ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2561 13:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

​“พี่อัง...”เสียงเด็กน้อยร้องเรียกพี่สาวคนสวยที่หันหลังให้ ตาเอี่ยมให้หนูมาตามพี่อังไปที่บ้านหนูจ้ะ

คนโดนเรียกละมือจากการนึ่งขนมตาล หันไปมองตามเสียงที่เรียกเธอก็พบกับส้มเด็กสาวละแวกบ้าน

“อ้าว ส้มกลับมาจากโรงเรียนแล้วเหรอ”  หล่อนถามหนูน้อยตรงหน้า “ขอบใจจ้ะที่มาตาม ว่าแต่มีเรื่องอะไรเหรอ”

“หนูก็ไม่รู้จ้ะพี่อัง”

“จ้ะ งั้นเดี๋ยวพี่นึ่งขนมเสร็จแล้วตามไปนะ” 

“งั้นหนูไปแล้วนะ” ว่าแล้วส้มก็วิ่งแจ้นออกไปจากหลังบ้านของเธอออกไป อังศุมาลินนั่งรอจนกระทั่งขนมตาลสุกได้ที่ จึงยกออกมาพักไว้ให้เย็นก่อน แล้วค่อยตามไปหาตาเอี่ยมทีหลัง ตามที่ส้มบอก

เดินลัดเลาะจากรั้วหลังบ้านไปไม่ไกลก็ถึงที่หมาย เสียงของสามหนุ่มต่างวัยคุยกันค่อนข้างดังทีเดียว หล่อนเดินตามเสียงมาเรื่อยๆ 

เข้ารั้วบ้านของส้มมาไม่ไกลก็พบกับตาของเธอนั่งคุยอยู่กับปลัดธนกรและบิดาของส้มอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนใต้ใต้ถุนบ้าน เธอจึงค่อยๆนั่งลงข้างตาช้าๆ พร้อมทั้งยกมือไหว้ธนกรและสินบิดาของส้ม 

“มีอะไรกับอังเหรอจ๊ะตา” เธอถามขึ้น 

“ตากำลังคุยเรื่องขายที่ดินกับปลัดแล้วก็พ่อนังส้มอยู่น่ะ พอดีว่ามีคนเขามาติดต่อขอซื้อ” ชายชราพูดขึ้น “อยากถามความเห็นอังว่าคิดยังไงถ้าตาจะขายที่ตรงนั้น” 

"ที่ตรงไหนหรือจ๊ะ" 

"ตรงที่แม่เอ็งซื้อไว้ก่อนตายน่ะแหละ" ในคราแรกที่ได้ยินก็รู้สึกใจหายวาบ 

“ตาเอี่ยมคิดหนักมากเลยนะครับ เป็นห่วงความรู้สึกคุณอัง” ธนกรเสริมขึ้น 

“ทำไมถึงจะขายหรือจ๊ะ” เธอถามอย่างสงสัย ปกติตาทั้งรักและหวงที่ดินผืนนั้นยิ่งกว่าอะไร เพราะเป็นที่ดินผืนที่มารดาของเธอซื้อไว้ก่อนที่จะเสียชีวิต 

“มีพวกคุณๆเขามาสร้างรีสอร์ทน่ะ เขามาติดต่อขอซื้อเห็นว่าจะขยายพื้นที่ แล้วที่ตรงนั้นมันก็อยู่กลางพอดี เกิดทิ้งไว้ก็ไม่เห็นประโยชน์” ตาเอี่ยมอธิบายให้หลานสาวฟัง “กำลังสร้างอยู่เยื้องๆท้ายหมู่บ้าน” 

“พี่ว่าขายไปดีกว่านะ ถ้าพวกคุณเขาสร้างเสร็จเราก็เข้าไปที่นั่นไม่ได้อยู่ดี มันถูกล้อมรอบไปด้วยที่ของรีสอร์ททั้งนั้น” สินเสริมขึ้นอีกหนึ่งเสียง

ตาเอี่ยมค่อนข้างใจหายมากเสียทีเดียวที่ต้องขายผืนดินสุดรักผืนนั้น แต่ที่ต้องขายเป็นเพราะตอนนี้สถานการ์ทางการเงินของที่บ้านกำลังเข้าขั้นวิกฤต

ชายชราไม่ยอมให้หลานสาวคนเดียวไปทำงานที่ไหน เขาให้หลานสาวทำงานดูแลผักในไร่เท่าแมวดิ้นตาย เพื่อขายเป็นเงินหาเลี้ยงปากท้อง แม้อังศุมาลินจะจบปริญญาตรีทางด้านคหกรรมมาโดยตรง  จากมหาวิทยาลัยประจำจังหวัด 

