สูญองศา
facebook-icon Twitter-icon

ทักทายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทุกคนค่ะ

บทที่ 18 ความลับของเรื่องโกหก 50 %

ชื่อตอน : บทที่ 18 ความลับของเรื่องโกหก 50 %

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 779

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2561 12:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 18 ความลับของเรื่องโกหก 50 %
แบบอักษร

บทที่ 18

ดวงตาคมเข้มกำลังโฟกัสเธอที่เล่นกับหมีตัวเดิมจากห้องทำงาน เขาอยากลงไปเล่นด้วยบ้างยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะจากด้านล่าง ทำเอาคนมองนึกสนุกตามไปด้วย 

มือหนาค้ำยันขอบหน้าต่างกวาดสายตาไปทั่วสนามหญ้าอยากลงไปใจจะขาด ทว่าการมีนัดทำให้เขายังจมปลักอยู่ห้องนี้ เพราะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บ้านมากกว่าจะตะลอนไปบริษัท เมื่อมีนัดคุยงานก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาที่จะโอนย้ายมาที่นี่ด้วย

เขาไม่ปฏิเสธว่าเธอทำให้เขาเกิดความรู้สึกบางอย่าง จากคนที่ไม่เคยเหลียวแลความรู้สึกผู้ใด กลับกลายเป็นอยากเข้าใจชีวิตมากขึ้น สามเดือนมานี้ 

เธอกำลังครอบงำเขาด้วยรอยยิ้ม บั่นทอนใจที่เข้มแข็งด้วยความอ่อนโยน หลอกล่อผู้ร้ายให้มองโลกมุมต่าง ประทับใจในความเป็นเธอทุกแง่มุม

เสียงฝีเท้าเรียบนิ่งเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ เขารู้ทันทีว่ากิริยาเสียมารยาทนี้น่าจะเป็นใครไปไม่ได้ คริสโตเฟอร์ เอามือไพล่หลังถือมาด แล้วฉาบหน้าด้วยมาดเคร่งอย่างที่เคยทำ

“เข้าใจว่าตระกูลนายเป็นตระกูลเก่าแก่ ที่เคร่งเรื่องสมบัติผู้ดี”

“บังเอิญฉันผ่าเหล่า” เป็นแพทริคที่นั่งลงโซฟาและขาไขว่ห้าง มืออีกข้างวางบนเข่าอย่างสบายอารมณ์

“ฉันเอาเช็คมาให้” เขาหยิบกระดาษแผ่นเล็กและเบ้ปากให้ความพ่ายแพ้ “อ่า...ฉันนึกว่าเมย์จะไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น นี่ฉันให้เวลาแกนานไปรึเปล่านะ” ชายหนุ่มบ่นอุบเมื่อพ่ายแพ้ให้กับการเสี่ยงดวงเป็นครั้งที่สาม

คริสโตเฟอร์หันกลับมาเพื่อต่อตากับเพื่อนร่วมรุ่นสมัยเรียน เกมล่าสาวที่พวกเขาตั้งขึ้นเป็นสิ่งที่น่าอภิรมย์มากยิ่งกว่าอะไรทั้งมวล ซึ่งการออกหน้าในแต่ละครั้งของเขาและมันก็ไม่มีใครพลาดเลยสักคน ชายหนุ่มนั่งลงบนโต๊ะทำงาน เขายังมีดีพอที่จะอวด

“เธอก็เหมือนผู้หญิงทุกคน” ยิ้มข่ม แล้วหันกลับมานั่งประจันหน้ากับมานร้ายในคราบนักบุญ

“เฮ่อ...ฉันอุตส่าห์รอให้เธอหักหน้านาย”

“นายก็รู้ว่าไม่มีใครปฏิเสธฉันได้” พกความมั่นใจมาเต็ม ยืนยันได้จากรอยยิ้มมุมปาก

“เออๆ แล้วเมื่อไหร่จะบอกเธอละ”

