ฮาเนียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่3 เสน่หาคราสวาท

ชื่อตอน : บทที่3 เสน่หาคราสวาท

คำค้น : เสน่หาคราสวาท

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2558 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3 เสน่หาคราสวาท
แบบอักษร

บทที่ 3

เสน่หาคราสวาท

           แสงแดดกระทบเปลือกตาบางๆของหญิงสาว แก้วค่อยๆลืมตาขึ้น ทั้งร่างกายเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เธอรู้สึกเจ็บระบมจะลุกก็แทบจะล้มในทันที และบนเตียงก็มีเพียงเธอนอนอยู่เท่านั้น หญิงสาวค่อยๆประคองตัวเองขึ้นแหละหยิบเสื้อผ้ามาใส่ และก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

พี่เรศคะ ตื่นหรือยังคะเสียงของพิยดาผู้เป็นน้องมาเคาะประตูแต่ไก่โห่ ด้วยเธอเกรงว่าพี่ชายตัวเองจะเอาทาสที่ตนทั้งเกลียดทั้งริษยามาเป็นเมีย แต่นั่นก็ทำให้ความกลัวของเธอเป็นจริงเมื่อแก้วเปิดประตูออกมา พิยดาแทบจะล้มทั้งยืน ไม่คิดว่าพี่ชายจะใฝ่ต่ำแบบนี้

มึงมานี่อิแก้ว!!!” พิยดาถึ้งผมของแก้วอย่างแรงจนเธอล้มลง พิยดาลากหญิงสาวอย่างไม่ปราณี

คุณ...พิยดา อย่าทำฉันเลยคะ ฉันผิดไปแล้วหญิงสาวร้องไห้ขอความเมตตาด้วยเสียงที่สั่นพร่า ร่างกายก็ยังระบมอยู่ แล้วต้องมาถูกจับลากถูไปมา

มึงตอบกูมานะอิแก้ว มึงเป็นเมียพี่เรศแล้วใช่มั้ย!!” พิยดาถามตะคอกอย่างโมโหโทสะ แต่หญิงสาวไม่ตอบ ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ ทำให้พิยดายิ่งโกรธเพราะรู้ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ

อิมุ่ย! อิมุ่ยพิยดาเรียกหาทาสสาวคนสนิทที่ชื่อมุ่ย ซึ่งคอยเป็นมือเป็นเท้าให้พิยดาเรื่อยมา

เจ้าขา คุณพิยดา มีอะไรให้บ่าวรับใช้หรือเจ้าคะ

มึงให้คน เอาอิแก้วไปขึงไว้ ข้าจะเฆี่ยนอิคางคกขึ้นวอนี่ให้มันสำนึก!”

เจ้าค่า เดี๋ยวอิมุ่ยจัดให้มุ่ยยิ้มเยาะอย่างสะใจ ก่อนจะรีบไปตามทาสผู้ชายมาจัดการขึงนางแก้ว

คุณพิยดาเจ้าขา อย่าทำบ่าวเลยเจ้าค่ะแก้วร้องขออย่างน่าเวทนาแต่ก็โดนพิยดาตบเข้าที่แก้วจนเป็นรอยแดง

มึงขออีกสิ คราวเนี้ย...กูจะตบให้ฟันมึงล่วงหมดปากเลยพิยดาถลึงตาใส่และถึ้งผมหญิงสาวจนเธอระบมยิ่งกว่าเดิม หญิงสาวถูกขึงด้วยเชือกมัดข้อมือของหญิงสาวเข้าด้วยกัน พิยดาก็ให้คนไปเอาไม้หวายและเฆี่ยนหญิงสาวอย่างไม่เบามือ หลังของหญิงสาวเป็นแผลรอยยาว ผ้าสีเขม่ากลายเป็นสีเลือด

อิมุ่ย ไปเอาน้ำเกลือมา!!” พิยดาเอาน้ำเกลือราดสดไปที่แผลของหญิงสาวทำให้แก้วกรีดร้องด้วยความโหยหวน น้ำตาไหลเป็นทางจนไม่มีให้ไหล หญิงสาวแทบจะหมดสติ ปากก็เป็นแผลเพราะเธอกัดไว้ด้วยความทรมาน

แค่นี้ยังน้อย มึงสวยนักใช่มั้ยอิแก้ว กูจะเอามีดกรีดหน้ามึง ดูซิว่าพี่กูเค้าจะหลงมึงอยู่รึเปล่าว่าพลางหยิบมีดรนไฟขึ้นมา ด้วยแววตาที่อาฆาตและสาแก่ใจ

อย่าทำบ่าวเลยค่ะ บ่าวผิดไปแล้ว ปล่อยบ่าวเถอะเจ้าค่ะหญิงสาวเห็นมีดในมือพิยดาก็พยายามดิ้นรนเหมือนคนใกล้ตายทุรนทุรายหาทางรอด แต่ไม่ทันที่จะได้เอามีดกรีดหน้าแก้ว เสียงเจ้าคุณไชยสมานก็มาห้ามไว้ ทำให้พิยดาจำใจต้องวางมีดลงด้วยความหงุดหงิด ทั้งคู่ขึ้นมาคุยกันบนเรือน ซึ่งพิยดาได้แต่ทำหน้าบูดหน้างอ ส่วนแก้วก็ได้นางน้อยรีบพาไปทำแผลหลังจากที่ถูกปล่อยตัว

