หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

เชิญคุณเข้ามาสัมผัสกับความหลอนแห่งสวนสนุกสยองขวัญ นิยายจีนแนวเกมส์ออนไลน์ที่มาแรงที่สุดในช่วงนี้!!!

ตอนที่ 24 ดินแดนพิศวง (8)

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 ดินแดนพิศวง (8)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2561 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 ดินแดนพิศวง (8)
แบบอักษร

            คิดไม่ถึงเลยว่า เจ้าศพโชกเลือดแม้จะบาดเจ็บขนาดนี้ แต่มันกลับไม่ล้มลง ยังยกแขนขึ้นมาจับตัวหวังทั่นจือเอาไว้

            วินาทีนี้เอง ทุกคนคิดเหมือนกันสองเรื่องคือ เรื่องแรก: สมองของมอนสเตอร์มันเต็มไปด้วยหนองเหลวแต่แรกอยู่แล้ว เรื่องที่สอง: หวังทั่นจือดูท่าน่าจะ OVER แน่ๆ แล้ว

            ปัง ! เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง

            การเคลื่อนที่ของเฟิงปู้เจวี๋ยรวดเร็วเท่ากับความคิด และเยือกเย็น ประสิทธิภาพสูง ในตอนนี้เขามาอยู่ที่ด้านข้างของเจ้าศพโชกเลือด เล็งไปยังส่วนหัวแล้วก็ยิง เนื่องจากระยะใกล้มาก กระสุนจึงทะลุผ่านเข้าไปในศีรษะของศพโชกเลือด ของเหลวอะไรไม่รู้กระเซ็นออกมาจากรูกระสุนที่เจาะเข้าไปในกะโหลก

            การเคลื่อนไหวของศพโชกเลือดหยุดลงแล้ว หวังทั่นจือรีบหนีออกจากการจับกุม แล้วกระโดดหนีออกจากไหล่ของศพโชกเลือด

            เฟิงปู้เจวี๋ยเดินมายังด้านหน้าของศพโชกเลือด ใช้ปืนเล็งไปยังบริเวณหน้าผากของมอนสเตอร์: “น่าสนใจ ดูแล้วหลังหัวของแกคงไม่ได้ผล” หลังพูดจบ เขาก็ยิงปืนอีกครั้ง แล้วยิงกระสุนเข้าไปยังหน้าผาก คราวนี้ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงของมัน หยุดการตอบสนองไปดื้อๆ

            “อืม ...... เข้าใจแล้ว เจ้านี่มันมักจะจับแต่เป้าหมายที่มีการทำลายล้างสูงแบบไม่ปล่อย ดังนั้น จึงถูกโจมตีจากด้านหลังได้ง่าย ส่วนหัวถึงแม้จะเป็นจุดอ่อนของมัน แต่ระบบกำหนดจุดตายของมันไว้ที่ศีรษะด้านหน้า และเพิ่มความพิเศษเป็นประสิทธิภาพการโจมตีและเลือดให้กับมัน ......” เมื่อเฟิงปู้เจวี๋ยพูดจบ เจ้าศพโชกเลือดก็ล้มลง จริงๆ แล้วการกำจัดมอนสเตอร์ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขา การหาวิธีว่าจะกำจัดมอนสเตอร์อย่างไรมากกว่าที่สำคัญ

            หลงอ้าวหมินเหมือนจะค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นมาบ้างแล้ว เขายังคงเดินและยืนได้ แต่สีหน้าดูไม่ค่อยดีเท่าไร ถึงแม้คนอื่นๆ จะไม่รู้ว่าค่าพลังชีวิตของเขาเหลือเท่าไร แต่ตัวเขารู้ดีว่ามันแย่มากแล้ว ……

            ความเสียหายของหวังทั่นจือเมื่อเทียบกับหลงอ้าวหมินแล้วมันเทียบไม่ได้เลย แน่นอนว่า ถ้าเป็นค่าพลังชีวิตของเขา ต่อให้อยู่ที่ 90% แล้วถูกศพโชกเลือดทุบ ก็คงจบเห่แหงๆ

            ขณะที่ทุกคนคิดว่าสามารถล้มรอง BOSS และวางใจได้แล้ว ความมืดก็ได้คืบคลานมาอีกครั้ง เสียงน่ากลัวต่างๆ เริ่มดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง ค่าความสยองขวัญของทุกคนราวกับถูกพายุถล่ม พวกเขาเกิดความคิดที่ว่า: หากความมืดผ่านไปแล้ว ศพโชกเลือดลุกขึ้นมาแล้วแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาจะทำยังไง?

