miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.6k

ความคิดเห็น : 116

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2561 16:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20
แบบอักษร

ลินตื่นนอนแต่เช้า ลินยืนอยู่ตรงระเบียงห้องของตัวเอง ลินเห็นกรเดินมากจากหลังบ้านก็พอจะรู้ว่ากรไปนอนที่ไหนมา ลินมองกรด้วยความสมเพช ที่ต้องเป็นคนทำให้ขิงเจ็บ

“ ไม่มีไอ้เด็กนั่นขึ้นมาป้วนเปี้ยนบนนี้แล้ว ค่อยทำอะไรได้ง่ายหน่อยหึ! ” ลินเดินกระเพกๆเพราะเจ็บข้อเท้าที่เคล็ดกลับมานอนที่เตียงเหมือนเดิม นั่งรอสาวใช้ขึ้นมาบนห้อง

ก๊อกๆ แกร็ก แอดดดด

“ คุณลินคะ ดิฉันขึ้นมารับใช้คุณลินค่ะ ” ลินมองสาวใช้ที่ทำงานอย่างกระฉับกระเฉง แล้วก็ออกคำสั่ง

“ พาฉันเข้าห้องน้ำหน่อย เสร็จแล้วก็ออกไปได้ ไม่ต้องขึ้นมาอีกนะ ฉันจะพักผ่อนอีกสักหน่อย ข้าวเช้าเดี๋ยวฉันลงไปกินเอง ” ลินลุกขึ้นและสั่งสาวใช้ไว้ เธอจะต้องเอาค่าตอบแทนที่อุตส่าห์ลงทนขาเคล็ดซะหน่อย

“ คะ ถ้าอย่างนั้นแล้ว ดิฉันขอตัวก่อนนะค่ะ ” สาวใช้พาลินเข้าไปในห้องน้ำและขอตัวออกมาพร้อมกับปิดประตูห้องน้ำให้อย่างเรียบร้อยและออกไปตามคำสั่งของลิน

ลินอาบน้ำแช่อ่างอยู่สักพักก็ลุกขึ้น ลินแต่งตัวและออกจากห้องนอน กรออกไปทำงานแต่เช้าแล้ว และดูเหมือนว่าจะยุ่งตลอดอาทิตย์นี้ด้วย เพราะงานของกรมันมีทั้งด้านมืดด้านสว่างและเทาๆ งานที่มีปัญหาก็เพราะลินแอบเอาแผนการตลาดไปขายให้คู่แข่ง ตอนนี้ก็เหมือนกัน

“ พี่กรนี่ไว้ใจลินจริงๆเลยนะค่ะ หวังว่างานนี้จะได้เงินดีกว่างานที่แล้ว ” ลินถ่ายรูปเอกสารสำคัญของโปรเจ็คใหม่ที่กรกำลังทำ ลินจะเอาไปให้โจเลสในวันพรุ่งนี้ ข้อเท้าของลินไม่ได้เจ็บมากหรอกมันก็แค่เอ็คติ้งของเธอเท่านั้น เพราะลินเป็นคนขาวมันเลยดูเหมือนแดงและดูเจ็บมากแค่นั้นเอง

ลินเดินออกมาจากห้องทำงานของกร และลงไปกินข้าวข้างล่างเสร็จก็กลับขึ้นไปนอนชั้นบนเหมือนเดิม



#ทางด้านขิง

ขิงตื่นนอนตอน 10โมงเช้า ขิงเหนื่อยและเพลียจากกิจกรรมเมื่อคืน ขิงลุกขึ้นไปอาบน้ำและแต่งตัวใหม่หาอะไรทานแล้วกลับเข้ามาในห้องเหมือนเดิม ขิงยิบกระเป๋าที่เก็บของมาจากบ้านพ่อ เอากล่องออกมาและเปิดดูข้างใน