เจ้าหล่อนควรได้ทำงานดีๆให้สมกับที่เล่าเรียนมา ไม่ใช่นั่งเก็บผักงกๆไปวันๆหนึ่ง 

อังศุมาลินเป็นคนรูปร่างดี หน้าตาสะสวย ผิวขาวนวลเนียนเพราะไม่เคยตากแดดนานๆมีชายมากหน้าหลายตามาขายขนมจีบแต่เธอไม่เคยตกลงปลงใจกับชายใด เพราะตั้งแต่เล็กจนโตตาของเธอมักจะสอนให้รักนวลสงวนตัวเสมอ

ชายชราไม่อยากให้เธอประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเช่นเดียวกับมารดา ที่หนีหายออกจากบ้านไปหลายปี และเมื่อกลับมาก็ตั้งท้องเธออยู่และไม่ยอมปริปากแม้แต่น้อยว่าใครเป็นพ่อของลูกในท้อง จนกระทั่งคลอดเธอออกมา ก็ยังไม่ยอมปริปากบอก  แล้วความลับนั้นก็ตายจากไปพร้อมกับมารดาที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายตอนเธออายุได้เพียงเจ็ดขวบ  

 นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้อังศุมาลินไม่สนใจชายคนไหน ทั้งปลัดธนกรซึ่งแสดงออกว่าชอบเธอมาตลอดตั้งแต่บรรจุเข้ามาใหม่ๆจนกระทั่งตอนนี้ย่างเข้าปีที่สองแล้ว หรือภูเบศ เพื่อนตั้งแต่สมัยมัธยมฯ บุตรชายของนักการเมืองท้องถิ่น ที่มีพร้อมทั้งหน้าตาและทรัพย์สิน หรือจะชายคนอื่นที่แวะเข้ามาขายขนมจีบเรื่อยๆก็ตาม 

“ตาขายไปเถอะจ้ะ อังไม่ได้เป็นเจ้าของที่เสียหน่อย” เธอตอบยิ้มๆ “อีกอย่างเก็บไว้ก็ไม่ได้ทำอะไรนี่จ๊ะ” ในอดีตที่ตรงนั้นอยู่ตรงกลางและถูกล้อมรอบไปด้วยบ้านของคนอื่นๆ ทำให้ไม่สามารถเข้าหรือออกได้ เลยถูกปล่อยให้ร้างไปอย่างเปล่าประโยชน์ 

“อังกลับก่อนนะจ๊ะ พอดีนึ่งขนมตาลไว้” หล่อนขอตัวกลับก่อนเมื่อเห็นว่าเป็นธุระของผู้หลักผู้ใหญ่ 

ธนกรมองตามหญิงสาวเดินจากไปตาละห้อย นานๆทีจะได้เจอเธอแต่เธอกลับมาอยู่แค่แป๊บเดียว ตอนที่ตาเอี่ยมให้ส้มไปหญิงสาวตามเขานี่แทบจะนั่งไม่ติดเลยทีเดียว 

อังศุมาลินแพ็คขนมตาลใส่ถุงเสร็จจนหมดก็เตรียมตัวออกไปออกที่ตลาดนัดเพื่อนำขนมตาลไปขาย หญิงสาวพอรู้สถานการณ์ทางบ้านดี แค่เก็บผักในสวนไปขายมันไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายภายในบ้าน อีกทั้งสภาวะเศรษฐกิจตอนนี้ไม่ค่อยดี ทำให้ขายไม่ค่อยดี เธอพอจะรู้เหตุผลที่ตาคิดจะขายที่ดินตรงนั้น 

หญิงสาวซ้อนจักรยานยนต์รุ่นพี่สาวละแวกบ้านที่เป็นแม่ค้าอยู่ที่ตลาดนัดเช่นกัน โดยช่วยแบ่งจ่ายค่าน้ำมันครึ่งหนึ่งและสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆ เพื่อเป็นการไม่เอาเปรียบ 



เวทิศที่เพิ่งบินตรงมาจากรุงเทพฯถูกอัครวุฒิลากตัวมาเดินตลาดนัดอย่างเสียไม่ได้ เขาทำหน้าซังกะตายตลอดเวลาที่เดินอยู่ในตลาด ชายหนุ่มตั้งใจมาที่นี่เพื่อดูโฮมสเตย์ที่เพิ่งเริ่มต้นสร้างเมื่อเดือนก่อน 

อัครวุฒิเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งติดต่อกันมาตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เขาและเพื่อนหนุ่มตัดสินใจทำโฮมสเตย์แนวธรรมชาติ เมื่อสองปีก่อนโดยเพื่อนของเขาเป็นคนจัดหาทำเลที่เหมาะสม โดยบริษัทสถาปนิกที่เขาว่าจ้างเพิ่งวาดแปลนเสร็จและถูกใจเขาเมื่อปลายปีที่แล้ว 

“เฮ้ย ไอ้เวย์ทำหน้าให้มันมีชีวิตชีวาหน่อยดิวะ” อัครวุฒิสะกิดแขนเพื่อนหนุ่มที่ทำหน้าบึ้งมาตลอดทาง 

“จะให้กูยิ้มรึไงวะ คนเพิ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ ก็บอกว่าไม่อยากมาๆลากมาอยู่ได้” 

“นี่ๆๆ กูพามึงมาที่นี่เพราะจะมาซื้อขนมตาลร้านนี้ เด็ดสุด” พยักเพยิดให้เวทิศดูสิ่งที่เป็นเหตุผลให้ตนเองพาเพื่อนรักมา 

“อะไรของมึงวะ” เขามองตามน้ำเสียงตื่นเต้นของคนข้างๆ 

ภาพของหญิงสาวที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขายขนมตาลอย่างขมักเม้น ใบหน้าเนียนสวยแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มที่ยากจะละสายตา จมูกเล็กโด่งรับเข้ากับกรอบหน้าเป็นอย่างดี บวกกับผิวขาวนวลอมชมพู ผมสีน้ำตาลธรรมชาติสลวยปล่อยยาวลงมาจนถึงกลางหลัง  ทำเอาชายหนุ่มมองตาค้าง 

“แม่ค้าอะไรวะ สวยขนาดนี้” เพิ่งมีคำพูดหลุดจากปากเขา หลังจากชื่นชมความสวยของหล่อนจนพอใจ 

“คนนี้แหละทีเด็ดของตลาดนี้ เป็นหลานเจ้าของที่ดินที่เราซื้อต่อด้วยนะโว้ย”

“อยากกินว่ะ” น้ำเสียงของเวทิศเต็มไปความจริงจัง

“ขนมตาลหรอ?” 

“แม่ค้า”  ตอบเสียงดังเสียจนเจ้าหล่อนหันมามอง 

“เฮ้ยมึงเอาจริง มึงมีแฟนแล้วนะเว้ย” กระซิบถามเพื่อนหนุ่มด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

“ก็แค่เล่นๆปะวะ ถ้ามึงไม่บอกผิงก็ไม่รู้ ทำอย่างกับไม่รู้ใจกัน” เขาพูดท่าทางไม่หยี่ระ 

“บ้านนอกมีอะไรเจริญหูเจริตาแบบนี้ด้วยหรอวะ กูก็เพิ่งรู้” 

“มึงก็รู้ว่าผิงขี้หึงขนาดไหน เดี๋ยวรู้เข้าก็ตามมาอาละวาดหรอก” 

“จะรู้ได้ไงวะ อยู่กันคนละโยชน์ มึงก็ตื่นตูมไปได้” เวทิศหัวเราะกับท่าทีของเพื่อนรัก เมื่อเอ่ยถึงแฟนสาวของเขา เพราะครั้งหนึ่งอัครวุฒิเคยชวนเขาไปเที่ยวอาบ อบ นวด แล้วโดนภควดีจับได้ ถึงขั้นตามมาอาละวาดตอนกำลังลงอ่าง แถมโดนด่ากันชุดใหญ่ทั้งคู่ ทำให้มันเข็ดขยาดไม่หาย 

เขาเจ้าชู้ตามเรื่องตามราวมาตั้งแต่สมัยเพิ่งแตกเนื้อหนุ่ม คบจริงจังบ้าง เล่นๆบ้าง แต่ไม่ถึงกับพี่ชายที่ของเขาที่ต้องมีผู้หญิงเข้ามาพัวพันในชีวิตตลอด เวทิศคิดว่าเขาใช้ชีวิตคุ้มค่าพอที่จะจริงจังกับใครสักคนเสียที และผู้หญิงคนนั้นคือภควดี แฟนสาวคนปัจจุบันที่คบหาดูใจกันมาเกือบสองปี เขาและเธอรู้จักได้เพราะเธอเพื่อนของแฟนเพื่อนเขา ทำให้พัฒนาความสัมพันธ์จากพี่น้องมาเป็นคนรักกัน เขาและเธอเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเพียงไม่กี่ครั้ง เพราะเธอขอไว้ว่าอยากจะตบแต่งให้มันถูกต้องตามขนบธรรมเนียมประเพณีเสียก่อน ซึ่งเวทิศเองก็ไม่ฝืนใจหล่อน แต่เสืออย่างเขามันก็ยังเป็นเสืออยู่วันยังค่ำ ก็มีบ้างที่เขาหลีหญิง หรือมีผู้หญิงมาติดพัน แต่เขาไม่คิดจะจริงจังหรือข้องเกี่ยวมากกว่านี้ 


