miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.7k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2561 08:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26
แบบอักษร

พลขับรถมาที่โรงพยาบาลที่อยู่ห่างจากตัวจังหวัดสัก10กิโลเมตรเห็นจะได้ พลต้องตรวจให้แน่ใจก่อน และคนที่พลจะถามเรื่องของขิงคือ หมอเจ้าของไข้ หมอภีรพงษ์ ส่งเจริญ หมอเจ้าของไข้ของขิง

“ ผมขอพบหมอภีรพงษ์ ผมมาจากโรงพยาบาลแม่ ชื่อเอกพล พัฒนวิจิตร เรียกหมอภีรพงษ์ ส่งเจริญ มาพบผมด่วน ผมจะไปรอที่ห้องของประธาน ” พลสั่งกับพยาบาลที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ พยาบาลสาวได้ยินชื่อของพลก็ตกใจเพราะไม่คิดว่าผู้บริหารสูงสุดจะมาโรงพยาบาลเครือลูกเล็กๆแบบนี้

“ ค่ะ กรุณารอสักครู่ ” แล้วหญิงสาวก็ต่อสายหาคุณหมอภีมทันที พร้อมกับบอกเหตุผลว่าใครเรียกพบ พลเดินไปรอที่ห้องประธารนั่งรออย่างใจที่เต้นตุบตั่บ ไม่คิดว่าการมาที่นี่ครั้งนี้จะทำให้เจอกับคนที่เพื่อนตามหาแทบพลิกแผ่นดิน

ก๊อกๆ แกร็ก แอดดด

“ ขออนุญาตครับ คุณเรียกผมมาพบมีอะไรรึเปล่าครับ ” หมอหนุ่มหน้าใสผลักประตูเข้ามาแล้วถามกับพลขึ้น พลมองไปที่คุณหมอคนนั้นแล้วพูดขึ้นว่า

“ ผมอยากทราบว่าคุณคินรพัฒน์ แสงสิริ เข้ามารักษาที่นี่ป่วยเป็นอะไร ผมขอดูประวัติการรักษาและประวัติผู้ป่วยด้วย ” พลบอกถึงจุดประสงค์ของตัวเองที่ถ่อมาถึงที่โรงพยาบาลนี่ให้คุณหมอหน้าใสที่เรียกพบมาฟัง

“ ขอประทานโทษด้วยนะครับ คนไข้รายนี้ ผมไม่สามารถบอกข้อมูลส่วนตัวได้ เพราะอาจจะเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของคนไข้ได้ครับ ผมจึงทำตามคำขอของคุณไม่ได้ ” หมอภีมกล่าวปฏิเสธอย่างสุภาพ เขาไม่สามารถบอกพลได้จริงๆ เพราะกลัวว่าการเป็นอยู่ของขิงจะลำบากขึ้น ผู้ชายที่ท้องได้ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ใครๆก็อยากจะรู้ ถ้าเขาเอาขิงไปหาผลประโยชน์ ขิงจะใช้ชีวิตลำบาก

“ ผมเป็นผู้บริหารสูงสุดของโรงพยาบาลที่มาจากกรุงเทพ มีการทุจริตเกิดขึ้นในโรงพยาบาลจังหวัดนี้ แล้วโรงพยาบาลเครือลูกที่นี่มีการสั่งจ่ายยาและเครื่องมือแพทย์เกินจำเป็น ผมเลยต้องรู้ว่าการจ่ายยาของที่นี่ให้กับผู้ป่วยเป็ยยังไง คนไข้ที่ชื่อคินรพัฒน์ แสงสิริ มีการมารักษาที่โรงพยาบาลนี้เป็นเวลาสี่เดือน แต่ทุกครั้งมีการจ่ายยาหลายขนาดและไม่ระบุว่าป่วยเป็นอะไรยาที่จ่ายก็บอกรายละเอียดแค่ว่ายาบำรุง แล้วคุณคิดว่าผมควรรู้สาเหตุของคุณคินรพัฒน์มั๊ยล่ะ หมอภีรพงษ์ ” พลพูดเสียงนิ่ง หมอภีมเองก็ขัดอะไรไม่ได้ เพราะพลก็มาทำตามหน้าที่ หมอภีมเองก็ทำตามหน้าที่เหมือนกัน

