Saiphan

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 24 [ข่าวดี]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2561 08:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 24 [ข่าวดี]
แบบอักษร

Nana Talk

3เดือนต่อมา

ฉันเรียนจบแล้ว สองเดือนก่อนหน้านี้ฉันหยุดกินยาคุม..และประจำเดือนหายไปเดือนนึง ฉันคงท้องแล้วล่ะ เราสองคนจะแต่งงานกันในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า เฮียตื่นเต้นสุดๆ เตรียมงานตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ ฉันเป็นคนออกแบบการ์ดแต่งงานด้วยตัวเอง โดยมีเฮียแซคช่วยคิดว่าแบบไหนสวย..

“เฮีย..เดี๋ยวหนูไปซื้อยาคุมก่อนนะ” ความจริงฉันจะไปซื้อที่ตรวจครรภ์ต่างหาก

“...ครับ ให้เฮียไปด้วยไหม” ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงเบาหวิว พูดเรื่องยาคุมทีไร เขามักเป็นแบบนี้เสมอ แต่ฉันมั่นใจว่าตอนนี้น่ะ ลูกของเราอยู่ในท้องแล้วล่ะ

“ไม่เป็นไร ร้านขายยาอยู่ใกล้ๆแค่หน้าคอนโดเราเอง เดี๋ยวหนูรีบกลับมานะคะ” ฉันพูดจบก็หันหลังเดินออกจากห้องทันที เพราะไม่อยากเห็นสีหน้าเศร้าๆของแซคน่ะสิ

20นาทีต่อมา

แกร็ก แอดดด

ฉันเปิดประตูห้องเข้ามา เห็นร่างสูงหลับอยู่ที่โซฟา ฉันจึงรีบเข้าไปในห้องน้ำ และหยิบที่ตรวจครรภ์มาตรวจทันที ใจเต้นแรงมากจนกลัวว่ามันจะหลุดออกมาข้างนอก

ฉันหลับตาลงและรอผลตรวจครรภ์ ผ่านไปห้านาทีจึงค่อยๆลืมตาขึ้นด้วยอาการมือไม้สั่น

1

2

3

“กรี้ดดดดดดดส์ อึก..ฮืออ” ฉะฉันท้องแล้ว ความรู้สึกตื้นตันมาจุกอยู่ที่ลำคอ

ปัง ปัง ปัง

“หนูนานาเป็นอะไร เปิดประตูให้เฮีย”

“......” ฉันยืนร้องไห้อยู่แบบนั้นความรู้สึกมันเหมือนโลกหยุดหมุน ไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง ได้ยินเพียงแค่เสียงหัวใจที่เต้นแรง และเสียงสะอื้นของตัวเองเท่านั้น

ปัง ปัง ปัง

“น้องหนู เปิดประตูให้เฮียเถอะ ร้องไห้ทำไมคะ”

“..อึก..ฮือออ” ฉันยังคงร้องไห้ไม่หยุด

แกร็กแอดดด

หมับ!!

ร่างสูงไขประตูห้องน้ำเข้ามา และพุ่งตัวเข้ามากอดรัดฉันอย่างรวดเร็ว จนฉันสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ สติเริ่มกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว

“ฮะ..เฮีย” ฉันเรียกร่างสูงที่ผละกอดออกและสำรวจตามเนื้อตัวด้วยความเป็นห่วง

“นะหนูเป็นไรคะ ร้องไห้ทำไม บอกเฮียสิ” เมื่อเห็นว่าร่างกายของฉันไม่มีแผล เขาจึงเอ่ยถามขึ้น

ฉันเอื้อมไปหยิบที่ตรวจครรภ์และส่งให้เขาดู เฮียแซคขมวดคิ้วอย่างสงสัย ก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ

“......” ฉันมองสีหน้าของเฮีย ตอนนี้เขาช็อคไปแล้ว

“..นะน้องหนู มะหมายความว่าไงคะ” เขาเอ่ยถามพลางมองหน้าฉัน

“หนูท้องแล้วค่ะ อึก..ลูกของเรามาแล้วนะ” ฉันยิ้มให้เขาทั้งน้ำตา ความรู้สึกตอนนี้มัน..ดีใจมากจริงๆ ฉันกำลังจะเป็นแม่คนแล้วสินะ

