กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่35 ร้องขอชีวิต

ชื่อตอน : บทที่35 ร้องขอชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2561 09:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่35 ร้องขอชีวิต
แบบอักษร

“ตายห่า” ทั้งสามหนุ่มสบถออกมาพลางมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก็สาวอกแน่นที่พวกเธอเอ่ยกลับเป็นสาวในร่างชายบึกบึน แถมแต่ละคนใส่แค่เพียงกางเกงชั้นในตัวเดียวอวดหุ่นก้ามปูอกแน่นกันทุกคน และแต่ละคนล้วนแล้วแต่มองมาทางพวกเขาอย่างจ้องจะขย้ำให้แหลกคามือเสียให้ได้ 

“ม่ายยย...” ชายหนุ่มทั้งสามคนส่ายหัวพัลวัลเมื่อเหล่าบรรดาหนุ่มก้ามปูปรี่ตรงเข้าไปหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว ทั้งมาประชิดตัวลูบคลำไปมาแม้พวกเขาจะพยายามเบี่ยงตัวหลบหลีกก็ทำได้อย่างยากเย็นเพราะโดนมัดมือมัดเท้าเอาไว้ 

“เอ้าๆทำไมไม่เต้นกันล่ะคะ เต้นสิคะเต้น” โซดาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มเอาแต่หลบหลีกกันจ้าละหวั่น 

“ไม่เต้นก็ไม่ต้องมาคุยกัน” วีนัสหันไปมองหน้าของสามีอย่างเอาจริง แม้ในใจจะแอบขำแค่ไหนก็ตามแต่ก็อยากจะแกล้งให้หนักๆเพราะเมื่อคืนทำตัวน่าหมันไส้นัก 

“เอ่อเต้นค่ะ เต้นแล้วๆ” หยวนรีบรับคำแล้วโยกไปโยกมาตามเสียงเพลงทันที แต่สีหน้ากลับไม่สนุกด้วยเลยเพราะหนุ่มก้ามปูพวกนั้นต่างพากันมาเบียดเสียดลูบไล้ไปมาที่ตัวเขาทุกสัดส่วน 

“พวกมึงเก็บมือถือไปเลยถ้ากูรู้ว่าใครถ่ายคลิปหรือรูปกูจะจัดการให้หมด” ริชาร์ดเอ่ยเสียงดังเมื่อเห็นลูกน้องทั้งหลายต่างพากันยืนดูแอบหัวเราะคิกคัก บางคนก็หยิบมือถือมาถ่ายรูปเอาไว้ 

“ขอโทษครับนายแต่คุณพลอยสั่งให้พวกผมถ่ายไว้” หนึ่งในลูกน้องเอ่ยขึ้น 

“พลอย...” ริชาร์ดหันไปมองหน้าภรรยาอย่างต้องการร้องขอความเห็นใจแต่เหมือนเธอจะไม่ได้สะทกสะท้านอะไร เอาแต่ยืนหัวเราะกับสองสาวอย่างชอบใจเสียอย่างนั้น 

“ไหนว่าทำเพื่อพลอยได้ทุกอย่างไงคะ ก็แค่คลิปเอง เก็บเอาไว้ดูขำๆ”  

“นี่ภรรยาพวกผมจ้างพวกคุณมาเท่าไร ผมจะให้ค่าจ้างคืนสิบเท่าถ้าพวกคุณปล่อยพวกผมแล้วรีบกลับไปซะ” เจเร็ดที่เริ่มจะหมดความอดทนเอ่ยขึ้น เพราะหนุ่มพวกนี้ปากว่ามือถึงกันจริงๆ ทั้งลูบทั้งคลำทั้งล้วงถ้าขืนยังยอมยืนอยู่ต่อมีหวังอาจได้เสียประตูหลังเป็นแน่แท้ 

