BBackground

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่23 การกลับมา

ชื่อตอน : ตอนที่23 การกลับมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.1k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2561 22:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23 การกลับมา
แบบอักษร

ตอนที่****23 การกลับมา

5ปีต่อมา

“ฮัลโหล ผมมาถึงที่ไทยแล้วครับ ครับๆแค่นี้นะครับ”เสียงของแพนพูดกับปลายสาย

“แพนทางนี้!”เมื่อวางสายแล้ว เสียงคุ้นเคยดังขึ้นเมื่อแพนเดินออกมาจากสนามบิน

“ไอ้คราม กูคิดถึงมึงจัง”ผมเดินไปหาไอ้ครามด้วยความเร็วเราะความคิดถึง

“มึงเป็นไงบ้าง”ครามถามแพน

“ก็สบายดี”

“แต่ว่ามึงดูเปลี่ยนไปนะ”ครามพูดขึ้น เพราะแพนเปลี่ยนไปจริงๆ ทั้งสีผมที่ไปย้อมสีทองยิ่งขับผิวให้ขาวขึ้นไปอีกไหนจะการแต่งตัวที่เปลี่ยนไปที่ใส่เสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่และกางขาวสั้นและใส่รองเท้าผ้าใบซึ่งมันเซ็กซี่มาก

“จะคลุมพ่อเสือให้อยู่ เราก็ต้องเป็นแม่เสือ”แพนพูดและยิ้มให้เพื่อน

“กูชักจะสงสารไอ้เฟลมแล้วสิ”ครามพูดขึ้น

“แล้วไอ้เจมส์กับไอ้กันล่ะ”

“มันไม่ว่างว่ะ มันติดงานอยู่”

“แล้วมึงล่ะว่างหรอ”แพนถามเพราะกลัวตัวเองจะทำให้เพื่อนเสียงาน

“ว่างดิ แล้วมึงจะไปหาแม่เลยไหม”

“ไม่ กูจะไปหาเฟลม”ทั้งสองเดินออกมาจากสนามบินและมุ่งหน้าไปที่บริษัททีเฟลมบิรหารอยู่

บริษัท****T

“กูคงไม่ได้เข้าไปกับมึงนะ เพราะกูต้องไปทำงานแล้วว่ะ”แพนพยักหน้าเข้าใจ และเดินเข้าบริษัทและตรงไปที่ลิฟต์

 “ใช้ไม่ได้ค่ะ”พนักงานบอก เมื่อเห็นว่าลิฟต์ที่แพนใช้ เป็นลิฟต์ที่ใช้ได้เฉพาะผู้บริหารเท่านั้น

“ทำไม”แพนถอดแว่นตาออกและมองมาที่พนักงานสาวที่มองมองที่แพนอย่างเหยียดๆเพราะการแต่กายที่ดูไม่ให้เกลียดสถานที่

“ก็เพราะว่าลิฟต์ตัวนี้ใช้ได้เฉพาะผู้บิหารเท่านั้น”พนักงานสาวยังคงไม่ยอมให้แพนขึ้นไป

“ฉันจะใช้มีไรไหม”แพนไม่สนพนักงานสาวและกำลังจะเดินเข้าลิฟต์ แต่พนักงานสาวก็กระชากแขนแพนเพื่อไม่ให้เข้าลิฟต์

“อ่ะ ปล่อย”

“ฉันบอกว่าใช้ไม่ได้ก็คือใช้ไม่ได้ไง”พนักงานสาวพูดขึ้นเสียงใส่แพน

“พนักงานที่นี่เป็นแบบนี้เองหรอ”แพนพูดและสะบัดมือพนักงานสาวออก

“นี่เธอ!!”พนักงานสาวเตรียมจะเข้ามาตบแพน

“หยุด! นี่มันเรื่องอะไรกัน”เสียงทรงอำนาจดังขึ้น

“คุณผู้หญิง สวัสดีค่ะ”พนักงานสาวรับยกมือไว้บุคคลที่ที่สามที่มาถึง

“สวัสดีครับคุณแม่”พนักงานสาวเมื่อได้ยินแพนพูดแบบนั้นก็หน้าเหวอเลยทีเดียว

“อ้าว! แพนกลับมาแล้วหรอลูก”แม่ของเฟลมมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยที่เห็นแพนแต่มันก็ปนไปด้วยความดีใจ

“ครับ แล้วคุณพ่อล่ะครับ”แพนตอบรับ และถามหาพ่อเฟลม

“อ้อ นั่นไงมาพอดี”แม่เฟลมชี้ไปทางที่สามีตนเดินมา

“สวัสดีครับคุณพ่อ”แพนยกมือไหว้พ่อเฟลม

“หวัดดีลูก กลับมานานแล้วหรอ”พ่อเฟลมถามแพน

“ก็เมื่อเช้าครับ”

