Saiphan

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Spacial part [ครบรอบแต่งงาน 7 ปี]

ชื่อตอน : Spacial part [ครบรอบแต่งงาน 7 ปี]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2561 11:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Spacial part [ครบรอบแต่งงาน 7 ปี]
แบบอักษร

Zak Talk

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของผมกับน้องหนู นานาไปทำงานตามปกติ ส่วนลูกๆก็ไปโรงเรียน ผมให้เพื่อนๆมาช่วยจัดสถานที่ เราจะจัดปาร์ตี้ฉลองวันครบรอบกัน ผมไม่ได้บอกเมียนะครับ อยากเซอร์ไพรซ์ ลูกๆก็รู้แล้วว่าผมจะจัดงานให้ม๊าของพวกเขา เด็กๆดูดีใจมาก เพราะปกติวันครบรอบเราจะออกไปกินข้าวนอกบ้านกันทั้งครอบครัว

ผมซื้อสร้อยเพรชที่น้องหนูเคยบ่นว่าอยากได้เป็นของขวัญวันครบรอบของเรา อยากรู้จังว่าถ้าน้องหนูเห็นจะดีใจขนาดไหนกัน..

“มึงอันนี้ไปวางไว้ตรงไหนดีวะ” ซีเตอร์และเดย์เดินมาพร้อมกับยกเตาปิ้งบาร์บีคิวขนาดค่อนข้างใหญ่

“วางไว้ริมสระฝั่งโน้นก็ได้” ตอนนี้พวกผมมีครอบครัวกันไปหมดแล้วยกเว้น เสือผู้หญิงอย่างไอ้เลโอ อายุจะ 30 แล้วมันทำแต่งาน กิน เที่ยว มีผู้หญิงเหมือนสมัยเรียนไม่มีผิด..

“พี่แซคสวัสดีค่ะ ยินดีด้วยนะคะวันครบรอบแต่งงาน” เมียไอ้ไนท์เดินมาพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญให้ผม

“ขอบคุณครับ” ผมรับกล่องนั้นมาพร้อมกับเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้ม

“อย่ายิ้มมากดิ หวง”

“ไอ้สัส กับเพื่อนกับฝูงก็ไม่เว้น” ผมส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆ

“งั้นลองให้เมียมึงมายืนยิ้มหวานให้..โอ้ยย ที่รัก ไนท์เจ็บ” สมน้ำหน้าโดนเมียหยิกแขน..

ผมกดโทรออกหานานาทันทีเพราะอยากรู้ว่าเธอจะกลับถึงบ้านกี่โมง

“ฮัลโหล ว่าไงคะ” ร่างบางรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงเหมือนน้อยใจอะไรสักอย่าง

“กลับกี่โมงครับเมีย ต้องไปตรวจงานรึเปล่า” มันเป็นคำถามที่ผมถามเธอเป็นประจำทุกวัน

“เอ่อ ประมานหกโมงเย็นค่ะ” อ่า..เตรียมงานเสร็จทันพอดีนั่นแหละ

“งั้นก็ตั้งใจทำงานนะ แค่นี้นะครับ”

“แซค เดี๋ยว..” นานๆทีเธอจะเรียกผมด้วยชื่อเล่นแบบนี้ มีอะไรรึเปล่า

“อ่า มีอะไรหรอครับ”

“วันนี้วันอะไรคะ” อ่า ผมรู้แล้ว เธอน้อยใจคิดว่าผมจำวันครบรอบวันแต่งงานไม่ได้สินะ เพราะปกติผมจะเป็นคนนัดเธอไปฉลองตลอดนี่นา

“วันอังคารครับ มีอะไรหรอ” ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

“เฮ้อ ไม่มีอะไรคะ งั้นแค่นี้นะ หนูไปทำงานก่อน” นานาพูดจบเธอก็วางสายไปทันที ผมหลุดยิ้มออกมา ใครจะไปลืมกัน ผมเป็นคนอยากแต่งงานกับเธอใจแทบขาดขนาดนั้น..

18.20 น.