“เงินน่ะพวกหนูก็อยากได้นะคะ แต่พวกหนูอยากได้พวกคุณๆมากกว่าแค่ลูบๆคลำๆยังฟิ๊นฟิน” ชะนีก้ามปูเอ่ยเสียงเล็กเสียงน้อยโดยที่สองมือยังคงทั้งควักทั้งล้วงไม่หยุดหย่อน 

“โอ้ยจะล้วงอะไรนักหนาพวกผมก็มีเหมือนคุณนั่นแหละ” หยวนเอ่ยขึ้นเหมือนจะทนไม่ไหวอีกคน ทำแบบนี้เอาปืนมายิงเขาเสียดีกว่า ทำไมสามสาวถึงช่างคิดกันได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ 

“งื้ออพูดจาไม่น่ารักเลยนะคะ อย่างงี้จะทำโทษยังไงดีคะคุณวี” ชะนีก้ามปูหันไปตะโกนถามวีนัสที่ยืนยิ้มอยู่ 

“ปิดเพลงค่ะ” วีนัสตะโกนบอกลูกน้อง และทันทีเสียงเพลงเงียบลงทั้งสามหนุ่มก็ถูกเหล่าชะนีก้ามปูกดให้ลงไปนอนคว่ำหน้ากับพื้นทันที 

“นี่จะทำอะไร หนูดาบอกให้พวกเขาหยุดเดี๋ยวนี้นะคะ” เจเร็ดพยายามดิ้นไปมาพลางสบตาภรรยาอย่างต้องการร้องขอชีวิต 

“อ้าวทำไมอยากหยุดล่ะคะ ทีเมื่อคืนไม่เห็นจะมีใครอยากหยุดเลยสักคน” โซดาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสามี 

“วี วีจ๋าอย่าเล่นแบบนี้เลยนะคนดี” หยวนเอ่ยร้องขอความเห็นใจเช่นเดียวกัน นี่เมียเขาคงไม่ใจร้ายปล่อยให้สามีตัวเองไปเป็นเมียคนอื่นหรอกใช่มั้ย 

“วีเล่นอะไรเหรอคะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย” วีนัสเดินมาหยุดอยู่ข้างๆโซดาอีกคน 

“พลอยคะ ที่รักบอกให้เขาปล่อยผมนะ” ริชาร์ดรีบเรียกภรรยาเพื่อหวังว่าเธอจะยอมช่วยเหลือเขา แต่ก็คงคิดผิดเพราะหญิงสาวไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว 

“อื้มม เอาไงต่อดีน๊า” พลอยชมพูทำท่าครุ่นคิดพลางหันไปส่งยิ้มให้อีกสองสาวอย่างรู้กัน 

“จะทำแบบเมื่อคืนกันอีกมั้ยคะ” โซดาเอ่ยคำถามออกมาทั้งสามหนุ่มรีบเงยหน้าขึ้นมาสบตาแล้วรีบส่ายหัวทันที 

“ตอบมาพร้อมกันค่ะ” วีนัสเอ่ยขึ้น 

“ไม่ทำแล้วคร้าบบ” ทั้งเจเร็ด ริชาร์ดและก็หยวนต่างก็ตอบออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ 

“สำนึกกันหรือยังคะ” พลอยชมพูถาม 

“สำนึกแล้วคร้าบบ” อีกครั้งที่ทั้งสามคนตอบรับกันอย่างพร้อมเพรียง และสามสาวก็ได้แต่ยืนหัวเราะอย่างชอบใจ 

“เฮ้ออ เข้าข้างในกันดีกว่าค่ะอากาศเริ่มร้อนแล้ว” โซดาหันไปยิ้มให้สามีเล็กน้อยก่อนจะหันไปบอกกับพลอยชมพูและวีนัสที่ยืนอยู่ 

“ดะเดี๋ยวสิคะหนูดา แล้วพวกเฮียล่ะคะ ปล่อยพวกเฮียก่อนสิ” เจเร็ดรีบเรียกภรรยาเอาไว้เพราะพวกเธอทำท่าจะเดินเข้าไปข้างในกันหมด 

