เพิ้งเริงรมย์

[กุม x อิ้ง] ____ #FRIENDZONE

ชื่อตอน : #friendzone__5

คำค้น : ​#friendzone​

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.8k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2561 23:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#friendzone__5
แบบอักษร

​#friendzone


ปึก ปึก ปึก

"ทำไมชอบใช้กำลัง" 

"..."

"คุยกันดีๆ"

ปึก ปึก ปึก ปึก

ฉันจะไม่เล่าย้อนให้มันเสียเวลา เพราะฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้าแล้วพบว่าตัวเองนอนเปลือยกองอยู่บนอกกุม และสมองฉันมันไม่ได้โง่ขนาดถึงไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น และฉันก็ไม่ได้ปัญญาอ่อนว่าทำอะไรไปบ้าง

ตื่นมาปุ๊บ ฉันก็ทุบกุมที่นอนอยู่อย่างแรงและไม่ยั้งมือ

อีกมือฉันจับผ้าห่มเพื่อคลุมร่างตัวเองไว้ ส่วนอีกมือก็ทุบเขาโดยไม่พูดอะไรซักคำ

"สารเลว" ฉันด่าเขา เบื่อที่จะทุบเขาเลยเอาเล็บจิกลงไปที่ผิวเนื้อตรงอกเขาที่ไร้เครื่องป้องกัน

ใช่...เรายังไม่ทันได้ใส่เสื้อผ้าและฉันกำลังคร่อมเขาไว้ ส่วนไอ้นั่นเขาก็ยังคงแข็งโด่โดนหลังฉัน แต่ฉันไม่สน

"เจ็บ" กุมบอกเสียงเรียบ มือเขาพยายามจะเกาะกุมมือฉันทั้งสองข้าง

ให้ตายเหอะ ถ้าเขาดึงไปทั้สองข้างฉันก็โป๊ดิวะ เอาสมองที่ไหนคิด

"ก็เจ็บเหมือนกัน" ฉันว่าแล้วทุบลงไปที่หน้าอกเขาอีกรอบ กุมยอมให้ฉันทุบทั้งๆที่เขาก็สามารถหยุดฉันได้ 

"เธอเริ่มก่อน..." เขาว่า

"..." ฉันกัดปากแล้วทุบลงไปอีกทีด้วยความแรงที่มากกว่าเดิม

ใช่ เรามีะไรกัน เมื่อคืนฉันจำได้ว่าฉันเป็นคนเริ่มเข้าไปจูบเขาก่อน ฉันยอมรับว่าฉันชอบกุม เขาหล่อ และรสจูบเขาก็เริศ แต่เขามีแฟนแล้ว ที่สำคัญต่อให้ฉันเป็นฝ่ายเริ่มก่อนและเขาก็ทนไม่ได้..

เขาก็ควรป้องกัน

"ตีทำไม...พูดเรื่องจริง" เขากำข้อมือฉันไว้เมื่อฉันทำท่าจะทุบเขาอีกรอบ

"เมา?"

"อื้อ"

"ปัญญาอ่อน?"

"..."

"ทำไมไม่ป้องกัน?" ฉันเม้มปากถามเขา ฉันโกรธจริงๆ เรื่องที่เขาไม่ป้องกัน และเรื่องความซับซ้อนของพวกเรา ฉันแค่โมโห โมโหที่ตัวเองที่ยอมเขาเมื่อคืนทั้งๆที่ฉันก็มีสติมากพอที่จะห้ามเขาได้

"ป้องกันแล้ว"

"โกหก!" ฉันทุบเขาอีกไม่ได้เพราะเขาไม่ยอมปล่อยแขนฉัน

"ถุงยางมีแค่สามอัน..." เขาว่า เอียงหน้าที่พื้นให้ฉันเห็นซากถุงยางที่ถูกใช้งานแล้วกองกระจัดกระจายอยู่

"ไอ้...." ฉันแทบด่าเขาไม่ออกแหนะ

"ถามเธอแล้ว เธอบอกไม่มี" 

"ใครมันจะไปพกวะ!!" ฉันถลึงตาใส่เขาและพยายามจะลุกออกจากตัวเขาเพื่อที่จะหาอะไรกระแทกหน้าเขาซักที 

ไอ้บ้านี่มัน...