“ แม่ครับ ขิงคิดถึงแม่จัง ” รูปผู้หญิงที่สวยมากอุ้มเด็กชายตัวน้อยๆนั่งตัก เธอยิ้มให้กับกล้องเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นมาก และก็มีภาพอีกหลายภาพของครอบครัวที่เต็มไปด้วยความสุข ขิงยิ้มทั้งน้ำตา ไม่รู้ว่าถ้ามีลูกขิงจะเป็นยังไง ถ้าไม่ได้เจอกับกร ชีวิตขิงจะเป็นแบบไหน

ขิงยิบเอาโปสการ์ดอวยพรวันขึ้นปีใหม่มาอ่าน การ์ดอวยพรนี้ส่งมาให้แม่ขิงทุกๆปีและมาจากที่เดิมซ้ำๆ ลายมือสวยอ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่าคนเขียนตั้งใจและคิดถึงคนรับมากแค่ไหน ขิงอ่านมันอีกรอบ ทุกฉบับลงชื่อผู้ส่งว่า ‘ตะวัน’ เขาเขียนถึงแม่ขิงทุกปี ถึงขิงจะสงสัยว่าตะวันคนนี้คือใครแต่ขิงก็ไม่รู้จะไปถามใครเหมือนกัน

“ คุณตะวัน คุณคงคิดถึงคุณแม่ของขิงมากเลยสินะครับ ” ขิงอ่านเสร็จก็เก็บของทุกอย่างเข้ากล่องเหมือนเดิม ขิงนอนพักอีกครั้งเพราะรู้สึกว่าจะมีไข้อ่อนๆ ตื่นอีกทีก็บ่ายกว่าๆแล้ว ขิงรู้สึกดีขึ้นเลยออกมาข้างนอกช่วยทุกคนทำงาน ขิงไม่ชอบอยู่เฉยๆ



“ มีอะไรให้ขิงช่วยมั๊ยครับ ” ขิงถามสาวใช้เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังช่วยกันทำงานอยู่ ขิงไม่เข้าไปทำงานในตัวบ้านใหญ่แต่เลือกช่วยสาวใช้ข้างนอกบ้านอย่างเช่นซักผ้าอะไรแบบนี้

“ ไม่ต้องช่วยพวกพี่หรอกจ๊ะขิง เสื้อผ้าพวกนี้มันเป็นของคุณลินเธอ ขิงไม่ต้องมาช่วยหรอก ” สาวใช่คนหนึ่งบอกกับขิง ที่กล้าเรียกสนิทสนมแบบนี้เพราะขิงขอให้เรียก ขิงบอกว่าดีกว่าจะเรียกคุณ เพราะขิงดูว่ามันเป็นทางการและยกย่องขิงเกินไป

“ แต่ผมอยากทำอะไรบ้างหนิครับ อยู่แบบนี้มันเบื่อ ” ขิงพูดกับสาวใช้ไป ลินยืนดูขิงจากระเบียงบ้าน เธออาการดีขึ้นแล้ว คาดว่าพรุ่งนี้คงหาย เธอเลยไม่เดินมากเพราะจะได้หายไวๆ




“ คนดีมันจะถูกคนฉลาดเอาเปรียบเสมอ และคนดีอย่างแกฉันที่เป็นคนฉลาดจะทำให้แกไปจากบ้านหลังนี้เร็วๆแน่ รออีกไม่เกินสามวันหรอก หึ! ” ลินพูดกับตัวเองและเข้าไปในห้องอีกเหมือนเดิม ตกเย็นกรก็กลับมาเอาเอกสารและออกไปอีกรอบ ส่วนลินลงมาทานข้าวและขึ้นห้องไปอีกครั้ง ลินหมกตัวอยู่ในห้องคิดหาวิธีไล่ขิงออกจากบ้าน




“ มานั่งทำอะไรตรงนี้ล่ะ คิดจะมาอ่อยพี่กรไปนอนด้วยเหมือนเมื่อคืนหรอ แต่เสียใจด้วยนะ พี่กรเขาไม่กลับมากหรอกคืนนี้ นายกลับไปอยู่ที่ของนายเถอะนะ ไม่งั้นก็ออกจากบ้านนี้ไปซะ ” ขิงนั่งเล่นอยู่ที่ม้าหินอ่อนที่นั่งประจำ ขิงเดินออกมายืดเส้นยืดสายเพราะนั่งๆนอนๆจนเส้นยึดไปหมดแล้ว นั่งได้สักพักก็ได้ยินเสียงพูดจีบปากจีบคอกระแนะกระแหนจากลิน ชั่งเป็นคนที่ชอบจิกกัดถากถ่างคนอื่นซะจริง

