miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2561 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24
แบบอักษร

กรเคลียร์งานทุกอย่างเสร็จแล้ว และกรก็ได้ออกตามหาขิงเป็นอาทิตย์แล้วด้วย กรผูกเนคไทที่ขิงซื้อให้ทุกวัน เพราะกรสั่งให้สาวใช้ซักรีดและเอามาให้กรทุกเช้า นี่คงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้กรได้รู้สึกว่ามีขิงอยู่ใกล้ๆ

“ ได้เบาะแสอะไรบ้างมั๊ย ” กรถามธันขึ้น ตอนนี้กรอยู่ที่ผับ กรทั้งตามหาเองทั้งให้ลูกน้องระดมหาแต่ก็ยังไม่ได้อะไรเลย ขิงไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ หนีออกนอกประเทศก็คงทำไม่ได้ แต่ไม่ว่ากรจะพยายามหาขิงเท่าไหร่ก็ไม่เจอ

“ ยังครับ ผมจะพยายามเป็นสองเท่าในการตามหาครับ ” ธันโค้งให้กรก่อนจะออกไป ปิงพาปลาเก๋ามาดื่มเป็นเพื่อนกรที่ผับ และปลาเก๋าก็ถากถางกรตลอด

“ หาไม่เจอหรอก ทำกับเขาไว้เยอะ ป่านนี้มีผัวใหม่ไปแล้วมั้ง โอ๊ย!! เจ็บนะ ” ปลาเก๋าพูดขึ้นลอยๆ ปิงที่นั่งอยู่ข้างๆปลาเก๋าก็บีบต้นคอปลาเก๋าแรงๆจนปลาเก๋าร้องลั่น

“ ไม่ตบปากก็ดีแล้วนะปลาเก๋า อย่าพูดอะไรแบบนี้อีก ” ปิงปรามปลาเก๋าเสียงนิ่ง ปิงรู้ว่ากรสำนึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำแล้ว ที่ต้องมารับความรู้สึกแบบนี้ ต้องนั่งร้อนรนกระวนกระวาย ปิงก็ไม่อยากให้ใครพูดซ้ำเติมกรอีก โดยเฉพาะคนตัวเล็กปากกล้าอย่างปลาเก๋า

“ ไม่พูดก็ไม่พูด แต่ขอบอกอะไรไว้หน่อยเถอะ คนเราน่ะถูกกระทำให้เสียใจบ่อยๆใจมันก็จำ และสร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองไว้ ถ้าเจอขิงแล้ว คุณควรจะมีเหตุผลดีๆให้ขิงนะ ว่าทำไมขิงต้องกลับมา และอีกอย่างการกระทำที่บอกว่าขิงสำคัญน่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่ถ้าไม่มีคำพูดยืนยันการกระทำนั้นขิงก็ไม่แน่ใจหรอกว่าคุณจะไม่ทำให้ขิงเสียใจอีก ” ปลาเก๋าพูดเสร็จก็ลุกขึ้น ปลาเก๋าว่าจะไปห้องน้ำสักหน่อย ดื่มเยอะแล้วปวดฉี่

“ จะไปไหน ” ปิงปรายตามองปลาเก๋าแล้วถามขึ้นเสียงเข้ม ปลาเก๋าชอบยั่วโมโหปิง มีปลาเก๋าเป็นเด็กในอาณัตินี่ต้องคุมให้ดี เพราะปลาเก๋าเป็นพวกขี้อ่อย ชอบประชดประชัน

“ ไปแรด!! ” ว่าแล้วก็เดินตึงตังออกไปเลย แต่ปิงก็ให้ลูกน้องตามไปดูห่างๆ กรมองปิงกับปลาเก๋าด้วยความอิจฉานิดๆเพราะถึงจะชอบพูดกวนประสาทกันมีลงไม้ลงมือบ้าง แต่ก็ได้อยู่ใกล้ชิดเห็นหน้ากันทุกวัน ส่วนตัวกรนั้น มีแค่เนคไทกับจดหมายที่อ่านจนจำมันได้ทุกตัวอักษรแล้วอยู่ด้วยในตอนนี้

