miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2561 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่20
แบบอักษร

//เฉิ่มบอม//

ผมตื่นเช้ามาตามปกติ แต่ที่แปลกคือไม่ได้ยินเสียงไอ้กล้าช่วยตัวเอง วันนี้คงแผ่นดินไหว ไฟไหม้ น้ำป่าใหลหลาก มันแค่อาบน้ำเฉยๆ!

อยากรู้กันรึป่าวว่าเมื่อวานผมเจอกับอะไรบ้าง ผมกลับมาหอเกือบตีสอง!! ผมไม่ได้ไปทำอะไรอย่างไปฆ่าคนหรอกนะครับ แต่ผมไปคุมผับตรวจสอบเงินที่หายไปของคุณตาสุดโหด กว่าจะเคลียร์ได้ว่าเงินหายไปไหนแทบลากเลือด ผมไม่โหดหรอกหน้าอย่างผมใครจะไปกลัว แต่คนติดตามผมมีแต่โหดๆทั้งนั้น ผมต้องทำอะไรแบบนี้เป็นบางครั้งครับ ไม่ได้ทำโดยตรงเหมือนพี่หรอก ตอนนี้พี่ผมคุมสนามแข่งรถอยู่ด้วย เห็นบอกส่วนมากมีแต่เรื่องแพ้แล้วพาลครับ ผมเคยไปแข่งรถที่นั่นสองสามครั้งนะ ผมก็ผู้ชายนะครับทำอะไรห่ามบ้างเป็นเรื่องธรรมดานั่นแหละ

แกร็ก แอดดดดดด

“ เฮ้ยบอม มึงเคยเห็นผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานๆในหอเราบ้างป่าววะ ” นี่มันยังไม่ลืมเรื่องชายหน้าหวานคนนั้นอีกหรอวะ คิดมากเรื่องนี่จนลืมช่วยตัวเองเลยหรือไง

“ ไม่ มึงไปเห็นใครมาหรอ? ” ผมถามมันกลับไปครับ ผมไม่ได้กังวลอะไรหรอกเรื่องคนจะเห็นหน้าผมรึป่าว เห็นกูเห็นไปสิ แค่หน้าเอง

“ เออ กูเห็นไอ้หน้าหวานตัวเตี้ยเมื่อวาน ผู้ชายอะไรไม่รู้ หน้าอย่างกับผู้หญิงโมเอะ ” กูจะดีใจหรือเสียใจดีว่ะ ช่างมันเหอะ อีกนานกว่าจะได้เห็นอีก มั๊งนะ

“ หรอ กูอยากเห็นจริงๆ ” พูดกับมันไปเถอะ สักวันมันก็คงจะรู้ว่าเป็นผมล่ะนะ เห็นในกระจกทุกวันจนเบื่อหน้าตัวเองแล้วอะ

“ ว่าแต่เมื่อคืนมึงกลับกี่โมงวะ กูกลับมาเกือบเที่ยงคืนยังไม่เห็นมึงกลับมาเลย ” กูก็ไม่อยากบอกว่าเมื่อคืนไปทำอะไรมา เรื่องของเรื่องคือไอ้ผู้จัดการผับมันโกงเงินไปแต่ไม่ยอมรับ แถมยังบอกอีกว่า ‘หน้าอย่างนี้จะทำอะไรกูได้’ คือมันไม่รู้ว่าผมเป็นหลานใครไง แล้วอีกอย่าง หน้าอย่างผมทำอะไรใครไม่ได้ก็จริง แต่พอเรียวตะเดินเข้ามาเท่านั้นแหละ อะไรๆก็ง่ายไปหมด

“ กูไปเที่ยวผับต่อเลยดึกไปหน่อย ” ก็ไปผับจริงๆนี่เนอะ ผมหาจังหวะดีๆก่อนจะคืนร่างเป็นน้องบอมคนเดิม แต่อีกสักเดือนก็แล้วกัน