“ตะแต่..หนูกินยาคุม” น้ำเสียงตะกุกตะกักของร่างสูงทำให้ฉันอมยิ้มออกมา

“ไปคุยกันข้างนอกเถอะค่ะ” ฉันจูงมือเขาออกจากห้องน้ำ เฮียแซคเดินตามออกมาอย่างว่าง่าย

“อธิบายให้ฟังที..อึก..นี่มันเรื่องอะไรกัน” เมื่อนั่งลงที่โซฟา คนตัวสูงก็เอ่ยถามทันทีพร้อมน้ำตาไหล

“ความจริง..หนูหยุดกินยาคุมมาสองเดือนแล้ว แต่ยังไม่บอกเฮียเพราะอยากเซอร์ไพรซ์ หนูรู้ว่าเฮียอยากมีลูกมาก หนูก็อยากสร้างครอบครัวกับเฮียเหมือนกันนะคะ” เมื่อพูดจบร่างสูงก็นิ่งอึ้งไปทันที ฉันสบตาเขาที่ยังคงน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด


Zak Talk

ผมนิ่งอึ้งอยู่แบบนั้น นะนี่ผมกำลังมีลูกน้อยแล้วหรอ ตอนที่คนตัวเล็กกรี้ด และร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ ผมที่หลับอยู่ก็สดุ้งตื่นทันทีและรีบเคาะประตู แต่เธอไม่เปิดออกมา ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นเท่านั้น ผมอดรนทนไม่ไหวจึงวิ่งไปหยิบกุญแจห้องน้ำมาไขเข้าไป แต่พอเธอส่งที่ตรวจครรภ์ให้ผมดูเท่านั้นแหละครับ เป็นผมซะเองที่พูดไม่ออก ผมรู้ว่าสองขีดมันหมายความว่ายังไง

แต่ผมไม่เข้าใจ เพราะที่เราคุยกันคือคนตัวเล็กจะทำงานก่อน ผมก็ได้แต่ยอมรับและรอ นับวันว่าเมื่อไหร่จะถึงสองปีสักที ตอนแรกผมจะสลับยาคุมกับยาบำรุง แต่คิดไปคิดมา ผมอยากให้เธอพร้อมจริงๆก่อน..

ตอนนี้มันเหนือความคาดหมายมากๆ เธออยากสร้างครอบครัวกับผม และตอนนี้เธอก็ท้องแล้วด้วย ผมดีใจจนน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด

“อึก..ละแล้วหนูไม่อยากทำงานแล้วหรอคะ” เธออยากทำงานมากไม่ใช่หรอ

“อยากสิคะ” ร่างบางยิ้มน้อยๆส่งมาให้

“ละ..แล้วทำไมถึง..” ผมยังไม่ทันพูดจบประโยค คนตัวเล็กก็เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน

“เพราะงานมันไม่สำคัญเท่าเฮียแซคของหนูไงล่ะ งานน่ะจะทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่หนูทนมองเฮียเศร้าไม่ได้” เธอสังเกตุด้วย? ผมสำคัญกว่างานของเธอ ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก อ่าใจเต้นแรงกับประโยคแบบนี้ของเมียตัวน้อย

หมั่บ!

เมื่อตั้งสติได้ ผมพุ่งตัวไปกอดรัดร่างเล็กอย่างดีใจ ในชีวิตนี้ผมไม่เคยตื้นตันมากเท่านี้มาก่อนเลยครับ

“อึก..ขะขอบคุณนะ เฮียรักหนู” ผมสะอื้นไห้จนตัวโยน

“ไม่หรอกค่ะ หนูอยากมีลูกกับเฮียเหมือนกัน หนูก็รักเฮียมากนะ อยากอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต” ร่างบางลูบหลังผมอย่างปลอบประโลม อยากอยู่กับผมตลอดชีวิตเลยงั้นหรอ..