“ มึงนี่ดีนะ ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันกับคนของมึง ถึงแม้จะทะเลาะกันบ้างแต่ก็ได้อยู่ใกล้ๆกันไม่ห่างไปไหน ” กรพูดพร้อมกับกระดกเหล้าลงคอ รสชาติที่เฝื่อนคอถูกกลืนลงไปเรื่อยๆจนเริ่มมึนขึ้นมาหน่อยๆ

“ ขอนั่งด้วยคนนะครับ ” ชายรูปร่างพอๆกันกับขิงพูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงข้างๆกร เขาเล็งกรเอาไว้แล้วเดินมาขอร่วมวงด้วย พอมีคนนั่งลงข้างๆกรก็หันไปมองและเห็นว่าเป็นขิงที่กำลังนั่งอยู่

“ อ๊ะ!! ” กรคว้าเอวของคนที่นั่งอยู่ด้านข้างเข้ามากอด กรดื่มมากจนเห็นใครก็ไม่รู้เป็นขิง และชายตัวบางที่หมายปองกรไว้ก็ตกใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่ากรจะกอดแบบนี้ ปลาเก๋ากลับมานั่งที่เดิมก็เห็นกรกำลังกอดใครอยู่ก็ไม่รู้ แต่พอได้ยินชื่อที่กรเรียกก็พอจะรู้ว่ากรเมาจนเพ้อไปแล้ว

“ ขิง ขิงกลับมาแล้ว ” กรซุกไซร้คอของคนที่อยู่ในอ้อมแขนอย่างคิดถึง คนที่นั่งให้กอดก็ไม่ได้ผละหรือขัดขืนกรแต่อย่างได้ ไม่ว่ากรจะมองว่าเขาเป็นใครก็ตาม แต่ถ้าทำให้กรติดใจได้ ก็จะยอมเป็นตัวแทนของใครคนนั้น แน่ล่ะใครๆก็อยากได้กรมาครอบครองอยู่แล้ว

“ ใจเย็นๆหน่อยสิครับ ผมไม่ไปไหนหรอก ” ร่างบางที่ปากพูดว่าให้ใจเย็นๆแต่กลับเอียงคอให้กรไซร้ได้เต็มที่ แถมยังเอามือลูบไล้แผ่นหลังกว่าของกรอีก พอกรได้ยินเสียงและได้กลิ่นน้ำหอม กรก็ผลักคนที่กรกำลังกอดอยู่ออกทันที

“ ไม่ใช่ขิง ใคร!! ” ที่กรได้สติก็เพราะขิงไม่เคยใช้น้ำหอม ขิงทาแค่แป้งเด็กมันเป็นกลิ่นที่กรหลงใหล แต่นี่ไม่ใช่ กลิ่นน้ำหอมฉุนจนเวียนหัวแบบนี้ไม่ใช่กลิ่นที่กรต้องการ

“ ก็ไม่ใช่สิครับ ผมไม่รู้จักคนชื่อขิงด้วย แต่ผมให้ความสุขทางกายคุณได้นะ ผมนอนกับคุณได้ คุณไม่จำเป็นต้องเรียกชื่อผม ขอแค่ให้ผมได้ปรนเปรอคุณก็พอ ” ร่างบางไม่คิดที่จะลดละความพยายามของตน แค่คิดว่าได้ขึ้นเตียงกับกรแล้ว ไม่ว่าจะให้เป็นตัวแทนใคร เขาก็จะทำ

“ หน้าด้าน ” ปลาเก๋าพูดขึ้นมาลอยๆ แต่เจาะจงถึงใครบ้างคนแบบเต็มๆ คนที่นั่งอยู่ข้างๆกรถึงกับร้อนตัว

