ทิ่มแทง

ไม่ได้ขายไฟล์แล้วน้า ตามได้ที่ READAWRITE และธัญวลัย นะคะ

คนที่ต้องเลือก

ชื่อตอน : คนที่ต้องเลือก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2561 00:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนที่ต้องเลือก
แบบอักษร

27

คนที่ต้องเลือก


วันต่อมาต้นกล้าต้องมาดักรอหญิงสาวที่หน้าบ้านเพราะเธอไม่รับโทรศัพท์เขาแล้วยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเมินไม่ยอมมองหน้าเขาอีก

“ปลายฟ้า”ต้นกล้าเลือดขึ้นหน้าอีกครั้งเมื่อเห็นใครบางคนมาส่งเธอ

“นายมีอะไรกับฉัน”ปลายฟ้าเดินลงจากรถมาหาต้นกล้าที่ยืนขว้างประตูรั้วบ้าน

อคินเดินลงมายืนช้อนหลังปลายฟ้าเอาไว้

ตอนนี้ในใจต้นกล้ามันเดือดเสียยิ่งกว่าน้ำร้อนเสียอีก

“ปลายฟ้าเธออย่าอยู่ใกล้มัน”ต้นกล้าดึงเพื่อนตัวเองมาอยู่ข้างๆตัว

“โอ้ย”พวกเขากำลังเล่นอะไรกันเนี่ย

“ปลายฟ้ามาหาฉัน”อคินดึงปลายฟ้ากลับไปหาตัวเองแล้วโอบกอดไว้

“ปลายฟ้ามาหาฉัน”ต้นกล้าดึงปลายฟ้ากลับมาหาตัวเองอีกครั้ง

หญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นตุ๊กตาให้พวกเขาแย่ง

“โอ้ยพอแล้ว”ปลายฟ้าสะบัดตัวออกห่างต้นกล้าแล้วมายืนอยู่ห่างๆเขาและอคิน

“ปลายฟ้าเธอเลือกมาเลยดีกว่าว่าอยากอยู่กับมันหรืออยากอยู่กับฉัน”

“ฉันไม่อยู่กับใครทั้งนั้นฉันจะอยู่บ้านแล้วพวกนายก็ช่วยหลีกทางให้ฉันด้วยฉันจะเข้าบ้าน”ทำไมฉันจะต้องมาปวดหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ด้วยเนี่ย

“ไม่ได้เธอต้องเลือก”ต้นกล้าบังคับปลายฟ้า

“อยากให้ฉันมากเลยใช่ไหมได้งั้นฉันขอไม่เลือกใครทั้งนั้นพอใจรึยัง หึ่ย”ปลายฟ้าเดินดุ่มๆเข้าไปในบ้านหลังใหญ่แล้วล็อกบ้านให้สนิท

“ปลายฟ้าเดี๋ยวก่อนสิ ปลายฟ้า”อคินตะโดฝกนตามหลังหญิงสาวไปแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันเสียแล้ว

“เป็นเพราะนายแท้ๆฉันถึงไม่ได้คุยกับฟ้า”ต้นกล้าโยนความผิดให้อคินหน้าตาเฉย

“เป็นเพราะนายนั่นแหละที่มายืนอยู่หน้าบ้านเธอเลยทำให้ฉันไม่ได้เขาไปดื่มน้ำข้างใน”เขาอุตส่าห์วางแผนเอาไว้ว่าถ้าได้เขาไปข้างในจะเกลี่ยกล่อมให้เธอยอมให้เขานอนด้วย

ทั้งสองจ้องตากันเขม็ง

“แค่น้ำไม่มีปัญญาซื้อกินเองรึไงทำไมต้องอยากเขาไปกินในบ้านฟ้าด้วย”นังวันมันยิ่งเริ่มตีสนิทกับปลายฟ้าเข้าทุกมีจนเขาอดหวั่นใจไม่ได้ว่ามันจะเป็นคนที่ได้หัวใจเธอไปครอง

“มีแต่ฉันอยากกินที่นี้นายมีปัญหาอะไรรึเปล่า”อคินถามกลับแบบกวนได้วนสีหน้าที่นิ่งจนต้นกล้าแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่

“มีแน่”ต้นกล้าจับคอเสื้ออคินไว้แล้วยกหมัดขึ้นเตรียมจะซ้ำแผลเดิมของมันหนักๆ

“มึงเอาสิถ้าฟ้าออกมาเห็นอีกคราวนี้ได้เลิกยุ่งกับมึงถาวรแน่ ฮ่าๆๆๆ”อคินยืนหัวเราด้วยความสะใจ

จริงสิถ้าเธอโกรธคราวนี้เขาลำบากแน่ เขายอมปล่อยคอเสื้ออคินแต่โดยดี

“พรุ่งนี้มึงไม่ต้องมาหาฟ้าของกูอีก”ต้นกล้าสั่งด้วยความเคยชิน

“กูจะมาฟ้าเหมือนเดิมแล้วอีกอย่างฟ้าของมึงซะที่ไหนเธอคือฟ้าของกูต่างหาก”อคินไม่ยอมแพ้เถียงกลับอีกและทำหน้ากวนเบื้องล่างใส่ต้นกล้า

“ของกู”ต้นกล้า

“ของกู”อคิน

ชายหนุ่มทั้งสองเถียงกันลั่นหน้าบ้านจนปลายฟ้าอดมองไม่ได้เธอจึงถือถังน้ำขนาดกลางขึ้นมาแล้วสาดออกไป