ผมเตรียมสถานที่เสร็จตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้วครับ โทรไปหาน้องหนูเธอบอกว่าใกล้จะถึงแล้วด้วย สระน้ำประดับไฟ ตกแต่งสวยมาก ผมคิดว่าเธอต้องชอบแน่นอน เวลาทำให้เมียมีความสุขได้ ผมก็มีความสุขไปด้วย ลูกๆอาบน้ำเสร็จก็มานั่งรอเวลาอย่างใจจดใจจ่อ

“ป๊าฮะ เมื่อไหร่ม๊าจะมา”

“ใช่ค่ะป๊า หนูอยากเห็นม๊าดีใจ” เด็กสองคนดูจะตื่นเต้นกว่าผมอีกนะ

“ใกล้แล้วครับ..” พูดไม่ทันจบประโยคก็ได้ยินเสียงรถยนดังขึ้นหน้าบ้าน ผมจึงส่งสัญญาณให้พวกมันปิดไฟสระน้ำให้หมด และให้มิ้ลไปรับหน้าแทน ในขณะที่พวกเรายืนหลบอยู่ข้างสระน้ำ

บรื้น บรื้น


Nana Talk

ฉันขับรถเข้ามาในบ้านด้วยความแปลกใจ ปกติถ้าได้ยินเสียงรถ ลูกๆก็จะวิ่งมารอรับฉันแล้วนะ แถมวันนี้โคตรน้อยใจผัวตัวเองเลย ให้ตายสิ หรือว่าแซคเริ่มเบื่อฉันแล้ว.. แงอีนานาอยากจะร้องไห้

ปัง!

ฉันปิดประตูรถร้จัดการล็อครถให้เรียบร้อยและกำลังจะเดินเข้าบ้าน

“อ้าว มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่บอกกันก่อน!?” ฉันเอ่ยถามเมื่อเพื่อนสาวคนสนิทเดินเข้ามาหา

“เดลต้าร้องจะมาเล่นกับนางฟ้าอ่ะดิ กูเลยต้องพามา ไป เข้าบ้านกันเถอะ” ฉันเดินตามไปจนถึงสระน้ำแต่อยู่ๆ...

พรึ่บ!

“..!!..” ฮะ..เฮีย รอบๆตัวสระถูกประดับประดาไปด้วยไฟดวงเล็กๆ และติดคำภาษาอังกฤษว่า

Wedding Anniversary 7 years

ฉันมองไปรอบๆสระด้วยความตื้นตันดีใจ เพื่อนๆทุกคนค่อยๆก้าวออกมายืนตรงหน้าพร้อมร่างสูงที่หยุดยืนและคุกเข่าหยิบกล่องบางอย่างออกมาจากกระเป๋าพร้อมรอยยิ้มหวาน

“ฮะเฮีย T^T ” ร่างสูงจับมือของฉันไว้ทั้งสองข้างพร้อมมองตาฉันอย่างสื่อความหมาย นั่นทำให้ฉันร้องไห้ออกมา นี่เขาทำเซอร์ไพรซ์ให้ฉันหรอ? ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้นะ

“วู้ววว ฮิ้ววว หวานจริงโว้ยย” เสียงเพื่อนของเราโห่แซวไม่ขาดสาย

“สุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน 7 ปีนะคะ” เฮียยื่นกล่องให้ฉัน “ลองเปิดดูสิคะ” ฉันพยักหน้ารับเพราะตอนนี้ยังหาเสียงตัวเองไม่เจอ เหมือนมีก้อนสะอึกมาจุกที่ลำคอ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะตัดสินใจเปิดกล่องออกด้วยมือสั่นเทา

“..!!..” เมื่อกล่องถูกเปิดออกฉันถึงกับสตั้นไปสิบวิและปล่อยโฮออกมาด้วยความดีใจ “ฮะเฮีย อึก ฮืออ”

หมับ!

ร่างสูงลุกขึ้นยืนและดึงฉันเข้าไปกอด ฉันซบหน้าลงไปที่บ่าแกร่ง กอดกระชับเอวสอบแน่นแค่เขาจัดงานครบรอบให้มันก็เกินพออยู่แล้ว แต่นี่เขาถึงขนาดซื้อสร้อยเพชรราคาแพงที่ฉันเคยบ่นว่าอยากได้ให้แบบนี้ ไม่รักไม่หลงได้ไงกัน ลักษณะสร้อยเส้นนี้มันเป็นจี้เพชรรูปตัว ZN เพราะมันเป็นอักษรย่อชื่อของเราสองคน ฉันถึงอยากได้มันนักหนา แต่มันแพงไง ฉันจึงเลือกที่จะไม่ซื้อ เพราะมันไม่ได้จำเป็นอะไรขนาดนั้น

“ขะขอบคุณนะคะเฮีย อึก..หนูรักเฮียที่สุดเลย” ฉันยังคงน้ำตาไหลอยู่แบบนั้น..