“แล้วนี่ได้พักบ้างหรือยังลูก”แม่เฟลมถามออกมาด้วยวามเป็นห่วง

“พักแล้วครับ”แพนโหกไป

 “แล้วเฟลมอยู่ไหมครับ”แพนถามออกไป

“อยู่สิจ้ะ เอ่อ”แม่เฟลมตอบแต่ยังคงมีอะไรที่ติดอยู่ในใจอยู่ที่ยังไม่กล้าพูด

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”แพนถามออกไปเมื่อเห็นว่าม่เฟลมมีอะไรที่ไม่กล้าพูด

“เรื่องเฟลมน่ะ”

“อ้อ ผมไม่โกรธอะไรมันหรอกครับและไม่เคยโกรธ เพราะยังผมก็รักเฟลม”แพนบอกกับแม่เฟลม

“งั้นคุยกันดีๆ นะลูก”

“ครับ”

“งั้นพ่อกับแม่กลับก่อนล่ะ มีธุระต้องไปทำต่อส่วนเธอล่ะคราวหลังอย่าให้มีแบบนี้อีกกลับไปทำงานได้”แม่แพนบอกกับแพนและโล่งใจที่แพนไม่ได้โกรธอะไรเฟลม ก่อนจะหันไปตกเตือนพนักงานสาวนิดหน่อยและบอกใหหล่อนกลับไปทำงาน

“และแม่ก็ขอโทษเรื่องพนักงานที่กร้าร้าว”

“ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวนะครับ”แพนคุยพ่อแม่เฟลมอีกเล็กน้อย ก่อนจะแยกกันแพนขึ้นลิฟต์และตรงไปยังห้องผู้บริหาร

“ท่านประธานอยู่ไหม”แพนถามเลขาหน้าห้อง

“อยู่ค่ะ แต่ท่านประธานมีแขกอยู่”เลขาบอกแพนแต่ไม่ทันแล้วเมื่อแพนเปิดประตูเข้าไปแล้ว

“ไปบอกเขาว่ามีคนสำคัญมาขอพบ”แพนบอกกับเลขาหน้าห้อง

“รอสักครู่นะคะ”เลขาหน้าห้องกำลังต่อสายถึงท่านประทาน แพนเลยเดินไปนั่งรอที่โซฟา

ติ่ง

แม่

(แพนเป็นไงบ้างลูก)แพนหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมา เมื่อมีเสียงเตือนข้อความจากแอพสุดฮิต

“ผมถึงเมืองไทยแล้วครับ ผมเลยแวะมาทำธุระที่ในกรุงเทพนิดหน่อยน่ะครับ”แพนตอบข้อความของผู้เป็นแม่ไป

(แล้วจะกลับวันไหน)

“อาทิตย์หน้าครับ”

(จ้ะ ดูแลตัวเองดีๆหล่ะ)

“ครับ รักแม่นะครับ”แพนเก็บโทรศัพท์เมื่อคุยกับแม่เสร็จ

“ท่านประทานบอกว่าให้เข้าไปได้ค่ะ”เลขาเดินมาบอกแพน และเดินนำแพนไปที่ห้องของผู้บริหาร พอเปิดประตูให้แพนเลขาก็เดินกลับไปทำงาน

แกร๊ก

“อือ อืม”

เมื่อแพนเข้ามาในห้องก็เจอสองร่างที่กำลังนัวเนียกันอยู่บนโซฟา

“ทำอะไร เกรงใจสถานที่หน่อยก็ดีนะ”สียงของแพนทำให้ร่างสองร่างนั้นผละออกจากกัน

“แพน!”เฟลมร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเจอแพน

“เออกูเอง กูไม่อยู่แค่5ปี นี่มึงถึงกลับมีเมียน้อยเลยหรอ”แพนพูดและมองมาที่เฟลมและหญิงสาวนิ่งๆ

“ฉันไม่ใช่เมียน้อย”หญิงสาวลุกขึ้นนั่งดีๆและเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

“มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”เฟลมลุกขึ้นและเดินมาหาแพน

“เมื่อเช้า”แพนตอบ

พรึบ

“กูคิดถึงมึงมากเลยนะ อึก คิดถึงมาก กูคิดว่ามึงจะไม่กลับมาหากูแล้ว”เฟลมดึงแพนไปกอด

“กูก็คิดถึงมึง”แพนกอดตอบ คิดถึงจัง ที่คือความรู้สึกที่ทั้งสองมีเหมือนกันตอนนี้ทั้งคิดถึงและโหยหา

“นี่น่ะหรอคนที่พี่รัก”หญิงสาวพูดและเดินมาหาทั้งสองที่อยู่กลางห้อง ทั้งสองผละออกจากกันแต่เฟลมยังกอดเอวแพนอยู่

“เธอกลับไปได้แล้วขิม”เฟลมไล่ขิม

“ค่ะ แต่พี่จำเอาไว้นะคะขิมไม่ยอมแน่ยังไงพี่ก็ต้องเป็นของขิม”ขิมพูดและมองมาที่แพนอย่างโกรธแค้น

