สูญองศา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 0 บทนำ

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 162

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 00:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 0 บทนำ
แบบอักษร

หญิงสาวแปลกหน้าเอาตัวมารับกระสุนจนได้รับบาทเจ็บแทน เธอโผล่มาจากไหน แต่ความเป็นจริงคือเธอทรุดลงกับทางเท้าเรียบร้อย แขนขาเรียวงามเริ่มอ่อนเปรี้ย เสื้อสูทที่สวมใส่ชุ่มโชคไปด้วยสีเลือด มือหน้าเขย่าร่างบอบบางนั้นด้วยแรงแผ่วเบา เพื่อให้เธอคืนสติ         

คำสุดท้ายที่เธอพร่ำสื่อ คือ

"**อย่าโทรบอกพ่อแม่ฉัน เดี๋ยวท่านจะเป็นห่วง"**สำนึกหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองช่างน้ำเน่า แต่ไม่รู้จะขอร้องเขาว่าอะไร คิดแค่ว่าเธอหนังหนาไม่ตายง่ายๆหรอก แค่นั้นที่สามารถพูด เพราะสัมปชัญญะที่มีพลันหลุดลอยในนาทีต่อมา 

**"หึม!"**มีแบบนี้ด้วยหรือ

น้ำคำใสซื่อยังก้องอยู่ในโสตประสาทชายหนุ่ม แม้ว่าดวงตาเรียวรีนั้นจะหลับลงไปแล้ว เขายังจำซุ่มเสียงแผ่วเบาราวขนนกนั้นได้แม่นยำ ความละมุนช่างอุ่นหัวใจคนเดียวดายยิ่ง จังหวะหนึ่งเขาเผลอมองเธอด้วยแววตาหลากหลาย



บอดิการ์ดกรูกันเข้ามาอารักขาเขาผู้ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญ ชายหนุ่มพร่ำไต่ถามอาการ ลำแขนแกร่งตระกองกอดหญิงสาว ทว่าเธอกลับแน่นิ่งเหมือนไร้วิญญาณ ...... 

ลมหายใจรวยริน มีเครื่องช่วยหายใจประกบเชื่อมออกซิเจน ชายหนุ่มที่ครึ่งซีกตัวมีรอยเปียกชื้นชโลมลูบตามสาบเสื้อบ้างกระเซ็นเปรอะตามผิว กลิ่นของมันคาวคละคลุ้งไปทั่ว มือหนายกยื่นไปข้างหน้า สีแดงฉานของมันกลบลายนิ้วมือจนมิด

ถ้าไม่ชินคงตระหนกจนเสียสติ

แต่อาการนั้นคงไม่เกิดกับ อาร์เธอร์ เรย์ ราน'รานดอลฟ์

หลายหลายคำถามประดังกันเข้ามา เธอเป็นนางนกต่อหรือทำไมถึงกล้ามารับลูกกระสุนนั่นแทน หลากหลายความเป็นไปได้ที่มิอาจสารทยาย เขามองร่างบางที่กำลังถูกกระตุ้นชีพจวนถึงหน้าห้องไอซียู

“ชาลี เชคประวัติเธอทีสิ” ผู้บริหารหนุ่มแววตาสุดเซ็กซี่ กล่าวกับบดิการ์ดคนสนิท

“กระเป๋าเธอครับ” ชาลียื่นมันให้

“วางเอาไว้มือฉันเปื้อนเลือด” สองเท้าเดินดุ่มเข้าห้องน้ำ สมองขบคิดถึงเงื่อนงำต่างๆกับการลอบสังหารตน อำนาจเงินช่างหอมหวาน ไม่ว่าใครก็อยากได้แต่ที่มันไม่ควรเป็นอย่างยิ่งคือ ความโลภที่ใคร่มีของคนอื่นไปเป็นของตน

เขาควรชินชากับการฆ่าทุกรูปแบบหรือไรกัน

คนในเงามืดนั้น ถึงไม่ยินยอมให้เขาเป็นสุขสักที

สบู่เหลวฆ่าเชื้อยี่ห้อคลาสสิคเทลงและถูกลูบไล้ จากนั้นจึงขูดสะเก็ดเลือดที่เริ่มแห้งผากให้หลุดลอก ชายหนุ่มมองกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนเงา ชวนเชื่ออย่างยิ่งว่าเขาเป็นคนอบอุ่นเสียเต็มประดา ทว่าใครเล่าจะรู้ว่าความโหดร้ายฝายแฝง แอบซ่อนในตัวตนอันแสนสุภาพนี้เอง

“ใครกล้าทำก็ต้องกล้ารับ” เสียงทุ้มเหยียดหยัน แววตาถือดีทะนงในตัวตนเป็นอย่างยิ่ง ดัชนีความชั่วร้ายพวยพุ่งออกจากดวงตาสีหม่นชวนหลงใหล  

เมื่อเดินออกมาภายนอกก็พบว่ามีนักข่าวรุมล้อมกันอยู่ พวกเขาไม่ผิดที่ต้องการเนื้อหาลงหน้าหนังสือพิมพ์ ทว่าชายหนุ่มไม่สะดวกใจให้สัมภาษณ์เวลานี้ ฝีเท้าหนารุดหลบเข้าซอกอิฐ เมื่อมีผู้คนเดินผ่าน เขารู้อยู่แล้วว่าผู้ช่วยชีวิตอยู่ในห้องนั้นแต่ไม่สามารถเฝ้าไข้เธอได้ 

“คงต้องหลบไปสักพัก” ริมฝีปากหนาหยักยิ้ม ราวกับเย้ยโชคชะตา

ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเจอเหตุการณ์ลอบทำร้าย มันเป็นเรื่องประจำที่แสนคุ้นเคย ให้เดาว่าทุกลมหายใจต้องระแวดระวังเลยทีเดียว ชีวิตอยู่ยากสักหน่อย ตื่นเต้นระทึกใจสุดๆ

ถ้าจับมันได้เขาควรจะทำอย่างไรกับพวกมันดีนะ ทำไมถึงอยากหาเหาใส่หัวนักละ





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น