ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 44 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 44 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 155.7k

ความคิดเห็น : 657

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มี.ค. 2561 22:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 44 [100%]
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 44

Author :   (ยอนิม)


เมื่อปิดบ้านเรียบร้อยแล้ว เดย์ถอยรถออกมารอที่หน้าบ้าน ส่วนอิฐก็ช่วยย้ายคาร์ซีทของน้องกันต์มาใส่ที่เบาะด้านหลัง และขนรถเข็นเด็กขึ้นไปไว้ด้วย พอเสร็จเรียบร้อย จันก็ขึ้นไปนั่งกับหลานชาย อิฐก็ขึ้นมานั่งที่เบาะข้างคนขับ

“เรียบร้อยแล้วใช่มั้ยครับ” เดย์ถามขึ้นพร้อมกับมองกระจกส่องหลัง


“เรียบร้อยแล้วจ่ะ” จันตอบกลับมา เดย์ก็ออกรถ


“เดี๋ยวไปโลตัสก็แล้วกันนะอิฐ จะได้ไปหาซื้อของใช้เข้าบ้านด้วย” เดย์พูดขึ้น อิฐก็พยักหน้ารับ พร้อมกับเอี้ยวตัวไปมองน้องกันต์ ที่ดูตื่นเต้นมองนั่นมองนี่ในรถไปด้วย


“ไงครับน้องกันต์ งงรึเปล่าขึ้นรถใครเนี่ย” อิฐถามขึ้นยิ้มๆ น้องกันต์มองอิฐด้วยดวงตาโตๆ


“ป้าๆ แค่ก แค่ก แค่ก” น้องกันต์พูดพร้อมกับโยกหัวไปขึ้นลง ทำเอาอิฐงงไม่น้อย


“อะไรเหรอครับพี่จัน” อิฐถามขึ้นทันที จันหัวเราะขำเบาๆ


“น้องกันต์อยากให้เปิดเพลง five little ducks น่ะ ปกติพี่พาขึ้นรถก็จะเปิดเพลงสำหรับเด็กให้ฟัง พอฟังเพลงนี้น้องกันต์จะโยกหัวตามน่ะ” จันพูดยิ้มๆ


“แล้ว แค่ก แค่ก แค่ก นี่คือเนื้อร้องเหรอครับ” อิฐถามต่อ จันก็พยักหน้ารับอย่างขำๆ อิฐเลยลองเปิดมือถือตัวเอง แล้วเข้าแอฟยูทูปพร้อมกับต่อเข้ากับเครื่องเสียงของรถ เมื่อเจอเพลงแล้ว อิฐก็เปิดทันที พอดนตรีขึ้นน้องกันต์ก็โยกหัวไปมาพร้อมกับส่งเสียงดีใจ


“เย้ๆ แค่ก แค่ก แค่ก” น้องกันต์พูดขึ้นมาอีก เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ อิฐก็นั่งฟังเนื้อร้องไปเรื่อยๆจนถึงท่อนที่ร้องว่า


“Quack' quack' quack' quack”


“อ๋อออ ที่แท้ก็เสียงเป็ดร้อง แคว่ก แคว่ก แคว่ก ฮ่าๆ ผมก็งงว่าอะไรคือ แค่ก แค่กแค่ก นึกว่าน้องกันต์ไอ” อิฐพูดขึ้นมาอย่างขำๆ ก่อนที่เสียงของน้องกันต์จะหัวเราะขึ้นมาบ้าง เมื่อได้ยินเสียงอิฐร้องตามเสียงเป็ด

“ไง รู้เหรอว่าน้าขำอะไร” อิฐถามกลับไปยิ้มๆ น้องกันต์ก็ยังโยกหัวไปตามเสียงเพลง พอจบก็พูด แค่ก แค่ก แค่ก ให้อิฐเปิดอีก อิฐก็เปิดวนไปจนมาถึงห้าง เดย์จอดรถแล้วลงมาเอารถเข็นลงให้ น้องกันต์ไม่ยอมให้จับอุ้มไปนั่งรถเข็น

“ไม่อาว ไม่อาว” น้องกันต์บิดตัวไปมา และทำท่าจะหนี ไม่ยอมนั่งบนรถเข็น


“น้องกันต์นั่งบนนี้ดีกว่าครับ” จันพูดกับหลานด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เด็กน้อยไม่ยอมพร้อมกับหันซ้ายหันขวาหาตัวช่วย น้องกันต์วิ่งเตาะแตะมาเกาะขาเดย์


“อุ้ม อุ้ม” น้องกันต์ชูแขนทั้งสองข้างขึ้นมา พร้อมกับเขย่งตัวขึ้นลง เพื่อให้เดย์อุ้ม เดย์จึงย่อตัวไปอุ้มน้องกันต์ขึ้นมา น้องกันต์ก็ชวนเข้าห้างท่าเดียว