“บอกว่า” คนอยู่บนเก้าอี้เอามือประสานกันไว้ที่หน้าท้อง เอนตัวไปข้างหลังด้วยความสบายใจ รอยยิ้มสะใจผุดขึ้น ขั้นนี้จะเอายังไงดีนะ

“ว่าเธอคือของเล่นไง” คนระอาไล่ความปวดเมื่อยด้วยการเปลี่ยนท่านั่ง “จะบอกเมื่อไหร่”

“เดี๋ยวเบื่อเมื่อไหร่ ฉันก็บอกเอง” แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีความรู้สึกนั้น เพราะตอนนี้ทั้งร่างกายและหัวใจต่างชื่นชอบเธอจนหมดสิ้น ผู้หญิงตัวเล็กจอมเถียง ที่ตั้งท่างอนเขาทุกครั้งที่ถูกแกล้ง

“เธอทำฉันเสียพนันตั้งสิบล้านเหรียญเลยนา...ค่าตัวแพงชะมัดเลย”

“ได้ยินว่าครั้งก่อนฉันเสียให้แกตั้งสิบห้าล้านเหรียญเลยนะ” เขาเสยตามอง

“นั่นมันลูกสาวมาเฟียร์อิตาลี มันก็ต้องสมน้ำสมเนื้อกันหน่อย เธอเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่ทำฉันเสียงเงินตั้งเยอะ”

“ขนหน้าแข้งร่วงรึไง”

“เปล่า เพียงคิดว่ามันคุ้มค่าไหมก็เท่านั้น”

“นั่นสินะ” อยู่ๆเขาก็อยากจะต่อยปากมันขึ้นมา ทว่ากลัวเสียศักดิ์ศรีเพราะเคยคิดว่าชาตินี้จะไม่ปล่อยใจไปกับใครเด็ดขาด แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจ กระนั้นยังทำหน้าเออออไปกับแพทริคเฉย

“เธอทำฉันโดนชกเลยนะ ว่าแต่นายจะสมจริงเกินไปไหม”

“เล่นละครถ้าไม่สมจริง ใครจะเชื่อ”

“นี่ฉันยอมเป็นเครื่องมือของนายเลยนะ ไหนค่าตอบแทน”

“ไม่มี”

“หว่า...กาแฟสักแก้วก็ยังดี”

“น้ำเปล่าดีกว่ามั๊ง”

“งกไปไหม”

“เดี๋ยวสั่งให้” เขายอกหูขึ้นสั่งกาแฟและของว่างมาประเคนคนเสียเงิน ในสายเป็นเสียงคุ้นเคยของแอล เรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ยังเป็นไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เขาต้องการให้มันเป็นความลับอย่างนี้จวบจนพอใจ

“แล้วไม่บอกเธอเลยหรือ” ที่ถามซ้ำสองเพราะคริสโตเฟอร์ใช้ผู้หญิงค่อนข้างเปลือง อยากจะรู้เหมือนกันว่าสำหรับคนนี้จะไปด้วยกันได้สักกี่น้ำ

“รอก่อน”

“ฉันนึกว่านายจะบอกเธอให้ฉันได้ชื่นชมใบหน้าเสียใจของเมย์ด้วยซะอีก”

“ฉันไม่นิยมฉีกหน้าผู้หญิงในที่สาธารณะ”

“แต่นี่บ้านนาย”

“ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยมันคือที่สาธารณะ”

“อดเลยสิ”

สักพักกาแฟและบัตเตอร์เค้กเนื้อนุ่มก็วางไว้ตรงหน้า แพทริคเริ่มชิมความหอมหวานของมันและดื่มด่ำรสละมุนของเค้กเนื้อแน่น ที่นี่ยังขึ้นชื่อเรื่องเครื่องดื่มคาเฟอีนเสมอ

เมษายังยืนอยู่หน้าห้องทำงานนั้น บทสนทนาเฉือนใจแล่นเข้าโสตประสาทเนืองๆ อยู่ๆเรี่ยวแรงที่มีก็หดหาย ทุกถ้อยวลีของพวกเขาเด็ดดวงจนเธอกาขาไม่ออก น้ำตาร่วงระนาว



ความคิดเห็น