แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -21- ...คำตอบนะ (NC18+)...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -21- ...คำตอบนะ (NC18+)...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.3k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2558 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -21- ...คำตอบนะ (NC18+)...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

 

ที่ 21

คำ(NC18+)...

 

 

 

            “ทะ...ทำไมจู่ๆถึงได้ถามแบบนั้นละครับ” ไอเดียพูดถามขึ้นลูซกับดาร์คมองหน้ากันนิดๆ

 

 

 

            “หากเจ้าไม่อยากจะเป็นก็ไม่เป็นไรนะไอเดีย” ลูซพูดบอกพร้อมกับระบายยิ้มจางๆให้

 

 

 

            “เดี่ยวก่อนสิครับ บอกผมมาก่อนสิว่าทำไมภึงถามออกมาแบบนี้” ไอเดียพูดถามขึ้น

 

 

 

            “ข้าเคยบอกเจ้าแล้วใช่มั้ยว่าโลกแวมไพร์นั้นมีกฏอยู่ข้อหนึ่งที่ห้ามทำผิดเด็ดขาดนะ” ดาร์คพูดเกริ่น

 

 

 

            “ครับ”

 

 

 

            “กฏนั้นบอกไว้ว่าห้ามแวมไพร์มีความรักให้กับมนุษย์ แต่กฏนั้นได้ถูกทำลายลงไปเมื่อพระราชาได้ครองรักกับท่านเร็นโอ” ลูซพูดขึ้นบ้างไอเดียจึงพยักหน้ารับ

 

 

 

            “แต่มันมีข้อแม้ว่า...หากจะรักกับมนุษย์...ต้องเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นแวมไพร์” ดาร์คพูดบอกทำให้ไอเดียนิ่งอึ้งไปนิด

 

 

 

            “ที่ข้าไป ๆ มาๆ โลกมนุษย์กับโลกแวมไพร์ เพราะว่าข้าต้องไปต่อรองกับพระราชาว่าขอเลื่อนเวลาการเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นแวมไพร์” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “แล้วผมจะต้องไปอยู่บนโลกแวมไพร์กับพวกคุณหรอ” ไอเดียพูดว่ามีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

            “หนึ่งอาทิตย์เท่านั้น” ดาร์คพูดบอกลูซเองก็ลุ้นกับคำตอบของไอเดียเช่นเดียวกัน

 

 

 

            “ผมกลัว...” ไอเดียพูดบอกออกมาเพราะกลัวจริงๆ

 

 

 

            “เจ้าไม่จำเป็นที่จะต้องกลัว ข้าจะอยู่กับเจ้าไม่ไปไหน” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “แต่ผมไม่อยากขาดเรียน” ไอเดียพูดว่าอย่างกังวลเพราะตั้งแต่ตนมาเจอลูซกับดาร์คไอเดียขาดเรียนอยู่แทบทุกวัน

 

 

 

            “ไม่เป็นไรหรอก ผ.อ. ของโรงเรียนนั้นข้ารู้จักดี” ลูซพูดว่าทำให้ไอเดียทำหน้างง

 

 

 

            “ก็ผ.อ.โรงเรียนนั้นเป็นแวมไพร์ยังไงละถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ในเขตของแบล็คบลูแต่เป็นเขตของแฟทอลก็ตาม” ลูซพูดบอก ไอเดียโล่งอกไปนิดแต่ยังคงมีบางสิ่งบางอย่างที่กวนใจอยู่

 

 

 

            “ข้าเข้าใจเจ้านะไอเดีย เจ้าคงไม่อยากจะเป็นแวมไพร์ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ฆ่าพ่อแม่ของเจ้า” ดาร์คพูดบอกอย่างรู้ทัน

 

 

 

            “นั้นมันก็จริงครับแต่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น...” ไอเดียพูดว่า

 

 

 

            “ไอเดีย...เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล...เจ้ายังมีเวลาตัดสินใจอีกตั้ง 2 วัน” ดาร์คพูดบอกและขยับมาจูบมุมปากของไอเดีย

 

 

 

            “คำตอบนะ...ผมขอคิดดูก่อนนะครับแล้วผมจะให้คำตอบในวันสุดท้าย” ไอเดียพูดบอก ดาร์คกับลูซจึงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