“ปะ ปะ” น้องกันหันมาพูดกับเดย์ เดย์ยกยิ้มนิดๆ


“เอารถเข็นไว้ที่รถก็ได้ครับ เดี๋ยวผมกับอิฐช่วยกันอุ้มน้องกันต์เอง” เดย์เสนอขึ้น


“แต่จะลำบากเดย์กับอิฐน่ะสิ” จันพูดอย่างเกรงใจ


“ไม่เป็นไรครับ ผมสองคนช่วยกันดูได้” อิฐรีบพูดอีกคน จันลังเลเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ ก่อนที่อิฐจะช่วยเอารถเข็นกลับไปไว้หลังรถอีกครั้ง แล้วก็พากันเดินเข้าไปในห้างโลตัส อิฐเอารถเข็นใส่ของมา 1 คัน ส่วนจันก็เข็นอีก 1 คัน


“พี่ขอไปซื้อของใช้น้องกันต์หน่อยนะ เดี๋ยวพี่มาช่วยเปลี่ยนอุ้มน้องกันต์” จันบอกออกมา อิฐรับคำ แล้วจันก็แยกไปอีกทาง เด็กน้อยดูจะตื่นเต้นกับทุกสิ่งรอบข้าง พอเดินผ่านอะไรก็จะเอามือไปหยิบเสียทุกที


“ลง อื้ออ ลง” น้องกันต์ดิ้นจะลงไปเดินที่พื้นเอง


“ปล่อยน้องกันต์ลงเดินก็ได้ เดี๋ยวกูดูเอง มึงจะซื้ออะไรก็เลือกเลยเดย์” อิฐบอกกับคนรัก เดย์พยักหน้ารับ แล้วปล่อยให้น้องกันต์ลงเดิน พอได้ลงพื้น เด็กน้อยก็ดีใจยิ้มกว้าง เดินเตาะแตะไปทั่ว อิฐก็รีบเดินตามติด ถ้าน้องกันต์จะหยิบอะไร อิฐก็คอยกันเอาไว้  เดย์คอยหันไปมองเป็นระยะ

“เดย์ กูว่ากูจะพาน้องกันต์ไปตรงโซนตุ๊กตา มึงเลือกของคนเดียวก่อนได้มั้ยอ่ะ” อิฐพูดขึ้นเมื่ออุ้มน้องกันต์ขึ้นมาแล้ว


“อืม ถ้าไม่ไหวก็พามานี่ รู้มั้ย” เดย์พูดสั่งไว้ก่อน อิฐพยักหน้ารับ ก่อนจะอุ้มน้องกันต์ไปยังโซนของเล่น ตุ๊กตา พอปล่อยตรงโซนตุ๊กตา น้องกันต์ก็วิ่งเตาะแตะไปยังชั้นวางตุ๊กตาทันที โดยมีอิฐเดินตามดูไม่ห่าง พร้อมกับเอามือถือขึ้นมาถ่ายรูปน้องกันต์ไปด้วย จนน้องกันต์ไปยืนเขย่งเท้าโหนชั้นวางตุ๊กตาด้านหนึ่ง พร้อมกับชี้มือไปยังชั้นด้านบนและหันมาหาอิฐ


“อุ๋ง อุ๋ง เอาอุ๋ง” น้องกันต์พูดย้ำๆ อิฐเลยเดินเข้าไปดู


“อ๋อ แมวน้ำอุ๋งๆนี่เอง ฮ่าๆ รู้จักด้วยเหรอครับ ไหน จะเอาตัวไหน” อิฐอุ้มน้องกันต์ให้มาดูตรงชั้นวางตุ๊กตาแมวน้ำตัวสีขาว น้องกันต์ยื่นมือไปคว้าหมับไปยังตุ๊กตาแมวน้ำสีออกเทาๆ ขนาดประมาณ 40 เซนฯ โดยมีอิฐช่วยหยิบออกมาด้วย พอหยิบออกจากชั้นวางได้ น้องกันต์ก็กอดรัดตุ๊กตาพร้อมกับเอาหน้าซุกไปมาอย่างตื่นเต้นดีใจ ทำให้อิฐยิ้มอย่างสุขใจไม่น้อย เมื่อเห็นรอยยิ้มของน้องกันต์ อิฐเลยพาน้องกันต์เดินกลับไปหาเดย์ เดย์เลิกคิ้วนิดๆ เมื่อเห็นตุ๊กตาแมวน้ำติดมาด้วย


“อุ๋ง อุ๋ง” น้องกันต์รีบอวดเดย์ทันที


“อะไร” เดย์ถามขึ้นสั้นๆ


“น้องกันต์อยากได้ สงสัยจะชอบมาก ดูสิยิ้มทีเห็นฟันครบทุกซี่เลยมั้งเนี่ย” อิฐพูดออกมาอย่างขำๆ อิฐต้องคอยจับตุ๊กตาไปด้วย เพราะน้องกันต์ดูเหมือนจะอุ้มคนเดียวไม่ไหว


“จะซื้อ?” เดย์ถามกลับไปอีก อิฐพยักหน้ารับทันที


“นะเดย์ ซื้อให้น้องกันต์หน่อยนะ” อิฐรีบอ้อนคนรักอย่างรวดเร็ว เดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ อิฐก็ยิ้มดีใจออกมา