“ เขาให้มึงเข้าด้วยหรอวะ ” กวนตีนกูอีกนะห่า กูไม่ทำตัวซกมกเข้าผับหรอกฟายยยย

“ กูจะบอกอะไรให้นะกล้า ที่จริงกูหล่อมาก กูแค่อำพรางความหล่อไว้เฉยๆ ” ผมพูดก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปครับ ได้ยินแว่วๆว่า เหี้ยยยยย ตัวเท่าควาย



ผมออกจากหอแล้วก็มาเรียน วันนี้ผมจะหาพี่รหัสให้เจอ ไม่งั้นกูโดนแกล้งอย่างหมาครับบอกเลย ส่วนรายชื่อไม่ล่าแล้วชั่งแม่งมันไป

“ พี่ครับ พี่คือพี่เปียพี่รหัสผมใช่มั๊ยครับ คำใบ้คือ ‘ดูดี มีสไตล์ จิ้นผู้ชายให้ได้กัน’ ใช่มั๊ยครับ ไม่ต้องปฏิเสธเลยนะ ผมรู้ว่าเป็นพี่ ” หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จก็แยกจากเพื่อนๆมาหาพี่รหัสเลย แล้วผมก็หาเจอแล้วด้วย!

“ ถูกต้องแล้วจ้าาาาา พี่เองแหละ แต่น้องต้องถูกทำโทษเพราะหาพี่เจอช้าไปหลายวัน พี่ขอสั่งให้น้อง! ไปจูบปากกับรุ่นพี่คนนั้น ปฏิบัติ!! แล้วพี่จะลงชื่อว่าน้องหาพี่รหัสเจอแล้วค่ะ! ” คือพี่มันมีความมุ่งมั่นมาก กูเห็นแววตามึงนะอิพี่เปีย แม่งให้ผมไปจูบรุ่นพี่บึกบึนหน้านี่หนวดเคราอย่างเถื่อน แต่รุ่นน้องอย่างผมจะทำอะไรได้ล่ะ!!

“ ผมต้องทำขนาดนั้นเลยหรอครับ ให้ผมไปบอกชอบหรือไม่ก็ทำอย่างอื่นไม่ได้หรอ ” ผมถามเจ๊เปียเสียงเนือยๆ พี่แกมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นใช่มั๊ยบอกที เป็นพวกชอบเห็นสีหน้าแสดงความเจ็บปวดไรงี้

“ น้องค่ะ พี่เป็นสาววาย และสนับสนุนให้ผู้ชายได้กัน เพราะฉะนั้นนี่คือความฟินของพี่ล้วนๆค่ะ ไปเลยค่ะ ไปจูบ ไม่ต้องดูดดื่มก็ได้นะคะ ” แล้วผมก็ต้องทำตามคำสั่งอันเด็ดขาดของเจ๊แก ผมเดินไปกลุ่มของพวกรุ่นพี่หนวดครับ เดินเข้าไปกลางกลุ่มยืนอยู่ตรงหน้าพี่หนวดแล้วพูดขึ้นเสียงดังว่า

“ พี่ครับ ผมขอจูบพี่หน่อย!! ” มันเป็นประโยคบอกเล่าครับไม่ได้ตั้งใจขออนุญาตแต่อย่างใด พูดจบผมคว้าคอพี่หนวดมาจูบเลย จูบแบบปากแตะปากนะครับ แล้วพวกพี่ๆทั้งหลายก็ร้องออกมาพร้อมๆกันว่า

“ เหี้ย!!!! ” ครับ เหี้ยตัวเดียวโดดๆ ส่วนพี่หนวดจิตหลุดไปเป็นที่เรียบร้อยครับ และผมก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า

“ ขอบคุณนะพี่ ” กูไม่อยู่กินยำตีนหรอกครับ วิ่งกลับมาหาเจ๊เปียคนสวย เจ๊แกกรี๊ดเหตุการณ์เมื่อกี๊ด้วยนะ พอมาถึงผมก็รับสมุดที่เจ๊แกเขียนเบอร์โทร ไลน์ และเฟสบุ๊คให้มา ผมต้องติดต่อเจ๊แกไป