“ มันก็ไม่เกี่ยวกับนายหนิ หน้าใครก็หน้ามัน ” คนที่ตอบอย่างไม่สะทกสะท้านก็ยกยิ้มให้กับปลาเก๋า ปลาเก๋าเป็นพวกไม่ยอมคนด้วย เลยเกิดการปะทะฝีปากกันขึ้น

“ ก็อย่างว่าล่ะนะ เห็นโบกซีเมนต์แถมเติมซิลิโคลนโบท็อกซ์หน้ามาซะขนาดนั้น หน้าใครก็หน้ามันจริงๆ ” ปลาเก๋าตอกกลับไป กรไม่อยู่ต่อ เพราะคิดถึงขิงจนเพ้อถ้าเมากว่านี้อาจจะคว้าใครไม่รู้มานอนด้วยเลยกลับไปนอนบ้านดีกว่า

“ คุณกรจะไปไหนครับ อยู่ดื่มต่อกันก่อนสิ ” หนุ่มหน้าสวยเพราะมีดหมอได้รั้งมือกรเอาไว้ กรสะบัดมือออกแล้วเดินออกมองหน้าหวานด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะเดินออกจากโต๊ะไป

“ สงสัยจะหนีแรด คุณปิงครับ ปลาเก๋าอยากกลับบ้านไปนอนแล้ว เราก็กลับกันเถอะ ” ปลาเก๋าพูดกระแทกคนบางคนอีกครั้ง ก่อนจะหันไปพูดอ้อนๆกับปิง และปิงจะทำอะไรได้นอกจากจะพากลับ ปลาเก๋าลุกขึ้นและยกยิ้มส่งให้อีกคนอย่างผู้ชนะ แล้วปลาเก๋ากับปิงก็กลับบ้าน



กรกลับมานอนที่บ้าน แต่ห้องที่กรนอนคือห้องพักหลับบ้านใหญ่ ห้องของขิง เอกก็ไปนอนที่คอนโดธันก็เหมือนกัน กรนอนที่ห้องนี้เพราะกลิ่นอายที่เคยมีขิงอยู่ทำให้กรนอนหลับไปได้


# คอนโดธัน

ธันกลับมาที่คอนโดคิดความหน้าจะเป็นว่าขิงจะไปที่ไหนได้บ้าง กรรู้ประวัติของขิงแต่เท่าที่รู้คือพ่อแม่ตายแล้ว ตาของขิงก็ตายไปตั้งนานแล้ว มันเลยทำให้ธันเครียดอยู่พอสมควร ธันเองก็ไม่อยากเห็นกรเจ็บปวดเป็นครั้งที่สอง แต่ดูเหมือนครั้งนี้กรจะเจ็บกว่าครั้งแรกเป็นเท่าตัว

“ นี่! จะปล่อยฉันไปเมื่อไหร่ อยู่แต่ในห้องแบบนี้หน้าเบื่อจะตาย แถมนายก็กลับมานอนที่นี่ทุกวันอีก มันอึดอัดนะ ” แซมพูดขึ้นเมื่อออกจากห้องนอนมาเจอธันนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่โซฟากลางห้อง

“ ถ้านายหนี นายจะไปที่ไหน ” ธันไม่ตอบคำถามแซมแต่ถามกลับ แซมขมวดคิวนิดหน่อย ใครมันจะไปบอกล่ะ ถ้าคิดจะหนี

“ ก็หนีไปให้ไกลสิถามแปลก ถ้าไปใกล้ๆจะเรียกว่าหนีหรอ ” ชายร่างโปร่งตอบธันกลับไป แซมเตี้ยกว่าธันนิดหน่อยตัวก็ไม่หนาเท่าธัน ถ้าต่อยกันแซมแพ้แน่นอน ถึงคิดหาทางหนีหลายครั้งแล้วก็โดนจับได้ตลอด