"จะให้ทำไง ทำไปแล้ว"

"พูดออกมาได้ไง รู้สึกผิดหน่อยเหอะ ตัวเองมีแฟนแล้วนะเว้ย ที่สำคัญนี่ก็เพื่อน"

"..."

"เอาเพื่อนตัวเองมันน่าภูมิใจนักรึไงวะ" ฉันลุกออกมาจากตัวของกุมสำเร็จ ก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะวางของใกล้ๆโดยหอบผ้าห่มมาด้วย นั่นหมายถึงกุมกำลังเปลือยอยู่บนโซฟา และเขาก็หน้าด้านมากพอที่จะค่อยๆลุกขึ้นมาทั้งแบบนั้น

อุบาทลูกตาสุดๆ ฉันหันไปด่าพอดีด้วย

"ก็มันส์ดี" เขาว่า

"ไอ้กุม!" ฉันปานาฬิกาไม้ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆใส่เขา และนั่นทำให้โยกตัวหลบและเดินโทงๆไปหยิบอันเดอร์แวร์มาใส่ด้วยท่าทีสบายๆ "เป็นคนแบบนี้หรอวะ ตั้งใจจะเอาอยู่แล้วดิ ที่มอง ที่จูบ ที่มาวุ่นวายที่คือจะเอาใช่มั้ย"

"...."

"ทำไมไม่ตอบ ตอบดิ" แล้วฉันก็ปากระถางต้นไม้ปลอมไปทางเขาที่ยืนมองฉันนิ่งๆอีกรอบ

"แล้วหลบหน้าทำไม" เขาไม่ยอมตอบ แต่กลับถามฉันกลับ บ้านไหนเขาตอบคำถามด้วยคำถามวะ!

"ใครหลบหน้า"

"อิ้ง"

"อย่ามาเรียกชื่อ ไม่อยากสนิทด้วย" 

"แต่สนิทแล้ว" เขาว่า

เพล้ง!!

แล้วนั่นก็ทำให้ฉันปากรอบรูปกระจกขนาดใหญ่ใส่เขาเต็มๆ กุมเอาแขนมาบังไว้ และกรอบรูปนั่นก็ทำให้แขนเขาเลือดออก กระจกบาดแขนคิดว่าเลือดจะออกเยอะขนาดไหน ฉันเห็นเขาเลือดออกแต่ฉันไม่ได้สงสารเขาแม้แต่น้อย

เลือดนั่นมันทำให้ฉันสะใจสุดๆ

"พอใจยัง" เขาว่า เดินไปดึงทิชชู่มาซับเลือดที่แขนตัวเอง

"เออ!" ฉันกระแทกเสียงดัง "ไสหัวออกไป เดี๋ยวนี้"

"..." เขามองหน้าฉันนิ่งและนั่งลงที่โซฟาตัวเดิม

"บอกว่าเดี๋ยวนี้"

"หลบหน้าทำไม" เขายังถามคำถามเดิม

"ออก-ไป"

"ตอบมาก่อน"

"..." ฉันสูดลมหายใจเข้า และกำลังมองหาของที่มันแรงกว่ากรอบรูปเมื่อกี้ ซึ่งก็คือกระถางต้นไม้ที่วางอยู่บนพื้น 

"..." แต่กุมก็ยังคงทำหน้าคาดคั้นคำตอบจากฉัน ต่อให้ฉันปาทีวีใส่เขา เขาก็คงไม่ไป

"จะให้มองยังไงวะ เป็นเพื่อนกัน จูบกันมันก็ประหลาดพอแล้ว" ฉันขยี้หัวตัวเองอย่างแรง ฉันไม่ได้สตรองขนาดนั้น ปวดสะโพกไปหมดแต่ฉันต้องฝืนยืนพิงกับตู้เก็บของเพื่อสู้กับกุม "แล้วยังจะมา..."

"..."

"เอากับเพื่อนมันเป็นอะไรที่เหี้ยมาก ที่สำคัญคือเอากับนาย"

"..."