“หึหึ ดีใจล่ะสิ ยิ้มทีเห็นฟันครบทุกซี่แบบนี้น่ะ” เดย์ใช้คำพูดของอิฐมาพูดแซ็วคนรักกลับไปบ้าง อิฐก็หัวเราะขำออกมาเบาๆ

“เดี๋ยวเอาน้องกันต์มาให้กู แล้วมึงไปเอารถเข็นหลังรถมา ให้น้องกันต์นั่งในนั้น ได้ตุ๊กตาแล้ว น่าจะนั่งนิ่งอยู่ล่ะ” เดย์พูดขึ้น อิฐเลยส่งน้องกันต์ให้เดย์อุ้มต่อ น้องกันต์ก็กอดตุ๊กตาเอาไว้แน่น


"กันต์..ของกันต์” น้องกันต์พูดย้ำ เพราะกลัวว่าจะโดนแย่งตุ๊กตาไป


“ครับ รู้แล้วว่าของเราน่ะ” เดย์พูดเสียงปกติ เมื่อเดย์อุ้มน้องกันต์เรียบร้อยแล้ว อิฐก็รีบออกไปเอารถเข็นของน้องกันต์ที่รถทันที ระหว่างที่เปิดท้ายรถ อิฐรู้สึกเหมือนถูกคนมอง เขาจึงหันไปมองรอบๆ แต่ก็ไม่มีใครอยู่แถวนั้น


“ระแวงไปเองมั้งเรา” อิฐพูดกับตัวเอง ก่อนจะเอารถเข็นเด็กออกมา เมื่อปิดล็อครถเรียบร้อย อิฐก็เข็นรถเข้าไปหาเดย์ในห้าง เมื่ออิฐเอารถเข็นเด็กของน้องกันต์มาให้แล้ว เดย์ก็ลองวางน้องกันต์ลงไป พร้อมกับตุ๊กตาในอ้อมกอดของเด็กน้อย


“นอนนะ นอน อุ๋งๆนอนๆ” น้องกันต์พูดกับตุ๊กตาแมวน้ำ ยอมนั่งรถเข็นแต่โดยดีไม่มีอิดออด เพราะมีตุ๊กตาแมวน้ำอยู่ข้างๆด้วย


“ดูท่าจะติดใจสุดๆเลยล่ะเดย์ ดูดิ” อิฐพูดขึ้น เดย์ยิ้มอ่อนๆออกมา เพราะน้องกันต์นอนพูดพึมพำกับตุ๊กตาไม่หยุด

“ทั้งคนทั้งตุ๊กตา เต็มรถเลย” อิฐพูดออกมาอย่างขำๆ เพราะตุ๊กตาก็ตัวใหญ่พอสมควร


“งั้นเดี๋ยวมึงเข็นน้องกันต์ตามมาละกัน” เดย์พูดกับอิฐ ก่อนจะเข็นรถใส่ของเดินนำ โดยมีอิฐเดินเข็นรถน้องกันต์ตามมา


“โป้ โป้” อยู่ๆน้องกันต์ก็พูดเสียงดัง พร้อมกับชี้มือไปที่ชั้นวางของ ทำให้เดย์กับอิฐชะงักไปนิด


“อะไรครับน้องกันต์ หนูจะเอาอะไร” อิฐนั่งยองๆถามน้องกันต์ เด็กน้อยก็ชี้ไปที่ชั้นวางพร้อมกับขยับขาทั้งสองข้างแกว่งไปมา


“อื๊อออ โป้” น้องกันต์ชี้ไปอีก เดย์เลยมองตามมือและสายตาของน้องกันต์ไป


“อ่อ ปีโป้” เดย์เดินไปหยิบขนมปีโป้เป็นแพ็คๆจากชั้นขนม น้องกันต์ปรบมือดีใจ


“เย้ๆ โป้ ..ใฉ่ ใฉ่” น้องกันต์ชี้ไปที่รถเข็น เดย์ก็เอาไปใส่รถเข็นพร้อมกับมองท่าทีของน้องกันต์ไปด้วย เด็กตัวน้อยยิ้มกว้างอย่างพอใจ แล้วหันไปเล่นกับตุ๊กตาต่อ เมื่อได้ของสมใจตัวเองแล้ว


“หึหึ และดูท่าจะเอาแต่ใจเหมือนกันนะ” เดย์พูดยิ้มๆ อิฐก็ยิ้มขำ แล้วทั้งสองก็พาน้องกันต์เดินซื้อของไปเรื่อยๆ จนจันเดินเข้ามาหา


“ไหน ได้อะไรกันบ้างคะ ตายแล้ว ไปเอาตุ๊กตามาจากไหน ที่บ้านมีอุ๋งๆเยอะแยะเลยนะน้องกันต์” จันพูดกับหลานชาย แล้วทำท่าจะดึงตุ๊กตาออกมาดู


“อื้ออ ...กันต์ๆ” น้องกันต์เอามือตบอกตัวเองเบาๆ เป็นการบอกป้าตัวเองให้รู้ว่าตุ๊กตาเป็นของเขา และกอดตุ๊กตาไว้แน่น ไม่ยอมให้ป้าตัวเองดึงไป จันก็เลยไม่ดึงต่อ