“นั่นสิคะพลอย ปล่อยผมก่อนนะที่รัก”  

“ใช่จ่ะวี ปล่อยพวกผมก่อนนะคะ”  

“เอายังไงดีคะดา” วีนัสหันไปถามโซดาที่ยืนยิ้มอยู่  

‘นี่สินะตัวการใหญ่’ เจเร็ดนึกในใจคิดไว้แล้วไม่มีผิดว่าภรรยาของเขาต้องเป็นตัวต้นคิดเรื่องพวกนี้แน่นอนเพราะแสบกว่าเธอก็ไม่มีใครอีกแล้ว คอยดูเถอะน่าหลุดไปเมื่อไรต้องจัดหนักๆสักที 

“มองหน้าดาทำไมคะ คิดหาทางเอาคืนอยู่เหรอ” โซดาจ้องหน้าเจเร็ดนิ่ง 

“ป่ะป่าวค่ะ” เจเร็ดรีบส่ายหัวปฏิเสธ ให้ตายเถอะนี่เมียหรือกุมารรู้ไปหมดเสียทุกอย่างเลย 

“ก็ปล่อยไว้แบบนี้แหละค่ะ ให้คุณพี่สาวๆอกแน่นพวกนี้เล่นให้สนุก ถ้าพวกคุณพี่เบื่อเมื่อไรก็ค่อยปล่อยก็แล้วกัน” โซดาตอบอย่างเรียบเฉยก่อนจะเดินนำเข้าไปด้านใน  

“ขอให้สนุกนะคะ” วีนัสหันมาส่งยิ้มให้หนุ่มๆก่อนจะเดินพาพลอยชมพูเข้าไปด้านใน ปล่อยให้ทั้งสามหนุ่มต้องทนรับชะตากรรมกันแสนน่าขนลุกไปอีกหลายต่อหลายชั่วโมง 

เวลาต่อมา

“ฮ่าาๆดานี่ขำจนปวดท้องไปหมดเลยค่ะ” โซดาที่นั่งดูคลิปในโทรศัพท์กับอีกสองสาวต่างพากันหัวเราะอย่างชอบใจ ที่แกล้งหนุ่มๆเสียจนหน้าเสียไปตามๆกัน 

“ใช่ค่ะแต่ละคนหงอไปตามๆกันเลย” พลอยชมพูดกลั้วหัวเราะ 

“ทีนี้คงเข็ดกันไปอีกนานเลยล่ะค่ะ” วีนัสเอ่ยขึ้นอีกคน 

Rrrr Rrrr Rrrr เสียงโทรศัพท์ของโซดาดังขึ้น ทำให้หญิงสาวต้องยิ้มแก้มปริเพราะมันคือสายของนายองที่โทรมาให้โจนาธานคุยกับแม่นั่นเอง 

“งั้นเราแยกกันพักผ่อนดีกว่านะคะ ดาขอไปคุยกับลูกก่อน แล้วเย็นๆเราค่อยมาปล่อยสามหนุ่มกันนะคะ” โซดาเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินออกไปเพื่อคุยสายกับลูกชายสุดที่รัก 

“งั้นพลอยขอไปดูสองแฝดก่อนนะคะ”  

“เดี๋ยววีเดินขึ้นไปส่งค่ะ” วีนัสบอกพลางพากันเดินขึ้นไปยังด้านบนเพื่อพาพลอยชมพูไปยังห้องของลูกสาวฝาแฝดก่อนที่จะเดินกลับมาพักผ่อนที่ห้องตัวเอง 

ห้องหยวน 

“อืออ…” ร่างบางที่นอนหลับพริ้มอยู่บนเตียงนอน ยกมือปัดป่ายไปมาเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสร้อนรุ่มที่เข้ามารบกวน แต่ในที่สุดก็ต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงความหนักและอึดอัดที่โทมทับเข้ามาที่ตัว 