"ถ้าต้องการแค่เอา ได้แล้วก็ไสหัวไป แล้วก็อย่ามายุ่งอีก เพื่อนก็ไม่เป็น ไม่เป็นเหี้ยอะไรทั้งนั้น"

"ไม่ไป" เขาตอบทันที

"กุม! จะเอาไงวะ ต้องการอะไรพูด!! ทำตัวแบบนี้มันเรียกว่าเหี้ย ไม่ใช่คน รู้ตัวรึเปล่า"

"เพื่อนจูบกันไม่ได้?"

"..." ก็ไม่ได้สิ! พูดอยู่ไม่ได้ฟังรึไงวะ

"นอนด้วยกันก็ไม่ได้?"

"คำว่าเพื่อนของนายมันคืออะไรวะ ถ้าเพื่อนจูบกัน นอนด้วยกัน นั่นไม่เรียกว่าเพื่อนสำหรับฉัน" ฉันกรอกตาถอนหายใจอย่างเหนื่อย นี่เขาไปซึมซับวัฒนธรรมฝั่งยุโรปมามากเกินไปป่ะ นี่ประเทศไทย ฮัลโหล

"นั่นเรียกว่าเพื่อนสำหรับฉัน" เขาว่า

"ต้องการแบบนั้นหรอ?"

"อื้ม"

"เป็นเพื่อนกัน จูบกัน นอนด้วยกัน ทั้งๆที่ตัวเองมีแฟนแล้ว?"

"อื้ม"

ฉันหมดคำจะพูดกับกุม บอกตามตรงฉันไม่ได้เสียใจขนาดนั้นตอนที่ตื่นมาแล้วเห็นว่าเขานอนอยู่ข้างๆ ฉันไม่เสียน้ำตาหรอก มันปัญญาอ่อน กุมคือบุคคลที่ฉันจำฝังหัวว่าเกลียด และเขาก็เริ่มรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวฉันเขามาเรื่อยๆ จากจูบ ตบท้ายด้วยการเอาฉัน 

กุมหล่อขนาดนั้น ต่อให้นิสัยเขามันจะเหมือนนรกส่งมาเกิด ฉันก็ชอบเบ้าหน้าเขา

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงมั่ว ฉันแค่เป็นผู้หญิงที่บ้าผู้ชายหล่อ ถ้าเทียบคะแนนฝั่งบวกคือชอบ ลบคือเกลียด ตอนนี้คะแนนกุมคือติดลบ ฉันชอบเขาแต่ก็ไม่ได้มากพอที่จะกลบความเกลียดเขาได้

แต่...

"ได้"

ฉันจะยอมขยายเฟรนโซนให้เขาก็ได้ ในเมื่อเขาต้องการจูบ ฉันก็จะตบเขาเป็นสองเท่าเหมือนกัน



@สองวันถัดมา

หลังจากเคลียร์กันเรียบร้อย ฉันก็ไล่ให้กุมออกจากห้อง ฉันไม่ใจดีขนาดทำแผลให้เขาหรอก ส่วนเรื่องแฟนเขา ฉันรู้สึกสงสารเด็กนั่นขึ้นมาที่มีแฟนอย่างกุม กุมพยายามบอกกับฉันว่าเขาคบกับเด็กนั่นแค่สถานะเท่านั้น แต่พอฉันถามว่าได้กับเด็กนั่นรึยัง เขาก็บอกว่าได้แล้ว เฮอะ...

ฉันรู้แล้วว่าน้องครีมนั่นเป็นใคร เพราะเมื่อหลายวันก่อนเด็กนั่นมาเปิดตัวโต่งๆว่าเป็นแฟนกุม นั่งตักกุมอย่างไม่อายใคร ฉันว่าต้องแรงเบอร์นึงแหละ นั่นเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้ฉันหลบหน้ากุมเมื่ออาทิตย์ก่อน

และ...