“ ถ้าผมให้คุณตรวจเอกสารการรักษาของคนไข้รายนี้แล้ว คุณสัญญาได้มั๊ยว่าจะเก็บเป็นความลับ ” หมอภีมเสนอพลบ้าง เพราะยิ่งปิดยิ่งน่าสงสัย แต่ที่ภีมสามารถปิดเรื่องขิงได้ เพราะ ผอ. ของที่นี่คือคุณลุงของภีมเอง เรื่องมันเลยง่าย

“ ก็ได้ ผมสัญญา ” พลรับปากหมอภีม เพราะถ้ามันไม่ร้ายแรงพลก็ไม่จำเป็นที่จะต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ขอแค่คนคนนั้นคือขิง พลก็จะได้ให้ไอ้เพื่อนที่โง่เง่าเอาแต่พูดขอโทษขิงกลับขวดเหล้าให้มาขอโทษเจ้าตัวด้วยตัวเอง

“ ครับ งั้นคุณกรุณาตามผมมาที่ห้องทำงานด้วยครับ ” หมอภีมพูดแล้วเดินนำหน้าออกไป พลเองก็ลุกจากเก้าอี้เดินตามหมอภีมไปที่ห้องทำงานของหมอภีม หมอภีมหยิบเอกสารประวัติการตรวจของขิงมาให้พล

“ นี้ครับ กรุณาตรวจสอบในห้อง ผมไม่อยากให้คุณเอาเอกสารพวกนี้ออกไปเผยแพร่ข้างนอก ขอความร่วมมือด้วยครับ ” ภีมวางเอกสารบนไว้บนโต๊ะ พลนั่งลงและเปิดอ่านประวัติการรักษาของขิง ยิ่งทำให้ตกใจและดีใจไปในตัว

“ นี่มัน....... ” พออ่านทุกอย่างจบแล้วพลก็ได้แต่ตะลึงไม่คิดว่ากรจะเป็นคนที่โชคดีขนาดนี้ แถมยังได้ฝาแฝดอีกด้วย และขณะที่พลกำลังอ่านเอกสารอยู่นั้น ก็มีคุณหมอหนุ่มอีกคนเคาะประตูสองครั้งและเปิดประตูพลวดพลาดเข้า

“ หมอภีมครับ ผมนัดคุณคินรพัฒน์ แสงสิริ คนไข้ของหมอมารับยาวิตามินคลายเครียดมานะครับ ผมอยากให้คุณหมอช่วยดูว่าคนไข้ได้รับยาแล้วอาการดีขึ้นรึเปล่า ผมไม่อยากให้คนท้องเครียดจนพักผ่อนน้อยน่ะครับ ” หมอที่เข้ามาใหม่บอกรายละเอียดกับหมอภีมไป โดยที่ไม่ได้ดูว่าหมอภีมกำลังมีแขกอยู่ในห้อง

“ ครับ นัดอาทิตย์หน้าใช่มั๊ย หมอจะตรวจดูอาการให้ ” หมอภีมตอบกับคุณหมอคนนั้นแต่พอหมอรู้ว่าหมอภีมไม่ได้อยู่คนเดียวก็ตกใจเล็กน้อยที่เสียมารยาทเข้ามาในห้องของหมอภีมเร็วไป

“ เอ่อ ขอโทษหมอภีพด้วยนะครับ ไม่คิดว่าจะมีแขก งั้นผมขอตัวไปตรวจคนไข้ต่อนะครับ ” หมอภีมยิ้มบางๆไปให้พล พลก็ไม่ได้ว่าอะไร ส่วนหมอคนนั้นก็เดินออกจากห้องไปเลย

“ ผมจะไม่พูดเรื่องนี้ให้คนนอกรู้ผมสัญญา แต่วันนี้คุณนัดกับคนไข้คนนี้ไว้ใช่มั๊ย ” พลถามหมอภีมไป พลก็หวังจะได้เจอขิงวันนี้ แต่นี่ก็บ่ายแล้ว และหมอก็ไม่ได้นัดเวลากับขิงด้วย ถ้าพลรออยู่ที่นี่อาจจะได้เจอกับขิงก็ได้