“จุ้บ หยุดร้องไห้นะคะ เฮียอยากเห็นหนูยิ้มมากกว่า” ร่างสูงจูบซับน้ำตาที่แก้มนวล ทำให้ฉันหยุดร้องทันที และส่งยิ้มหวานให้เขา

“ขอบคุณนะคะที่รักหนูมากขนาดนี้ หนูรักเฮีย” รู้สึกว่าขอบคุณเท่าไหร่มันก็ไม่พอสำหรับสิ่งที่เขาทำให้ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน

“ครับ เฮียไม่เคยเสียใจที่เลือกหนูเป็นคู่ชีวิต เฮียรักหนูนะคะ รักมากกว่าชีวิตตัวเอง” เข้าจูบหน้าผากฉันไล้จมูกมาจนถึงข้างแก้ม และกดจูบที่ริมฝีปากเป็นการส่งท้าย

“ป๊า-ม๊าครับ/ป๊า-ม๊าคะ กอดพวกหนูด้วย” ลูกน้อยทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมอ้าแขนกว้างๆ

“มาค่ะ มากอดกันสี่คนเลยเนอะ” ฉันและแซคย่อตัวลงมาอยู่ในระดับเดียวกันกับลูก และโอบกอดกันไว้อย่างแนบแน่น อบอุ่น มีความสุข นี่สินะที่เรียกว่าความรัก ไม่ต้องวิ่งไล่ตามหาที่ไหน กลับบ้านมาเจอสามีเจอลูก ฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

“ป๊ารักซันนี่-นางฟ้ามากนะครับ” ร่างสูงบอกรักลูกน้อยในอ้อมกอด

“ม๊าก็รักหนูทั้งสองคนที่สุดเลย”

“หนูก็รักป๊ากับม๊านะคะ/ผมก็รักป๊าม๊าที่สุดในโลกเลยฮะ” มีความสุขจังน้า

“พอแล้ว หวานเกินไปแล้วครับ คนไม่มีครอบครัวมันเจ็บใจ” กอดกันอยู่พักใหญ่เลโอก็เอ่ยขัดด้วยท่าทีเศร้าสร้อย อ่า เหลือเขาคนเดียวแล้วที่ยังไม่มีเมีย

“มึงอย่าอิจฉาครับ กูบอกแล้วว่าให้หาเมียสักคน จะได้รู้จักความรักจริงๆสักที” ไนท์ตอกกลับเลโอหน้าหงายเลยค่ะ

“มึงอย่าไปว่ามัน เมื่อก่อนมึงก็ไม่ได้ต่างจากมันหรอก” เดย์เอ่ยด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท

“พอๆ เลิกเถียงกัน ไปกินบาร์บีคิวกันเถอะ”

เรานั่งคุยกินเหล้าสังสรรค์ ส่วนเด็กๆก็นั่งกินบาร์บีคิวกันอย่างสนุกสนาน ฉันเหลือบมองแซคกำลังจ้องเดลต้าที่เดินตามนางฟ้าต้อยๆ หืมม อาการหวงลูกสาวนี่มันรุนแรงจริงๆ

“พี่เดลจะตามนางฟ้าทำไมนักหนาเนี่ย” ซันนี่พูดขึ้นด้วยท่าทางไม่ค่อยพอใจ

“หนูฟ้าน่ารัก พี่อยากเล่นด้วย” อ่า เห็นอนาคตเด็กสองคนนี้อยู่กลายๆ

“พี่เดล น้องอยากกินอันนั้น” หืม ความเรียกตัวเองว่าน้องของนางฟ้า?