ลูกพิยดา ทำไมถึงไปเฆี่ยนตีทาสมันอย่างนั้น

เจ้าคุณพ่อคะ อิแก้วมันนอนกับคุณพี่นัคเรศนะคะเจ้าคุณไชยสมานได้แต่ถอนหายใจ ที่เจ้าลูกชายตัวดีไม่เคยสนใจผู้หญิงกลับเอาทาสมาเป็นมีย แต่ท่านเจ้าคุณก็รู้เรื่องนี้ตั้งแต่ที่นัคเรศให้แก้วมาเป็นบ่าวส่วนตัว เจ้าคุณรู้ว่าลูกชายของตนกำลังหลงใหลทาสคนนี้ ก็ได้แต่ถอนหายใจ

แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ลูกจะไปเฆี่ยนตีนางแก้ว ในเมื่อมันไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าใครรู้เข้าพ่อจะโดนอาญาหลวงที่เฆี่ยนตีทาสด้วยไม่มีเหตุและผล

แต่ลูกไม่ชอบมัน และเจ้าคุณพ่อต้องจัดการเรื่องนี้ ถ้ามันท้องขึ้นมาจะทำอย่างไร ตระกูลเรามิต้องอับอายขายหน้าหรอกหรือเจ้าคุณไชยสมานได้ฟังลูกสาวพูดดังนั้นก็ได้แต่ปลงตก

งั้นจะให้พ่อทำยังไง

คุณพ่อก็ให้พี่เรศแต่งกับลูกสาวขุนน้ำขุนนางที่ไหนก็ได้ พี่เรศจะได้เลิกสนใจคนชั้นต่ำอย่างนางแก้วซะที

แต่พี่เค้าคงไม่ยอม

ถ้าเจ้าคุณพ่อกับคุณแม่บังคับ ยังไงพี่เรศก็ต้องยอมค่ะพิยดาพูดพร้อมรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ และดูเหมือนท่านเจ้าคุณก็ต้องจำใจเออออตามลูกสาวตนไปก่อน เพราะหล่อนก็หัวดื้อหัวรั้นเหลือเกิน

                   ตกบ่าย ร่างกายอันสูงใหญ่เปิดประตูเข้ามาในห้องตัวเองก็ไม่พบคนตัวเล็กนอนอยู่ จึงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นตัวที่สวมสบาย หลังจากที่ไปราชการกลับมาเหนื่อยๆก็คิดว่าจะให้คนตัวเล็กนวดให้หายเมื่อยจึงให้คนไปตามมาพบ แต่เมื่อรู้ว่าแก้วโดนเฆี่ยนตีอย่างหนักโดยน้องสาวของตนเอง ชายหนุ่มก็ไม่รอช้ารีบไปที่เรือนทาสทันที

อ้าว คุณนัคเรศเจ้าคะน้อยกับข้าทาสที่กำลังทำงานของตนอย่างขยันขันแข็งเห็นชายหนุ่มลงมาในเรือนทาสต่างก็พากันแปลกใจ เพราะชายหนุ่มไม่เคยมาที่เรือนทาสเลยแม้แต่ครั้งเดียว

มีอะไรให้บ่าวรับใช้หรือเจ้าคะน้อยนั่งก้มหน้าถามอย่างเกรงๆ เพราะแววตาของนัคเรศเต็มไปด้วยความโกรธและโมโหโทสะที่ของรักของหวงถูกทำให้เป็นรอย

แก้วอยู่ไหนชายหนุ่มถามด้วยเสียงเคร่งขรึม

คะ?” น้อยทวนคำถามอย่างไม่เชื่อหู

ฉันถามว่าแก้วอยู่ไหน!!”

อยู่เรือนน้อยเองเจ้าคะหลังจากที่ชายหนุ่มตะเบ็งเสียงถามซ้ำ น้อยก็รีบลุกลี้ลุกลนตอบอย่างเกรงกลัว ข้าทาสคนอื่นต่างก็พากันก้มหน้าไม่สบตาชายหนุ่ม

เดี๋ยวอิน้อยไปตามมันให้นะเจ้าคะ

ไม่ต้อง! เรือนเอ็งอยู่ไหน พาข้าไปกพอชายหนุ่มบอกก่อนจะเดินตามน้อยไปยังกระท่อมที่พักของทาส นัคเรสให้น้อยรออยู่ด้านนอกและเปิดประตูกระท่อมเข้าไปก็ต้องพบกับสิ่งที่น่าสลดใจ หลังของแก้วมีแต่แผลสดน่ากลัว มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมาก ชายหนุ่มใช้หลังมือลูบไล้ใบหน้ายามหลับใหลของหญิงสาวจนเธอตื่นขึ้นด้วยความตกใจ

คุณเรศ!”

