คิมคยอง

สายอ่อย กับ สายหึง เชิญทางนี้ เรื่องนี้จะใส่เหรียญกุญแจหลังผ่านไป 30 นาทีนะคะ หมอเต & ว่าที่คุณพยาบาล ยินดีต้อนรับค่าา~ ทุกเหรียญ ทุกกุญแจและกำลังใจที่ให้มา [ไรเตอร์จะใส่เป็นบางตอนนะคะส่วน nc ของใส่ 400 เหรียญค่ะ] ไรเตอร์จะกลั่นกรองออกมาเป็นความสุขผ่านตัวอักษรเเก่สายตาของรีดเดอร์ที่น่ารักของไรท์คนนี้ ฝากพี่หมอกับยัยแสบหนูมินด้วยนะคะ ~ 😇❤ กุญเเจและเหรียญเป็นขั้นต่ำของทางธัญวลัยจัดมาให้นะคะ งดดราม่าค่ะ

ทาสรัก (เมียเด็ก) 04 || ค่าเหล้ามันแพง

ชื่อตอน : ทาสรัก (เมียเด็ก) 04 || ค่าเหล้ามันแพง

คำค้น : เตชินท์ มินตรา คิมคยอง นิยายรักวัยรุ่น โรแมนติก มีแฟนหรือยัง นมเล็กสเปคใคร น่ารักดี ค่าเหล้ามันแพง

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2561 21:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทาสรัก (เมียเด็ก) 04 || ค่าเหล้ามันแพง
แบบอักษร

30 นาทีต่อมา

หลังจากที่อาบน้ำเเต่งตัวเสร็จฉันก็รีบอันเชิญตัวเองลงมาด้านล่างอย่างรวดเร็ว อาบน้ำไม่นานหรอก จะนานก็ตรงเซ็ทผมนี่เเหละ ทำทรงอะไรก็ไม่เข้ากับหน้าม้านี่จริงๆ ฉันก็เลยปล่อยผมมันยาวไปเลย ไหนๆก็สระผมเเล้วด้วย - -

น่าโมโหพี่เตชะมัด!

"ไปกันยัง"

"ชิ"ฉันมุ่ยหน้าใส่เขา ก่อนที่จะเดินนำไปที่รถของพี่เต มือจับหน้าม้าตลอด หน้าม้ามันมาทรงนี้มันก็คงเเก้อะไรไม่ได้เเล้วล่ะมั้ง ป้าร้านตัดผมก็คงทำอะไรไม่ได้ เพราะงั้นฉันก็จะภูมิใจกับทรงม้าเต่อย้อนไปเมื่อหลายปีที่เเล้วก็เเล้วกัน เฮอะๆๆ

"พี่บอกเเล้วว่าให้ไปตัดร้านตัดผมก็ไม่ไป"

"งั้นเหรอคะ"ฉันเลิกคิ้วถามมือเปิดประตูรถเเล้วยัดตัวเองเข้าไปด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียวขั้นสุด

มันก็ดีนะทรงนี้ ดีที่พี่เตยังเหลือไว้ตั้งครึ่งหน้าผากย่ะ!!!

"เเล้วไม่ชอบหรือไงที่พี่ตัดให้"

"ค่าา! ชอบค่ะ หนูชอบมาก ไม่เคยชอบทรงไหนเท่าทรงนี้เลยค่ะ!"ฉันกระเเทกเสียงประชดก่อนจะคาดเข็มขัดนิรภัยเเล้วเเล้วเอื้อมมือไปกดเปิดเพลงบนรถเขาให้คลอเบาๆอย่างคุ้นเคย 

"ขี้ประชด"

"หนูเปล่า พี่เตตั้งใจตัดให้หนูขี้เหร่ใช่ไหมล่ะ เเต่ต่อให้มินตราคนนี้หัวโล้นก็ไม่เลิกตามตื้อพี่หรอกค่ะ!"