“ครับ เดี๋ยวพี่หยิบให้”

“ไม่ต้องเลย ผมหยิบให้เองได้” ซันนี่รีบไปหยิบบาร์บีคิวให้น้องสาวด้วยความหวงน้อง แต่ดูเหมือน เดลจะไม่สนใจเสียงซันนี่เท่าไหร่ หยิบให้นางฟ้าก่อนแถมยังป้อนอีกด้วย

“ขอบคุณค่ะ พี่ซันด้วยนะ เดี๋ยวหนูจะกินให้หมดเลยค่า” นางฟ้าไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ว่าเด็กหนุ่มสองคนเขม่นกันจนตาแทบจะถลนออกมาแล้ว ฉันหลุดขำออกมากับอาการหวงน้องของลูกชายตัวแสบ

โตไปนางฟ้าคงลำบากหน่อย ไหนจะพี่ชายขี้หวง คุณพ่อสายโหด

“มึง กู เดย์และก็ซีเตอร์คุยกันว่าถ้าเดลโตจะมาสู่ขอหนูฟ้าไว้เป็นสะใภ้” มิ้ลก้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเบาๆให้ได้ยินกันสองคน คงไม่อยากให้แซคได้ยินเพราะรายนั้นกำลังมองเด็กๆอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง หึหึ

“กูยังไงก็ได้ ถ้าเด็กชอบพอกัน แต่ถ้าไม่ชอบ กูก็จะไม่บังคับนะ” มิ้ลพยักหน้าเห็นด้วย ฉันมองเด็กทั้งสี่คนด้วยรอยยิ้ม ซัมเมอร์ดูจะไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไหร่นั่งกินคนเดียวเงียบๆ ไม่พูดไม่จาเลยสักคำ นิสัยนี้ได้จากใครมา??

ฉันละสายตาจากภาพตรงหน้าและยกเหล้าขึ้นดื่มก่อนที่จะฟังบทสนทนาไปด้วย..

“ดิวมึงเลิกอ้อนเมียสัก 5 นาทีได้มั้ยวะ ขนลุก” เดย์ลูบแขนตัวเองปอยๆ ฉันก็สังเกตุเหมือนกันนะ ตั้งแต่มีน้องลิน ดิวกลายเป็นคนขี้อ้อนไปเลย เห็นแล้วมันก็..น่ารักดีเหมือนกัน

“..ไม่เสือกครับ..” แถมเขายังพูดเก่งกว่าแต่ก่อนเยอะจริงๆ ความรักเปลี่ยนคนเย็นชาให้เป็นแบบนี้?

แถมวันนี้เลโอมีอาการแปลกๆ เขาดูเศร้าๆยังไงชอบกล จะเอ่ยถามแต่ก็กลัวไปจี้ใจดำเขาน่ะสิ ปกตินี่พูดเยอะ ตัวฮาในกลุ่มแซคเลยนะ

“นี่พวกมึง..เคยมีอาการทั้งรักทั้งเกลียดมั้ย” เลโอเอ่ยถาม ทำให้เพื่อนๆหันควับไปมองทันทีเพราะเขาพูดคำว่ารักออกมา..

“..มึงรักเขา แต่มึงไม่อยากยอมรับมากกว่า เลยหาเหตุผลว่ามึงเกลียดเขาอย่างงั้นอย่างงี้” เมื่อถูกไนท์พูดจี้ใจดำเลโอก็ก้มมองมือตัวเอง แววตาวูบไหวมือแกร่งสั่นเทาจนฉันรู้สึกสงสาร เลือกจะเอ่ยเตือนสติ

“ยอมรับใจตัวเองก่อนที่อะไรๆมันจะสายเกินไปดีกว่านะเล ชีวิตนี้มันไม่มีอะไรแน่นอนหรอก นาเคยเกือบตายมาแล้ว ตอนนั้นเสียใจมากที่ไม่ได้ทำหลายๆสิ่งที่อยากทำ” ร่างสูงของเลโอพยักหน้ารับนิ่งๆ คนร่าเริงพอมาเป็นแบบนี้แล้วน่าสงสารจัง



Zak Talk

2ชั่วโมงต่อมา

ผมพาลูกๆเข้านอนแล้ว รวมถึงลูกของไอ้เดย์ด้วย คืนนี้พวกมันจะค้างกันที่นี่ ผมเริ่มรู้สึกหวงนางฟ้าแล้วครับ เพราะเดลต้าอ้อนมิ้ลเหลือเกินว่าให้พามาหาหนูฟ้าของผม แถมยังทำตัวติดลูกผมอย่างกับตังเม ไม่ได้นะผมไม่ยอมหรอก.. ลูกสาวคนสวยต้องอยู่กับผมไปตลอดชีวิต

