악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย5

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2561 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย5
แบบอักษร

악마 ปีศาจเขียน​​

เมียมาเฟีย๕



พี่ชายมองเล่อหยางเดินกลับมาพร้อมกับสีหน้าเศร้าหลังจากที่ไปคุยกับคนที่อาศัยในอาพาร์ทเมนท์มา


"เดี๋ยวผมจะไปคุยกับคนพวกนั้นนะ" พี่ของเล่อหยางพูดขึ้นพร้อมกับหันหลังเพื่อที่จะออกไปคุยกับลูกชายนายพลคนนั้น


พรึบ


"ไม่ต้องหรอก" ชานยอบคว้าข้อมือของพี่ชายเล่อหยางเอาไว้แล้วพูดออกมา 


"ทำไม" พี่ชายของเล่อหยางถามกลับอย่างไม่เข้าใจ ชานยอลไม่พูดอะไรแค่ยิ้มให้กับพี่ชายของเล่อหยางเท่านั้นก่อนจะหันไปหาเล่อหยางที่มองชานยอลอยู่เหมือนกัน


"เล่อหยาง ฉันยืมบัตรผ่านหน่อยสิ" ชานยอลพูดกับเล่อหยาง เล่อหยางจึงยื่นบัตรผ่านให้อย่างงงๆ


"จุนไค รออยู่กับพวกเขา เดี๋ยวฉันกลับมา" ชานยอลหันมาพูดกับจุนไคก่อนที่จะก้าวออกไป จุนไคมองตามชานยอลที่เดินแยกไปแล้วได้แต่พยักหน้าอย่างงงๆเหมือนกัน ชานยอลเดินออกมาจากในสนามที่ใช้แข่งพอดีกับรถยนต์สีดำสุดหรูวิ่งมาจอดตรงหน้าของชานยอลพอดี รถยนต์สุดหรูจอดลงสนิทพร้อมกับหนุ่มหน้าหวานก้าวลงมาจากรถ


"พี่ชานยอล มาทำอะไรที่นี่แล้วทำไมต้องให้ผมแอบเอารถคันนี้ออกมาด้วย" มาร์คเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าชานยอลแล้วถามออกมาเนื่องจากไม่เข้าใจที่ชานยอลให้แอบเอารถออกมาโดยไม่ให้บอกผู้เป็นนายใหญ่ก่อน


"อย่าเพิ่งถาม ขึ้นรถเถอะ" ชานยอลบ่ายเบี่ยงที่จะตอบแล้วเดินไปยังที่นั่งคนขับทันที โดยมีมาร์ครีบวิ่งไปนั่งยังอีกฝั่ง ชานยอลขัลรถไปยังที่สามคนที่ตอนนี้นั่งรอชานยอลอยู่เหมือนกัน


  รถยนต์สุดหรูวิ่วมาจอดตรงที่สามคนนั้ง ทำให้ทั้งสามคนลุกขึ้นยืนมองยังรถอย่างมึงงงๆที่มีรถสุดหรูวิ่งเข้ามาจอดตรงหน้าพวกเขา


"พี่ชานยอล" จุนไคร้องขึ้นมาเมื่อเห็นชานยอลก้าวลงมาจากรถ โดยอีกฝั่งก็มีอีกคนที่เขาไม่รู้จักเดินตามชานยอลเข้ามาหาพวกเขา


"อีกนานไหมจะถึงเวลาแข่ง" ชานยอลถามพี่ชายของเล่อหยาง พี่ของเล่อหยางยกนาฬิกาขึ้นมาดู


"อีกสิบนาที" ชานยอลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจแล้วหันไปมองมาร์คที่ตอนนี้เริ่มจะเข้าใจในการกระทำของชานยอลแล้ว


"ถ้านายรู้ ผมคงไม่รอด" มาร์คพูดอย่างปลงๆเพราะรู้ตัวว่าคงห้ามอะไรชานยอลไม่ได้


"ฝากดูเด็กสองคนนี้ด้วย ส่วนคุณมากับผม" ชานยอลพูดกับมาร์คเรื่องดูแลจุนไคกับเล่อหยาง แล้วหันมาพูดกับพี่ชายของเล่อหยาง


