หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เข้ามาสิ เข้ามา...มาร่วมสัมผัสประสบการณ์ตื่นเต้นสยองขวัญไปพร้อมกับเขาได้แล้ว!

ตอนที่ 15 ผ่านด่าน

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ผ่านด่าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 100

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2562 12:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ผ่านด่าน
แบบอักษร

[ผ่านด่านสำเร็จแล้ว กำลังคำนวณรางวัล]

[ค่าประสบการณ์ที่ได้รับ: 450 เหรียญเกม: 4500]

[ไอเทม/สิ่งของที่ได้รับ: ลิงทิเบตตัวเล็กหางสั้นที่นอนสลบไสล]

[ภารกิจที่รับ/สำเร็จ: 0/0]

[สำเร็จภารกิจพิเศษ ภารกิจลับ : 0 , ปลดล็อกโลกทัศน์: ไม่มี]

[ค่าความสยองที่ถูกกระตุ้น: 0 ครั้ง, ค่าความสยองสูงสุด: 0%, ค่าความสยองเฉลี่ย: 0%]

[ระดับความสยองขวัญของท่านคือ ศูนย์รวมความกล้าหาญ จะได้รับรางวัลพิเศษหนึ่งชิ้น กรุณาเลือกภายหลัง]

[ค่าทักษะ: 100]

[ค่าทักษะเพิ่มค่าประสบการณ์: 100, เหรียญ: 1000]

[รางวัลผ่านด่าน: บัตรทักษะ*1]

[คำนวณเสร็จสิ้น กรุณาดำเนินการต่อ]

เฟิงปู้เจวี๋ยดูรายการการคำนวนระหว่างช่องว่างการล็อกอิน หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียง [ท่านได้อัพเกรดจนถึงเลเวล 5 แล้ว ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเป็น 500/500] ค่าประสบการณ์ของเขาในตอนนี้มีเพียง 150/500

หากดูจากค่าประสบการณ์แล้ว โหมดเล่นเดี่ยวกับโหมดฝึกฝนมีความแตกต่างกันไม่มากเท่าไหร่ ระดับการฝึกที่เฟิงปู้เจวี๋ยและหวังทั่นจือได้นั้นอย่างมากก็เลเวล 1 และ 2 หากไม่ได้พิจารณาจากการที่พวกเขาสังหาร BOSS ที่เป็นระดับยากแล้ว การสำเร็จภารกิจในหนึ่งภารกิจก็จะได้ค่าประสบการณ์ประมาณ 300 ไม่มีทางที่จะเป็น 500 อย่างแน่นอน แต่ในตอนนี้โครงเรื่องในโหมดเล่นเดี่ยวเฟิงปู้เจวี๋ยสร้างมาด้วยเลเวล 4 หากดูจากอัตราของค่าประสบการณ์แล้ว หากใช้เลเวลระดับนี้ไปเล่นในโหมดฝึกซ้อมคนเดียวโดยพื้นฐานแล้วน่าจะได้ประสบการณ์ประมาณเกือบ 400

ในตอนนี้ก็จะเห็นรางวัลที่ดีและมากขึ้นในโหมดเอาชีวิตรอด เทียบได้กับค่าประสบการณ์ที่ได้มาในโหมดฝึกฝน ตอนนี้เฟิงปู้เจวี๋ยยังได้ค่าทักษะและประสบการณ์และเหรียญที่เพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีรางวัลจากการผ่านด่านและรางวัลพิเศษจากระดับความสยองขวัญด้วย

แต่ในสถิติในการคำนวณในครั้งนี้มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เฟิงปู้เจวี๋ยเกิดความสงสัย ก่อนหน้านี้ในโหมดฝึกฝนเขาได้พกไอเทม [เข็มฉีดยาที่ใช้แล้วทิ้ง] ออกมาด้วย แต่ในช่องรายการ “ได้รับสิ่งของ/ไอเทม” กลับแสดงผลว่า “ไม่มี” แต่กลับนำเจ้าลิงมาคำนวณด้วย

เขามั่นใจมากว่าข้อมูลที่ได้อ่านเกี่ยวกับเกมก่อนหน้านี้มันไม่ได้กล่าวถึงกรณีแบบนี้ แน่นอนว่ามันไม่แปลก รายละเอียดเกมในเว็บทางการมันเป็นคุณสมบัติทางการโฆษณาและทางวิทยาศาสตร์ ไม่มีการชี้แจ้งรายละเอียดยิบย่อยอย่างแน่นอน

สำหรับเฟิงปู้เจวี๋ยแล้วปริศนาที่ยังไม่มีคำตอบมันก็เหมือนก้างปลาที่ติดในคอ โดยเฉพาะปัญหาเล็กๆ ที่ดูเหมือนไม่มีอะไร ถ้าเขาคิดไม่ตกเข้าก็จะเริ่มอึดอัดไม่สบายตัว