“ ครับ คนไข้มาตรวจและกลับไปแล้วเมื่อเช้าครับ ” พลคลาดกับขิงซะแล้ว พลรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เจอขิง แต่มันยังมีกล้องวงจรปิดติดอยู่ทั่วโรงพยาบาล มันไม่ยากที่จะดูว่าเป็นขิงจริงรึเปล่า

“ พาผมไปห้องควบคุมกล้องวงจรปิดหน่อย คุณไม่ต้องกลัวผมแค่จะดูว่าเขาเป็นคนรู้จักของผมรึเปล่า ” พลบอกให้หมอภีมพาไปห้องควบคุมกล้อง แต่หมอภีมทำหน้าสงสัยและไม่ไว้ใจพล พลจึงต้องพูดดักไว้ก่อน

“ ครับ ตามผมมา ” หมอภีมพาพลมาที่ห้องควบคุมกล้อง และก็บอกกับคนควบคุมว่าต้องการดูวิดีโอช่วงเช้า และพวกเขาก็ดูโดยการรีวิดีโอเรื่อยจนมาถึงตอนหนึ่ง

“ หยุดวิดีโอก่อน เอารูปนี้ส่งเข้าเครื่องผมที ” พลบอกให้ผู้ควบคุมหยุดวิดีโอช่วงที่ขิงยืนที่หน้าเคาน์เตอร์รอรับใบนัดแพทย์ ในภาพเห็นขิงแค่หน้าไปถึงช่วงอกของขิง พลดีใจมากที่คนคนนั้นเป็นขิงจริงๆ ส่วนหมอภีมเองก็ไม่พูดอะไร เพราะไม่ได้บอกลักษณะของขิงแต่หมอพลกลับรู้ว่าเป็นคนนี้แสดงว่าเป็นคนรู้จักกันจริงๆ

“ ครับ ” ภาพถูกส่งต่อเข้าโทรศัพท์พลในทันที ภาพชัดมากกรเห็นคงดีใจไม่น้อย ก็นอนร้องไห้มาเป็นเดือนๆแล้ว คงดีใจจนรีบขึ้นเครื่องบินมาที่นี่เลย



หมอทั้งสองออกมาจากห้องควบคุมกล้องแล้ว พลตรวจอะไรที่โรงพยาบาลอีกนิดหน่อยและได้รู้ว่ายาที่ส่งมาที่นี่จำนวนไม่ตรงกับที่ระบุในเอกสารที่หมอประเสริฐชัยให้พลมา และพลก็รวบรวมหลักฐานให้มากพอที่จะเอาผิดหมอประเสริฐชัยได้

“ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ ผมชื่อพลนะ จะเรียกหมอพลก็ได้ คุณชื่ออะไรหรอ ชื่อเล่นของคุณ ” พลเอ่ยขอบคุณและถามชื่อของหมอภีม พลชอบนิสัยของหมอภีมที่เป็นหมอที่นึกถึงคนไข้เสมอและทุ่มเทให้กับงานอย่างเต็มที่

“ ภีมครับ เรียกหมอภีมก็ได้ ” หมอภีมตอบกลับไปและคุยกับพลอีกนิดหน่อยแล้วต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปทำงาน พลเองก็กลับไปหาหลักฐานเพิ่มพร้อมกับโทรไปบอกกรเรื่องขิงด้วย



พลกลับมาถึงบ้านพักก็เย็นแล้ว พลโทรหากรสามรอบแต่กรยังไม่รับ จนตอนนี้เป็นสายที่สี่ ถ้ายังไม่รับพลจะไม่บอกแล้ว ให้ไอ้เพื่อนคนนั้นมันแห้งตายไปเลย

“ รับซักทีนะมึง! กูโทรจนโทรศัพท์จะพังอยู่แล้วเนี่ย!! ตายห่าแล้วรึยัง! ” พอปลายสายรับพลก็ด่ากรด้วยความเกรี้ยวกราดทันที ไม่เคยจะหัวเสียอะไรขนาดนี้มาก่อน คุณหมอผู้สุภาพด่าเพื่อนรักไม่เหลือคราบคุณหมอเลย