อยู่เฉยๆแก้วชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวขึ้นด้วยสองแขนที่แข็งแรง

คุณเรศจะทำอะไรเจ้าคะ

ไม่ต้องพูดมาก อย่าดิ้นด้วย ไม่งั้นฉันจับปล้ำตรงนี้แหละคำพูดนั้นของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวหน้าแดงไม่กล้าขยับร่างกาย

โอ๊ย!!” เพราะหญิงสาวมีแผลที่หลัง เมื่อถูกอุ้ม แม้ชายหนุ่มจะเบามือแล้วก็ตามเธอก็ยังเจ็บอยู่ดี เหงื่อหญิงสาวออกมากตามร่างกายเนื่องจากมีไข้ ชายหนุ่มจึงเลื่อนแขนมาโอบอุ้มที่เอวของเธอแทน แล้วพาขึ้นไปเรือนใหญ่ ระหว่างนั้นข้าทาสบริวารที่เห็นก็ต่างซุบซิบนินทากัน โดยเฉพาะอิน้อยที่ดีใจออกหน้าออกตาที่เพื่อนตนได้ดิบได้ดีจึงเที่ยวเอาไปป่าวประกาศว่าเจ้านายตัวเองหลงรักแก้วหัวปักหัวปลำ แต่แล้วเมื่อเดินขึ้นบันไดจะเข้าห้องตัวเอง เสียงของพิยดาก็ทำให้ชายหนุ่มต้องชะงักฝีเท้า

คุณพี่!!!! ไปเอามันขึ้นมาบนเรือนทำไมคะพิยดาวิ่งมาจะกระชากตัวของแก้วให้ออกจากชายหนุ่มแต่เขาก็หันหลังให้พิยดาและสะบัดเธอออกไป

คุณพี่...คุณพี่ไม่เคยเหวี่ยงใส่น้องแบบนี้เลย

พี่ตามใจเธอมากไปสินะพิยดา ต่อไปนี้ แก้วคือสมบัติของพี่ ถ้าเธอแตะต้องพี่ก็จะตีเธอชายหนุ่มมองพิยดาด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดพิยดากรีดร้องย่างบ้าคลั่ง และร้องไห้ทำให้คนบนเรือนต้องพากันออกมาดูเหตุการณ์

เกิดอะไรขึ้นลูกพิดาคุณหญิงกับท่านเจ้าคุณที่อยู่ในห้องออกมาดู เห็ลูกสาวกรีดร้องและลูกชายอุ้มทาสที่ถูกเฆี่ยนขึ้นมาก็รู้ความได้ทันที

เรศ แกจะหลงทาสฉันก็ไม่ว่า แต่อย่าเห็นทาสชั้นต่ำสำคัญกว่าน้องตัวเองสิเรศไม่สนใจคำพูดของผู้เป็นพ่อ อุ้มหญิงสาวที่เจ็บหนักเข้าไปในห้องอย่างไม่ใยดี ทำให้พิยดาต้องเดินกระแทกเท้าและกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งระบายความเครียดออกมาจนข้าทาสต่างก็ต้องเอามือปิดหูตามๆกัน ผู้เป็นแม่และพ่อได้แต่มองหน้ากันแล้วถอนหายใจ

สงสัยเราคงตั้งให้ตาเรศแต่งๆไปซะทีนะคะคุณหญิงกล่าวและส่ายหน้าด้วยความกังวลใจ ปกติชายหนุ่มเป็นพวกหัวดื้อหัวรั้นยิ่งกว่าพิยดา ยึดมั่นในความเชื่อมั่นของตนเองและไม่เคนเดินตามทางที่พ่อแม่วางไว้ ยกเว้นแต่พวกท่านจะบังคับจริงๆ

ในห้องนอน ชายหนุ่มวางร่างของหญิงสาวลงให้นอนคว่ำหน้า เขาถอดผ้าพันอกเธอออกจนเห็นแผ่นหลังที่ขาวเนียนเปื้อนเลือดเป็นรอยหวายยาวๆ ชายหนุ่มค่อยๆโน้มตัวก้มลงไปจูบอย่างแผ่วเบาที่แผ่นหลังไล่ลงไปเรื่อยๆ

เจ็บมากไหมแก้ว ผมขอโทษชายหนุ่มไม่เคยคิดว่าจะได้พูดคำนี้ เขาไม่เคยง้อใครและไม่รู้ว่าเหตุใดจึงหลงสาวน้อยคนนี้มากมายขนาดนี้ แก้วที่ซลึมซลือรู้สึกเหมือนความเจ็บปวดที่หลังหายไปทันทีเมื่อชายหนุ่มสัมผัสอย่างแผ่วเบา เขาทายาและพลันแผลให้เธออย่างอ่อนโยน แววตาแฝงไปด้วยความเศร้า หญิงสาวหายใจหอบถี่ๆด้วยพิษบาดแผล เมื่อไหร่ที่เขาเห็นคนตัวเล็กเจ็บทำไมเขาถึงรู้สึกปวดยิ่งกว่า เขาห่มผ้าให้เธอและจูบที่ศีรษะของเธอเบาๆ

 

ถ้าเธอหายเมื่อไหร่ เตรียมใจไว้เถอะ!” 

ความคิดเห็น