            ภายหลังไม่กี่วินาที ความมืดก็ค่อยๆ จางหายไป เหมือนกับครั้งที่แล้ว มาไวไปไว เฟิงปู้เจวี๋ยหยิบปืนขึ้นมา เล็งไปที่บริเวณส่วนหัวของศพโชกเลือด แต่ว่ามันไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย ดูท่ามันจะตายแล้วจริงๆ

“หากดูตามนี้แล้ว ...... ความเป็นไปได้สามอย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ น่าจะเป็นอย่างที่สองโดยไม่ต้องสงสัยเลย” เฟิงปู้เจวี๋ยยืนเล็งอยู่ราวห้าหกวินาที เมื่อไม่เห็นมีการเคลื่อนไหวใดๆ ก็วางปืนลง: “ความมืดนี้เป็นปรากฏฏการณ์ทางธรรมชาติอย่างหนึ่ง และประสิทธิภาพก็คือทุกครั้งหลังจากที่เกิดปรากฏการณ์มอนสเตอร์ที่ ‘ยังรอด’ จะแข็งแกร่งขึ้น ” เขาเหลือบมองศพโชกเลือดบนพื้น: “ฉันกำลังสงสัยว่าเจ้านี่มันน่าจะถูกเสริมความแข็งแกร่งไปแล้วครั้งหนึ่ง ...... ไม่แค่มัน ตอนเราถูกความมืดโจมตีครั้งแรก มอนเสตอร์ในเมืองที่ยังไม่ถูกกำจัดก็จะถูกเสริมความแข็งแกร่งในทันที”

หลงอ้าวหมิน โดดเดี่ยวและเหงาหงอย เดินมาข้างๆ เฟิงปู้เจวี๋ย หลงอ้าวหมินไม่ได้พูดอะไรมากมาย เขายื่น [คีมหนีบมาริโอ้] ไปให้ เฟิงปู้เจวี๋ยก็รับมาทันที ทั้งสองทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

เฟิงปู้เจวี๋ยพูดต่อไปว่า: “หากเรายังกำจัดเจ้าศพโชกเลือดนี่ไม่สำเร็จ เกรงว่าความมืดเมื่อกี้คงจะทำให้มันเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง”

“งั้นความยากในด่านนี้มันออกจะเกินไปไหม ถ้าความมืดออกมาอีก มอนสเตอร์ทั่วเมืองไม่ออกมาวิ่งพล่านไปหมดเลยเหรอ?” หวังทั่นจือพูด

“มันกำลังจะบอกให้เรารีบผ่านด่านไปให้เร็วที่สุด เพราะเมืองมันใหญ่มาก มอนสเตอร์ในด่านก็ไม่ถือว่าเยอะแยะอะไรมากมาย อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่แบบในหนังซอมบี้ที่มีเต็มไปหมด ...... ดังนั้น ระบบก็เลยคิดวิธีนี้ออกมา เพื่อให้ผู้เล่นไม่สามารถไปค้นหาไอเทมได้โดยง่าย” เฟิงปู้เจวี๋ยพูด: “หากไม่รีบ ไม่ต้องพูดถึงภารกิจหลักเลย หลังจากนี้ไม่กี่ชั่วโมงเราก็จะเจอแต่มอนสเตอร์ที่แกร่งเหมือน BOSS เกลื่อนไปหมด มีหวังตายหมู่”

“แล้วจะรออะไรละ ...... รีบไปเลยสิ ......” หลงอ้าวหมินยังพูดไม่ทันจบ เฟิงปู้เจวี๋ยก็ส่ายหัว: “เรื่องไหนด่วนเรื่องไหนสำคัญต้องแยกให้ชัดเจน แผนของเรายังคงไม่เปลี่ยน” เขาหันไปยังทางสถานีตำรวจ: “ตอนนี้มอนสเตอร์ตัวนี้ตายแล้ว หลังการต่อสู้ในระดับนี้ ต้องมีรางวัลแน่นอน เรากลับไปสำรวจหาไอเทมในสถานีตำรวจกันต่อ พยายามค้นหาไอเทมให้กับทุกคน แล้วก็ให้พี่หลงได้ฟื้นฟูค่าพลังชีวิตด้วย

