้นแล้วก็ลูบท้องตัวเองไปด้วย กรลุกจากม้าหินอ่อนที่นั่งข้างๆขิง กรนั่งลงข้างล่างตรงหน้าขิง กรจูบลงท้องขิงเบา แล้วก็เงยหน้าขึ้นมองขิงและเคลื่อนหน้าขึ้นไปจูบหน้าฝากขิงเบาๆ แค่นี้หัวใจของขิงก็เต้นตึกตักแล้ว จะมีอะไรเซอร์ไพรส์ไปมากว่านี้มั๊ย

“ ขิงอาจจะไม่เชื่อพี่ แต่พี่รักขิงนะครับ พี่มันขี้ขลาดที่ไม่ยอมรับหัวใจตัวเอง เพราะพี่กลัวว่าขิงจะทิ้งพี่ไป แต่สุดท้ายพี่เองที่เป็นคนทิ้งขิง ขิงครับ บอกกับพี่ได้มั๊ย บอกรักพี่อย่างที่เขียนในจดหมาย พี่อยากได้ยินมันจากปากของขิงเอง ” กรคุกเข่าตรงหน้าขิงและพูดกับขิงอีกรอบ อาจจะดูเห็นแก่ตัวเกินไปที่อยากได้ยินประโยคนั้นจากปากขิง แต่กรก็อยากให้ขิงพูดสักครั้งจริงๆ

“ ทำให้ผมรักพี่โดยไม่มีความสงสัยอีกสักครั้งสิ แล้วผมจะพูดมันกับพี่เอง ” ขิงเรียกกรว่าพี่แต่ยังไม่แทนตัวเองว่าขิง ถ้าอยากได้ยินคำนั้นก็ต้องมอบความรักที่มั่นคงมาให้ขิงก่อน ที่ยอมให้ดูแลนี่ก็คือบททดสอบที่กรจะต้องทำให้ขิงมั่นใจที่จะบอกรักกรอีกครั้งด้วยเสียงของขิง ไม่ใช่ด้วยตัวหนังสือ

“ ครับ พี่จะทำ ” พูดจบกรก็ขโมยหอมแก้มป่องๆของขิงฟอดใหญ่ ขิงเองก็เขินกรแต่ก็ต้องตีหน้านิ่งไว้ทั้งที่แก้มแดงแจ๋น่าฟัดยิ่งกว่าเดิมอีก

กรนั่งคุยกับขิงอีกสักพักก็พาขิงไปเก็บของที่บ้านพักของพล พลเองก็ดีใจที่เพื่อนได้เจอกับคนรักสักที พลได้แนะนำการดูแลขิงให้กับกรหลายอย่าง กรเก็บของและให้พลขับรถไปส่งที่ไร่ตะวัน ไร่ที่ขิงอยู่

“ ถ้าพี่จัดการเรื่องทุจริตในโรงพยาบาลเสร็จพี่จะมาเยี่ยมขิงนะครับ กูไปก่อนนะไอ้กร โชคดีเพื่อนอย่าตายก่อนง้อเมียสำเร็จล่ะ ” พลพูดกับขิงแล้วหันไปแซวเพื่อนต่อ ขิงก็อายม้วนไป กรก็ยักไหล่ให้พลประมาณว่าสบายๆ ลากันเสร็จพลก็ขับรถกับบ้านพักไป กรก็ขนของเข้าบ้าน ง้อเมียครั้งนี้กรคงไม่กล้าทำให้เมียโกรธอีกตลอดไป



เขาเจอกันแล้วววววว แต่ยังต้องง้อกันอีกนะ พี่กรของเราจะทนทำงานสวนทำงานไร่ได้รึป่าว ตอนนี้ง่วงระดับ10แล้ว ฝันดีเด้อทุกคน ติดตามตอนต่อไปเด้อ

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น