“ ผมแค่มานั่งเล่นเฉยๆนะครับ ไม่ได้มาอ่อยใคร ......อ้อ ผมไม่คิดเลยนะครับว่าคุณลินจะลงทุนขนาดนี้ กลัวว่าผมจะยึดคุณกรไว้คนเดียวขนาดนั้นเลยหรอครับ? ” ขิงที่ช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนบ่อยๆก็พูดตอบโต้ลินกลับไปบ้าง ขิงนั่งคิดอยู่ว่าทำไมอารมณ์ตัวเองถึงได้อ่อนไหวขนาดนี้ บางทีก็โกรธแบบไม่มีเห็นผล บางทีก็อยากจะร้องไห้เสียใจ แต่อารมณ์แบบนี้มันเพิ่งจะเกิดขึ้นมาช่วงนี้นี่เอง ตอนนี้แค่เห็นหน้าลินก็รู้สึกหมั่นไส้ อยากตบ!

“ ปากดีนักนะแก แกจะได้อยู่ที่นี่อีกไม่นานหรอก!! ” ลินกัดฟันพูดและเดินสะบัดหน้าหนี คืนนี้กรไม่กลับบ้านหรอก เพราะลินเพิ่งเอาแผนการขายของผับกรไปขายให้ผับคู่แข่ง กรเลยยุ่งอยู่กับการหาตัวคนทำ และปรับแผนการขายใหม่


“ ทั้งที่เป็นคนสวยแท้ๆ ไม่น่ามีนิสัยแบบนี้เลย ” ขิงพูดขึ้นและกลับห้องพักเพื่อที่จะอาบน้ำอ่านหนังสือการ์ตูนในห้อง เอกชอบหามาให้ขิงอ่านเล่นแก้เบื่อ เพราะเอกก็มีนิสัยอ่านการ์ตูนคลายเครียดเหมือนกัน




ตลอดเวลาห้าวันที่กรไม่กลับบ้าน กรสะสางเรื่องต่างๆไม่เว้นแม้แต่เรื่องของแซม แซมถูกคนในแก๊งหักหลังเพื่อยึดอำนาจ จนหนีหัวซุกหัวซุนและได้มาเจอกับกรและธันโดยบังเอิญ กรเลยโดนโจมตีไปด้วยแต่เพราะกรตอบโต้เลยกลายเป็นการช่วยแซมไปในตัว แซมไม่คิดอยากจะให้กรช่วยเลยสักนิด เพราะแซมคิดว่ากรคือคนที่เขาเกลียดที่สุด แต่ก็โดนจับขังอยู่คอนโดของธัน เพราะเห็นอาการที่แซมปฏิเสธการช่วยเหลือจากกรหลังชนฝาแล้วมันสนุก ถ้าสร้างบุญคุณกับแซมไว้ กรจะได้หาเรื่องให้แซมตอบแทนกรคราวหลัง


“ งานของเรารั่วออกไปให้พวกศัตรูรู้อีกแล้วครับ แถมงานนี้ก็งานใหญ่ด้วย ผมคิดว่าน่าจะเป็นคนในที่เราไว้ใจขายข่าวของเราให้พวกนั้นรู้ครับ ” ธันบอกกับกร เพราะครั้งนี้คือการที่กรนัดส่งของล็อตใหญ่ แล้วโดนศัตรูโจมตีจนเสียหายและกรต้องเสียเงินให้กับลูกค้าอีกด้วย กรยังหาคนทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าใครมันกล้าทำแบบนี้