“ หนีไปต่างจังหวัดสินะ ” ธันพูดขึ้นตอบคำถามความคิดตัวเอง แซมทำหน้างุนงงธันเพราะไม่รู้ธันอยู่ในอารมณ์ไหน ด้วยความสงสัยแซมเลยถามในสิ่งที่คิดบ้าง

“ แล้วใครล่ะที่หนีไป ” ธันหันหน้ามามองแซมทันที แซมก็มองตอบ เพราะธันเหมือนจะเครียดมาเป็นอาทิตย์แล้ว

“ ขิงหายไป ตอนนี้คุณกรตามหายังไม่เจอ ” แซมเข้าใจได้ทันที แต่แซมแปลกใจนิดหน่อยที่กรยังเก็บเด็กคนนั้นเอาไว้อยู่ ขิงก็หน้าตาน่ารักดีแซมเคยเจอครั้งหนึ่ง แต่คนอย่างกรที่เบื่อง่ายกลับอยู่กับเด็กคนนั้นได้นาน แถมยังตามหาอีกต่างหาก แต่ก็สมน้ำหน้าชอบทำให้คนอื่นเสียใจ โดนซะบ้างก็ดี

“ เฮ๊อะ!! สมน้ำหน้า! คนที่ชอบเห็นคนอื่นเป็นเหมือนของเล่นแบบนั้น สมควรที่จะโดนทิ้งให้อยู่คนเดียวที่สุด ฉันขอให้พวกนายหาเด็กคนนั้นไม่เจอ ” แซมพูดขึ้นเพราะแซมเป็นหนึ่งคนที่เจ็บเพราะกรแย่งคนรักไป ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าคนรักของตัวเองไปอ่อยให้ท่ากรก็ตาม แต่แค้นก็คือแค้น

“ พูดมาก ไปนอนได้แล้ว ” ธันปรายตามองแซมแล้วไล่ไปนอน เหตุผลที่แซมแค้นกรแบบเด็กๆธันรู้หมดแล้ว จะว่าแค้นก็ไม่ใช่หรอก ต้องบอกว่าเสียหน้าที่แฟนหักหน้าไปควงคนอื่นมากว่า ทั้งที่บอกเป็นแฟนกันแต่ไปถวายตัวให้กรถึงที่แบบนั้นไม่ต่างจากขายตัวล่ะนะ

“ ไม่! ฉันอยากไปเที่ยวผับ นี่พึ่งจะห้าทุ่มครึ่งเอง พาฉันไปหน่อย นายเองก็รู้ว่าผู้ชายมันต้องปลดปล่อยเป็นเรื่องธรรมดา ” แซมพูดบอกความต้องการกับธันไป เพราะไม่ได้เที่ยวไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นมานานแล้ว ถ้ามีโอกาสแซมก็จะหนีให้ได้

“ จะใช้มือตัวเอง หรือจะให้ฉันช่วย เลือกเอา ” แซมทำหน้าเหวอ ไม่คิดว่าธันจะตอบแบบนี้ คนที่นิ่งๆเหมือนไม่สนใจเรื่องทางเพศแบบธันเสนอตัวให้แบบนี้ แซมคิดแบบนั้น ธันเองก็พูดออกมาได้หน้าตายมาก เหมือนกับว่าจะเลือกทานข้าวที่ทำเองหรือสั่งมาจากร้านอาหารประมาณนั้น

“ นายจะเป็นรับให้ฉันมั๊ยล่ะ แต่อย่างฉันต้องตัวเล็กเอวบาง ไม่ใช่ไอ้ล้ำแบบนี้หรอกนะ ” แซมว่าออกไป คิดแล้วก็ขนลุก อนาจารจริงๆเพราะเคยเห็นหุ่นธันมาแล้วตอนที่ธันอาบน้ำเสร็จแล้วนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวออกจากห้องน้ำ

“ ใครบอกว่าฉันจะเป็นรับล่ะ ” ธันพูดออกมาทำให้แซมถึงกับตาโตเลยทีเดียว ใครจะไปยอมถูกผู้ชายคนนี้มากดล่ะ แซมคิดในใจ