 

 

 

            “ไอเดียข้ารักเจ้านะ” ลูซพูดขึ้น ไอเดียหน้าขึ้นสีระเรื่อย

 

 

 

            “ข้าก็รักเจ้ามากนะ” ดาร์คพูดบอกออกมาอีกคน ไอเดียก้มหน้านิ่งซ้อนใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อยความกังวลในใจหายไปในทันที ดาร์คขยับตัวเข้ามาใกล้ก่อนจะค่อยๆประกบจูบกับไอเดียพร้อมกับสอดลิ้นไปเกี่ยวพันลิ้นเล็ก ลูซก็ขยับเอาลิ้นค่อยๆเลียไปทั่วลำคอและใบหู

 

 

 

            “อื้ออ...อ๊ะ...” ไอเดียครางหวิวเมื่อมื่อของลูซสอดเข้าไปใต้เสื้อและลูบไล้บริเวณอกแบนราบไปมา ดาร์คถอนริมฝีปากออกมาและดูดเม้มปลายคางของไอเดียพร้อมกับไล่เลียไปทั่วปลายคาง

 

 

 

            “ดะ...เดียวสิ...ผมยังไม่ได้อาบน้ำ...” ไอเดียพูดว่า ดาร์คเงยหน้าขึ้นมามองไอเดียด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการทำให้ไอเดียยิ่งหน้าแดงก่ำเข้าไปใหญ่

 

 

 

            “งั้นไปอาบน้ำด้วยกันนะ” ดาร์คพูดบอกก่อนที่ลูซจะอุ้มไอเดียเข้าห้องน้ำโดยที่ดาร์คเดินตามเข้าไปด้วยลูซและดาร์คจัดการทอดเสื้อผ้าของตนเองออกไอเดียรีบก้มหน้าหลบทันทีเพราะเมื่อลูซและดาร์คถอดเสื้อผ้าออกไอเดียก็ได้เห็นแก่นกายที่ชูชั้นขึ้นมาแล้ว

 

 

 

            พรึ่บ!

 

 

 

            “หว่า...” ไอเดียเซถลาไปทางลูซทันทีเมื่อลูซดึงตัวของไอเดียเข้าไปหาและปลดกระดุมเสื้อผ้าออกพร้อมกับที่ดาร์คปลดกางเกงของไอเดียออกเช่นเดียวกันก่อนที่ลูซจะหันไปเปิดน้ำจากฟักบัว

 

 

 

            “เดียวข้าจะถูกสบู่ให้เจ้าเอง” ลูซพูดบอกก่อนจะบีบสบู่แล้วถูกบริเวณลำคอของไอเดีย ไอเดียหน้าแดงก่ำโดยที่มีดาร์คคอยถูหลังให้

 

 

 

            “อ๊ะ!...” ไอเดียสะดุ้งเฮือกเมื่อดาร์คเลื่อนมือหน่ามาลูบไล้ที่บั้นท้ายกลมเล็กของไอเดียส่วนลุซก็ค่อยๆเลื่อนมาที่แก่นกายขนาดพอดีของไอเดียและค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆพร้อมกับกดสบู่ใส่เพิ่มอีก

 

 

 

            “อึ่ก...ผม...ยืน...ฮ๊าส์...” ไอเดียพูดเสียงตะกุกตะกักเมื่อลูซขยับขึ้นลงเร็วขึ้นพร้อมกับดาร์คที่ใช้นิ้วลูบขึ้นลงที่ร่องแยกบั้นท้ายพร้อมกับกดที่ช่องทางรักเน้นๆ แต่ไม่ได้สอดใส่เข้าไป

 

 

 

            “พิงข้าสิ” ดาร์คกระซิบพูดบอก ไอเดียจึงพิงดาร์คที่ยืนด้านหลังแต่ก็ต้องพลักออกมาทันทีเมื่อบั้นท้ายของไอเดียดันไปโดนแก่นกายเป็นเหตุทำให้ไอเดียลื่นไปหาลูซ ลูซก็รีบมากอดเอาไว้

 

 

 

            “ตกใจอะไรหื้ม ?...ยังไม่ชินอีกหรอ...หึหึ” ลูซพูดพร้อมกับหัวเราะในลำคอ ดาร์คก็ยิ้มขำกับท่าทีของไอเดีย ดาร์คเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะจับสะโพกไอเดียขึ้นและกดหลังไอเดียลงทำให้หน้าของไอเดียอยู่ตรงแก่นกายของลูซพอดี

 

 

 

            ซึ่บ...