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ คนตัวเล็กในอ้อมกอดของผมก็ยังคงทำให้ใจสั่นไหวอยู่เสมอเลยนะ ให้ตายเถอะ -///-

“นะนี่..ในท้องของหนูมีลูกของเราอยู่จริงๆใช่มั้ย” ผมผละกอดออกและมองหน้าท้องแบนราบของเธอ

“ค่ะ ลูกของเราอยู่ในนี้” เธอตอบผมพร้อมรอยยิ้ม และเอื้อมมือมาดึงมือผมให้ลูบไล้หน้าท้องของเธอ

“ละลูก ของป๊า” มือของผมสั่นไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น อ่า..มีความสุขจัง

“ค่ะลูกของเรา” ร่างบางยิ้มให้ผมพลางเอื้อมมือมาลูบไล้แก้มของผมแผ่วเบา

“จุ้บ..ป๊ารักหนูนะครับ” ผมก้มหน้าลงไปจูบที่หน้าท้องของเมียตัวน้อย เสียงสะอื้นหยุดแล้ว แต่น้ำตายังคงไม่หยุดไหลอยู่ดี..

“ว่าทีคุณพ่อ..หยุดร้องได้แล้วน้า” ร่างบางปาดน้ำตาให้ผม.. ตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีนะ แล้วเขาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันล่ะ ในหัวมีแต่คำถามเต็มไปหมด

“ไป..โรงพยาบาลกันเถอะค่ะ” นั่งคิดได้สักพักนึกขึ้นได้ว่าต้องไปฝากท้อง ผมจึงดึงมือร่างบางให้ลุกจากโซฟา

“ตะแต่วันนี้เราต้องไปลองชุดแต่งงานนี่คะ” ใช่..แต่ผมไม่สนแล้ว

“เมียกับลูกสำคัญกว่า เรื่องลองชุดเราเลื่อนเป็นพรุ้งนี้ก็ได้ครับ” ตอนนี้บนใบหน้าของผมมีแต่รอยยิ้ม โคตรดีใจเลยให้ตายเถอะ หยุดยิ้มไม่ได้แล้ว

@โรงพยาบาล K

ตอนนี้เราอยู่โรงพยาบาลกันแล้วครับ รอผลตรวจอยู่ ผมจับมือเธอไว้แน่น อาการมือสั่นใจสั่นยังไม่หายไปเลยสักนิด

“เชิญคุณนริศราที่ห้องตรวจ 5 ค่ะ” พยาบาลเดินออกมาเรียกชื่อของร่างบาง ผมจึงพยุงเธอให้ลุกขึ้นและประคองเธอเดิน

“นี่เฮีย ไม่ต้องประคองขนาดนี้ก็ได้นะคะ” ร่างบางกรอกตามองบนเหมือนกำลังแอบว่าผมในใจ

“ไม่ได้หรอกค่ะ ประคองแบบนี้แหละดีแล้ว” ผมเป็นว่าที่คุณพ่อจอมเห่อลูกมากจริงๆ หึหึ

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะคุณหมอ” เมื่อเดินเข้าไปในห้องตรวจ ผมกับนานายกมือไหว้คุณหมอก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้..

“สวัสดีค่ะ” คุณหมอท่าทางใจดี เป็นผู้หญิงวัยกลางคนส่งยิ้มให้ผมและนานาอย่างอบอุ่น

“ตอนนี้คุณนริศราท้องได้หนึ่งเดือนแล้วนะคะ” อ่า..หนึ่งเดือนแล้วสินะ ผมบีบมือคนตัวเล็กเบาๆ ความดีใจแบบนี้มัน..

“ละแล้วผมจะรู้เพศลูกตอนไหนครับ” ผมอยากรู้จริงๆว่าลูกของผมเป็นเด็กผู้หญิงหรือผู้ชาย

“ประมาน 4-5 เดือนค่ะ หมอจะนัดมาอัลตร้าซาวด์เพื่อดูเพศของทารกในครรภ์” นานจัง ผมอยากรู้ตอนนี้เลย อ่า ใจร้อนมากจริงๆ

“เอ่อ แล้วต้องดูแลยังไงครับ”

“ก็อย่าให้คุณแม่เครียด เพราะถ้าคุณแม่เครียดจะส่งผลถึงทารกในครรภ์ พยายามกินอาหารที่มีประโยชน์ให้ครบ 5 หมู่ค่ะ” หมออธิบายวิธีการดูแลคนท้องต่อ ผมนั่งฟังอย่างตั้งใจ แต่..คำถามต่อไปจากนี้น่ะ ไม่พ้นเรื่อง..