"พี่ตั้งใจตัดไม่ใช่เพราะอยากให้เราดูไม่ดี เเต่พี่มองว่ามันน่ารัก.. พี่ถึงตัดให้"

"คะ..คะ ?"

"ช่างเถอะ"

"หลงเสน่ห์หนู่ล่ะซิ"

"ฝันอยู่เหรอยัยม้าเต่อ"

"ลืมที่หนูพูดไปเถอะ"ฉันโบ้ยมือประกอบท่าทาง ฉันจะทำเหมือนว่าประโยคก่อนหน้านั้นที่เขาพูดออกมาฉันไม่ได้ยินก็เเล้วกัน เพราะเขาเหมือนจะพูดปลอบใจเเต่ตบท้ายด้วยการล้อฉันเเบบนั้นงั้นเหรอ เฮอะ!

เอาที่พี่เตสบายใจเลยก็เเล้วกัน!





ร้าน CHINKKU หมูกระทะ

หมูกระทะเพื่อนยาก ข้าน้อยมาเเล้ว~

ฉันวิ่งจู๊ดหน้าม้าเเตกกระจายพอมานั่งประจำที่หน้าม้ามันก็เด้งกลับมาเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี เรียกได้ว่าไม่สามารถมีอะไรมาล้มล้างหน้าม้าเต่อของฉันได้เลย เฮอะๆๆ

"ยัยหนูของพ่ออะไรเข้าฝันหนูตัดทรงนี้ลูก!"มาถึงพ่อก็ปล่อยมุขเเซวฉันเป็นคนเเรกเลย เเต่พอเหลือบมองเเม่ของพี่เตที่มองมาที่ฉันเเล้วอมยิ้มน้อยๆให้ฉันเเบบนั้น มันก็เลยอดไม่ได้ที่จะไม่ตอบกลับพ่อไป ฉันกำลังรักษาน้ำใจลูกชายคุณน้าก่อนต่างหาก -.-

"ไม่มีอะไรเข้าฝันหรอกค่ะพ่อ อ้อมีค่ะ ผีทะเล!"ฉันว่าพลางหันสายตาไปมองพี่เตเป็นนัยน์ พ่อเเม่ฉันเเล้วก็เเม่พี่เตน่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงใครพวกท่านก็หัวเราะกันร่อนจนเจ้าตัวที่ฉันกำลังเเขวะอยู่สำลักน้ำเปล่ากันเลยทีเดียว

"แค่กๆๆ"

"ว่าที่คุณหมอดื่มด้วยหรอคะ"ฉันถามพี่เต

"นี่มันชามะนาว ยัยบ๊อง"เขาว่า พ่อกับเเม่ฉันขำก๊ากเลยล่ะจะบอกให้ เอาจริงๆนะฉันเหมือนลูกเก็บมาเลี้ยงเเล้วพี่เตเป็นลูกพ่อกับเเม่ฉันน่ะ ดูดิพ่อน่าจะรู้ว่าใครมันเป็นคนตัดทรงนี้ก็ยังจะเเซวเเถมไม่ว่าพี่เตสักคำ ผิดกับคุณน้าที่เข้าข้างฉันตลอด ชิม้ะ!

"นี่!"

"เลิกตีกันได้เเล้วจ้ะ หนูมินก็กินเยอะๆนะจ้ะ สอบติดทั้งทีพี่เตดีใจใหญ่เลยนะ"คุณน้าเอ่ยชมจนฉันยิ้มเเก้มเเทบปริ ถ้าไม่มีคำพูดของพี่เตเเทรกขึ้นมาซะก่อน อีกอย่างตอนนี้น้ำหนักฉันตอนปิดเทอมมันเพิ่มเร็วกว่าส่วนสูงฉันซะอีก 

"อย่าไปเชื่อ"

"ตาเตหนิ!"