“หยวน! นี่จะทำอะไร แล้วเข้ามาได้ยังไง” วีนัสเอ่ยถามทั้งแปลกใจระคนตกใจที่เขาเข้ามาทาบทับตัวเธอไว้แบบนี้ 

“ตัวแสบ แกล้งผัวแบบนั้นได้ยังไงหื้มม” เขาบอกแล้วกดริมฝีปากลงที่ปากบางหนักๆอย่างหมันเขี้ยว 

“ปล่อยวีเลยนะ นี่บังคับให้ลูกน้องปล่อยมาใช่มั้ย” วีนัสยังคงดิ้นไปดิ้นมา 

“เปล่าค่ะ สาวก้ามปูที่พวกวีจ้างมาต่างหากที่ปล่อย” เขายิ้มอย่างมีชัยเมื่อในที่สุดก็ได้เป็นอิสระจากพวกก้ามปูอกแน่นสักที  

“ไม่จริงพวกนั้นรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่ยอมปล่อยพวกคุณเด็ดขาดถ้าดาไม่อนุญาต”  

“ถึงพวกนั้นจะอยากได้เงินแต่ก็ยังรักชีวิตนะคะ” เขาบอกพลางนึกถึงตอนที่สามสาวเข้ามาแล้วเจเร็ดจึงยื่นคำขาดว่าถ้าไม่อยากไปนอนให้ดินกลบหน้าก็ให้รีบปล่อยพวกเขาซะ แม้สาวๆก้ามปูจะลังเลอยู่สักพักแต่ในที่สุดก็ตัดสินใจปล่อยพวกเขาแต่โดยดีเพราะอย่างน้อยถ้าโดนพวกสาวๆทำโทษยังดีกว่าต้องมาตายก่อนวัยอันควร 

“ชิส์…ปล่อยวีเลยนะ” วีนัสจิ๊ปากใส่เขาอย่างขัดใจ 

“ปล่อยแน่ค่ะ แต่หลังจากเราปั๊มเบบี๋กันเสร็จนะคะ” พูดจบก็ใช้มือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างให้ชูตรึงไว้เหนือหัวโดยที่มือหนาอีกข้างก็ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบก่อนจะค่อยๆปลดตะขอกางเกงขาสั้นของเธอออกแล้วดึงมันให้หลุดออกไปพ้นทางพร้อมๆกับกางเกงชั้นในตัวจิ๋วที่ถูกเกี่ยวออกไปทางปลายเท้าด้วยเช่นกัน 

“อ้ะ นี่หยวน! วียังไม่หายโกรธนะ” วีนัสรีบหุบขาเข้าหากันแน่นแต่ก็โดนคนตัวโตจับให้แยกออกจากกันอีกครั้ง 

“วีอย่าใจร้ายกับผมอีกเลยนะคนดี” เขาบอกแล้วขยับตัวมาแทรกลงที่กลางหว่างขาเรียว มือหนาที่ทำการปลดเปลื้องอาภรณ์ด้านล่างออกไปก็เลื่อนขึ้นมาบีบขยำเคล้นคลึงหน้าอกคู่งามที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดรัดรูปแล้วค่อยๆล้วงล้ำเข้าไปปลดตะขอบราออกอย่างง่ายดาย 

“อื้ออ…” เธอส่งเสียงครางเบาๆเมื่อเขารั้งเสื้อเธอให้เปิดขึ้น แล้วก้มลงไปใช้ปากหยักดูดดึงอยู่ที่ยอดถันไปมา ลิ้นร้อนตวัดไล้เลียไปทั่วอกงามจนชุ่มชื้นไปทั้งทรวง 