 

 

 

            “อ๊ะ...เดี่ยว...”ไอเดียร้องขึ้นเมื่อดาร์คกดแก่นกายเข้ามาโดยที่ยังไม่ได้เปิดทางให้ไอเดีย

 

 

 

            ฟุบ!

 

 

 

            “อ๊าาาาา...” ไอเดียครางพร้อมกับหงายหน้าเริดที่ดาร์คไม่ได้แช่ค้างไว้แต่ขยับเข้าออกทันที

 

 

 

            “ไอเดีย...ทำให้ข้ามั่งสิ” ลูซพูดเสียงพร่าพร้อมกับใช้สะโพกขยับเอาแก่นกายเข้าไปในโพรงปากของร่างเล็ก

 

 

 

            “อื้อออ...อึก...อืมมมม...” ไอเดียครางในลำคอด้วยความอึดอัด

 

 

 

            “ซี๊ดดด...แน่นจริงๆ” ดาร์คพูดว่าและกระแทกตัวแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

 

 

            “อืมม...อย่างงั้นละ...ใช้ลิ้นด้วย” ลูซพูดบอกไอเดียก็พยายามจะใช้ลิ้นแต่ใช้ยังไงก็ไม่ได้เพราะกลัวว่าลูซจะกระแทกลงคอ

 

 

 

            “ทำไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ...ไม่เป็นไรนะ...” ลูซพูดเสียงพร่าและลูบหัวไอเดียเบาๆ

 

 

 

            “อื้อออ...อื้อออ...อุ่ก...” ไอเดียน้ำตาคลอด้วยความเสียวเมื่อดาร์คกระแทกโดนจุดเสียวภายในตัวของไอเดีย ดาร์คก็เหมือนจะรู้ทันจึงกระแทกตัวย้ำๆซ้ำๆแรงๆ

 

 

 

            “อ๊า...ไอเดียรัดแน่นเกินไปแล้ว” ดาร์คพูดว่าเพราะยิ่งดาร์คกระแทกมากเท่าไหร่ช่องทางรักของไอเดียยิ่งรัดแน่นมากเท่านั้น ดาร์คเอื้อมมือไปขยับแก่นกายของร่างเล็กเพื่อช่วยให้ร่างเล็กปลดปล่อย

 

 

 

            “อืมมม...” ลูซครางในลำคออย่างพอใจเพราะได้กระแทกตัวเร็วแรงตามที่ตนเองต้องการ

 

 

 

            “ซี๊ดดด...ข้าจะไปแล้วนะ...” ดาร์คพูดว่าและกระแทกตัวถี่รั่วจนไอเดียยืนไม่ไหวต้องล้มตัวลงนั่งคุกเข้าและเอาแขนค้ำไว้ด้านหน้าพร้อมกับใช้ปากทำให้ลูซไปด้วย

 

 

 

            “”ซี๊ดด...อ่า...ไอเดีย...” ดาร์คครางเรียกชื่อของไอเดียก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในช่องทางรักของไอเดีย พร้อมกับไอเดียที่ปลดปล่อยออกมาเช่นเดียวกัน

 

 

 

            “อื้ออออ...” ไอเดียเบิ่งตากว้างเมื่อจู่ๆลูซก็ปลดปล่อยน้ำรักเข้ามาในโพลงปากของไอเดียโดยไม่บอกไม่กล่าว

 

 

 

            “กลืนเข้าไป” ลูซพูดบอกและกดหัวของไอเดียไว้กับแก่นกายของตนจนไอเดียต้องกลืนน้ำรักของลูซเข้าไป

 

 

 

            “แค่ก!! แค่ก!” ไอเดียสำลักทันทีเมื่อกลืนน้ำรักของลูซเข้าไป ลูซจึงรีบถอดแก่นกายออกจากโพรงปากของไอเดียทันที

 

 

 