“ หาจากคนใน รู้ตัวก็ฆ่ามันเลยไม่ต้องรอฟังคำสั่งฉัน ” กรหงุดหงิดที่ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ ไม่ใช่งานแค่อย่างเดียว งานในหลายๆด้านก็โดนคู่แข่งทางการตลาดตัดหน้าไปหมด แม้แต่แผนงานที่ยังไม่ว่างแผงยังโดนทำตัดหน้าไปก่อน ทำให้กรหัวเสียเป็นอย่างมาก


วันนี้ขิงอยู่ที่บ้านก็เหมือนๆเดิม ขิงยังไม่เข้าไปบ้านใหญ่ ส่วนลินก็ออกไปเที่ยวและไปหาโจเลสเพื่อเอางานของกรไปขาย ล่าสุดลินเอาข่าวที่รู้มาว่ากรจะส่งอาวุธให้กำมาเฟียเลยเอาไปขายให้ศัตรูของกรทำให้เกิดการปะทะกัน กรเสียหายหลายสิบล้าน ส่วนลินได้เงินจากการขายข่าวให้เกือบสองล้าน

“ ไปล้างสระว่ายน้ำดีกว่า ” ขิงเตรียมอุปกรณ์ทำความสะอาดสระว่ายน้ำ ลินพูดจาเสียดสีขิงตลอดเมื่อมีโอกาส บ้างครั้งก็บอกขิงว่าออกไปนอนกับกรที่คอนโดบ้าง ไปอยู่ด้วยกันที่ผับทั้งคืนบ้าง ทั้งที่ความจริงลินไปอยู่กับโจเลส ลินบอกกับกรว่าไม่อยากอยู่บ้านให้ขิงไม่พอใจ ขอไปนอนที่คอนโดจนกว่ากรจะกลับมานอนที่บ้าน

“ ไง ทำอะไรอยู่ล่ะ เฝ้าบ้านรอพี่กรกลับมาอยู่หรอ อย่างแกมันก็แค่ของเล่นที่รอเวลาเบื่อเท่านั้นแหละ พี่กรเขานอนกับฉันทุกวัน บอกรักฉันทุกวัน หน้าอย่างแกก็แต่ตัวขัดอารมณ์เวลาอยากลองของแปลกใหม่ก็เท่านั้นแหละนะ น่าสมเพช ” ลินเดินมาพูดใส่ขิง เพราะวันนี้ลินโทรไปเช็คว่ากรจะกลับมารึเปล่า ลินเช็คแบบนี้ทุกวันโดยอ้างว่าถ้ากรไม่อยู่ลินก็ไม่กล้าอยู่เพราะกลัวจะโดนกลั่นแกล้ง

“ ............ ” ขิงไม่พูดอะไรเดินเลี่ยงลินไปเพื่อที่จะทำความสะอาดสระว่ายน้ำ ลินเดินตามขิงมาติดๆ และก็เห็นว่าเหมาะแล้วที่จะแสดงละครตบตากร เพราะกะไว้ว่าอีกไม่เกิน20นาทีกรมาถึงบ้านแน่

เพี้ย!

“ โอ๊ย!! ตบฉันทำไมล่ะขิง ” ลินเดินมาดักหน้าขิงใกล้ๆสระว่ายน้ำแล้วตบหน้าตัวเองอย่างแรง ปากก็พูดว่าขิงตบตัวเอง หน้าก็ยิ้มไปด้วยความสะใจ ขิงเองก็ตกใจที่อยู่ลินก็ทำอะไรแบบนี้

เพี้ย! เพี้ย! เพี้ย! เพี้ย! เพี้ย! เพี้ย!

“ คุณพูดอะไร อย่ามาทำแบบนี้นะ หยุดสิ!! ” ขิงรีบจับมือลินที่ตบตัวเองอย่างแรงหลายๆครั้ง ลินสะบัดมือขิงออกแล้วก็ตบตัวเองข่วนตัวเองทึงผมจนยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง มุมปากมีเลือดออกมาด้วยแล้วก็ดึงเสื้อตัวเองให้ขาดและยับยู่ยี่เหมือนกับโดนทำร้าย