“เค้าชอบเหรอครับ” อิฐถามด้วยความอยากรู้


“จ่ะ ไม่รู้อะไรกับแมวน้ำนัก สงสัยติดใจตอนให้ดูหนังสือภาพแน่ๆ เจอตุ๊กตาแมวน้ำไม่ได้ ร้องจะเอาตลอด ที่บ้านก็มีหลายตัวแล้วนะ” จันบ่นออกมาไม่จริงจัง ออกจะเอ็นดูหลานชายเสียมากกว่า


“เดี๋ยวตัวนี้พวกผมซื้อให้เองครับ อิฐอยากซื้อให้เป็นของขวัญ” เดย์บอกออกมา


“เกรงใจแย่เลย แต่ก็ขอบคุณนะ” จันพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนจะคุยกับเดย์เรื่องอาหารเย็น เดย์ให้ซื้อของสด เพราะเดี๋ยวเขาจะทำอาหารเย็นเอง แล้วให้จันกับน้องกันต์มาทานด้วยกันที่บ้านของเขา จันก็ตกลง ก่อนจะพากันไปเดินไปที่แผนกของสด โดยมีอิฐรับอาสาดูแลน้องกันต์ให้ น้องกันต์ก็ไม่มีงอแงเลยสักนิด จนได้ทุกอย่างครบก็พากันไปจ่ายเงินแล้วกลับบ้าน


“พี่จันจะทำอาหารให้น้องกันต์ใช่มั้ยครับ” อิฐถามขึ้นเมื่อกลับมาถึงบ้านแล้ว เขาอุ้มน้องกันต์ลงจากรถ โดยมีตุ๊กตาแมวน้ำติดมือไว้ตลอด


“ค่ะ” จันตอบรับ


“งั้นเดี๋ยวให้น้องกันต์เล่นกับผมที่บ้านก็ได้ครับ พี่จันจะได้ทำอาหารให้น้องกันต์ได้” อิฐเสนอขึ้นมา เพราะไม่อยากให้จันพะวงเรื่องหลานชาย


“อิฐไม่ได้ทำอะไรใช่มั้ย” จันถามอย่างนึกเกรงใจจริงๆ อิฐหันไปมองเดย์ พร้อมกับส่งสายตาเป็นการถาม ว่าเดย์จะให้เขาช่วยทำอะไรหรือไม่


“ให้อิฐดูก็ได้ครับ” เดย์ตอบออกมา ตอนแรกเขาตั้งใจจะให้อิฐช่วยทำอาหาร แต่เห็นว่าอิฐอยากอาสาเลี้ยงน้องกันต์ เขาก็เลยไม่ว่าอะไร


“งั้นก็ฝากหน่อยนะคะ ถ้าน้องกันต์ร้องก็มาเรียกพี่ได้เลยนะคะ” จันบอกออกมา เพราะไม่แน่ใจว่าน้องกันต์จะอยู่กับเดย์และอิฐได้หรือไม่


“ครับ” อิฐตอบกลับ ก่อนจะมองหน้าเด็กน้อยที่ตนเองอุ้มอยู่

“น้องกันต์เข้าไปดูอุ๋งๆในบ้านน้ามั้ย” อิฐหาทางหลอกล่อเด็กน้อย พอได้ยินคำว่าอุ๋งๆ น้องกันต์ก็ตาโตมองหน้าอิฐทันที


“อุ๋ง ดู อุ๋ง” น้องกันต์พูดพร้อมกับดีดตัวไปมา เพื่อให้อิฐพาไปดูแมวน้ำ อิฐยิ้มขำ จันก็พอจะเบาใจ อิฐเลยอุ้มพาน้องกันต์เข้าไปในบ้าน


“นี่ถ้าใครหลอกพาไปดูแมวน้ำ คงไปกับเค้าหมดเลยนะครับ” เดย์พูดกับจัน จันก็หัวเราะขำเบาๆ


“นั่นสิคะ” จันตอบกลับ ก่อนที่ขอตัวไปทำอาหารให้น้องกันต์ ส่วนเดย์ก็ตามอิฐเข้าไปในบ้าน น้องกันต์นั่งเล่นอยู่ที่พื้นห้อง ส่วนอิฐก็กำลังต่อทีวีเพื่อดูช่องยูทูป


“ให้ดูแค่ครึ่งชั่วโมงพอนะอิฐ” เดย์พูดกำชับ อิฐก็ตอบรับอย่างว่าง่าย พร้อมกับเปิดสารคดีเปิดคลิปและการ์ตูนที่เกี่ยวกับแมวน้ำให้น้องกันต์ได้ดู เดย์ก็ได้ยินเสียงน้องกันต์เรียกอุ๋งๆด้วยความตื่นเต้น ดังเข้ามาถึงในครัว เขาจึงทำกับข้าวพร้อมกับยิ้มอ่อนๆไปด้วย




++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เดย์ทำอาหารไปสักพักก็หันไปเห็นน้องกันต์กำลังเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับอิฐ เดย์เลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