เขาก็ขี้เกียจที่จะไปดูในเว็บบอร์ด เพราะอะไรที่เกี่ยวข้องกับระบบเกมแบบนี้ ข้อมูลในเว็บบอร์ดก็ใช่ว่าจะถูกต้องเสมอไป เขาจึงล็อกอินเข้าไปยังหน้าต่างศูนย์บริการเพื่อติดต่อสอบถามกับเจ้าหน้าที่ดูแลระบบเกม คู่สนทนาอีกฝ่ายของเขาก็ดูเหมือนจะปวดหัวกับปัญหานี้ไม่น้อย หลังจากหายไปตรวจสอบนานสองนาน ก็ตอบกลับมาว่า: ประเภทสิ่งของแบ่งเป็นสิ่งของ “ฟุ่มเฟือย” เช่น ยา ผ้าพันแผล วัสดุสังเคราะห์ ชิ้นส่วนครื่องจักร เป็นต้น จะถือเป็นคุณภาพ “ทั่วไป” (รวมถึงต่ำกว่า) ขณะที่นำออกมาในภารกิจนั้น จะไม่แสดงอยู่ในรายการการคำนวณ ส่วนอุปกรณ์คุณภาพ “ขยะ” ก็จะใช้เงื่อนไขเดียวกับด้านบน

เมื่อฟังถึงตรงนี้แล้วเฟิงปู้เจวี๋ยก็เข้าใจทันทีว่า สิ่งของที่สอดคล้องกับเงื่อนไขทั้งสองด้านบนนั้น ในด่านทีมมันคงมีเยอะมาก เช่น หากมีคนที่มีกระเป๋าสัมภาระขนาดใหญ่ที่จุของจนเต็ม หลังจากนั้นอีก 60 วินาที เก็บของประเภทก้อนหิน กิ่งไม้ หญ้า อิฐ ท่อนไม้ ได้อีกจำนวนมาก แบกออกนอกด่านไป ระบบจะต้องใช้ทรัพยากรสูงมากในการมาคิดคำนวณและบันทึกของที่ไม่จำเป็นเหล่านี้ ดังนั้น จึงกลายมาเป็นข้อกำหนดแบบนี้

หลังทำความเข้าใจเรื่องนี้แล้ว เฟิงปู้เจวี๋ยจึงอยากเอาเจ้าลิงน้อยที่อยู่ในกระเป๋าออกมาดู ใครจะคิดว่าขณะที่เขาลองหยิบออกมาดู เจ้าลิงกลับหายไป และแทนที่ด้วยไพ่หนึ่งใบที่มีขนาดเดียวกับไพ่ทาโร่ พร้อมกับ ปรากฏข้อความการแจ้งเตือนจากระบบตรงหน้าของเฟิงปู้เจวี๋ย :

[หลังเสร็จสิ้นด่านนี้แล้ว ผู้เล่นจะได้รับ “สิ่งของที่สามารถนำออกไปจากด่านได้” สิ่งของเหล่านี้โดยมากจะเป็นสิ่งของที่มีความสำคัญระดับปานกลางที่เกี่ยวข้องกับภารกิจ หรือ ขั้นตอนการดำเนินโครงเรื่องหลัก ที่ ไม่ได้นำสิ่งของนั้นๆ มาใช้งาน (หากความสามารถส่วนบุคคลของผู้เล่นขัดกับโครงเรื่องที่มี) เนื่องจากเหตุผลบางประการ หลังจากนำสิ่งของเหล่านี้ออกจากด่านสำเร็จและล็อกอินเข้าสู่พื้นที่แล้ว จะแปรเปลี่ยนเป็น “แผ่นการ์ดจิ๊กซอว์” และเข้าสู่ระบบสำรับไพ่(ยังไม่เปิด)]

เมื่อเฟิงปู้เจวี๋ยอ่านแจ้งเตือนจากระบบเสร็จสิ้นแล้ว ก็หันเหความสนใจไปยังแผ่นการ์ดจิ๊กซอว์ ถึงแม้ว่าการ์ดใบนี้จะดูเหมือนทำมาจากกระดาษ แต่มันดูเหมือนจะงอไม่ได้ ขอบด้านข้างของการ์ดมีแสงสีขาวสะท้อนอยู่ ภาพทั้งสองด้านนั้นเหมือนกัน ไม่มีการกลับหัวกลับหาง การ์ดที่อยู่ในมือของเขานั้นเป็นภาพลิงพื้นหลังเป็นสไตล์ภาพน้ำหมึก

[แผ่นการ์ดจิ๊กซอว์: ลิง] นี่เป็นคำอธิบายประโยคเดียวที่มีอยู่บนการ์ด มีเพียงชื่อเรียกเท่านั้น ไม่มีอะไรอย่างอื่นเลย

เฟิงปู้เจวี๋ยเหลือบไปมองสถานะของหวังทั่นจือที่แถบเมนูเพื่อน เจ้านี่ก็ยังคงอยู่ในเกม เขาจึงไม่รีบร้อนที่จะไปรับรางวัล แต่กลับติดต่อไปหาเจ้าหน้าที่ในศูนย์บริการอีกครั้ง

งั้นขอทำการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับระบบสำรับไพ่ก่อน ......