เฟิงปู้เจวี๋ยพูดจบก็เดินไปยังรูกำแพง เขาหยิบไฟฉายที่แตกออกมาจากกระเป๋า แล้วพูดว่า “ฉันมีทักษะอย่างหนึ่ง ที่สามารถทำให้เจ้านี่มันทำงานได้ปกติ 3 นาที แต่ต้องเสียค่าความแข็งแกร่ง 100 แต้ม เมื่อกี้ต้องรีบกลับออกมาช่วย เลยยังไม่มีเวลาที่จะสำรวจอะไรมากนัก ค่าความแข็งแกร่งก็ไม่ควรใช้เรื่อยเปื่อยก่อนการต่อสู้ ก็เลยไม่ได้ใช้ทักษะนี้”

เมื่อคำนวณถึงแสงที่มีค่อนข้างจำกัด ไฟฉายก็มีแค่อันเดียว ฉันคิดว่าฉันเข้าไปคนเดียวก่อนดีกว่า หากเจออะไรเพิ่มเติมที่ให้แสงสว่างมากกว่านี้ ฉันจะกลับออกมาพาทุกคนเข้าไปสำรวจด้วยกัน”

เขาหันไปพูดต่อว่า “แน่นอนว่า หากมีใครอยากจะไปเข้าไปกับฉันตอนนี้ก็ได้นะ แต่ต้องเดินตามฉันเท่านั้น ไม่ว่าจะมองหรือเคลื่อนไหวใดๆ ก็ต้องไปตามแสงไฟฉายของฉัน”

“ไม่จำเป็น เรารอตรงนี้แหละ คงไม่มีใครกลัวนายจะฮุบไอเทมไว้คนเดียวหรอกมั้ง?” หลงอ้าวหมินพูดพลางยิ้ม แล้วก็นั่งลงกับพื้น “พอดีเลยฉันก็จะได้พักสักหน่อย ฟื้นฟูค่าความแข็งแกร่ง”

โดดเดี่ยวไม่ออกความคิดเห็นใดๆ ในโหมดก่อนหน้านี้ของเขาและเหงาหงอย ผู้เล่นเลเวลสูงๆ ไม่มีใครสนใจคุ้มครองหรือคิดเผื่อพวกเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจะมาหาไอเทมให้พวกเขาเลย แต่ในตอนนี้ “พี่เฟิ่ง” คนนี้ กำลังจะไปหาไอเทมให้พวกเขาในสถานีตำรวจ พวกเขาไม่มีปัญหาแน่นอน

เฟิงปู้เจวี๋ยแลกเปลี่ยนสายตากับทั้งสี่คนแล้วพยักหน้า เขาเดินเข้าไปในโพรงกำแพงอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ มือของเขามีไฟฉายเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชิ้น หลังจากที่เดินไปไม่กี่ก้าว เขาก็ใช้ [หญ้าซ่อมแซม] ในขณะที่กำลังหักค่าความแข็งแกร่งไป 100 แต้ม บนไฟฉายก็ราวกับมีโค้ดอะไรสักอย่างลอยขึ้นมา แล้วไฟฉายก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้มันไม่เสียแล้ว

[ชื่อ: ไฟฉาย]

[ประเภท: เครื่องมือ]

[คุณภาพ: ทั่วไป]

[ประสิทธิภาพ: ให้ความสว่าง]

[หมายเหตุ: ต้องใช้ถ่านอัลคาไลน์เบอร์หนึ่งจำนวนสองชิ้นถึงจะทำงานได้]

ถึงแม้ของชิ้นนี้จะสามารถนำออกจากด่านได้ แต่มันก็ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไร เพราะเมื่อทักษะของเฟิงปู้เจวี๋ยหมดลง คุณภาพก็จะกลับมาชำรุดเหมือนเดิม และไม่สว่างแล้ว มันไม่ใช่สิ่งของในเนื้อเรื่อง และไม่ใช่ชิ้นส่วนของการ์ดจิ๊กซอว์ด้วย

ภายใต้แสงสว่างนำทางนี้ ทำให้การสำรวจของเฟิงปู้เจวี๋ยมีประสิทธิภาพมากขึ้น เขาพบของที่สำคัญมากชิ้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น