“น้องกันต์หิวน้ำน่ะ ก็เลยจะเข้ามาเอาน้ำให้” อิฐพูดขึ้น ก่อนจะเดินไปรินน้ำใส่แก้วพลาสติก โดยมีน้องกันต์ยืนจับขากางเกงของอิฐไว้ พร้อมกับเขย่งเท้าขึ้นลง


“น้ำ น้ำ อิ หม่ำน้ำ” น้องกันต์พูดบอกอิฐ แต่ก็ไม่ชัดเท่าไรนัก


“ครับๆ รอแป๊บนะ เดี๋ยวหยิบหลอดให้ ดูดหลอดเป็นแล้วใช่มั้ยเราน่ะ” อิฐตอบพร้อมกับเอาหลอดใส่ลงไปในแก้ว ก่อนจะนั่งยองๆแล้วป้อนน้ำให้กับน้องกันต์ เด็กน้อยดูดน้ำจากหลอดอย่างกระหาย


“หึ สงสัยพูดมากไปหน่อย” เดย์พูดออกมาพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ เพราะตลอดเวลาที่เขาทำอาหาร จะได้ยินเสียงน้องกันต์พูดนั่นพูดนี่กับอิฐแทบจะตลอดเวลา ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยชัดก็ตามที


“ซนมากด้วย เดินจะหยิบนั่นหยิบนี่ กูก็เดินตามไปเหอะ” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ ไม่ได้หงุดหงิดแต่อย่างไร ออกจะเอ็นดูน้องกันต์มากกว่า


“นี่ดูครบครึ่งชั่วโมงแล้วใช่มั้ย” เดย์ถามขึ้น เมื่อดูเวลา อิฐก็พยักหน้ารับ

“เดี๋ยวไปรดน้ำต้นไม้ได้แล้วนะ พาน้องกันต์ไปช่วยด้วย” เดย์ตอบกลับ ทำให้อิฐเบิกตาขึ้นนิดๆ


“จะบ้าเหรอ ใช้งานเด็กน้อยเนี่ยนะ” อิฐถามขึ้นมาทันที เดย์เลยยกมือไปเขกหัวอิฐเบาๆ


แปะ..

เดย์กับอิฐหันไปมองน้องกันต์ทันที เมื่อน้องกันต์ตีขาเดย์ไป 1 ที หลังจากที่เดย์เขกหัวอิฐ


“น้องกันต์ตีมึงทำไมวะ” อิฐหันมาถามเดย์อย่างงงๆ เดย์หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะลองเขกหัวอิฐอีกครั้งเบาๆ


แปะ..

น้องกันต์ก็ตีขาเดย์อีกที ทำเอาเดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ


“หึหึ สงสัยไม่ชอบที่กูเขกหัวมึงแน่ๆ ไงน้องกันต์ ไม่อยากให้น้าตีน้าอิฐงั้นเหรอ” เดย์นั่งยองๆถามน้องกันต์ที่ยืนจับไหล่ของอิฐเอาไว้ เพราะอิฐกำลังนั่งยองๆป้อนน้ำน้องกันต์ในตอนแรกอยู่


“โนๆๆ ไม่จี ไม่จีนะ” น้องกันต์ยกนิ้วชี้ป้อมๆขึ้นมาแล้วส่ายไปมาทั้งแขนทั้งมือ พร้อมกับพูดห้ามเดย์จนปากจู๋ ทำให้อิฐยิ้มขำออกมาอย่างเอ็นดู ก่อนจะดึงน้องกันต์เข้ามากอด


“โอ๊ยย น่ารักที่สุด ปกป้องน้าเหรอครับ” อิฐถามยิ้มๆ


“หึหึ ไม่ตีก็ได้ครับ แต่หอมได้มั้ย” เดย์ถามน้องกันต์ ก่อนจะยื่นหน้าไปหอมแก้มอิฐ


ฟอด..


อิฐหน้าขึ้นสีทันทีเมื่อโดนคนรักหอมแก้มโดยไม่ทันตั้งตัว

“เดย์ อายหลานบ้างเหอะ” อิฐพูดเสียงอ้อมแอ้ม น้องกันต์มองเดย์กับอิฐสลับไปมาก่อนจะโผเข้ากอดคออิฐแล้วทำท่าจะหอมแก้มอิฐบ้าง แต่เด็กน้อยอ้าปากจะงับแก้มของอิฐมากกว่า

“น้องก๊านนนน อันนี้หนูไม่ได้หอมแล้วครับ หนูกำลังจะกินแก้มน้าแล้ว” อิฐพูดขึ้นเสียงยานคาง แล้วแกล้งเอียงหน้าหนีน้องกันต์ เด็กน้อยก็หัวเราะคิกคัก เดย์เห็นอิฐกับน้องกันต์เล่นด้วยกันก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าวันนี้เขายิ้มบ่อยมากแค่ไหน ยิ้มมากี่ครั้งแล้ว เดย์ลุกขึ้นยืนแล้วขยี้หัวน้องกันต์เบาๆ