ก่อนที่จะเข้าเรื่อง ขอพูดเกี่ยวกับแนวความคิดกันก่อน นั่นก็คือการจัดหมวดหมู่คุณภาพไอเทม ข้อมูลที่ทางเว็บทางการให้กับผู้เล่นมีดังต่อไปนี้ :

ขยะ: จะให้ขยะที่ไร้ราคาแบบนี้ทำงานได้อย่างปกติไม่ใช่เรื่องง่าย

ชำรุดทรุดโทรม: เก่า มีข้อบกพร่อง แต่ก็ดีกว่าไม่มี

ทั่วไป: ไอเทมนี้ปกติดีทุกอย่าง หากใช้งานอย่างเหมาะสมจะช่วยท่านได้มากเลยทีเดียว

ยอดเยี่ยม: ไอเทมนี้คุณภาพดีและพึ่งพาได้ ราวกับเพื่อนที่ไว้ใจได้ (ไอเทมคุณภาพดีเยี่ยมจะมีคุณสมบัติพิเศษหรือประสิทธิภาพพิเศษน้อยสุดหนึ่งอย่าง)

ดีเลิศ: ไอเทมที่ไร้ที่ติ หายากและแข็งแกร่ง (ไอเทมคุณภาพดีเลิศจะมีประสิทธิภาพพิเศษแต่อาจจะไม่มีคุณสมบัติพิเศษ)

ตำนาน: อาวุธมีแต่คนใฝ่ฝันหาแม้แต่ในความฝัน ซึ่งสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของผู้เล่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จากหมวดหมู่ข้างต้นนี้จะเห็นได้ว่า ไอเทมคุณภาพดีเยี่ยมน่าจะเป็นไอเทมหลักในช่วงหลังของเกมอย่างแน่นอน และยังคงเป็นไอเทมในระดับที่ผู้เล่นมีความสามารถมากพอที่จะได้มันมา

ไอเทมในช่วงแรกจะได้รับมาด้วยวิธีการ “ค้นหา” ซึ่งได้มีการกล่าวไว้ในเนื้อหาช่วงแรกของสวนสนุกสยองขวัญ แต่หากมีผู้เล่นที่ไม่สามารถหาไอเทมระดับยอดเยี่ยมได้จริงๆ การไม่มีไอเทมมันก็จะทำให้ความแข็งแกร่งลดลง เมื่อความแข็งแกร่งลดลงก็จะไม่มีทางได้ไอเทมมาวนเป็นลูปไปเรื่อยๆ ถ้างั้นควรทำยังไงดีละ?

ระบบสำรับไพ่เป็นระบบที่บริษัทเกมคิดค้นขึ้นมา เพื่อให้ปูทางในการค้นหาไอเทมในช่วงหลังของเกม : เพียงแค่ผู้เล่นสะสมไพ่ในหมวดหมู่เดียวกันจนครบสำรับ ก็จะสามารถนำไปแลกไอเทมได้ คุณภาพต่ำสุดอย่างน้อยก็ยอดเยี่ยมไปจนระดับดีเลิศ

แล้วแนวคิดของ “หมวดหมู่” มันคืออะไรละ? คำตอบนั้นคือแรนดอมแบบไม่จำกัด

เอาการ์ด [แผ่นการ์ดจิ๊กซอว์: ลิง] เป็นตัวอย่างแล้วกัน หากในมือของท่านยังมีการ์ดจิ๊กซอว์ : พระ ม้าขาว หมู มนุษย์กินคน เมื่อมีการ์ดครบทั้ง 5 ใบนี้จะถือว่าอยู่ในหมวดเดียวกัน

หลักการเดียวกัน หากในมือของท่านมีการ์ดจิ๊กซอว์ : หนู วัว เสือ กระต่าย มังกร งู ม้า แพะ ไก่ หมา หมู บวกลิงนี่เข้าไป การ์ด 12 ใบนี้ก็จะถือว่าอยู่ในหมวดเดียวกัน