"ผมลูกเเม่นะ"คนตัวสูงเถียงหัวชนฝา มือจับตะเกียบคีบหมูเข้าปากใหญ่ เเต่ไม่ได้ดุเลยว่ามันยังร้อนอยู่ -.-

"โตเเล้วยังจะมาทำตัวเป็นเด็กๆไปได้"คุณน้าดุพี่เตใหญ่ เเต่ว่าพ่อของพี่เตไม่ได้มาด้วยหรอกนะ เห็นบอกว่าเป็นคุณหมอใหญ่งานยุ่งมาก อนาคตข้างหน้าพี่เตก็อาจจะต้องเป็นคุณหมอที่ดีเเบบพ่อของเขาก็ได้ ถึงเวลานั้นเขาก็อาจจะยุ่งจนไม่มีเวลามากินหมูกระทะเเบบนี้กับฉันก็ได้

"มื้อนี้ให้ลูกนะมินตรา ประสบความสำเร็จก้าวเเรกในการทำตามความฝันเเล้วนะลูก เตชินท์น้าฝากน้องด้วยนะ.."

เเม่ฉันมักจะพูดประโยคนี้กับพี่เตเสมอ เเล้วเขาก็มักจะบอกว่าครับคุณน้า รับปากซะดิบดี เเต่ดูการกระทำของเขาสิ ตัดม้าเต่อให้ฉันไม่พอ ยังมาว่าฉันบ๊องอีก เขานอกจากจะหล่อเเล้วยังกวนโอ้ยดีที่หนึ่ง อย่าได้เผลอเล่นเกมประสาทกับเขาเชียว ไมเกรนขึ้นเเน่นอน - -

"ครับคุณน้า"

"เเม่คะ.. พี่เตเเกล้งตัดทรงนี้ให้หนุอีกเเล้ว อุตส่าห์เอารูปหน้าม้าให้ดูเเต่ก็ยังตัดผิดอยู่เรื่อย"

"พี่เขาเป็นเรียนหมอนะ"

"คุณน้าคะ พี่เตตัดผมเเกล้งหนูค่ะ"ฉันเปลี่ยนฝั่งไปฟ้องคุณน้าเเทน ก่อนที่ทั้งโต๊ะจะหลุดขำกันน้อยๆออกมา วันนี้เป็นวันดีฉันก็อยากจะให้ทั้งตัวเองเเละคนรอบข้างมีความสุขบ้าง ทนเลี้ยงฉันโตมาขนาดนี้มันไม่ง่ายเลยนะ ฮึ้ย!

บทสนทนาเริ่มเงียบลงเพราะอาหารตรงหน้าซะมากกว่า ฉันก็ไม่ได้ติดใจเรื่องหน้าม้าเพียงเเต่ว่าลูกค้าที่เดินเข้าออกที่นี่หันมองกันเหลียวหลัง ไม่ใช่เพราะฉันหน้าตาดีเเต่เป็นเพราะฉันนั่งข้างพี่เตต่างหาก อิจฉากันใช่ไหมล้าาาา เฮอะ!

ฉันสิต้องอิจฉาผู้หญิงทุกคนที่ได้เข้าใกล้พี่เต พี่เตทำดีด้วย พูดดีด้วย ไม่เเขวะหรือเเซะเหมือนฉันเนี่ย! มาลองตัดม้าเต่อเเลกกันไหมจะได้รู้สึก 

"เขามองพี่อะ"ฉันใช้ศอกกระทุ้งไหล่พี่เตเบาๆ มือยังคงทำหน้าที่ในการปิ้งย่างให้พี่เตเเล้วก็ตัวเองเป็นระยะ

"ช่างเขาเถอะน่า"

"หนูหึงพี่เตหนิ"

"เป็นเด็กเป็นเล็กนะเปี๊ยก"

"ไม่สนใจกินเด็กมั่งเลยไง! ไม่สนเลยหย๋อออ~"

"อ่อ"

"อ่อ ?"

"อืม"

"อืม ?"ฉันเลิกคิ้วถาม พี่เตนั้งต้องไอ้จอสี่เหลี่ยมมาครึ่งชั่วโมงเเล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวเเบบนั้นมานานเเล้วนะ เป็นอะไรของเขา ?