“ไป พาไปสูดอากาศหน้าบ้านบ้าง ตอนนี้แดดร่มลงแล้ว อย่าลืมรดน้ำต้นไม้ด้วยล่ะ ต้นกุหลาบที่กูซื้อให้คราวก่อนจะแห้งตายแล้วมั้ง” เดย์พูดขึ้นพร้อมกับแกล้งแหย่อิฐไปด้วย อิฐอุ้มน้องกันต์ขึ้นมา แล้วหันมาหาเดย์


“ไม่ตายเหอะ กูดูแลอย่างดี ออกดอกสวยด้วย” อิฐรีบพูดอวด เดย์ก็ยิ้มอ่อนๆอย่างพอใจ

“ป่ะ น้องกันต์ไปหน้าบ้านกันดีกว่า ไปช่วยน้ารดน้ำต้นไม้เนอะ” อิฐอุ้มน้องกันต์พาเดินออกไป ส่วนเดย์ก็ทำกับข้าวต่อ พอทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินออกไปดูอิฐที่หน้าบ้าน พอดีกับที่จันเองก็เดินเข้ามาที่บ้านของเดย์ด้วยเช่นกัน


“ตายแล้วน้องกันต์ ทำไมมอมแมมแบบนี้ล่ะลูก” จันถามหลานชายอย่างขำๆ เพราะน้องกันต์เสื้อผ้าเปื้อนดิน แล้วก็เปียก ส่วนอิฐเองก็เปียกมะล่อกมะแล่กเหมือนกัน


“ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะอิฐ” เดย์ถามด้วยน้ำเสียงปกติ อิฐหัวเราะแห้งๆ


“พอดีกูให้น้องกันต์ถือสายยางให้ช่วยรดน้ำต้นไม้ แต่น้องกันต์หันเอาสายยางมาฉีดใส่กูน่ะสิ พอกูจะเอาคืนก็ไม่ยอม แถมทำเปียกตัวเองด้วยเนี่ย


“ยดน้ำ..ยดน้ำ” น้องกันต์หันเอาสายยางจะมารดเดย์บ้าง แต่เดย์ขยับถอยอย่างรวดเร็ว


“หยุดครับ” เดย์พูดเสียงนิ่งพร้อมกับมองหน้าน้องกันต์ ทำให้เด็กน้อยชะงักไปนิด

“ให้รดน้ำต้นไม้ ไม่ใช่ให้รดคนอื่นนะ” เดย์บอกออกมาอีก น้องกันต์เลยหันสายยางไปทางต้นกุหลาบ แต่ก็มองหน้าเดย์ไปด้วย


“ยดไม้ ยดแย้ววว” น้องกันต์พูดกับเดย์ ส่วนป้าจันของเด็กน้อยก็ยืนมองยิ้มๆ เพราะอยากรู้ว่าหลานชายจะเอาตัวรอดยังไง

“กันต์เก่ง เย้ๆ กันต์เก่ง” เมื่อไม่เห็นว่าเดย์จะพูดอะไรออกมา น้องกันต์ก็เลยชมตัวเอง เดย์ถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับสายหน้าช้าๆอย่างอ่อนใจ


“ครับ เก่งครับ คนเก่งคืนสายยางให้น้าอิฐก่อน แล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้า จะได้มากินโดโด้กัน ดีมั้ย” เดย์พูดเสียงอ่อนลง เมื่อได้ยินว่าจะได้กินอะโวคาโด น้องกันต์ก็รีบส่งสายยางคืนอิฐทันที อิฐก็รับมาถือไว้


“กิงโด้ กันต์กิงโด้” เด็กน้อยรีบหันไปบอกป้าของตัวเอง


“หึหึ เดี๋ยวพี่พาน้องกันต์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเดย์ แล้วจะมากินข้าวด้วย อ่อ พี่วานเดย์ช่วยยกโต๊ะกินข้าวของน้องกันต์มาด้วยได้มั้ย พี่ไม่อยากให้เค้าทำเลอะบ้านเดย์น่ะ” จันบอกออกมา เดย์พยักหน้ารับ


“ครับ เดี๋ยวผมตามไป” เดย์ตอบกลับ ก่อนที่จันจะอุ้มหลานชายตัวเองเพื่อเดินกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อน ส่วนเดย์ก็หันไปมองคนรัก


“กูไม่ผิดนะ น้องกันต์ไม่ยอมคืนสายยางอ่ะ พอกูจะดึงมาน้องกันต์ก็ทำท่าจะร้อง กูก็เลยไม่กล้าแย่ง” อิฐรีบอธิบายให้เดย์รับรู้ทันที เพราะกลัวโดนดุเหมือนกัน


“แล้วทำไมไม่ปิดน้ำ ถ้าไม่มีน้ำไหลออกมา น้องกันต์ก็เลิกเล่นเองแหละ” เดย์พูดขึ้น ทำให้อิฐชะงักไปนิด


“เออว่ะ ทำไมกูไม่ปิดน้ำวะ” อิฐพูดขึ้นด้วยความที่ลืมจริงๆ เดย์ส่ายหน้าไปมา พลางคิดว่าอิฐเองก็เหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งเหมือนกัน