“หมอครับ แล้วผมสามารถมีอะไรกันได้มั้ยครับ”

“ได้ค่ะ แต่ต้องรออีก 2 เดือนเนอะ เพราะตอนนี้ยังท้องอ่อนๆอยู่” คุณหมอตอบพลางอมยิ้ม ผมหันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ หน้าเธอแดงอย่างกับลูกสตรอเบอรี่

“โอ้ยย นะน้องหนู” ผมร้องออกมาเมื่อร่างบางหยิกแขนผมแรงๆ

“ไม่ต้องอายหรอกค่ะคุณแม่ มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะคะ ปรึกษาหมอน่ะดีแล้ว คุณพ่อทำถูกแล้วค่ะ”

“..เอ่อ..ค่ะ”

“แล้ว..มีอาการแพ้ท้องบ้างรึยังเอ่ย” อ่า ผมไม่เห็นว่าเธอผิดปกติอะไรเลยนะ

“ไม่นะคะ เพียงแค่กินเยอะเท่านั้น”

“งั้นวันนี้..หมอจะให้ยาบำรุงเลือดอย่างเดียวนะคะ และหมอจะนัดคุณแม่มาตรวจครรภ์ทุกเดือน” คุณหมอก้มหน้าก้มตาจดอะไรบางอย่าง

“ครับ/ค่ะคุณหมอ”

“ไปรอรับยาและกลับบ้านได้เลยค่ะคุณพ่อคุณแม่” เมื่อจดเสร็จ คุณหมอก็เงยหน้าขึ้นมาบอกผมกับนานา

“สวัสดีครับ/ขอบคุณค่ะ” ผมพยุงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้น พลางเดินไปรับยาและตรงกลับห้องทันที

@Condo Zak

“ที่รัก..อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับ” ผมถามคนตัวเล็กที่นอนเล่นอยู่บนตักแกร่ง

“หนูอยากกินต้มยำเปรี้ยวๆเผ็ดๆ” ร่างบางตาเป็นประกายวิบวับเมื่อผมถามถึงสิ่งที่เธออยากกิน

“ได้เลยคนดี เดี๋ยวทำให้นะครับ” คนตัวเล็กลุกขึ้นมานั่งโดยมีผมพยุงเธออยู่

“ขอบคุณน้า..คุณสามีสุดหล่อ” อ่า..ผมยิ้มไม่หุบกับคำว่าสามีสุดหล่อของเธอ -///- ขยันทำให้ใจผมสั่นได้ตลอดเลยให้ตาย


Nana Talk

วันต่อมา

ตอนนี้ฉันมาลองชุดแต่งงานกับแซค เดือนหน้าจะยังคงใส่ได้รึเปล่านะ หรือต้องแก้ให้ใหญ่กว่านี้หน่อย ฉันหมุนตัวอยู่หน้ากระจก เมื่อเสร็จแล้วก็เดินออกมาจากห้องลองชุด แซคมองฉันตาค้าง

“..เอ่อ..ทำไมมองแบบนั้นล่ะ ไม่สวยหรอคะ” ฉันถามออกไปอย่างไม่ค่อยมั่นใจ

“สวย..สวยมากเลยนะเมียแต่..”

“......” ตะแต่?

“ชุดแน่นเกินไปเดี๋ยวลูกอึดอัด” อ่า แก้ให้หลวมกว่านี้หน่อยก็ได้

“ค่ะ เดี๋ยวบอกให้พี่เขาแก้ให้” เมื่อตกลงกันเรียบร้อย ฉันจึงขอให้พี่เขาช่วยแก้ชุดให้ใหญ่ขึ้นกว่านี้หน่อย

“ค่ะเดี๋ยวพี่จะการให้นะคะคุณลูกค้า” ฉันพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม

“เมียจ๋า..กลับกันเถอะ เดี๋ยววันนี้แซคจะจัดปาร์ตี้ฉลอง เมียท้องก่อนแต่ง”

“โห พูดซะเสียเลยนะ ท้องก่อนแต่งเนี่ย หึหึ” ฉันหัวเราะออกมากับคำพูดของร่างสูง พลางเดินไปขึ้นรถเพื่อกลับคอนโด