เวทิศเดินดุ่มๆแหวกเข้าไปกลางแผงร้านขนมตาล ‘เจ้าเด็ด’ ที่คนกำลังมุงอยู่นั้น แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของคนที่มาซื้อเป็นผู้ชายและคงมาขายขนมจีบให้แม่ค้าด้วย 

“ขายเท่าไหร่ครับ” เขาเงยหน้าสบตาเธอ “อ้อ โทษทีครับ ขายกล่องละเท่าไหร่” เขาจงใจพูดจาสองแง่สองง่าม

อังศุมาลินมองเขาด้วยสีหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย กับคำพูดสองแง่สองง่าม แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ดูน่ารักและน่าจับมาขย้ำให้หายหมั่นเขี้ยว 

“กล่องละยี่สิบค่ะ สามกล่องห้าสิบ” 

“งั้นผมเหมาหมดเลย ให้สามพัน” 

“เฮ้ย ไม่ได้นะโว้ย เขาต่อแถวกันอยู่ไม่เห็นหรือไง” ชายคนหนึ่งโวยวายขึ้น “น้องอังทำแบบนี้ไม่ได้นะ พี่ตั้งใจมาซื้อร้านน้องอังโดยเฉพาะ” 

“ค่ะๆ ขอโทษนะคะรบกวนคุณไปต่อแถวได้ไหมคะ อังแทรกคิวให้คุณไม่ได้จริงๆ” อังศุมาลินผายมือไปทางปลายแถวซึ่งไม่ยาวเท่าไหร่ ที่ดูเยอะอาจจะเป็นเพราะคนมุงดูอยู่เสียมากกว่า แต่เขาใจร้อนไม่อยากรอ เขาอยาก’กิน’เสียจนใจจะขาดแล้วล่ะ

“ไอ้เวย์มึงใจเย็นๆก่อน รุกเขาหนักไปปะวะ” อัครวุฒิเดินมากระซิบถามเพื่อนที่ต่อแถวตามที่แม่ค้าคนสวยบอก 

“ร้อน เริ้นอะไรกันวะ นี่เย็นมากละนะ ถ้าไม่ติดว่าคนเยอะนี่ลากไปปล้ำหลังตลาดแล้ว” เขาจ้องไม่หญิงสาวไม่วางตา “คนอะไรหน้าก็สวย หุ่นก็เอ็กซ์” 

"มึงเป็นหนักขนาดนี้เลยหรอวะ" 

“ไปก่อนเถอะ ไว้กูจะพาไปหาเขาถึงบ้านเลย” ลากแขนเพื่อนให้ออกจากแถว 

“อะไรวะ!” ชายหนุ่มสบถใส่อย่างหัวเสีย “มึงลากกูมาเองแท้ๆ” 

“เออเหอะน่า” เพราะเห็นภูเบศเดินเข้ามาที่ร้านของหญิงสาว อัครวุฒิจึงพยายามกล่อมเพื่อนให้กลับก่อน กลัวว่าถ้าถึงคิวเพื่อนของตนแล้ว อาจจะพูดจาไม่เข้าหูลูกชายนักการเมืองได้ 

“ไม่โว้ย มึงจะไปก็ไปก่อนเลย” เขายังคงดื้อดึงต่อแถวต่อ รอจนกระทั่งถึงคิวเขาเวทิศรีบรวบรัดพูดทีเดียว 

“ผมเหมาหมดเลย ‘เอาให้หมด’เลยครับ” เขาเน้นประโยคหลังและมองหน้าหญิงสาวตลอดทั้งประโยค จนภูเบศที่ช่วยอังศุมาลินขายของหันมามองด้วยแววตากรุ่นโกรธ 