“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงมากินข้าวพร้อมกัน กูไปบ้านพี่จันก่อน” เดย์พูดขึ้น อิฐเลยเดินไปปิดน้ำ แล้วรีบเข้าไปในบ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า เดย์เดินไปยกโต๊ะกินข้าวสำหรับเด็กของน้องกันต์มาไว้ที่ที่โต๊ะหน้าบ้าน แล้วให้อิฐที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว มาช่วยกันยกกับข้าวไปนั่งกินหน้าบ้าน จันเองก็เอาอาหารของน้องกันต์มาให้เหมือนกัน


“โอ้โห อะไรครับเนี่ย น้องกันต์กินอะไร” อิฐแกล้งเดินไปถามเด็กน้อยที่นั่งอยู่ในโต๊ะกินข้าวของตัวเอง จันเอาชามเล็กๆแบ่งข้าวผัดปลาแซลมอนให้น้องกันต์หัดตักกินเอง แต่ก็มีใส่ถ้วยแยกเพื่อป้อนน้องกันต์สลับไปด้วย


“ปา ปาม่อน กันต์กิงปา” เด็กน้อยเอานิ้วชี้ป้อมๆชี้ไปที่ชิ้นปลาแซลมอนที่จันสับหยาบๆ


“น่ากินจัง แบ่งน้าอิฐได้มั้ย” อิฐถามต่อ น้องกันต์มองชามข้าวตัวเองก่อนจะชี้ไปที่กับข้าวบนโต๊ะของผู้ใหญ่ อิฐเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“ให้น้าอิฐกินอันนั้นเหรอ” อิฐถามกลับ น้องกันต์พยักหน้ารับทันที ทำเอาอิฐหัวเราะขำ

“ไม่อยากให้กินของตัวเองก็บอกมาเถอะ ฉลาดนัก” อิฐพูดอย่างเอ็นดู ก่อนที่จะนั่งลงที่ม้านั่ง โดยมีโต๊ะของน้องกันต์ตั้งอยู่ข้างๆ ถัดไปก็เป็นจัน ส่วนเดย์ก็นั่งตรงกันข้ามกับน้องกันต์


“เดย์ยังทำกับข้าวเก่งเหมือนเดิมเลยนะ” จันชมออกมา เพราะตอนที่ยังอยู่ที่บ้าน เดย์ก็มักจะมีกับข้าวไปเผื่อแผ่อยู่บ่อยๆ


“ก็พอทำกินกันได้ล่ะครับ” เดย์ตอบอย่างถ่อมตัว ก่อนจะมองไปที่อิฐ

“แต่ตอนนี้กำลังสอนอิฐให้หัดทำอยู่” เดย์บอกออกมาอีก จันหันไปมองอิฐยิ้มๆ


“ก็เพิ่งเริ่มนิดๆหน่อยๆเองครับพี่จัน แค่ทอดไข่ไม่ไหม้ก็ดีใจสุดๆแล้ว” อิฐพูดออกมาบ้าง


“มันไม่ยากหรอก ทำบ่อยๆเดี๋ยวก็เก่ง เอ้า น้องกันต์ตักดีๆครับ” จันพูดกับอิฐ ก่อนจะหันไปดูหลานชายตัวเองที่ตักข้าวหก เดย์โน้มตัวมาพูดกระซิบกับอิฐ


//ทำบ่อยๆเดี๋ยวก็เก่ง ดูอย่างเรื่องบนเตียงสิ มึงเก่งขึ้นเยอะแล้วนะ// เดย์พูดให้ได้ยินกับอิฐแค่สองคน ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบ


//บ้า พี่จันพูดถึงทำกับข้าวหรอก// อิฐโวยกลับไปไม่ดังมากนัก พร้อมกับถลึงตาใส่เดย์ เดย์ก็หัวเราะเบาๆในลำคอ


“มีอะไรเหรอ” จันที่เพิ่งหันกลับมาก็ถามอย่างงงๆ อิฐรีบส่ายหน้าไปมาทันที


“ไม่มีอะไรหรอกครับ พี่จันกินข้าวเถอะครับ เดี๋ยวผมช่วยดูน้องกันต์ให้” อิฐรีบเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่จะเริ่มลงมือทานอาหารด้วยกัน อิฐก็หันไปช่วยดูน้องกันต์เป็นระยะ เด็กน้อยกินไปเล่นไป จนข้าวหกเลอะเทอะ แต่ก็ไม่มีใครว่าอะไร เพราะปล่อยให้เด็กน้อยเรียนรู้ พอน้องกันต์กินข้าวหมดชามเล็ก ก็ร้องหาอะโวคาโดทันที จันก็หั่นเป็นชิ้นเตรียมไว้ให้หลานชายเรียบร้อยแล้ว


“เย้ๆ โดโด้ เย้ๆ หย่อย งั่มๆ” เด็กน้อยหยิบอะโวคาโคขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย แถมยังดีดขาไปมาอย่างถูกใจ