            “ขอโทษนะ...ข้าเอาแต่ใจไปหน่อย” ลูซพูดบอกไอเดียจึงส่ายหน้าไปมา ดาร์คถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักช้าๆ ก่อนที่ทั้ง 3 จะอาบน้ำกันโดยที่ดาร์คเป็นคนเอาน้ำรักจากช่องทางรักของไอเดียออก เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วทั้ง 3 ก็พากันออกมาแต่งตัว

 

 

 

            “แปลก...” จู่ๆดาร์คก็พูดขึ้นและหันออกไปนอกหน้าต่าง

 

 

 

            “อืม แปลก” และจู่ๆลูซก็พูดขึ้นมาอีกคน

 

 

 

            “มีอะไรแปลกหรอ” ไอเดียพูดขึ้นอย่าง งงๆ และเดินเข้ามาหาลูซและดาร์คโดยที่ลูซดึงไอเดียมาประคองไว้กลัวจะยืนไม่ไหว

 

 

 

            “จับกลิ่นอายของหมาป่าไม่ได้แล้วสักตัว” ดาร์คพูดขึ้น

 

 

 

            “เกิดอะไรขึ้นกับรีคอนรึเปล่าครับ” ไอเดียถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

            “ไม่มีอะไรที่สามารถทำให้เจ้านั้นมันตายได้หรอก” ดาร์คพูดว่าอย่างหงุดหงิดที่ไอเดียทำท่าเป็นห่วงรีคอน

 

 

 

            “เจ้าจะนอนเลยรึเปล่า” ลูซพูดถามขึ้น ไอเดียจึงหันมามองลูซ

 

 

 

            “ยังครับ ผมต้องทำการบ้าน” ไอเดียพูดบอกและเดินไปนั่งที่เก้าอี้เพื่อจะทำงาน

 

 

 

            ไอเดียนั่งทำงานไปสักพักก็มีลมพัดเข้ามาทางหน้าต่างอย่างแรงพร้อมกับค้างคาว 2 ตัวบินเข้ามาก่อนจะเกาะตรงไหล่ของลูซและดาร์ค เหมือนลูซและดาร์คจะรับรู้อะไรจงพยักหน้ารับพร้อมกันก่อนที่ค้างคาวสองตัวจะบินออกไป

 

 

 

            “เกิดอะไรขึ้นหรอครับ” ไอเดียพูดถามขึ้นลูซและดาร์คจึงหันมามองหน้าของไอเดีย

 

 

 

            “พวกข้าจะเข้าไปในโลกแวมไพร์สักหน่อย เจ้าอยู่คนเดียวได้มั้ย” ลูซและดาร์คพูดขึ้น

 

 

 

            “ผมอยู่ได้” ไอเดียพูดเสียงแผ่วเบาในใจหายวาบนิดๆที่จะไม่ได้นอนกอดลูซหรือดาร์ค ลูซจึงเดินเข้ามาจุ๊บที่หน้าผากของไอเดีย

 

 

 

            “แล้วข้าจะรีบกลับมานะ” ลูซพูดบอกและเดินไปทางหน้าต่างก่อนจะกระโดดลงไป ดาร์คเดินเข้ามาหาไอเดียและลูบหัวเบาๆ

 

 

 

            “หากเจ้ารู้สึกแปลก ๆ หรือมีใครเข้ามาทำร้ายเจ้าให้เจ้าร้องเรียกหาเดม่อน เพราะเดม่อนอยู่ที่คฤหาสน์ของข้า” ดาร์คพูดบอกและเดินไปทางหน้าต่างก่อนจะกระโดดตามลูซไป ไอเดียจึงนั่งทำการบ้านต่อผ่านไปเป็นเวลานาน 2 ชั่วโมงจู่ๆประตูห้องนอนของไอเดียก็เปิด

 

 

 

            “เจ้าพวกนั้นมันปล่อยให้เจ้าอยู่คนเดียวงั้นหรอ...” รีคอนพูดถามขึ้นในขณะที่ไอเดียกำลังมองกระดุมเสื้อที่ถูกติกลวกๆ พร้อมกับรอยขวนและใบหน้าแดงๆที่เกิดขึ้นราวกับถูกตบมา

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่ยี่สิบเอ็ด!!++++++++++

 

 

ความคิดเห็น