“รู้นะว่าคิดอะไรอยู่” น้องหนูเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน

“เอ่อ..กะก็” ผมอึกอักไม่กล้าตอบ เพราะกลัวโดนเมียด่า..บอกตรงๆว่าทุกวันนี้กลัวเมีย แทบจะบูชาไว้บนหิ้งแล้วครับ

“ห้ามบังคับลูกนะแซค เด็กน่ะโตขึ้นทุกวัน เวลาผ่านไปเค้าก็ต้องไปมีชีวิตของเขา อย่ากีดกันลูก ไม่งั้นเด็กจะยิ่งเตลิด.. พอลูกโตขึ้นแล้วจะรักใครชอบใครอย่าไปห้ามเลย ให้อยู่ในสายตาเราก็พอ เอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานก็ได้ เราได้กันตอนอายุ 22 ก็ตามนั้น..” เมียผมยังเป็นคนมีเหตุผลเสมอ ผมก็เข้าใจแต่ไม่อยากยอมรับ

“..แต่ว่า..”

“เอาน่าลูกเพิ่งจะ 3 ขวบกว่าเองนะ อย่าคิดอะไรที่มันยังไม่ได้เกิดขึ้นเลย”

“..ครับเมีย..” ยอมก่อนก็ได้ แต่บอกเลยว่าใครจะมาเป็นลูกเขยคงต้องผ่านด่านพี่ชายขี้หวงกับพ่อตาสุดโหดให้ได้ก่อน

ตอนที่คนตัวเล็กเปิดกล่องของขวัญออกมาน่ะ ผมจำภาพนั้นได้เลยว่าเธอดีใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ครอบครัวสุขสันต์จริงๆน้า ไม่ใช่ว่าผมกับน้องหนูไม่เคยทะเลาะนะครับ มีบ้างที่ความคิดเห็นของเราไม่ตรงกัน จะเรียกว่ามะเลาะก็ไม่ใช่เพราะมันเหมือนพูดคุยธรรมดาซะมากกว่า แล้วเดี๋ยวนี้ผมไม่เคยอารมณ์ร้อนใส่เธอเลยด้วย เพราะเข้าสมาคมคนกลัวเมียเต็มตัวแล้วจริงๆ โบราณเค้าบอกว่าเชื่อฟังเมียแล้วจะเจริญ?

“ผัว..ขา” ผมถึงกับสะดุ้งกับคำว่าผัวขาของร่างบางบนตัก พอเธอเริ่มเมามือไม้ก็อยู่ไม่สุข ลูบไล้ไปทั่วร่างกายแกร่ง แถมยังปีนมานั่งตักผม จูบบ้างหอมบ้าง ให้ตายเถอะ ถ้าเธอไม่ช้ำคงโดนผมจับกินไปแล้วแน่ๆ

“คะ..ครับ” ชิบ! อย่าอ่อยกันแบบนี้ เห็นแซคเป็นคนมีความอดทนสูงขนาดนั้นเลยรึไง..

“เมียจ๋า..รักผัวขาที่สุดเลยน้า” ตึกตัก ตักตัก ใจแม่งเต้นแรงไม่เป็นระส่ำ ถ้าคนตัวเล็กไม่เมาอย่าหวังว่าจะได้ยินเธอแทนตัวเองว่าเมียจ๋าเลย มากสุดก็แค่ผัวขานั่นแหละ จะกี่ปีผ่านไปนิสัยเมาแล้วขี้อ่อยก็ยังเป็นเหมือนเดิม และตอนนี้ผมหมดความอดทน..ช้ำไม่ช้ำไม่สนแล้วโว้ยยย แข็งจนปวดหนึบไปหมดแล้ว


“ขึ้นห้องกันเถอะ..หนูยั่วขนาดนี้ ผัวทนไม่ไหวแล้วค่ะคนดี~”


.....................................................................

ตัดภาพไปที่โคมไฟ อิอิ ตอนแรกตกลงกันไว้แค่สองตอน แต่ไรท์ใจดี ลงให้สามตอนเลยน้า จุ้บๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น