“จะจัดปาร์ตี้ที่ไหนหรอคะ”

“ที่ผับของแซคครับ ชวนซีเตอร์กับ มิ้ล มาด้วย เห็นว่าว่างพอดี เจ้าสองแสบไปนอนบ้านย่าเขาน่ะ” อ่าพ่อกับแม่ของซีเตอร์หลงหลานสุดๆเลย

“โอเคค่ะ แต่อย่าดึกมากนะ คนท้องต้องพักผ่อน” ใช่ ฉันรู้สึกว่าร่างกายอ่อนเพลียง่ายเหลือเกิน

@CQ CLUB

ตอนนี้สองทุ่มกว่าแล้ว เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ดิวพาน้องลินมาด้วย ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนเงียบขลึมแบบดิว พอมีแฟนแล้วจะมุ้งมิ้งขนาดนี้ น่ารักจริงๆ

“มาฟังๆ วันนี้ที่กูนัดรวมกัน เพราะจะบอกข่าวดี”

“.....” ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เพื่อรอฟังสิ่งที่แซคกำลังจะบอก

“เมียกู...ท้องแล้วววว วู้ววว” แซคพูดออกมาเสียงดังด้วยความดีใจ

“เหยดแผนกูได้ผลหรอวะ 55” เดย์ถามขึ้น

เพี้ยะ

“โอ้ยยย เมียจ๋า ตีผัวทำไมอ่า T^T” เขาร้องออกมาเสียงหลงเมื่อถูกยัยมิ้ลตีแขนอย่างแรง

“แผนอะไรล่ะ เพราะนานายอมหยุดกินยาคุมเองต่างหากล่ะ” มิ้ลสบัดหน้าใส่เดย์ด้วยความหงุดหงิด คงเพราะไม่เห็นด้วยกับแผนของเดย์ล่ะมั้ง

“งื้ออ เมียจ๋าอย่างอลเค้า” ร่างสูงซบลงไปบนไหล่ของมิ้ลเบาๆ โคตรขี้อ้อนเลยอ่ะ ฉันอดยิ้มออกมากับความน่ารักไม่ได้ ในขณะที่ซีเตอร์มองสองคนนี้ขำๆ เออ ก็อยู่ด้วยกันได้นะ สามคนเนี้ย

“พอเลยมึงไอ้เดย์ อย่ามาอ้อนเมียต่อหน้ากู” เลโอที่นั่งมองอยู่นานแขวะเดย์ด้วยความหมั้นใส้

“มึงอิจฉาอ่ะดิเลโอที่พวกกูมีเมีย ขนาดไอ้ดิวยังมีน้องลินเลย หึหึ” แซคพูดตอกหน้าเลโอด้วยรอยยิ้มกวนประสาท

“มึงอีกตัวไอ้ดิว คิดว่าทั้งห้องมีกันอยู่สองคนรึไงวะ หอมน้องลินอยู่ได้ น่ารำคาญ” คราวนี้เป็นไนท์พูดขึ้นบ้าง

“...เสือก..” คำเดียวสั้นๆ

“มาๆอย่าเถียงกัน ชนแก้วโวย” ในขณะที่หนุ่มๆกินเหล้ากัน ฉัน มิ้ลและน้องลินก็แยกตัวออกมานั่งคุยกันอยู่อีกมุมหนึ่ง ปล่อยให้พวกหนุ่มๆกินเหล้ากันไป

“พี่นานาท้องกี่เดือนแล้วคะ”

“พี่ท้องได้เดือนนึงแล้วจ้ะ แล้วลินล่ะ ดิวดูแลเราดีมั้ย” ฉันถามลินกลับ

“กะก็โอเคเลยคะพี่นา >///<” ร่างบางตอบคำถามฉันพร้อมอาการหน้าแดง

“กลุ่มนี้มีดิวคนเดียวเลยหละ ที่ไม่เจ้าชู้ ลินโชคดีมากเลยนะ” มิ้ลพูดขึ้นยิ้มๆ ใช่ค่ะ ดิวไม่เจ้าชู้แถมลินยังเป็นเมียคนแรกอีกต่างหาก