เมื่อมองจากจุดนี้ หากว่ากันตามหลักแล้วการ์ดจิ๊กซอว์ 1 ใบ จะสามารถอยู่ในหมวดหมู่ที่แตกต่างกันได้ และการปรากฏของการ์ดใดๆ ก็ตามจะเกิดขึ้นจากการแรนดอมของระบบ เช่น ลิงที่เฟิงปู้เจวี๋ยนำออกมาด้วย อาจจะไม่ได้กลายเป็น [แผ่นการ์ดจิ๊กซอว์: ลิง] ก็ได้ อาจจะกลายเป็นแผ่นการ์ดจิ๊กซอว์: ลิงอุรังอุตัง คิงคอง สัตว์มีขน ลูกท้อ โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ (บุคคลสำคัญของญี่ปุ่น) เป็นต้น  ...... หรือ เช่น หากมีผู้เล่นนำเอาร้องเท้าสานออกมาจากด่าน มันอาจจะกลายเป็นแผ่นการ์ดจิ๊กซอว์: เท้า ฟางข้าว พระปิตุลา เป็นต้น

การกำหนดค่าที่หลากหลายนี้ มันทำให้ไอเทมทุกชิ้นในด่านกลายมาเป็นการ์ดจิ๊กซอว์ที่มีประโยชน์ เมื่อมาถึงช่วงหลังของเกม หากผู้เล่นแข็งแกร่งมากจนสามารถใช้พลังของตัวเองในการต่อกรกับปริศนาที่ยากขึ้น คุณสมบัติพิเศษของสิ่งของที่แสดงสถานะ [สามารถนำออกจากด่านได้หรือไม่] นั่นก็อาจจะเปลี่ยนเป็นกลยุทธ์ในการผ่านด่านของพวกเขาก็ได้

ดังนั้น ผู้เล่นที่ไม่มีไอเทมจริงๆ ก็จะสามารถเข้าไปในโหมดเล่นเดี่ยวแล้วทำภารกิจหลักให้สำเร็จ โดยไม่ต้องทำภารกิจรองแล้วเก็บไอเทมในด่านทั้งหมดเท่าที่จะทำได้ แล้วนำออกมาจากด่านก็จะกลายมาเป็นการ์ดจิ๊กซอว์ทั้งหมด

แน่นอนว่า เป็นไปไม่ได้ที่ผู้เล่นจะฆ่าตัวตายแล้วออกไปหลังจากที่ได้ไอเทมที่เขาต้องการ หากต้องการการ์ด เงื่อนไขที่ง่ายที่สุดอย่างน้อยก็ต้องผ่านด่าน ไม่ว่าจะตายที่โหมดอะไรก็ตาม ก็สามารถนำไอเทมสิ่งของออกมาได้ นอกเสียจากจะเป็นไอเทมที่ไม่สามารถเอาออกนอกด่านได้ นั่นก็เพื่อป้องกันการที่ผู้เล่นคนใดในโหมดทีมตายจนทำให้ผู้เล่นคนอื่นไม่สามารถทำภารกิจต่อไปได้นั่นเอง

รายละเอียดคร่าวๆ ก็ประมาณนี้ ส่วนเฟิงปู้เจวี๋ยก็สอบถามจนเสร็จสิ้น เขายุติการสนทนากับเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ หลังจากก็กดดำเนินการต่อบนแถบเมนู แล้วเก็บบันทึกการ์ดจิ๊กซอว์ไว้ในการล็อกอินเข้าพื้นที่ แล้วก็เตรียมไปรับรางวัลผ่านด่านและรางวัลพิเศษ

เขาไม่ได้คาดหวังอะไรกับค่าความสยองขวัญตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะระดับความน่ากลัวของด่านนี้อยู่ในระดับทั่วไป แต่การสุ่มรางวัลในครั้งนี้เขาดูค่อนข้างใส่ใจเป็นพิเศษ

เฟิงปู้เจวี๋ยเดินออกมาจากลิฟต์ เดินเข้าไปในห้องที่ส่องแสงสว่างสีทอง เหมือนกับครั้งที่แล้ว ด้านในมีเสากระจกอยู่สองต้น

ก่อนอื่นเลย เขามาถึงยังที่รางวัลผ่านด่าน เมนูจำลองได้ทำการรับทักษะจากการแรนดอมของระบบ การ์ดทักษะแม่เหล็กใบหนึ่งค่อยๆ มาบรรจบกับแสงสีขาวกลางเสากระจก เฟิงปู้เจวี๋ยหยิบการ์ดออกมาด้วยท่าทีเรียบเฉย แต่ในเสี้ยวนาทีที่เขาเห็นคำอธิบายของทักษะนั้น เขาก็คำรามออกมาเสียงดัง นี่เป็นอีกครั้งที่เขาตะโกนก้องในห้องนี้: “นี่มันบ้าชัดๆ!”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น