“/โทษที กูเพิ่งกลับมาถึงบ้าน คุยกับลูกค้าอยู่ แล้วมึงมีอะไรล่ะ โทรหากูตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนี่/” กรพูดเสียงเนือยๆ ต่างจากเสียงของอีกคนที่ท่าจะหัวเสียมาก

“ มึงนี่น๊า กูจะโทรมาบอกว่าเปิดดูไลน์ที่กูส่งไปให้มึงดูด้วย กูส่งไปตั้งแต่บ่ายมึงยังไม่ยอมเปิดดูกูเลยโทรมาบอก แค่นี้แหละ ติ๊ด ” พลพูดๆแล้วก็ว่างสายไป หวังว่าเพื่อนมันจะมีความอยากรู้อยากเห็นพอ แล้วเปิดดูรูปที่พลส่งไปให้



# ทางด้านของกร

กรที่นัดคุยธุรกิจกับลูกค้าตั้งแต่บ่ายกลับมาถึงบ้านเย็นๆแล้ว กรทานข้าวกับลูกค้าแล้วก็กลับบ้าน อาหารดูน่าทานแต่กรกลับไม่รู้สึกถึงรสชาติความอร่อยของมัน กรกินเพียงกันตายแค่นั้น พอถึงบ้านพลเพื่อนสนิทก็โทรมาแล้วบอกให้เปิดดูรูปที่ส่งมาให้

“ แล้วค่อยดูละกัน ” กรยัดโทรศัพท์ใส่ไว้ในกางเก่งแล้วขึ้นไปบนห้องอาบน้ำก่อนค่อยออกมาเปิดดู ไลน์ที่ไม่ค่อยได้ใช้ตั้งแต่เรียนจบไม่ว่าใครจะส่งอะไรมากรก็ไม่เคยเปิดอ่าน

กรอาบน้ำเสร็จก็ออกมาใส่แค่กางเกงนอนตัวเดียว กรเช็ดผมแล้วก็นั่งลงที่เตียงนอน กรหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าไปในแอปพลิเคชั่นสีเขียวยอดฮิตที่หมู่วัยรุ่นชอบใช้แชทคุยกัน

“ ส่งรูปอะไรมาวะ ” กรบ่นพึมพำแล้วกดดูคนล่าสุดที่ส่งรูปมาช่วงบ่าย พอเห็นรูปของใครคนหนึ่งที่เฝ้าคิดถึงมานานหลายเดือนปรากฎอยู่ในจอมือถือ หัวใจของกรเต้นแรงอยากกับมันจะระเบิด ปากสั่นมือสั่นพูดอะไรไม่ออก รู้แค่ว่าดีใจมาก จนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ รูปของขิงที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ขิงใส่เสื้อสีฟ้าที่กรเห็นหน้าขิงไปถึงแค่ช่วงอก แล้วก็มีข้อความที่พลเขียนมาด้วยว่า

‘ น้องขิงกำลังท้อง ลูกแฝดด้วยนะมึง มึงได้แฝดชายทั้งคู่เลยวะ ขิงท้อง6เดือนแล้วนะเว้ย รีบมาดูแลเมียกับลูกของมึงได้แล้ว ’

และมีรูปภาพอัลตราซาวด์เด็กฝาแฝดที่หันหน้าเข้าหากัน กรถึงกับน้ำตาไหล ดูรูปไปยิ้มไป ไม่คิดว่าขิงจะสามารถท้องได้ กรดูเสร็จก็โทรหาพลทันที

“/ไง เห็นแล้วสิมึง/” พลทักเพื่อนของตัวเอง ทีแรกก็คิดว่าเพื่อนจะไม่เปิดดูซะแล้ว แต่ก็ยังดีที่มันยอมเปิดดู

“ มึงอยู่ที่ไหน กูจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย ” กรถามในสิ่งที่อยากรู้ กรอยากเจอขิงใจจะขาดแล้ว อยากจะไปหาเข้าไปกอดและขอโทษที่โง่เง่าไม่ฟังขิงก่อน แล้วไล่ขิงไป