“อื้มม ดะเดี๋ยวก่อนได้มั้ย” เมื่อรู้สึกถึงอารมณ์ที่เริ่มเตลิดไปไกลก็จำต้องเรียกสติตัวเองกลับมา 

“ว่าไงคะ” เขาเอ่ยถามเสียงหวานรู้ดีว่าเขาจุดไฟในตัวเธอติดเรียบร้อยแล้ว 

“วียอมแล้วค่ะ แต่ปล่อยวีก่อนได้มั้ยคะ วีเจ็บ” วีนัสบอกเสียงหวาน ทำให้คนตัวโตยอมปล่อยแขนแกร่งออกจากข้อมือของเธอแต่โดยดี 

“ขอโทษนะคะ” เขาส่งยิ้มให้พลางจับมือเธอมาจูบเบาๆ 

“ค่ะ” เธอรับคำเสียงหวานแต่แววตากลับไม่ได้ดูหวานเลยแม้แต่น้อย คนตัวโตกว่าจะสังเกตได้ก็ดูจะสายไปเสียแล้วเมื่อโดนขาเรียวยกขึ้นยันอกจนหงายลงไปกองอีกครั้ง หญิงสาวเมื่อร่างกายเป็นอิสระก็รีบคว้าผ้าห่มมาพันตัวเองไว้ทันที 

“หยวน!” เมื่อตั้งท่าจะวิ่งหนีแต่ก็ต้องชะงักลงเมื่อหันไปเห็นชายหนุ่มค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับเลือดสีแดงที่ไหลออกมาจากบริเวณหางคิ้ว 

“เจ็บมากมั้ย วีขอโทษนะคะ วีไม่ได้ตั้งใจ” วีนัสรีบเดินเข้าไปนั่งข้างๆเขาทันที ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ส่ายหัวเบาๆ ที่เขาตกลงมาเมื่อกี้บังเอิญล่วงไปตรงขาเตียงพอดีหัวเลยไปฟาดเข้าอย่างจัง ความจริงก็ไม่ได้เจ็บมากมายอะไรเพียงแต่อยากเรียกร้องความสนใจจากภรรยาเท่านั้นเอง 

“ขึ้นมานั่งดีๆนะเดี๋ยววีทำแผลให้” เธอบอกพลางจับแขนเขาให้ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งบนเตียงก่อนจะรีบไปจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วหยิบชุดปฐมพยาบาลมาทำแผลให้กับเขา 

“เสร็จแล้วค่ะ” เธอบอกเมื่อติดพลาสเตอร์ยาที่แผลของเขาเรียบร้อย โชคดีที่แผลไม่ได้ลึกอะไรจึงแค่ล้างแผลทายาก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว 

“ไม่โกรธผมแล้วใช่มั้ยหื้ม” เขากระเถิบตัวเข้าไปนั่งชิดเธอแล้วยกมือขึ้นโอบเอวบางเอาไว้ 

“อืม…” เธอพยักหน้าเบาๆความจริงก็หายโกรธเขาตั้งนานแล้วเพียงอยากแกล้งให้เขาสำนึกก็แค่นั้น แต่ไม่คิดว่าจะทำให้เขาถึงกับเลือดตกยางออกแบบนี้ 

“วีขา วีฟังผมนะ ผมรักคุณ รักที่สุดในชีวิต และผมไม่เคยที่จะคิดไปข้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนเลย เรื่องเมื่อคืนผมยอมรับว่าติดสนุกไปหน่อยเลยไม่ได้ทันคิดว่ามันจะทำให้วีเสียใจ แต่วีเชื่อผมเถอะนะว่าผมไม่เคยคิดนอกใจหรือนอกกายวีสักครั้งเดียว” เขากุมสองมือเรียวเอาไว้แนบอกพลางส่งสายตาแสนจริงจังไปให้ 

“อย่าทำแบบนั้นอีกนะ”  