“ไม่หรอกค่ะพี่มิ้ล.. ผู้หญิงที่ชื่อใบหม่อนมาวุ่นวายไม่เลิก จนลินเริ่มเหนื่อยแล้วค่ะ” ฉันมองสีหน้าของลิน เธอดูเหนื่อยล้าจริงๆ คงเหมือนฉันกับแซคตอนคบกันแรกๆเลยสินะ ที่มีผู้หญิงของเขามาระรานแบบนี้

“พี่ว่ามันขึ้นอยู่กับตัวผู้ชายนะลิน ถ้าเขารักเรา เขาจะทำทุกอย่างให้เรามั่นใจ แล้วดิวล่ะทำอะไรให้ลินมั่นใจในตัวเขาบ้างรึยัง”

“.....” ลินก้มมองมือตัวเองอย่างครุ่นคิด

“ไม่เป็นไรหรอก เราเป็นแฟน ส่วนผู้หญิงคนอื่นจะมาวุ่นวายขนาดไหน ถ้าคนของเราไม่เล่นด้วย ยังไงก็ไม่มีปัญหา” มิ้ลเอื้อมมือไปแตะไหล่ของมิลินเบาๆอย่างให้กำลังใจ

“ใช่ พี่เห็นด้วยนะลิน เคยได้ยินคำนี้รึเปล่า พุ่งชนไปเลยสิความรักของเราน่ะ พี่ก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน พุ่งชนความรักของตัวเอง จนตอนนี้พี่มีเจ้าตัวน้อยอยู่ในท้องแล้ว” ฉันบอกเธอพลางนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาของตัวเอง

“ขอบคุณมากนะคะพี่นานา พี่มิ้ล” คนตัวเล็กยิ้มกว้างพลางก้มหัวขอบคุณฉันและยัยมิ้ล

“จ้า/ไม่เป็นไร สู้ๆน้า” ฉันเอื้อมมือไปลูบหัวมิลินเบาๆด้วยความเอ็นดู ลินเป็นเด็กที่น่ารักมากในสายตาของฉัน

2ชั่วโมงต่อมา

“คุยอะไรกันอยู่ครับสาวๆ” ซีเตอร์ เดย์ ดิวและแซคเดินมาหาพวกเรา อ่าแซคดูไม่เมาเลยนะ แสดงว่ากลัวขับรถกลับไม่ไหว คุณพ่อน่ารักสุดๆ

“เปล่าค่า คุยกันตามประสาผู้หญิง 😊”

“ที่รักกลับกันเถอะ หนูจะได้ไปพักผ่อน” ร่างสูงดึงมือฉันให้ลุกขึ้น

“งั้นกลับก่อนนะ มิ้ล ลิน ไว้เจอกันใหม่” ฉันโบกไม้โบกมือลาและเดินออกมาจากคลับเพื่อกลับบ้าน

@Condo Nana

“คุณสามีของหนูน่ารักนะเนี่ย ไปกินเหล้าแต่ไม่เมา” ทั้งที่เขาจะกินให้เมาก็ได้ ยังไงฉันก็ขับรถพาเขากลับได้อยู่ดี

“-///- อ่า ไม่ได้หรอกครับ ต้องพาเมียกลับบ้าน หนูกำลังท้องอยู่” เขาหน้าแดงล่ะ ชอบให้ฉันเรียกว่าสามีสินะ

“ขอบคุณนะคะ หนูรักคุณสามีที่สุดเลย” ฉันขยับตัวไปนอนบนอกของเขาอย่างที่เราเคยทำกันทุกวัน

“-///- ครับ เฮียก็รักหนู แต่ถ้าท้องใหญ่กว่านี้หนูคงนอนบนอกเฮียไม่ได้แล้วนะ” ใช่ ฉันนอนอยู่บนอกแกร่งทุกวันจนติดแล้วสิ

“งื้ออ ติดแล้วค่ะ แต่ไม่เป็นไร ซุกอกเฮียเอาก็ได้” ฉันพูดแค่นั้นก่อนที่เปลือกตาจะปิดและหลับอยู่ในอ้อมกอดแสนอบอุ่น


......................................................

ตอนนี้ยาวเป็นพิเศษ ใกล้จะจบแล้วนะคะรี้ด ตอนพิเศษสัก 3 ตอนพอมั้ยเอ่ย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น