“กลับไป!”เฟลมตะครอกใส่ขิมทำให้ขิมตกใจไม่น้อยเพราะไม่เคยเห็นเฟลมในมุมนี้เท่าไหร่

“เดี๋ยว”แพนเรียกขิมไว้ก่อนที่จะพูดบางอย่าง

“เสียเวลาเปล่าๆ เพราะยังไงเฟลมก็ไม่เลือกเธอ”คำพูดของแพนสร้างความไม่พอใจให้ขิมเป็นอย่างมาก ขิมเดินออกมาจากห้องผู้บริหารด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

“แพนเรื่องขิมกูอธิบายได้นะ”เฟลมพยายามจะอธิบานเรื่องที่เกิดขึ้น

“ไม่ต้องหรอก กูรู้ทุกอย่างแล้ว”แพนบอก แต่เฟลมยังไม่เข้าใจอยู่

“รู้ได้ยังไง”

“พวกไอ้ครามเล่าให้กูฟังหมดแล้ว”

“พวกนี้ติดต่อกับมึงตลอดเลยหรอ”เฟลมถามด้วยความสงสัย

“ใช่ และพวกมันก็รายงานเรื่องมึงทุกอย่างให้กับกูฟัง”อะไรกันนี่แสดงว่าที่ผ่านมาพวกมันรู้มาโดยตลอดแต่ไม่บอกเขาเนี่ยนะ แต่ช่างเถอะเขาไม่โกรธหรอก พราะมันมีอีเรื่อ

ที่เขาต้องทำมากกว่า

“แพนกูขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง กูรู้ว่ากูพูดคำนี้บ่อยไปจนมันอาจจะดูไม่มีค่าไปแล้ว แต่กูยังอยากจะพูด กูขอโทษให้โอกาสกูอีกครั้งได้ไหม”

“กูไม่โกรธมึงหรอก ขอแค่มึงเชื่อมั่นในตัวกูแค่นั้นก็พอแล้ว”แพนจับใบหน้าเฟลมและลูบเบาๆ

“กูรักมึงนะแพน”

“กูก็รักมึง”เฟลมดึงเอวของแพนเข้ามาชิดตัวเองและก้มหน้าลงมาใกล้ๆหน้าแพน

“.....”

“เดี๋ยว”

“อะไรอีกล่ะแพน”ริมฝีปากใกล้จะสัมผัสกันแล้วเชียว

“มึงให้เขาจูบ กูไม่อยากซ้ำรอย”แพนบอกกับด้วยน้ำเสียงง้ำงอ

“งั้น มึงก็ลบรอยให้กูสิ”เฟลมยิ้มอย่างมีเลศนัย รอยยิ้มของเฟลมทำให้แก้มสองข้างของแพนขึ้นสี แต่มีหรอแพนจะยอม

“จะลบให้หมดเลย อืม”พูดจบแพนก็โน้มคอแพนลงมาจูบ

“อือ อืม”

จ๊วบ

“อ๊ะ อือ อืม”เฟลมปลดกระดุมเสื้อแพนออกทีละเม็ด มืออีกข้างก็ลูบและเค้นเบาๆที่ก้นแพน

“อืม”

พรึบ

“อือ อืม อ๊า”แพนผละออกและผลักเฟลมลงที่โซฟาก่อนจะขึ้นไปคร่อม แพนก้มลงไปลียที่ใบหูของเฟลมและขบเม้มเบาๆ

“อ๊ะ อ๊า”การทำแบบนั้นสร้างความเสียวใหเฟลมเป็นอย่างมาก

“อ๊ะ อืม” แพนเลียลงมาที่ซอกคอเฟลมและขบเม้มจนเกิดลอย แพนลากลิ้นผ่านหน้าอกลงมาที่หน้าท้องที่มีก้อนเนื้อแน่นๆ ที่เรียงตัวสวยของเฟลมก่อนจะฝากรอยรักสีกุหลาบเอาไว้ แพนปลดกระดุมและค่อยๆใช้ปากรูดซิบลง แพนช้อนตาขึ้นไปมองที่ตอนนี้ก็มองมาที่แพนด้วยสายตาหวานฉ่ำ

“อืม”เฟลมครางออกมาเมื่อแพนลูบและนวดเบาที่แกนกลางชั้นใน แพนค่อยๆนำแกนกลางออกมาและชักขึ้นลงช้าๆ

“อ๊ะ อื้อ อืม”เฟลมครางออกมาอย่างพอใจ แพนเลียเบาๆที่หัวแดงที่บานฉ่ำก่อนจะครอบปากอมแกนกาย

“อืม อ่อก”

“อืม ซี๊ด”เฟลมครางออกมาอย่างพอใจ ตอนนี้ภายในห้องเต็มด้วยเสียงครางของร่างสูงโดยที่มีร่างเล็กของแพนทำออรัลให้


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น