"อย่ามากวนประสาทพี่นะมูมิน"

"นี่! พี่จะเรียกฉันดีๆสักครั้งไม่ได้เลยหรือไง หา ? คำก็ยัยบ๊อง สองคำก็ม้าเต่อ นี่อะไรมูมินงั้นเหรอ หา ?"ฉันขึ้นเสียงสูงหนักกว่าเดิมซะอีก มูมินที่มีพุงหน้าท้องกลมเท่าหน้าฉันใช่ไหม พี่เตชักจะมากขึ้นไปทุกที!

เออไอ้หล่อ! ไอ้ดูดี! ไอ้เพอร์เฟค! เจ็บล่ะซิ! ร้องไห้ต่อหน้ามินตราคนนี้สิคะ!

"นั่งลงมินตรา คนอื่นเขามอง"

"ทำไมคะ พี่อายคนอื่นหรือไง"ฉันว่าเสียงค่อยๆ ก่อนที่จะยอมนั่งเเต่โดยดี พ่อเเม่ฉันเเล้วก็เเม่พี่เตน่าจะออกไปเดินย่อยเเถวๆนี้เนี่ยเเหละ ทิ้งฉันไว้กับน้องหมูจานใหญ่กับไขมันกลมๆของฉัน คิดว่ามีพี่เตเเล้วฉันจะไม่เหงางั้นเหรอ เอาเเต่ก้มเล่นโทรศัพท์เขี่ยไปเขี่ยมาเเบบนั้น ฉันรู้สึกไม่เหงาเลย เเฮปปี้!

"พี่อายเเทนเรา"

"ปากร้ายที่สุด ฉันชอบคนเเบบพี่ไปได้ยังไงไม่อยากจะเชื่อเลย ..จริงๆเลย มินตราเธอนี่มันตาต่ำสุดๆ"

"พูดคนเดียวอาจจะเป็นอาการทางจิตได้นะ ให้พี่พาไปหาหมอมั๊ย พี่มีเพื่อนเรียนจิตเวชเยอะ.. อ้อ เเม่เธอไลน์มาบอกว่าจะไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตฝากเธอไว้กับพี่"

"เหรอคะ อีกอย่างนะหนูไม่ได้บ้า ไม่ได้คุยคนเดียวเเต่หนูกับคุยกับหมูต่างหาก!"ฉันเถียงกลับทันควัน สายตาเหลือบไปเห็นเเก้วชามะนาวที่พี่เตกินเหลือเอาไว้ สีมันเหมือนเหล้าเลยนะเเต่พี่เตบอกฉันว่ามันคือชามะนาว ถ้าชามะนาวฉันก็คงจะกินได้ดิ 

ไม่ใช่เเค่ความคิดเเต่มือฉันมันคว้าไปหยิบเเก้วใบนั้นยกซดกระดกหมดเเก้วกันเลยทีเดียว เเต่ยังไม่ทันที่จะกลืนลงคอกลิ่นของมันก็ปะทะเข้ากับโพรงจมูกของฉันอย่างจัง เเละทำให้ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ชามะนาว เเต่มันคือเหล้าต่างหาก!

"เป็นอะไรไปเปี๊ยก"

เปี๊ยกคือฉายาที่ร้อยของวันนี้ เอาล่ะฉันจะไม่ถือสาในทุกเรื่องที่เขาทำ ฉันจะถือว่าฉันพลาดเองที่ตกหลุมรักคนเเบบเขาซ้ำๆเป็นวัฏจักร เป็นห่วงโซ่อาหารที่ฉันไม่สามารถหลีกหนีได้ก็เเล้วกัน

"อื้อ!"