"ดูแลตัวเองด้วยครับ" มาร์คพูดก่อนที่ชานยอลกับพี่ชายของเล่อหยางจะเดินไปที่รถแล้วขับไปยังเส้นสตาร์ท


"ขอโทษนะครับ คือรถคันนั้นของ" จุนไคถามมาร์คออกมาเมื่อชานยอลขับรถออกไป มาร์คหันมามองคนถามด้วยใบหน้านิ่งๆ


"ใครขับ คนนั้นก็เป็นเจ้าของรถนั่นแหละ" มาร์คให้คำตอบทำให้ทั้งสองคนอ้าปากค้างทันที บูกัตติชิรอนสีดำเงางามเปิดตัวขึ้นเมื่อปี2016ที่ผ่านมา ทำรายสถิติโลกของบูดัตติเวร์รอนมาแล้ว

"บูกัตติชิรอน ขุนพลังแรงจัด1500 แรงม้า" เล่อหยางพูดขึ้นอย่างอึ้ง


"บูกัตติเวร์รอนว่าแรงแล้ว เจอชิรอนเข้าไปชิดซ้ายไปเลย" จุนไคพูดขึ้นบ้าง ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีคนรู้จักที่มีรถหรูขนาดนี้ มาร์คมองทั้งสองคนที่พูดถึงรถของชานยอลแล้วได้แต่ส่ายหัวไปมาพร้อมกับความเป็นห่วงชานยอล



ชานยอลกับพี่ชายของเล่อหยางขับรถไปจอดเทียบกับรถแข่งของคนอื่นๆเมื่อจอดเสร็จชานยอลกับพี่ชายของเล่อหยางจึงก้าวลงมาจากในรถ


"ผมอยากคุยกับลูกนายพลคนนั้น" ชานยอลหันมามองพี่ชายของเล่อหยางแล้วพูดขึ้นมา พี่ชายของเล่อหยางหันมองซ้ายมองขวาแล้วชี้นิ้วบอกชานยอล ชานยอลหันไปตามนิ้วทันที


"เขาชื่ออะไร" ชานยอลถามเมื่อเห็นชายที่ต้องการจะคุยด้วย


"หลี่เฉิน เซียนหลี่เฉิน" พี่ชายของเล่อหยางพูดขึ้น ชานยอลยิ้มออกมา


"ไปเถอะ" ชานยอลเอ่ยชวนก่อนที่จะเดินนำหน้าไปยังผู้ชายที่เขาต้องการคุยด้วย พี่ชายของเล่อหยางมองตามชานยอลแล้วรีบเดินตามชานยอลไปทันที


"สวัสดีครับคุณหลี่เฉิน" ชานยอลเอ่ยทักคนที่กำลังนั่งไขว้ห้างสูบบุหรี่ ผู้ชายคนนั้นพ้นควันบุหรี่ทิ้งแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาชานยอล หลี่เฉินมองชานยอลแล้วหันไปมองพี่ชายของเล่อหยางที่ยืนอยู่ข้างๆชานยอลก่อนจะยิ้มออกมา


"ว่าไง อวี่ถง แล้วนี่พาใครมาด้วยล่ะ" หลี่เฉินพูดยิ้มๆกับอวี่ถง ก่อนที่จะยกบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกครั้ง


"ผมชื่อชานยอล มีเรื่องจะคุยกับคุณ" อวี่ถงไม่ตอบแต่คนตอบกลับเป็นชานยอล หลี่เฉินหันมามองชานยอลที่ยืนยิ้มให้กับตัวเองอยู่


แคร่กๆๆๆ


เสียงของชานยอลไอดังขึ้นมาเมื่อหลี่เฉินพ้นควันบุหรี่ใส่หน้าของชานยอล ชานยอลรีบยกมือขึ้นปัดควันบุหรี่ทันที 


"ว่ามาสิ" หลี่เฉินพูดขึ้นมา เมื่อชานยอลปัดควันบุหรี่จนหมด


"เรื่องอาพาร์ทเมนท์ ถ้าผมแข่งชนะคุณ คุณต้องเลิกยุ่งกับคนในอาพาร์ทเมนท์ทันที" ชานยอลพูดจบ หลี่เฉินเอียงหน้ามองชานยอลยิ้มๆก่อนจะพูดออกมา