ซ่าาาาา

“จะเลิกกัดกันได้รึยังห๊ะเกิดเป็นคนอย่าทำตัวเหมือนหมานักได้ไหม”ปลายฟ้าได้ยินเสียงพวกเขาทะเลาะกันดังขึ้นเรื่อยๆเธอจึงเริ่มจะไม่ไหวก็เลยทำแบบนี้

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอจะไม่ยุ่งกับพวกเอ็นใหญ่แบบพวกเขาโดยเด็ดขาด

ชาวบ้านบางคนออกมามองดูเหตุการณ์ด้วยความสงสัย ฉันอาบแทบจะมุดแผ่นดินหนีอยู่แล้ว

เนื้อตัวชายหนุ่มทั้งสองเปียกโชก เสื้อนักศึกษาแนบเข้ากับหน้าท้องสุดแกร่งของพวกเขา

“ปลายฟ้า”ต้นกล้าตะวาดฉันเสียงดัง

“เรียกทำไมห๊ะ”ฉันเอามือเท้าเอวจ้องต้นกล้า

“หึ่ย เธอจำไว้เลยนะ”ถ้าเขามีโอกาสเมื่อไหร่เขาจะเล่นเธอให้หนักเลยคอยดู

“แล้วฉันจะจำไว้ส่วนนายก็หยุดยืนนิ่งและย้ายตัวเองที่รถแล้วก็ขับออกไปได้แล้ว”ปลายฟ้าพาลใส่อคิน

“ฉันขอเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนกลับได้ไหมถ้าใส่เสื้อแบบนี้กลับบ้านมันอีกเป็นชั่วโมงกลัวตัวเองจะปอดบวมตายก่อน”อคินพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส

“ไม่ได้ อย่ามาหัวหมอใส่ฉันแต่ถ้านายตายเพราะเรื่องแค่นี้ฉันจะบวชให้นายเอง”แต่เขาคิดผิด

วิกฤตยังไงมันก็ยังเป็นวิกฤตอยู่ดี

“ฮ่าๆๆๆๆ สมน้ำหน้าฮ่าาาาๆๆๆๆ”ต้นกล้าหัวเราะสะใจที่ปลายฟ้าตอบกลับอคินจนไปไม่เป็น

“หัวเราะทำไมห๊ะ รีบๆกลับคอนโดตัวเองไปได้แล้ว”ฉันถลึงตาใส่ต้นกล้า

“ไปก็ได้ไม่ต้องโกรธขนาดนั้นหรอกยัยโคกใหญ่ สักวันฉันจะกระแทกโคกเธอให้มันยุบให้ได้ หึ่ย ยัยโคกใหญ่”ต้นกล้าตะโกนเสียงดังจนคนทั้งซอยรู้หมดแล้ว — —

“เอ้าแล้วนายจะยืนอยู่ทำไมกลับบ้านตัวเองไปได้แล้ว”ปลายฟ้าไล่ต้นกล้าไปแล้วเธอก็ต้องมาไล่อคินไปอีก

อคินยอมเดินออกไปเงียบๆไม่พูดไม่จาและไม่โวยวายเหมือนต้นกล้า(แซะเก่ง)

“เห้อ”ปลายฟ้าเดินกับเข้าบ้านอีกครั้งด้วยความโมโหหนักกว่าเดิม

——————————————///————————————

เช้าวันต่อมา

“หื้อทำไมถึงมีอาหารเยอะแยะขนาดนี้ค่ะแล้วทำไมถึงได้มีจานข้าวสามจาน”ปลายฟ้าเห็นแบบนี้แล้วแปลกใจเธอจึบถามพี่ๆที่เป็นแม่บ้าน

“ก็วันนี้เรามาแขกไงคะ

“แขก? แขกของคุณพ่อคุณแม่หรอคะ”คงไม่ใช่แขกเธออยู่แล้วเพราะเช้านี้เธอไม่ได้ชวนใคร

“ของคุณหนูนั่นแหละค่ะ”จะเป็นแขกคุณท่านได้ยังไงในเมื่อคุณท่านอยู่เมืองนอก

“ของหนูหรอคะ?ใครคะ?”

“พวกเราเอง”ต้นกล้าและอคินปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกัน

“พวกนายมาทำไมแต่เช้าเนี่ย แล้วมาทำอะไร”ปลายฟ้าเห็นหน้าพวกเขาสองคนก็รู้สึกเพลียขึ้นมาเสียดื้อๆซะงั้นอยากจะกลับขึ้นห้องทันที

“วันนี้ฉันมาขอฝากท้องที่บ้านเธอ”อคินพูดแล้วส่งยิ้มละลายมาให้

“มีลูกหรอถึงได้ของฝากท้อง ฮ่าๆๆๆๆ ”ต้นกล้าแซะขึ้นมาจนแม่บ้านพากันขำกับมุขของต้นกล้าอย่าว่าแต่แม่บ้านเลยแม้แต่ฉันยังอดขำไม่ได้

“ถ้าคนฉลาดจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรแต่ถ้าคนโง่ก็ละไว้ในฐานที่เข้าใจ”อคินตอกกลับเสียจนต้นกล้าหน้าชา

สมน้ำหน้าใครบอกอย่างให้เริ่มก่อนเอง

“มึง”ต้นกล้าจะเข้าไปตะบันหน้าอคินโทษฐานที่มันหาว่าเขาโง่

“เลิกทะเลาะกันแล้วมานั่งทานข้าวได้แล้ว”ปลายฟ้าพูดขัดขึ้นมาก่อนที่พวกเขาจะทะเลาะกัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}