"หะ"

"เอ้า!"ฉันอมเหล้าไว้ในปากไม่ไหวเเล้วมันกลิ่นเเรงจนฉันกลืนไม่ลง

ฉันจาเปงลมมม @_@

"เธอกินเหล้าหรอ"เขาเลิกคิ้วถามก่อนจะกระตุกเเขนฉันเข้าไปใกล้ ปรายจมูกโด่งสันทัดของเขาจรดมาที่ริมฝีปากของฉันเบาๆ มันเลยเหมือนกับว่าฉันกำลังจูบจมูกพี่เตพลางๆ

เเค่นั้นมันก็ทำให้ฉันหัวใจเต้นเเทบจะไม่ตรงจังหวะ หายใจติดๆขัดๆ เพราะลมหายใจร้อนของเขามันเป่ารดหน้า ไหนจะสายตาที่คมเฉี่ยวเหมือนกับเหยี่ยวล้านปีของเขาอีก 

ใจฉันมันรัวเหมือนกลองสเเนร์เลยต่างหาก!

"หลับตา"

"หื้อ?"

"พี่บอกให้หลับตา"

ฉันกรอกตาเลิ่กลั่กไปมาก่อนจะยอมหลับตาตามที่เขาบอก สักพักไม่นานฉันก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่มกำลังค่อยๆขยับไปมาช้าๆที่ริมฝีปากของฉัน มืออุ่นๆของพี่เตประคองใบหน้าของฉันเอาไว้ พอลืมตาขึ้นมาถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เขาเอามาเเตะปากของฉันมันคือริมฝีปากของเขาเองที่กำลังครอบครองริมฝีปากของฉันอยู่

ขะ..เขาจูบฉันหรอ ?

กว่าจะเรียกสติกลับมาครบฉันก็เผลอเผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อยๆ คนตัวสูงเอียงใบหน้าที่องศากำลังพอเหมาะตอนนี้เหล้าในปากฉันมันเลยค่อยๆไหลเข้าไปที่อีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้เเละดูเหมือนว่าเขาจะพอใจที่มันเป็นเเบบนั้นซะด้วย สองมือที่จับตะเกียบอยู่เเข็งทื่อไม่สามารถขยับหรือผลักเขาออกเหมือนในหนังได้เลย เเต่ฉันกลับชอบมันซะมากกว่าอีก.. ฉันกำลังเป็นอะไรไปเนี่ย! โชคดีที่อยู่ในมุมลับตาเพราะงั้นคงไม่มีใครจับสังเกตุได้ว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่ ​

"อะ..พี่เต"ตัวฉันเเข่งทื่อทำได้เเค่กะพริบตาปริบๆมองคนตรงหน้าถอนริมฝีปากออกไปอย่างเสียดาย ใช่ เพราะฉันพึ่งรู้ว่าพี่เตจูบเก่งกว่าพระเอกซีรีส์ที่ฉันเคยดูซะอีก

เขาทำมันจริงๆหรอ ? ฉันฝันหรือเปล่าเนี่ย!

"พี่ไม่ได้อยากจูบเราหรอกนะ เเต่ค่าเหล้ามันเเพงพี่เเค่เสียดายน่ะ.." เขาว่าเเล้วยืนขึ้นเดินล้วงกระเป๋าออกไปด้วยใบหน้าที่มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ทิ้งให้ฉันอยู่กับน้องหมูบนกระทะเสียงดังฉู้ๆเป็นระยะๆอยู่คนเดียวเเล้วทิ้งคำถามไว้ในหัวฉันมากมาย

ค่าเหล้ามันเเพงเลยเสียดาย ละ..เเล้วมาจูบฉันเนี่ยนะ ?






ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เส้นคั่นสีดำ png

"พี่ไม่ได้อยากจูบเราหรอกนะ เเต่ค่าเหล้ามันเเพงพี่เเค่เสียดายน่ะ.."​

- เตชินท์ -

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เส้นคั่นสีดำ png

เม้นเยอะ มาไว เพราะกำลังใจดี

ตักเตือนกันได้เด้อ คำผิดตรงไหนบอกได้เลยนะคะ จะเร่งแก้ไขให้เลยจ้า เทคเเคร์ -////-

- คิมคยอง -

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น