“ ไปแล้วพี่เปีย เจอกันใหม่นะครับ ” และผมก็วิ่ง4x100ขึ้นเรียนอย่างหื่นกระหายอยากได้วิชาการเติมเต็มสมอง แต่ไม่ใช่ครับ กูวิ่งหนีตีนนับสิบมา


“ วิ่งหน้าตื่นมาเชียวนะมึง หนีอะไรมาวะ ” ไอ้ฟิวส์มันถามผมครับ มันก็ยังแวะเวียนไปตื้อพี่ชายผมอยู่นะ ถึงจะมาบ่นให้ฟังว่าไม่ชอบพี่ผมก็เถอะ

“ แฮ่กๆ กูวิ่งหนีผู้ชายมา พอดีว่าพี่รหัสกูสั่งให้ไปจูบเขาอะ เลยวิ่งหนีดงตีนมา ” กูนี่หอบแฮ่กๆเลยไง บอกพวกมันไว้เผื่อพี่หนวดแกเห็นผมในมอ เพื่อนจะได้ช่วยได้มั๊งนะ

“ อีบอม!! นิแกไปเมาท์ทูเมาท์กับผู้ชายมาหร๊อ!! ทำไมแรดอย่างนี้! ” ไอ้ต้าร์มันโวยออกมาเลยครับ แต่ก็รู้แหละว่าแค่แซวผมเล่น ส่วนอีกสามคนมองกูอึ่งๆ เอ้า! ก็บอกแล้วว่าโดนสั่ง ยังจะมาตกใจอะไรอีก

“ นี่มึงเปลี่ยนรสนิยมแล้วหรอวะ แล้วพวกสาวๆในห้องที่หอมึงอะ มึงเอาไปไว้ไหน ” แหมเพื่อนกู ได้ทีเล่นใหญ่ งั้นกูก็จะเล่นกับมึงแล้วกัน

“ ในใจกูไงครับ ” ครับผม กูชนะ กูอยากบอกจริงๆนะเพื่อนสาวๆพวกนั้นไม่ใช่เด็กกู

“ เออพวกมึง พวกรุ่นพี่จะเลี้ยงน้องรหัสตอนไหนวะ พวกเราสายเดียวกันปะ ” ไอ้ต้าร์มันถามขึ้นครับ ผมยังไม่รู้หรอกก็พึ่งเจอเจ๊แกสดๆร้อนๆเลยนี่ ตอนนี้ไอ้จอนส์กับไอ้กล้านั่งเงียบฟังพวกผมครับและพูดกันไม่นานอาจารย์ก็เข้ามาพอดี แล้วพวกผมก็เรียนยาวถึงเย็นเลยครับ เหมือนกับว่าผมกำลังจะตายในอีกสิบวิข้างหน้านี้เลย


“ ไอ้เตี้ยตรงนั้นอะ มาคุยกันดิ ” เชี่ย!! พี่หนวดที่ผมไปจูบเมื่อตอนเที่ยงนี่ มายืนดักผมหน้าตึกเลย จะมาดักกระทืบผมหรอ ไม่นะผมยังไม่อยากตายยยย

“ ครับ พี่มีไรหรอครับ ” ผมเดินมาหาพี่แก เพื่อนๆก็ยืนอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ คือถ้าโดนตีนจริงๆ เพื่อนอาจจะมาช่วยทัน อาจจะไม่เจ็บหนักมาก

“ มึงจูบกู มึงต้องรับผมชอบกูนะไอ้เตี้ย ” เหี้ย!!! กูทำพี่มึงท้องรึไง ถึงต้องมารับผิดชอบเนี่ยยยยย ชีวิตกูจะต้องเจออะไรแบบนี้อีกนานมั๊ย!!!!




มาแล้วจ๊ะ พี่หนวดจะให้บอมรับผิดชอบยังไง ติดตามในตอนต่อหน้าเด้อ

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น