“ชอบมากจริงๆสินะ” เดย์พูดขึ้น


“น้าขอกินบ้างได้มั้ย” อิฐแกล้งอ้าปากไปใกล้ๆน้องกันต์


“อื้ออออ” น้องกันต์เอามือดันหน้าอิฐให้ออกห่างทันที เพราะกลัวอิฐแย่ง


“ทำแบบนี้ได้ไงน้องกันต์ แบ่งให้น้าอิฐบ้างสิลูก” จันพูดขึ้นยิ้มๆ น้องกันต์ยกเอาชามที่ใส่อะโวคาโดขึ้นมากอดอย่างหวงๆ พร้อมกับทำปากจู๋ใส่อิฐ อิฐก็นั่งหัวเราะขำออกมา


“เลิกแกล้งหลานได้แล้ว กินข้าวมึงให้อิ่มก่อนอิฐ” เดย์พูดขึ้น เพราะอิฐยังกินข้าวค้างอยู่ อิฐจึงหันมานั่งกินต่อ


“คึคึ เหมือนเดย์เลี้ยงลูกเลยนะเนี่ย” จันแซ็วออกมายิ้มๆ


“อยู่กับมันก็เหมือนเลี้ยงลูกจริงๆนั่นแหละครับ” เดย์พูดเหมือนว่า แต่สายตาที่มองอิฐมันอบอุ่นจนจันเองยังรู้สึกได้


“กูเป็นลูกมึงเหรอ งั้นก็..ป๊าครับ ขอเงินไปซื้อรถใหม่สักคันได้มั้ยครับ” อิฐแกล้งแบมือขอเงินเดย์แล้วเรียกเดย์ว่าป๊า จันก็ยิ้มขำ เดย์เลยยกมือไปตีมือของอิฐเบาๆ


“โนๆ ไม่จี ไม่จี” น้องกันต์เห็นเดย์ตีมืออิฐพอดีเลยรีบยกมือโบกไปมา ห้ามไม่ให้เดย์ตีอิฐ ทั้งสามคนเลยนั่งยิ้มขำน้องกันต์อย่างเอ็นดู พอเห็นว่าเดย์ไม่ตีอิฐแล้ว น้องกันต์ก็กินอะโวคาโดต่อจนหมด เดย์เองก็กินอิ่มแล้วเหมือนกัน จึงให้อิฐช่วยยกจานชามเข้าไปล้าง


“เดี๋ยวพี่ช่วยนะ” จันพูดขึ้น


“ไม่เป็นไรครับ พี่จันดูน้องกันต์เถอะครับ เดี๋ยวพวกผมล้างเอง” อิฐบอกกลับไป ก่อนจะช่วยเก็บจานเข้าไปในครัว เดย์ก็กำลังจะเตรียมล้างจานพอดี


“อยากได้รถใหม่งั้นเหรอ” เดย์แกล้งถามขึ้น อิฐเลยเดินมากอดเดย์ทางด้านหลัง แล้วก็ชะโงกหน้าไปหาเดย์อย่างขำๆ


“พูดเล่นหรอกน่า” อิฐตอบกลับ เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“เรียกป๊า กูไม่ให้หรอกนะ เรียกป๋าสิ แล้วกูจะให้” เดย์แกล้งพูดกลับไป ทำให้อิฐชะงักกึก


“บ้า ใครจะเรียก” อิฐว่ากลับไม่เต็มเสียงนัก


“หึหึ ก็เผื่อมึงอยากได้รถใหม่ไง แต่ถ้าจะเรียก ต้องเรียกตอนกำลังออนท็อปกูนะ” เดย์บอกกลับมาอีก ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบ เพราะเข้าใจดีกว่าคนรักหมายถึงอะไร


“ทำไมมึงชวนเข้าเรื่องหื่นได้ล่ะเดย์ โว๊ะ กัดแม่งเลย” อิฐโวยวายกลบเกลื่อนความเขิน ก่อนจะกัดไหล่ของเดย์ผ่านเสื้ออย่างหมั่นเขี้ยว ไม่ได้กัดแรงมากนัก แต่ก็ทำให้เดย์รู้สึกเจ็บนิดๆได้


“ระวังกูกัดคืนนะ แล้วกูไม่กัดเบาๆนะอิฐ กูกัดจมเขี้ยว อยากลองมั้ย” เดย์แกล้งถามกลับไป โดยที่มือของเขาก็กำลังล้างจานไปด้วย อิฐรีบปล่อยฟันตัวเองที่กัดเดย์ทันที แล้วเอามือไปลูบตรงตำแหน่งที่ตัวเองกัด


“แหะแหะ กูแค่กัดเล่นนิดเดียวเอง ออกไปเก็บของต่อดีกว่า จะด้าช่วยมึงล้างจานเนอะ” อิฐรีบเอาตัวรอด ออกไปเก็บจานที่ยังเหลืออยู่ที่หน้าบ้านทันที เดย์ส่ายหน้าไปมาอย่างนึกขำกับท่าทีของอิฐ



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขอโทษที่ช้านะคะ

ยอนิมเพิ่งผ่านพ้นงานศพยายไป

แล้วก็ต้องรีบเตรียมตัวไปออกงานสัปดาห์หนังสือด้วย ก็เลยวุ่นๆ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น