“/อยู่เหนือจังหวัดxx ขึ้นเครื่องมาพรุ่งนี้กูจะไปรับที่สนามบินตอนนี้มันดึกมากแล้ว/” พลบอกกับกร แต่มีหรือที่กรจะฟัง ตอนนี้หัวใจกรมันไปถึงที่นั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ กูจะไปตอนนี้เลย มารับกูด้วย ติ๊ด ” พูดจบกรก็วางสายไปเลย โดยที่พลเองก็ยังไม่ได้ทักท้วงอะไร แล้วกรก็เก็บกระเป๋าเอาของจำเป็นใส่ลงไปก่อนที่จะโทรหาธัน


“ ธันฉันฝากงานที่บริษัทด้วยนะ ฉันจะไม่อยู่หลายวัน ” กรโทรไปสั่งธันเพราะคิดว่าจะไม่อยู่หลายวัน พอธันรับสายกรก็พูดในสิ่งที่ต้องการทันที

“/ได้ครับ แล้วคุณกรจะไปไหนครับ ให้เอกไปด้วยรึเปล่า/” ธันถามกรกลับ เพราะไม่ว่ากรจะไปไหนต้องมีคนติดตามไปคุ้มกัน ศัตรูคิดลอบกัดกรรอบด้าน เพราะฉะนั้นความปลอดภัยของกรต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง

“ จะไปตามขิงกลับบ้าน ฉันจะไปตอนนี้เลยเพราะไอ้พลมันรู้แล้วว่าขิงอยู่ที่ไหน ” กรบอกกับธันอย่างดีใจ กรไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

“/เจอขิงแล้วหรอครับ//หาเจอแล้วหรอ//อย่าพูดแทรกสิ นอนไปเงียบๆ พี่คุยธุระอยู่/” ธันเอ็ดแซมที่พูดแทรกขึ้นมาตอนคุยโทรศัพท์อยู่ ตอนนี้แซมนอนเกยอกธัน แซมย่นจมูกใส่ธันด้วยเพราะโดนดุ ธันกับแซมก็คลายกรกับขิง แต่ธันไม่ได้แสดงออกมากนักเพราะกรก็เสียใจอยู่ที่หาขิงไปเจอ จะมีหยอกกันบ้างก็ตอนอยู่ที่คอนโดนั่นแหละ

“ ใช่ เจอแล้ว ฉันจะไปตอนนี้เลย ฝากดูที่นี่แทนด้วยนะ ติ๊ด ” กรพูดและว่างสายไป กรรู้ว่าธันกับแซมเป็นอะไรกัน กรก็ไม่ได้ว่าอะไรความรักที่เกิดจากความใกล้ชิดมันเป็นเรื่องธรรมดา แต่ธันก็ไม่ได้แสดงออกมามากมายนัก กรรู้แค่ว่า ธันเป็นคนนิ่งๆที่ขี้หึงเท่านั้นเอง


“ พี่จะไปหาขิงแล้วนะ ขอให้คนโง่คนนี้ได้ขอโทษขิงสักครั้งเถอะ พี่อยากจะบอกว่าพี่รักขิง คนโง่คนนี้รักขิงจริงๆ ” กรพูดกับรูปของขิงในมือถือ แล้วกรก็ลากกระเป๋าออกจากบ้านและก็ขับรถออกจากบ้านตรงไปที่สนามบินทันที




มาแล้วจ้า กว่าจะได้เจอกันมันก็ต้องลำบากนิดนึง ไม่ได้ลีลานะ แต่ถ้าเจอกันเลยมันก็ปุ๊บปั๊บเกินไปใช่มั๊ยล่า~ อีกนิดเดียวเขาก็จะเจอกันแล้ว ส่วนพี่ธันใครอยากรู้ใครอยากอ่านแสดงตัวด่วนๆแล้วเราจะแต่งให้อ่าน ข้อแม้เยอะจังเนาะ แต่จะแต่งหลังๆโน่นแหละ ไม่งั้นก็ยกยอดไปเป็นตอนพิเศษเลย พี่ธันคนนิ่งเราไม่รู้ว่าจะสร้างอารมณ์ให้พี่แกอย่างไรดี เจอกันตอนหน้าเด้อ

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น