“ไม่ทำอีกแล้วจ่ะ สัญญาด้วยตัวและหัวใจเลย”  เขาส่งยิ้มหวานแสนอบอุ่นให้กับเธอ

“เราเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องแล้วนะคะ ต่อไปนี้ถ้าวีมีอะไรที่พอใจหรือไม่พอใจกันเรามาหันหน้าคุยกันดีๆนะคะ ไม่โมโหไม่ประชดประชันกันอีกแล้วนะ โอเคมั้ยครับคุณภรรยา” เขายกมือหนาขึ้นลูบแก้มนวลของภรรยาอย่างแผ่วเบา 

“โอเคค่ะ วีขอโทษนะที่วีเองก็เอาแต่ใจตัวเองเหมือนกัน” เธอสบตาคมของเขาอย่างรู้สึกผิด 

“งั้นไถ่โทษด้วยการมีลูกให้ผมนะคนดี” เขาไล้ฝ่ามืออุ่นไปตามต้นขาขาวเนียนเบาๆ 

“รอคืนนี้นะคะ ตอนนี้ยังกลางวันแสกๆอยู่เลย” เธอว่าอย่างเขินอายเมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วยังเห็นฟ้าสว่างไสวอยู่เลย 

“กลางวันก็ทำได้นี่คะ” เขาว่าแล้วค่อยๆดันตัวให้ร่างบางนอนราบลงบนที่นอนไปพร้อมๆกับเขา 

“เราสองคนต้องเร่งมือแล้วนะคะ น้องดามีทั้งตาหนูยัยหนู คุณริคก็มีสองแฝดสาว ไหนจะแฝดชายในท้องคุณพลอยอีก เราทำแฝดสามแฝดสี่เลยดีมั้ยคะ” เขาว่าโดยที่สองมือก็ค่อยๆถอดเสื้อของเธอออกพร้อมๆกับบราเซียสีหวาน 

“ขอทีละคนก็แล้วกันนะคะ ทีเดียวสามสี่คนวีคงไม่ไหวแน่”  

“ทีละคนก็ได้ค่ะแต่ขอหัวปีท้ายปีเลยละกันนะ”  

“อันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับน้ำยาของคุณสามีนะคะว่าจะดีพอหรือเปล่า”  เธอบอกสองมือเรียวก็ยกขึ้นช่วยถอดเสื้อของชายหนุ่มด้วยเช่นเดียวกัน

“ดีไม่ดีเดี๋ยวได้รู้แน่ค่ะ ครั้งนี้ขอมาราธอนยาวๆเลยนะคะชดเชยคืนเข้าหอที่ผมต้องนอนโดดเดี่ยวเดียวดายที่โซฟาคนเดียว” พูดจบก็ปลดเปลื้องอาภรณ์ที่เหลือออกจากตัวเธอและเขาจนหมดสิ้นแล้วลงไปนอนทาบทับตัวเธอเอาไว้ก่อนที่บทรักเร่งผลิตลูกจะเริ่มดำเนินขึ้นอย่างต่อเนื่องและยาวนานตามที่เขาได้เอ่ยไว้จริงๆ


******************************************

สามหนุ่มโดนดีเข้าจริงๆ555^^ แต่หยวนเขาง้อเมียได้แล้วนะง้อได้ปุ้ปทำลูกปั้ป😆😆😆 ต่อไปก็เหลือแต่คุณริคกับเฮียเจย์แล้วนะว่าจะง้อเมียยังไง มาตามต่อตอนหน้าน๊าา

ปล.ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดคาดว่าตอนหน้าจะจบแล้วนะ(ถ้าวันนี้เขียนเสร็จจะลงให้เลย) ตอนพิเศษจะมีมั้ยไม่รู้เดี๋ยวดูอีกทีเพราะเรื่องนี้เขียนยาวกว่าเรื่องอื่นหลายตอนอยู่ ยังไงก็ฝากนิยายเรื่องต่อไปของไรท์ด้วยนะคะ❤❤❤



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น