“กูไม่ขาย!” แต่คนที่ตอบกลับไม่ใช่เจ้าหล่อน แต่เป็นชายหนุ่มข้างกายต่างหาก

ทุกครั้งที่อังศุมาลินมาขายของที่ตลาดนัด ภูเบศและลูกสมุนอีกสองคนจะมาช่วยอังศุมาลินขายขนมตาลประจำ วันนี้เองก็เช่นกัน ชายหนุ่มมาคะแนนความดีให้หญิงสาวเห็นเผื่อเธอจะหันมามองเขาบ้าง ภูเบศเคยอาสาช่วยเหลือหล่อนทุกทางแต่หล่อนไม่เคยรับน้ำใจเขาไว้เลย และปฏิบัติตัวกับเขาเหมือนเพื่อนคนหนึ่งเสมอมา ที่เขายอมรับมันได้เพราะเธอไม่เคยเปิดใจให้ชายใดเลย เช่นเดียวกับอริของเขาอย่างปลัดธนากร ที่เธอก็เห็นเขาเป็นพี่ชายที่แสนดีคนหนึ่ง ถ้าวันหนึ่งเธอเกิดเปิดใจให้ชายอื่นเขาค่อยเป็นเดือดเป็นร้อนแล้วกัน 

“ภาค ทำไมพูดกับลูกค้าอย่างนั้นล่ะ” เธอหันมาต่อว่า

“อังไม่ได้ยินที่มันพูดหรือไง ... ฮึ่ย” เขาเลือกที่จะไม่พูดแต่หันไปเตะก้อนกรวดบนพื้นอย่างหงุดหงิด

“เหลือสิบสองกล่องค่ะ คุณ... เอ่อ จะรับทั้งหมดเลยเหรอคะ” ถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะจำนวนมันค่อนข้างเยอะพอสมควร

“ครับ เอาหมดเลย” ควักแบงค์สีเทาส่งให้เธอสองใบเธอและรับถุงขนมมาไว้ในมือ จังหวะที่รับถุงจากมือบางนั้น เวทิศก็จงใจให้มือไปโดนหล่อน 

“ขนมราคาไม่ถึงสองพันนะคะคุณ... เอ่อ” 

“ที่เหลือเป็นทิป ให้แม่ค้าคนสวย แล้วเจอกันนะครับ” เขาขยิบตาให้หล่อน “อ้อ ผมชื่อเวย์นะครับ เวย์” ก่อนจะเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้ภูเบศยืนกัดฟันกรอดๆ

อังศุมาลินเองก็รู้สึกใจสั่นแปลกๆที่โดนหยอดหนักมาก เธอไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อน ดูจากรูปร่าง หน้าตาและผิวพรรณแล้ว ชายหนุ่มน่าจะไม่ได้ละแวกนี้ 

“อังไม่ได้ยินที่มันพูดหรือไง มันพูดจากำกวมแถมยังมองหน้าอังอย่างกับจะกลืนอังเข้าไปอยู่แล้ว” ภูเบศหันมาพูดอย่างหงุดหงิด ปกติแล้วไม่มีใครกล้าจีบอังศุมาลินอย่างออกนอกหน้าเพราะกลัวอำนาจของตนเองและพ่อของตน แต่นี่กลับมีคนกล้าท้าทายอำนาจเขา เขาจะไปสืบมาให้ได้ว่ามันเป็นใครหน้าไหน!

“เขาเป็นลูกค้า จะไปพูดแบบนั้นได้ไง ภาคนั่นแหละคิดมากไป” 

“ถ้างั้น ภาคขอเหมาขนมอังทุกวัน อังจะยอมไหม” 

“ไม่ เราไม่อยากให้ใครหาว่าเราเกาะภาคกิน แค่ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ตกเป็นขี้ปากเขาจะแย่แล้วนะ” 

“แล้วทำไมรับเงินมัน ถึงไม่รับเงินภาค” 

“เราไม่รู้จักเขาสักนิด จู่ๆเขามาซื้อของแล้วให้เอง เราจะคืนแล้วแต่เขาไม่ยอม” 

“อังดูแก้ตัวให้มันจังนะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอหน้ากัน” ภูเบศพูดประชดประชันใส่ 




​เปิดเรื่องเลยแล้วกันนะคะ คาราแร็คเตอร์เวย์ที่วางไว้จะเป็นคนกวนๆ เจ้าชู้ คำพูดเยอะค่ะ แนวๆขี้อ้อน เอาใจเก่งตามประสาผู้ชายรักสนุก ส่วนนิสัยนั้นนางมีมุมอารมณ์ร้อน ขี้หึง แต่นางจะไม่ปากร้ายอย่างพี่วิณณ์นะคะ ยังไรท์ก็ขอฝากพี่เวย์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจรีดเดอร์ทุกท่านด้วยนะคะ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ รักรีดเดอร์ทุกท่านค่ะ*** ***

ฆีตา ​19/02/2018

ความคิดเห็น