"ตกลง แต่ถ้านายแพ้ จะต้องยกอาพาร์ทเมนท์ซอมซ่อนั้นให้ฉัน โดยที่ฉันไม่ต้องเสียเงินซื้อสักบาท" หลี่เฉินตกลงโดยไม่ต้องคิด พร้อมกับยื่นข้อเสนอของตัวเองออกมาเหมือนกัน เมื่อหลี่เฉินพูดจบ ชานยอลจึงหันมามองอวี่ถงที่ยืนหน้าซี๊ดอยู่ข้างๆชานยอล ชานยอลยิ้มให้อวี่ถงแล้วหันมายังหลี่เฉิน


"ตกลง ฉันรับคำท้า" ชานยอลเอ่ยออกมาทำให้อวี่ถงเหงื่อไหลออกมาทันที เมื่อชานยอลตอบตกลงหลี่เฉินจึงยื่นมือมาตรงหน้า ชานยอลจึงยื่นมือไปตรงหน้าเหมือนกัน เมื่อทั้งสองคนจับมือตกลงกันเสร็จจึงได้แยกย้ายกันไปเตรียมตัว


"คุณ" เมื่อเดินกลับมาที่รถ อวี่ถงจึงเรียกชานยอลเสียงเบา ชานยอลหันกลับมามองคนเรียกแล้วยิ้มออกมา


"เชื่อใจผมสิ" ชานยอลจับไหล่ผู้ชายตัวเล็กกว่าตัวเองตรงหน้าแล้วพูดออกมา อวี่ถงถอนหายใจออกมาก่อนที่จะพยักหน้าให้กับชานยอล ถ้าชานยอลแพ้เขาก็แค่พาทุกคนย้ายออกจากอาพาร์ทเมนท์เหมือนเดิม ถ้าชานยอลชนะพวกเขาไม่ได้ย้ายออกจากอาพาร์ทเมนท์แต่ก็ไม่รู้ว่าหลี่เฉินยังคงจะตามมารังควานคนในอาพาร์ทเมนท์อีกหรือเปล่า คนคนนี้ยิ่งไว้ใจไม่ได้อยู่ด้วย


"ขอบคุณนะครับที่ช่วย ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย" อวี่ถงพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าชานยอลยิ้มๆ ชานยอลจึงพยักหน้าให้โดยไม่ได้พูดอะไร


"คุณกลับไปอยู่กับทุกคนเถอะ ผมจะเตรียมตัวอยู่ในรถ" ชานยอลพูด อวี่ถงพยักหน้ารับแล้วเดินแยกออกมา ส่วนชานยอลก็ตรงไปยังรถของตัวเอง


"เดี๋ยว" เสียงเรียกพร้อมกับเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามาหาอวี่ถง อวี่ถงหันไปมองตามเสียงแล้วรีบถอยหลังห่างคนตรงหน้าทันที


"จะกลัวอะไรนักหนา" หลี่เฉินตะคอกเมื่อเห็นท่าทางของอวี่ถง 


"ก็คนอย่างคุณมันน่ากลัวจริงๆนิ" อวี่ถงพูดออกมาพร้อมกับรีบถอยห่างเมื่อหลี่เฉินก้าวเข้าหาอวี่ถงอย่างหงุดหงินที่ถูกอวี่ถงพูดแบบนั้นใส่หน้า


"ปากดี แต่เวลาที่อยู่บนเตียงไม่เห็นจะปากดีแบบนี้เลย" หลี่เฉินพูดพร้อมกับยิ้มเยาะเย้ย อวี่ถงหน้าแดงขึ้นมาด้วยความโกรธเมื่อหลี่เฉินพูดจบ


"จะไปไหน" หลี่เฉินพูดขึ้นพร้อมกับคว้าข้อมือของอวี่ถงเอาไว้เมื่ออวี่ถงกำลังจะก้าวหนี


"ไม่ต้องยุ่ง" อวี่ถงพูดขึ้นพร้อมกับรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่มันไหลออกมา เขาไม่ต้องการให้ไอ้บ้าคนนี้เห็นน้ำตาของตัวเองเด็ดขาด แค่นี้เขาก็เสียงศักดิ์ศรีมากพอแล้ว แล้วทำไมคนคนนี้ต้องมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเขาอีก


"ไอ้นั่นมันเป็นใคร" หลี่เฉินถาม อวี่ถงที่หันหลังให้ไม่ยอมตอบ 


"ฉันถามว่ามันเป็นใคร" หลี่เฉินตะคอกออกมาเมื่ออวี่ถงไม่ยอมตอบ


"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ" เสียงชานยอลดังขึ้นมาพร้อมกับก้าวเข้าไปหาทั้งสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ ชานยอลมองทั้งสองคนอยู่นานแล้วแต่ไม่รู้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน ชานยองจึงตัดสินใจเดินเข้ามา ชานยอลกลัวอวี่ถงถูกรังแก


"พี่อวี่ถง มีอะไรหรือเปล่าครับ" เมื่อไม่มีคนตอบชานยอลจึงหันไปถามอวี่ถง อวี่ถงก้มหน้าแล้วส่ายหัวปฏิเสธ ชานยอลจึงไม่ถามอะไรอีกแต่เดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าอวี่ถง ชานยอลจับใบหน้าอวี่ถงขึ้นมาแล้วยื่นมือขึ้นไปเช็ดน้ำตาให้กับอวี่ถง


"ร้องไห้แบบนี้ หน้าสวยๆดูไม่ได้เลยนะครับ" ชานยอลพูดขึ้นยิ้มๆคำพูดของชานยอลทำให้อวี่ถงยิ้มขำขึ้นมาทันที เขาเป็นผู้ชายแต่ถูกผู้ชายที่หน้าหวานเหมือนกันมาชมว่าสวยมันก็รู้สึกเขินขึ้นมาแปลกๆ


"เดี๋ยวผมไปส่งนะครับ" ชานยอลพูดขึ้นแล้วจับมืออวี่ถงเดินออกไปแต่ก่อนที่ชานยอลจะเดินไป ชานยอลหันกลับมายักคิ้วให้ให้หลี่เฉินพร้อมกับรอยยิ้มของผู้ชนะ หลี่เฉินมองตามชานยอลไปพร้อมกับกำหมัดแน่น




ชานยอลกลับมาที่รถของตัวเองอีกครั้งหลังจากไปส่งอวี่ถงเสร็จ ชานยอลมองหลี่เฉินแล้วยิ้มออกมาเมื่อเห็นหลี่เฉินจ้องมายังตัวเองอย่างกับพร้อมที่จะต่อยชานยอลเต็มที แต่อย่าคิดว่าคนอย่างชานยอลจะใส่ใจ


"ได้เวลาแข่งแล้ว ขอให้ผู้เข้าแข่งขันเข้าประจำตำแหน่งด้วยครับ" เสียงของผู้คุมสนามดังขึ้นมาเมื่อใกล้เวลาแข่ง ชานยอลกับนักแข่งคนอื่นๆจึงเข้าประจำตำแหน่งของตัวเอง ชานยอลลดกระจกลงเพื่อฟังเสียงของผู้คุมอีกครั้ง ไม่ต่างจากผู้แข่งคนอื่นๆ


"การแข่งขันจะแข่งเพียงสามรอบสนาม กติกาก็เหมือนกับการแข่งทั่วๆไป ถ้าใครเล่นนอกกติกปรับแพ้ทันที แต่ถ้าเป็นอุบัติเหตุ ก็พอหยวนๆได้" เสียงผู้คุมดังขึ้นมาอีกครั้งเกี่ยวกับกติกา ชานยอลส่ายหัวยิ้มๆกติกาก็เหมือนกับการแข่งทั่วๆไปแต่ คำว่าอุบัติเหตุพอหยวนๆที่ว่ามันก็เข้าข่ายโกงกันอยู่แล้ว คำพูดที่ดูสวยหรูแต่แฝงไปด้วยอันตราย เมื่อผู้คุมพูดจบทุกคนจึงเตรียมพร้อมเพื่อฟังเสียงสัญญาณที่ดังขึ้น ชานยอลเข้าเกียร์เตรียมเหยียบคันเร่ง