“ กรี๊ดดดดดด ขิงปล่อยฉันนะ ฉันกลัวแล้ว!! กรี๊ดดดดดดด ฮือออออ ” ลินคว้าแขนของขิงเอาไว้แน่เมื่อเห็นกรเดินมา และแน่นอนว่าเสียงกรี๊ดดังขนาดนั้นกรต้องได้ยินแน่ ลินนั่งลงกับพื้น ถ้ากรเข้ามาเห็นต้องคิดว่าขิงเป็นคนทำร้ายเธอแน่ๆ

ตึกๆๆๆๆ

เสียงวิ่งมาทางสระว่ายน้ำของกรเพราะเสียงร้องกรี๊ดของลิน ภาพที่เห็นตรงหน้าคือลินกำลังโดนทำร้าย กรรีบเข้าไปช่วยลินทันที ซึ่งมันก็เป็นไปตามแผนของลินเป๊ะ

พลั่ก!!

“ นี่มันเกิดอะไรขึ้น! เธอทำร้ายลินทำไมขิง!!! ” กรจับขิงเหวี่ยงออกจากลินอย่างแรง ธันที่วิ่งตามมาก็รับขิงไว้ได้ กรโกรธขิงจนเลือดขึ้นหน้าที่กลับมาแล้วเห็นลินถูกขิงทำร้ายแบบนี้

“ พี่กรค่ะ ช่วยลินด้วย!! ฮืออออออ ลินแค่จะเข้ามาถามว่าขิงทำอะไรอยู่ ฮึกๆ แต่ขิงกับตบลิน และด่าว่าลินมาแย่งพี่กรไปจากเขา ฮืออออ พี่กรลินกลัว ฮึอ ฮือออออ ” กรโกรธมาที่ขิงทำแบบนี้ ทั้งที่หงุดหงิดจากงานแล้ว ยังมาเจออะไรแบบนี้ที่บ้านอีก อารมณ์กรมันเลยปะทุออกมา ลินกอดกรไว้แน่ร้องไห้จนตัวสั่น เธอชั่งน่าเห็นใจมากในเวลานี้

“ ผมไม่..... ” ขิงกำลังพูดปฏิเสธแต่โดนกรตวาดออกมาก่อน กรมองขิงด้วยสายตาว่างเปล่า และกอดลินเอาไว้ด้วย

“ หุบปาก!!! นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่นายทำเรื่องแบบนี้!! ไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้ซะ ฉันไม่เลี้ยงคนแบบนี้ ออกไป!! ” ขิงได้ยินแบบนั้นถึงกับน้ำตาร่วง ตลอดเวลาที่ไม่เจอหน้ากร ขิงกรได้แต่คิดถึง ขิงเป็นห่วงว่าจะทำงานจนไม่ได้พักผ่อน จะได้กินข้าวตรงเวลาบ้างรึเปล่า ไม่ว่าลินจะพูดยังไงขิงก็ไม่สนใจเพราะกรก็คือกร แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นคนที่คิดถึงกลับไม่ฟังคำอธิบายใดๆจากขิงเลย ไม่ฟังขิงเลยแม้แต่น้อย ธันยืนมองละครลิงที่ลินแสดงอย่างไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา เพราะธันรู้ว่าขิงไม่ใช่คนที่จะทำอะไรแบบไม่มีเหตุผลได้ และตลอดเวลาธันก็ให้คนตามลินตลอด จึงได้รู้ว่าลินมักจะนัดเจอกับคนคนหนึ่งไว้และคอยไปหา แต่สถานที่ที่ไปหาจะแตกต่างกันไป และทุกที่ที่ไปคือโรงแรม

“ ฮึก ฮืออออออ พี่กร ลินกลัว ฮืออออ ” ลินก็ยังเล่นละครได้ดีเยี่ยม กรกอดปลอบลินและพาลินเข้าบ้าน ส่วนขิงธันก็พากลับห้องพัก ขิงร้องไห้อย่างไม่อายธัน ทั้งน้อยใจและเสียใจที่กรไม่ยอมฟังขิงพูดอะไรเลย


“ ขิงไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะครับ แต่ในเมื่อคุณกรคืนอิสระให้กับขิงแล้ว ขิงก็จะไปตามคำสั่งของเขา คุณกรเขาไล่ขิงแล้ว ฮึก เขาไม่ต้องการขิงแล้ว ฮือออออ ” ขิงร้องไห้ออกมาอีกครั้ง มันเจ็บที่ใจเหลือเกิน ต้องถูกทิ้งแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้

“ จะเอายังไงล่ะขิง จะไปจริงๆหรอ แล้วจะไปอยู่ไหน ” ธันถามขิงขึ้นเพราะจะไปอยู่ที่คอนโดธันก็ไม่ได้เพราะแซมอยู่ที่นั่น คอนโดของเอกก็ไม่ได้เพราะเอกมันไปธุระแทนกรที่เซี่ยงไฮ้ และถ้าจะให้หาที่อยู่ใหม่ให้ขิงตอนนี้ก็ได้แต่ขิงคงไม่อยากอยู่แน่ๆ

“ คุณกรเขาไล่ขิงแล้ว ฮึก ขิงก็ต้องไป เขาทำตามสัญญาว่าจะไม่ส่งต่อขิงให้ใคร เขาให้อิสระขิงแล้ว ” แต่ขิงไม่อยากได้มันเลย ขิงอยากอยู่กับกรไม่ว่าจะเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์ก็ตาม แต่ตอนนี้มันไม่เป็นแบบนั้นแล้ว พื้นที่ตรงนี้เขาไม่อนุญาตให้ขิงได้อยู่ต่อไปแล้ว

“ แล้วจะไปอยู่ที่ไหน ไม่รู้จักใครไม่ใช่หรอ ” ธันนึกเป็นห่วงขิงขึ้นมา เพราะเท่าที่รู้ขิงไม่มีญาติที่ไหนแล้ว เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว

“ อีกสองชั่วโมงพี่ธันช่วยไปส่งขิงที่ขนสั่งรถทัวร์หน่อยสิครับ ขิงขอเก็บของแป็บเดียว ” ขิงบอกกับธันไป ขิงคิดจะไปหาคนคนหนึ่ง และคิดว่าจะไปขออยู่รักษาหัวใจที่มันบอบช้ำในครั้งนี้ ในเมื่อเลือกที่จะโยนทิ้งขิงอย่างขยะ ขิงก็จะไม่กับมาให้กรเห็นหน้าอีก ขิงคิดไว้อย่างนั้น

“ อืม อีกสองชั่วโมงจะไปส่ง ” ธันบอกกับขิงแล้วเดินออกไป ขิงเดินไปหยิบของขวัญที่จะให้กรออกมา และขิงก็เขียนจดหมายอีกหนึ่งฉบับให้กับกร

“ นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ขิงจะให้กับคุณนะครับ คุณกร ” ขิงเขียนจดหมายเสร็จก็เก็บเสื้อผ้าข้าวของทุกอย่างใส่กระเป๋า ขิงคงไม่ได้กลับที่นี่อีกแล้ว ขิงมองห้องๆนี้แล้วก็ลากกระเป๋าอีกสองใบพร้อมกับสะพายเป้เดินออกมา ขิงจะไม่หันหลังกลับมาที่นี่อีกแล้ว ปล่อยให้คนใจร้ายอยู่กับคนหลอกลวง ก็แล้วกัน




เราดีใจที่เห็นมีคนอ่านนิยายเราเรื่อยๆ คอมเมนท์อยากให้ขิงหนีไป ขิงไม่หนีค่ะ แต่พี่กรเป็นคนทิ้งขิงไปเอง ถ้าขิงหนีกรก็จะไม่รู้จักคิดอะไรสิใช่มั๊ย สู้ไล่ขิงไปแล้วต้องตามหามันส์กว่าอีกนะ โหมโรงขิงมามากพอแล้ว มาโหมโรงพี่กรของเราดีกว่า ทิ้งของมีค่าและเก็บเศษขยะมากอดรักษาไว้นะค่ะพี่กร เจอกันใหม่ตอนหน้าเด้อ

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น