“ ฝันไปเถอะ!! ถ้ามีโอกาสฉันจะหนีไปจากที่นี่ให้ได้ ค่อยดู! ” แซมเดินตึงตังกลับเข้าห้องนอนล็อกประตูห้องให้เรียบร้อย ส่วนธันก็ยกยิ้มกับท่าทางของแซม

“ หึ เด็กจริงๆ ” ธันพูดออกมา แล้วคิดว่าจะลงมือหาขิงจากภาคใต้ก่อน ธันเองก็เป็นห่วงขิงเหมือนกัน เพราะขิงตัวคนเดียว ธันกลัวว่าขิงจะโดนจับไปขายตัวตามซ่อง



# ทางด้านของขิง

ขิงได้ไปฝากครรภ์แล้ว และก็ฝากกับคุณหมอหนุ่มหน้าใสคนนั้น ขิงก็ได้รู้ว่าหมอชื่อ หมอภีม หมอเป็นคนอัธยาศัยดีค่อยแนะนำเรื่องการดูแลตัวเองและลูกน้อยให้ขิง ขิงทำตามที่หมอแนะนำทุกอย่าง ตอนนี้อาการเหม็นอาหารก็ดีขึ้นแล้ว แถมกินเยอะขึ้นจนกลัวว่าแม่จะอ้วนกว่าลูกในท้องซะอีก

“ ตัวเล็ก ลูกจะหน้าตาเป็นยังไงนะ แม่อยากรู้จริงๆ จะเหมือนแม่บ้างรึเปล่า หรือว่าจะเหมือนคุณพ่อของลูกกันนะ ” ขิงพูดกับลูกน้อยที่อยู่ในท้อง ขิงมักจะเผลอพูดหรือคิดถึงผู้ที่เป็นพ่อของเด็กเสมอ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไง จะสุขสบายอยู่กับลินหรือเปล่า คิดแบบนั้นก็รู้สึกเสียใจน้อยใจ บางทีก็ร้องไห้ออกมา ขิงอยากจะโทษว่าเป็นสภาวะของคนท้อง แต่จริงๆแล้วถึงขิงจะไม่ท้อง ขิงก็คิดอยู่ดี

“ แม่ขอโทษนะครับ ถ้าวันที่ลูกของแม่ลืมตาดูโลกแล้วพ่อยังไม่สนใจใยดีเรา แม่จะพาลูกไปบุกถึงบ้านของคุณพ่อของลูก แล้วแม่นี่แหละที่จะทวงคุณพ่อของลูกคืน!! ” พูดไปก็โมโหไป อารมณ์คนท้องมันชั่งเดายากจริงๆ แต่ที่บอกว่าจะทวงคืนขิงพูดจริงๆ ไม่มีใครอยากจะให้ลูกเกิดมาไม่มีพ่อหรอก ขิงไม่ได้หวังเงินหรือสมบัติจากกร แต่หวังให้กรเป็นพ่อของลูกขิงก็พอ

“ นอนกันดีกว่าเนอะ ดึกมากแล้วด้วย ฝันดีนะครับตัวเล็กของแม่ ” ขิงล้มตัวลงนอนแล้วลูบท้องตัวเองเบาๆเพื่อกล่อมลูกน้อยให้กลับฝันดี คืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่กว่าจะหลับก็เลยเวลานอนไปมาก เพราะมัวแต่คิดถึงพ่อของลูกนี่แหละ



มาแล้วววววว ขอบคุณสำหรับดาวที่สนับสนุนให้กับนิยายเรื่องนี้นะค่ะ ดีใจมากเลยที่มีคนอ่านและแสดงความคิดเห็นตอนนิยาย แต่มีบางคนขอแฝดสามแฝดสี่ คือน้องขิงเป็นคนตัวเล็กเรากลัวน้องขิงหลังหัก เอาซัก...... รอลุ้นเอาแล้วกัน เจอกันตอนต่อไปจ้า

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น