ปัง


เมื่อเสียงปืนดังขึ้นชานยอลจึงเหยียบคันเร่งมิดไมล์ทันที รถเจ็ดคันวิ่งเบียดกันบนท้องถนนสายหลักที่โดนปิดเพื่อการแข่งขันในครั้งนี้ ชานยอลเหยียบเบรกพร้อมกับเร่งเครื่องไปพร้อมกันเมื่อต้องดริฟเข้าโค้งที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเข้าโค้งได้ชานยอลจึงเร่งคันเร่งขึ้นทันที พร้อมกับความเร็วที่พุ่งทะยานไป แต่ก็หน้าเสียดายที่รถของหลี่เฉินตามรถของชานยอลมาติดๆ รถยี่ห้อเดียวกันรุ่นเดียวกันจะต่างกันแค่สี


โครม


"บ้าเอ๊ย..." ชานยอลสบถออกมาเมื่อหลี่เฉินชนท้ายรถของชานยอลเข้าอย่างแรง แค่รอบแรกยังเล่นแรงขนาดนี้ กว่าจะครบสามรอบรถคันนี้คงเละเทะ เมื่อรถของชานยอลเสียหลังรถของหลี่เฉินจึงขึ้นนำไป


"ใครจะไปยอม" ชานยอลเข้าเกียร์เหยียบคันเร่งพุ่งชนไปด้านหน้าที่รถของหลี่เฉินนำอยู่


โครม


ชานยอลชนท้ายรถของหลี่เฉินคืนพร้อมกับรีบหักพวงมาลัยเลี้ยวเพื่อที่จะแชงขึ้นไป


โครม


แต่หลี่เฉินไม่ยอมหักพวงมาลัยรถเข้าหาชานยอล ทำให้รถของชานยอลเสียหลักเลี้ยวลงข้างทาง 


"บ้าจริง" ชานยอลบ่นขึ้นมาพร้อมกับลูบหน้าผากตัวเองเบาๆที่ตอนนี้มันกำลังขึ้นลูกกลมๆเป็นลูกมะนาว เมื่อตั้งสติได้ชานยอลจึงเข้าเกียร์ถอยหลังกลับเข้ามาในเส้นทางการแข่งใหม่ ชานยอลเข้าเกียร์เหยียบคันเร่งพุ่งไปด้านหน้าด้วยความเร็วที่น่ากลัว ไม่สนใจรถคันอื่นๆที่ขับแชงตัวเองไปก่อนหน้านี้เพราะชานยอลสนใจแค่บูกัตติชิรอนคันสีน้ำเงินที่หายรับจากสายตาของชานยอลไปแล้ว ชานยอลแชงรถของทุกคันจนเข้ามาในรอบที่สามชานยอลจึงเห็นรถของหลี่เฉินที่วิ่งอยู่ด้านหน้า หลี่เฉินมองรถของชานยอลอย่างตกใจที่วิ่งมาด้วนความเร็วสูง เพราะถนนที่มีความโค้งเยอะขนาดนี้มันเสี่ยงต่อการพลัดตกอ่าวได้


"ไม่ยอมให้ชนะหรอก" ชานยอลพูดขึ้นพร้อมกับเข้าเกียร์แล้วเร่งเครื่องขึ้นไปอีก หลี่เฉินมองเห็นรถของชานยอลที่พุ่งมาด้านหลังจึงรีบเข้าเกียร์เร่งเครื่องเหมือนกัน แต่รถที่พุ่งมาอย่างแรงของชานยอล ทำให้หลี่เฉินเร่งเครื่องไม่ทัน จำต้องหักหลบรถของชานยอลเพราะถ้าไม่อย่างนั้นพวกเขาทั้งสองคนจะเกิดอันตรายขึ้นมา ไม่ตายบนถนนก็คงต้องลงไปตายในอ่าว แต่น่าเสียใจที่รถของชานยอลขับมาเร็วเกินจะหักรถทัน



1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ


อ้าว...แล้วใครชนะหรือเกิดอะไรขึ้นมากกว่านั้นนะ แสบบบบ นายนี่มันดื้อจริงๆเลยนะ 


แล้วสรุปหลี่เฉินกับอวี่ถงนี่มันยังไงนะ




ความคิดเห็น