"พี่กุม" หลังเลิกเรียนครีมก็มานั่งร้านกาแฟกับกลุ่มฉันหลายวันติดกันแล้ว 

สงสัยจะมาทุกวันเลยมั้ง

"..." กุมมองหน้าฉันที่เดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม หลังจากที่เรามีอะไรกันนี่ก็เป็นวันแรกที่เจอกันที่ห้องเรียน

"กุม มึงไปโดนอะไรมากอีกละ กูจะถามก็เกรงใจอาจารย์" พี่คอมชี้ไปที่ผ้าพันแผลที่แขนกุม หน้าเขาดีขึ้นมากจนแทบจะไม่เห็นรอยช้ำที่ฉันเป็นคนทำ ก็แน่ล่ะ เพราะที่ฉันทำหนักๆก็ตรงอกเขา มันคงช้ำไปหลายวัน

"หมากัด" เขาตอบแล้วมองมาที่ฉันที่กำลังยกแก้วชาเขียวดื่ม

"พี่กุมไปฉีดยามาแล้วยังคะ?" ครีมที่นั่งลงข้างๆกุมก็ยกแขนเขาขึ้นมาแล้วดูอย่างละเอียด

"ฉีดแล้ว" เขาตอบน้อง แต่สายตาแม่งเสือกจ้องมาที่ฉันไม่วางตา

"หมาที่ไหนอ่ะ ไปทำอีท่าไหนให้มันกัดเนี่ย" 

"หมาบ้าแถวห้อง" เขาว่า

"เอ้าน้อง ไปไหน" พี่กี่เรียกฉันที่ลุกพรวดขึ้นโดยไม่ลืมถือแก้วชาเขียวตัวเองมาด้วย

"น้องจะไปตึกวิดวะ พี่กี่ไปป่ะ" ฉันพยักหน้าชวนพี่กี่กับพี่ปราง

"..." กุมกระแทกแก้วลงกับโต๊ะอย่างแรงตอนที่หางตาฉันไปสบกับเขาเข้า ดูนั่นสิ แฟนเขากำลังซุกแขนอยู่แท้ๆ อย่ามาทำตัวโมโหฉันเลยว่ะ

เป็นฉันมากกว่าที่ควรโมโห ไอ้คำว่า 'เซ็กส์เฟรน' ฟังยังไงฉันก็เสียเปรียบเห็นๆ

"ทิ้งกูไว้นี่คนเดียวว่างั้น สงสารกูบ้างน้อง" พี่คอมท้วง

"ถ้าเหม็นจนทนไม่ไหวก็มากับน้อง" ฉันว่าไปยิ้มไป มองไปที่ครีมที่มองหน้าฉันอายๆ

ฉันกับครีมเคยคุยกันหลายครั้งแล้ว และเธอก็มองว่าฉันกับกุมชอบกัดกัน ประมาณว่าสนิทถึงขั้นกัดกันได้ เพราะงั้นเวลาฉันเหน็บกุม เธอมักจะยิ้มให้ฉันมากกว่า

"เหม็นไรวะ" พี่ปรางทำจมูกฟุดฟิด

"เหม็นความรัก" ฉันว่าแล้วลากพี่คอมมาด้วย

กุมนั่งอยู่ในร้านกับน้องครีมแค่สองคน เขาทำท่าจะเดินตามมาแต่พี่คอมบอกให้เขาอยู่และก็ถูกครีมตรึงไว้แล้วด้วย และหลังจากที่ฉันมานั่งเล่นที่ตึกวิดวะกับพวกพี่ฟู้ดได้ไม่นาน...

กุมแม่งก็เดินมานั่งในกลุ่มด้วยหน้าตาเฉย


_________________________________________________________________________________________________________________________

ขอโทษที่มาต่อช้านะจ๊ะ ช่วงนี้ติดเรียนหนักมาก ใครที่รอก็ต้องอดทนหน่อยเด้อ

ส่วนใครที่ถามว่ามี E-Book รึเปล่า ตอบเลยค่อว่าเรื่องนี้ไม่มี เพราะเรื่องนี้เพิ้งตั้งใจจะแต่งสดและแต่งไปเรื่อยๆไม่กดดันตัวเอง(แค่เรื่องเรียนก็ปวดหัวพอแล้ว) ถ้าชอบก็คอมเม้นท์แทนแล้วกันนะคะ อ้อ อีกเรื่องคือพระนางไม่มีอิมเมจนะคะ มโนกันเองโลด

___________________________________________________________________________  รักส์สุดกำลัง  เพิ้ง _________________________

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}